• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentsGo Back
Download
 
1
Εισήγηση
 
της
 
Κεντρικής
 
Συντονιστικής
 
Επιτροπής
 
της
 
ΑΝΤΑΡΣΥΑ
 
στο
 
Πανελλαδικό
 
Συντονιστικό
(22/1/2012)
 
Η
 
αντικαπιταλιστική
 
εργατική
 
και
 
λαϊκή
 
απάντηση
µ
προστά
 
σε
µ
ια
 
νέα
 
ιστορική
 
φάση
 
Α
.
 
Για
 
την
 
παγκόσ
µ
ια
 
και
 
ευρωπαϊκή
 
κρίση
 1.
 
Πέντε
 
χρόνια
µ
ετά
 
το
 
ξέσπασ
µ
α
 
της
 
παγκόσ
µ
ιας
 
οικονο
µ
ικής
 
κρίσης
,
της
 µ
εγαλύτερης
 
από
 
τον
 
Β΄
 
παγκόσ
µ
ιο
 
πόλε
µ
ο
 
και
µ
ετά
,
όχι
µ
όνο
 
δεν
 
διαφαίνεται
 
η
 
διέξοδος
 
απ
’
αυτήν
,
αλλά
 
αντίθετα
 
την
 
βλέπου
µ
ε
 
να
 
βαθαίνει
µ
ε
 
την
 
τεράστια
 
διόγκωση
 
του
 
κρατικού
 
χρέους
 
και
 
την
 
κρίση
 
της
 
Ευρωζώνης
.
Οι
 
θρια
µ
βολογίες
 
για
 
το
 «
τέλος
 
της
 
ιστορίας
» µ
ετά
 
την
 
κατάρρευση
 
των
 
εκφυλισ
µ
ένων
 
καθεστώτων
 
του
 «
υπαρκτού
 
σοσιαλισ
µ
ού
»,
για
 
την
 
οριστική
 
επικράτηση
 
του
 
καπιταλισ
µ
ού
 
και
 
για
µ
ια
 
νέα
 
εποχή
 
διαρκούς
 
ανάπτυξης
 
και
 
ευη
µ
ερίας
 
έχουν
 
αντικατασταθεί
 
από
 
την
 
εντεινό
µ
ενη
 
α
µ
φισβήτηση
 
του
 
καπιταλιστικού
 
συστή
µ
ατος
 
σε
 
όλο
 
τον
 
πλανήτη
,
από
 
την
 
όλο
 
και
 
πιο
 
βαθιά
 
α
µ
φισβήτηση
 
και
 
αναξιοπιστία
 
των
 
πολιτικών
 
του
 
εκφραστών
 
και
 
από
 
την
 
αδυνα
µ
ία
 
τους
 
να
 
ελέγξουν
 
τις
 
εντεινό
µ
ενες
 
κρισιακές
 
εκδηλώσεις
.
Η
 
ασθενής
 
ανάκα
µ
ψη
 
των
 
ΗΠΑ
,
οι
 
εκρηκτικές
 
διαστάσεις
 
του
µ
εγαλύτερου
 
στον
 
κόσ
µ
ο
 
κρατικού
 
χρέους
 
της
 
Ιαπωνίας
,
κάνουν
 
ιδιαίτερα
 
εύθραυστες
 
τις
 
οικονο
µ
ίες
 
τους
,
κάτω
 
απ
’
την
 
επιρροή
 
της
 
ΕΕ
 
που
 
επιστρέφει
 
στην
 
ύφεση
,
σε
µ
ια
 
περίοδο
 
όπου
 
και
 
η
 
Κίνα
 
αντι
µ
ετωπίζει
 
καθίζηση
 
των
 
ρυθ
µ
ών
 
ανάπτυξης
.
Μετά
 
την
 
κατάρρευση
 
του
 
παγκόσ
µ
ιου
 
ΑΕΠ
 
το
2009 µ
ια
 
νέα
 
βουτιά
 
στην
 
ύφεση
 
ε
µ
φανίζεται
 
και
 
πάλι
 
απειλητική
 
για
 
το
2012.
 
Αποτυπώνεται
 
έτσι
 
ότι
 
δεν
 
έχουν
 
επιλυθεί
 
οι
 
αντιφάσεις
 
που
 
διαπερνούν
 
την
 
καπιταλιστική
 
παραγωγή
,
η
 
αντι
µ
ετώπιση
 
της
 
πτωτικής
 
τάσης
 
του
 
ποσοστού
 
κέρδους
,
η
 
υπερδιόγκωση
 
της
 
χρη
µ
ατοπιστωτικής
 
σφαίρας
,
οι
 
σύγχρονες
µ
ορφές
 
που
 
παίρνουν
 
οι
 
ενδοϊ 
µ
περιαλιστικοί
 
ανταγωνισ
µ
οί
.
Χαρακτηριστικό
:
η
 
πτώση
 
της
 
βιο
µ
ηχανικής
 
παραγωγής
 
σε
 
αρκετές
 
χώρες
,
η
 
άνοδος
 
των
spreads
στην
 
Ιταλία
 
και
 
σε
 
άλλες
 
χώρες
,
η
 
πιστοληπτική
 
υποβάθ
µ
ιση
 
ισχυρών
 
οικονο
µ
ιών
 
και
 
τραπεζών
,
πιστοληπτική
 
υποβάθ
µ
ιση
 
ακό
µ
η
 
και
 
του
 
ίδιου
 
του
µ
ηχανισ
µ
ού
 
χρη
µ
ατοπιστωτικής
 
σταθερότητας
 
της
 
ΕΕ
.
Αιτία
:
τα
 
συσσωρευ
µ
ένα
 
και
 
απαξιω
µ
ένα
 
κεφάλαια
 
δεν
 
βρίσκουν
 
ακό
µ
η
 
διέξοδο
 
σε
 
κερδοφόρες
 
επενδύσεις
.
Ενδεικτικό
:
η
 
σχέση
 
παγκόσ
µ
ιου
 
ΑΕΠ
 
και
 
παγκόσ
µ
ιας
 
αγοράς
 
παραγώγων
(
εντός
 
και
 
εκτός
 
χρη
µ
ατιστηρίων
)
από
61,26 : 655,8(
σε
 
τρις
 
δολ
.)
το
2008,
δηλ
.
από
1:10,7,
ανέβηκε
 
σε
64,2 : 790,6
το
2011,
δηλ
.
σε
 1:12,3 (
στοιχεία
BIS, HSBC).
Η
«
φούσκα
»,
επο
µ
ένως
,
επεκτάθηκε
,
χωρίς
 
να
 
έχει
 
αναδυθεί
µ
ια
 
συνολική
 
απάντηση
 
εξόδου
 
από
 
την
 
κρίση
.
Αυτό
 
ενισχύει
 
την
 
τάση
 
για
 
βίαιη
 
εκκαθάριση
 
των
 
απαξιω
µ
ένων
 
κεφαλαίων
µ
ε
µ
αζικές
 
χρεοκοπίες
µ
εγάλων
 
τραπεζών
,
επιχειρήσεων
,
ακό
µ
η
 
και
 
κρατών
,
όπως
 
η
 
Ελλάδα
.
Οι
 
υπερεθνικοί
 
οργανισ
µ
οί
 
του
 
κεφαλαίου
 
επιχειρούν
 
να
 
οργανώσουν
 
την
 
τάση
 
για
 
χρεοκοπία
µ
ε
 
πολύπλοκες
 
διαδικασίες
«
ελεγχό
µ
ενης
 
χρεοκοπίας
» (µ
ε
µ
οντέλο
 
την
 
Ελλάδα
),
ενώ
 
κινούνται
 
σε
 
συνέχεια
 
της
 
ίδιας
 
αναποτελεσ
µ
ατικής
 
πολιτικής
, µ
ε
 
γιγαντιαίες
«
ενέσεις
»
κρατικού
 
ρευστού
 
και
 
εγγυήσεων
(
π
.
χ
.,
για
EFSF
υπολογίζουν
 
από
1,3
τρις
 
έως
2
τρις
 
ευρώ
,
τεράστιος
 
δανεισ
µ
ός
 
των
 
ιδιωτικών
 
τραπεζών
(489
δισ
.
ευρώ
)
από
 
την
 
ΕΚΤ
).
Καθόλου
 
σίγουρο
 
ότι
 
θα
 
πετύχουν
,
ενώ
 
εάν
 
το
 
καταφέρουν
,
το
µ
όνο
 
που
 
θα
 
πετύχουν
 
είναι
µ
ια
 
ολιγόχρονη
 
αναβολή
 
του
 
ξεσπάσ
µ
ατος
µ
αζικών
 
χρεοκοπιών
.
Η
 
επιδείνωση
 
της
 
πραγ
µ
ατικής
 
οικονο
µ
ίας
 
λειτουργεί
 
σαν
µ
ηχανισ
µ
ός
µ
ετάδοσης
 
της
 
κρίσης
 
χρέους
 
σε
 
περισσότερες
 
χώρες
 
και
 
υπονο
µ
εύει
 
τα
 
όποια
 
σχέδια
«
διάσωσης
»
είχαν
 
συ
µ
φωνηθεί
(«
κουρέ
µ
ατα
»
κλπ
)
οξύνοντας
 
τις
 
αντιπαραθέσεις
 
στα
 
επιτελεία
 
της
 
άρχουσας
 
τάξης
.
Η
 
κρίση
 
χρέους
 
λειτουργεί
 
ως
 
συ
µ
πύκνωση
 
συνολικότερων
 
 
2
αντιφάσεων
 
και
 
κρισιακών
 
τάσεων
 
και
 
αυτό
 
προεξοφλούν
 
και
 
οι
 
περιβόητες
«
αγορές
».
2.
 
Η
 
αναζήτηση
 
διεξόδου
 
από
 
την
 
κρίση
 
αυτή
 
στο
 
έδαφος
 
του
 
καπιταλισ
µ
ού
 
οξύνει
 
όλες
 
τις
 
αντιθέσεις
 
του
 
παγκόσ
µ
ιου
 
καπιταλιστικού
–
ι
µ
περιαλιστικού
 
συστή
µ
ατος
.
Με
 µ
ια
 
γιγαντιαία
 
συγκέντρωση
 
και
 
συγκεντροποίηση
 
κεφαλαίων
 
υπέρ
 
των
µ
εγαλύτερων
 
και
 
σε
 
βάρος
 
των
 
ασθενέστερων
 
τραπεζών
 
και
 
επιχειρήσεων
(
π
.
χ
.,
από
 
πέντε
µ
εγάλες
 
σε
 
δυο
 
επενδυτικές
 
τράπεζες
 
στις
 
ΗΠΑ
,
ή
 
εκτίναξη
 
του
 
κύκλου
 
εργασιών
 
και
 
των
 
κερδών
 
του
 
ο
µ
ίλου
 
της
Siemens,
αντίστοιχα
 
φαινό
µ
ενα
,
σε
µ
ικρότερη
 
κλί
µ
ακα
 
και
 
εδώ
)
.
Με
 
την
 
κλι
µ
άκωση
 
των
 
ανταγωνισ
µ
ών
 
για
 
την
 
ανάδειξη
 
του
 
ισχυρότερου
 
διεθνούς
 
νο
µ
ίσ
µ
ατος
 
ανά
µ
εσα
 
στο
 
δολάριο
,
το
 
ευρώ
 
και
 
το
 
γιουάν
, µ
ε
 
τον
 
παρα
µ
ερισ
µ
ό
 
του
 
δολαρίου
 
από
 
τις
 
συναλλαγές
 
ανά
µ
εσα
 
σε
 
Κίνα
 
και
 
Ιαπωνία
, µ
ε
 
τους
 
ε
µ
πορικούς
 
πολέ
µ
ους
 
και
 
τις
µ
εθοδεύσεις
 
για
 
ανακατανο
µ
ή
 
των
 
σφαιρών
 
επιρροής
.
Κι
’
ακό
µ
α
µ
ε
 µ
ια
 
πλανητική
 
ισοπεδωτική
 
επίθεση
 
ενάντια
 
στο
 
σύνολο
 
των
 
κατακτήσεων
 
και
 
δικαιω
µ
άτων
 
της
 
εργατικής
 
τάξης
 
και
 
των
 
λαών
 
εδώ
 
και
 
πάνω
 
από
 
έναν
 
αιώνα
, µ
ε
 
την
 
αξιοποίηση
 
της
 
τεράστιας
 
διόγκωσης
 
της
 
ανεργίας
 
για
 
την
 
συ
µ
πίεση
µ
ισθών
 
και
 µ
εροκά
µ
ατων
,
για
 
την
 
κατεδάφιση
 
ασφαλιστικών
 
δικαιω
µ
άτων
,
για
 
ανατροπή
 
κάθε
 
δικαιώ
µ
ατος
 
στη
 
δουλειά
 
και
 
της
 
ίδιας
 
της
 
ιστορικής
 
κατάκτησης
 
του
8
ωρου
,
για
 
την
 
επιστροφή
 
σε
 
συνθήκες
 
απόλυτης
 
εργασιακής
 
επισφάλειας
 
και
 
στον
 
κοινωνικό
 µ
εσαίωνα
.
Τέλος
µ
ε
 
την
 
συστη
µ
ατική
 
υπονό
µ
ευση
 
των
 
κυριαρχικών
 
δικαιω
µ
άτων
 
των
 
λαών
, µ
ε
 
αλλεπάλληλες
 
στρατιωτικές
 
επε
µ
βάσεις
 
τύπου
 
Ιράκ
 
και
 
Αφγανιστάν
 
στο
 
πρόσφατο
 
παρελθόν
 
και
 
σαν
 
αυτή
 
της
 
Λιβύης
 
στις
µ
έρες
µ
ας
, µ
ε
 
κάθε
 
είδους
 
πολε
µ
ικές
 
προετοι
µ
ασίες
 
όπως
 
η
 
εγκατάσταση
 
της
«
αντιπυραυλικής
 
ασπίδας
»
στην
 
Ανατολική
 
Ευρώπη
 
και
 
στην
 
Τουρκία
, µ
ε
 
την
 
συ
µµ
ετοχή
 
και
 
της
 
Ελλάδας
 
στους
 
εγκλη
µ
ατικούς
 
ι
µ
περιαλιστικούς
 
σχεδιασ
µ
ούς
µ
ε
 
αντιδραστικές
 
συ
µµ
αχίες
 
σαν
 
αυτή
 
ανά
µ
εσα
 
στην
 
Ελλάδα
 
και
 
το
 
Ισραήλ
 
και
µ
άλιστα
 
σε
µ
ια
 
περίοδο
µ
ε
 
προετοι
µ
ασίες
 
για
 µ
ια
 
στρατιωτική
 
επίθεση
 
από
 
ΗΠΑ
–
Ισραήλ
 
κατά
 
του
 
Ιράν
µ
ε
 
εφιαλτικές
 
συνέπειες
 
όχι
 µ
όνο
 
για
 
ολόκληρη
 
την
 
περιοχή
 
αλλά
 
και
 
για
 
την
 
παγκόσ
µ
ια
 
Ειρήνη
.
Και
 
όλα
 
αυτά
 
σε
 µ
ια
 
εποχή
 
όπου
 
όπως
 
δήλωνε
 
πρόσφατα
 
ο
 
Χένρυ
 
Κίσινγκερ
 
σε
 
αγγλική
 
ιστοσελίδα
 «
Αν
 
δεν
 
ακούς
 
τα
 
τύ
µ
πανα
 
του
 
πολέ
µ
ου
 
θα
 
πρέπει
 
να
 
είσαι
 
κουφός
».
Μια
 
απειλή
 
που
 µ
όνο
 
οι
 
αντιι
µ
περιαλιστικοί
–
διεθνιστικοί
 
αγώνες
 
των
 
λαών
 
θα
µ
πορούσαν
 
να
 
αποτρέψουν
.
3.
 
Την
 
ίδια
 
στιγ
µ
ή
 
η
 
ευρωζώνη
 
βρίσκεται
 
σε
 
ανοιχτή
 
κρίση
.
Σή
µ
ερα
 
βλέπου
µ
ε
 
εκρηκτικά
 
ενεργές
 
όλες
 
τις
 
αντιφάσεις
 
της
 
νο
µ
ισ
µ
ατικής
 
και
 
οικονο
µ
ικής
 
αρχιτεκτονικής
 
του
 
ευρώ
,
στο
 
έδαφος
µ
ιας
 
δο
µ
ικής
 
καπιταλιστικής
 
κρίσης
.
Η
 
κρίση
 
χρέους
 
ιδιαίτερα
 
στις
 
χώρες
 
του
 
ευρωπαϊκού
 
Νότου
 
των
 
περιβόητων
PIIGS (
Πορτογαλία
,
Ιταλία
,
Ιρλανδία
,
Ελλάδα
,
Ισπανία
) µ
ε
 
υπ
‘
αριθ
µ
ό
 
ένα
 
εξιλαστήριο
 
θύ
µ
α
 
των
 
Ελλάδα
 
αποτελεί
 
ιδιαίτερη
 
έκφραση
 
του
 
ανισό
µ
ετρου
 
και
 
εκ
µ
εταλλευτικού
 
χαρακτήρα
 
της
 
Ευρωζώνης
 
και
 
της
 
ΕΕ
.
Την
 
ίδια
 
ώρα
 
η
 
επιδείνωση
 
των
 
οικονο
µ
ικών
 
δεδο
µ
ένων
 
της
 
Γαλλίας
µ
αζί
 µ
ε
 
την
 
πιστοληπτική
 
της
 
υποβάθ
µ
ιση
 
δείχνει
 
ότι
 
η
 
κρίση
 
φτάνει
 
και
 
στον
 
πυρήνα
 
της
 
ευρωζώνης
.
Το
 
ενδεχό
µ
ενο
 
αποδιάρθρωσης
 
της
 
ευρωζώνης
 
και
 
του
 
συστή
µ
ατος
 
της
 
ΟΝΕ
 
είναι
 
ενεργό
.
Απέναντι
 
σε
 
αυτό
 
το
 
πραγ
µ
ατικό
 
ενδεχό
µ
ενο
 
έρχονται
 
τα
 
σχέδια
 
για
 «
δυο
 
ευρωζώνες
»,
για
µ
ια
 
ΕΕ
«
πολλών
 
ταχυτήτων
»,
σε
 
αντιδραστική
«
οικονο
µ
ική
 
διακυβέρνηση
»
και
 
σε
µ
όνι
µ
η
, «
συνταγ
µ
ατική
»
λιτότητα
 
εικοσαετίας
,
που
 
να
 
κατοχυρώνει
 
την
 
ηγε
µ
ονία
 
της
 
Γερ
µ
ανίας
 
σε
 
συ
µµ
αχία
µ
ε
 
γαλλικό
 
και
 
άλλους
 µ
ικρότερους
,
ενώ
 
υποβαθ
µ
ίζονται
 
άλλες
 
χώρες
,
ορισ
µ
ένες
 
και
 
δρα
µ
ατικά
(
Ελλάδα
 
κ
.
α
.).
 Ό
µ
ως
 
σε
 
πείσ
µ
α
 
των
 
όσων
 
λένε
 
οι
 
κυρίαρχες
 
τάξεις
 
στην
 
πραγ
µ
ατικότητα
 
ακό
µ
η
 
και
 
εάν
 
εισακουστούν
 
οι
«
σώφρονες
»
που
µ
ιλάνε
 
για
 
ευρωο
µ
όλογο
 
ή
 
για
 
αυξη
µ
ένο
 
συντονισ
µ
ό
 
και
 
τότε
 
ο
 
αντιδραστικός
 
αντιλαϊκός
 
χαρακτήρας
 
της
 
ΕΕ
 
θα
 
βαθύνει
,
εφόσον
 
το
 
τί
µ
η
µ
α
 
θα
 
είναι
 
η
 
πλήρης
 
δη
µ
οσιονο
µ
ική
 
επιτήρηση
 
και
 
η
 
τι
µ
ωρητική
 
 
3
λιτότητα
 
για
 
όσους
 
σχη
µ
ατισ
µ
ούς
«
αποκλίνουν
».
Μόνο
 
η
 
ρήξη
µ
ε
 
το
 
ευρώ
 
και
 
την
 
ΕΕ
 µ
πορεί
 
πραγ
µ
ατικά
 
να
 
εγγυηθεί
 
τη
 
σωτηρία
 
των
 
λαϊκών
 
τάξεων
.
4.
 
Οι
 
αποφάσεις
 
της
 
συνόδου
 
κορυφής
 
στις
9
 Δεκέ
µ
βρη
 
επιβεβαίωσαν
 
και
 
τα
 
αδιέξοδα
 
της
 
ΕΕ
, µ
ε
 
συ
µ
βολική
 
στιγ
µ
ή
 
τους
 
καυγάδες
µ
ε
 
τη
 
Βρετανία
,
αλλά
 
και
 
τη
 
βαθιά
 
αντιδραστική
 
της
µ
ετάλλαξη
.
Οι
 
προτάσεις
 
για
 
συνταγ
µ
ατοποίηση
 
της
 
λιτότητας
,
για
 µ
είωση
 
του
 
χρέους
 
κατά
5%
κάθε
 
χρόνο
,
για
 
πρωτοφανή
 
επιτροπεία
 
από
 
την
 
ευρωγραφειοκρατία
,
ση
µ
αίνουν
 
ακό
µ
η
µ
εγαλύτερη
 
λιτότητα
,
ανεργία
 
και
 
ελαστική
 
εργασία
,
αλλά
 
και
 
κατάλυση
 
κάθε
 
έννοιας
 
λαϊκής
 
κυριαρχίας
.
 5.
 
Η
 
πορεία
 
αυτή
 
θα
 
οδηγήσει
 
σε
 
ένταση
 
της
 
επίθεσης
 
του
 
κεφαλαίου
,
σε
 
εκτίναξη
 
της
 µ
αζικής
 
εξαθλίωσης
 
εργαζο
µ
ένων
,
λαών
 
και
 
χωρών
,
σε
 
όφελος
 
του
 
πολυεθνικού
–
πολυκλαδικού
 
κεφαλαίου
 
σε
 
κάθε
 
χώρα
 
και
 
γενικά
.
Οδηγεί
 
σε
 
πολιτική
 
αντίδραση
 
χωρίς
 
προηγού
µ
ενο
,
η
 
οποία
 
αντανακλάται
 
στις
«
κυβερνήσεις
 
τραπεζιτών
».
Σε
 
νέα
,
απότο
µ
η
 
όξυνση
 
όλων
 
των
 
ανταγωνισ
µ
ών
.
Κο
µ
βική
 
πλευρά
 
είναι
 
τα
 
ακό
µ
η
 
πιο
µ
εγάλα
 
βή
µ
ατα
 
στη
 
θωράκιση
 
του
 
πολιτικού
 
επιπέδου
 
και
 
της
 
πλήρους
 
περιφρόνησης
 
της
 
λαϊκής
 
βούλησης
,
όπως
 
αποτυπώνεται
 
στον
 
υποχρεωτικό
 
διορισ
µ
ό
 
τραπεζιτών
 
ως
 
πρωθυπουργών
 
σε
 
Ιταλία
 
και
 
Ελλάδα
.
 6.
 
Ο
 
κύκλος
 
των
 
αγώνων
 
που
 
ξεκίνησε
µ
ε
 
την
 
εξέγερση
 
της
«
Αραβικής
 
Άνοιξης
»
των
 
λαών
 
της
 
Βόρειας
 
Αφρικής
 
παρ΄
 
όλες
 
τις
 
προσπάθειες
 
για
 
τον
 
έλεγχο
 
και
 
την
 
ποδηγέτησή
 
τους
 
από
 
τους
 
ι
µ
περιαλιστές
 
οδήγησε
 
κατ
’
αρχή
 
στην
 
ανατροπή
 
από
 
δεκαετίες
 
κυρίαρχων
 
αντιδραστικών
 
καθεστώτων
.
Η
 
επιστροφή
 
του
 
Αιγυπτιακού
 
λαού
 µ
ε
 
εκρηκτικό
 
τόπο
 
στο
 
προσκήνιο
 
ενάντια
 
στο
 
νέο
 
στρατοκρατικό
 
καθεστώς
 
δείχνει
 
τη
 
δυνα
µ
ική
 
που
 
έχει
 
το
 
κίνη
µ
α
 
αυτό
.
Ταυτόχρονα
 
οι
 
εξεγέρσεις
 
αυτές
 
έδωσαν
 
τον
 
έναυσ
µ
α
 
για
 
αντίστοιχα
 
κινή
µ
ατα
 
σε
 
όλο
 
τον
 
κόσ
µ
ο
,
όχι
µ
όνο
 
σε
 
χώρες
 
σαν
 
την
 
Ισπανία
 
και
 
την
 
Ελλάδα
 
αλλά
 
και
 
στην
 
ίδια
 
τη
 
Βρετανία
 
όπου
 
έγινε
 
η
 
πιο
µ
εγάλη
 
απεργία
 
εδώ
 
και
 
δεκαετίας
 
ή
 
στις
 
ΗΠΑ
 
όπου
 
είδα
µ
ε
 
ένα
 
ολόκληρο
 
κίνη
µ
α
 
καταλήψεων
 
σε
 
πλατείες
 
και
 
δη
µ
όσιους
 
χώρους
,
ακό
µ
η
 
και
 
στην
Wall Str,
κινή
µ
ατα
 
ιδιαίτερα
 
ση
µ
αντικά
µ
ε
 
τα
 
έντονα
 
αντικαπιταλιστικά
 
και
 
εξεγερσιακά
 
τους
 
χαρακτηριστικά
.
Φανερώνεται
 
έτσι
µ
ια
 
αυξανό
µ
ενη
 
απόσταση
 
ανά
µ
εσα
 
στην
 
κυρίαρχη
 
πολιτική
 
και
 
την
 
κοινωνία
, µ
ια
 
εντεινό
µ
ενη
 
πολιτική
 
κρίση
 
και
 
ανοίγει
 
νέες
 
δυνατότητες
.
Με
 
το
 
βάθε
µ
α
 
της
 
οικονο
µ
ικής
 
κρίσης
 
και
 
την
 
σχετική
 
απουσία
 
συνολικής
 
στρατηγικής
 
εξόδου
 
από
 
τις
 
αστικές
 
τάξεις
 
ανοίγουν
 
νέες
 
δυνατότητες
 
για
 
την
 
ωρί
µ
ανση
 
των
µ
αζικών
 
κινη
µ
άτων
,
για
 
την
 
δια
µ
όρφωση
µ
ιας
 
σύγχρονης
 
επαναστατικής
 
στρατηγικής
 
και
 
για
 
την
 
αναγέννηση
 
της
 
σοσιαλιστικής
 
και
 
κο
µµ
ουνιστικής
 
προοπτικής
 
στις
 
νέες
 
συνθήκες
.
 
7.
 
Ανά
µ
εσα
 
στις
 
παλιές
µ
ορφές
 
παραγωγικής
 
συγκρότησης
,
πολιτικής
 
διακυβέρνησης
 
και
 
καπιταλιστικής
«
παγκοσ
µ
ιοποίησης
»
και
 
στις
 
νέες
µ
ορφές
, µ
εσολαβεί
µ
ια
 
ολόκληρη
 
ιστορική
 
περίοδος
µ
εγάλων
 
σπασ
µ
ών
 
στη
 
σφαίρα
 
της
 
οικονο
µ
ίας
 
και
 
της
 
πολιτικής
.
Σε
 
αυτή
 
την
«
ενδιά
µ
εση
 
περίοδο
»
ζού
µ
ε
 
σή
µ
ερα
,
η
 
οποία
 
θα
 
ση
µ
αδευτεί
 
από
 
πολλαπλές
 
κοινωνικές
 
εκρήξεις
,
εξεγέρσεις
 
ακό
µ
η
 
και
 
επαναστατικά
 
γεγονότα
.
Η
 
Ελλάδα
,
δια
µ
ορφώνεται
 
σε
 
έναν
 
κατεξοχήν
«
αδύνα
µ
ο
 
κρίκο
»
της
 
ι
µ
περιαλιστικής
 
αλυσίδας
 
που
 
ειδικά
 
στη
 
λεκάνη
 
της
 
Μεσογείου
, µ
αζί
µ
ε
 
άλλες
 
χώρες
 
του
 
ευρωπαϊκού
 
Νότου
,
συναντάται
µ
ε
 
την
 
οικονο
µ
ική
 
και
 
πολιτική
 
κρίση
 
των
 
χωρών
 
της
 
Βόρειας
 
Αφρικής
 
και
 
του
 
αραβικού
 
κόσ
µ
ου
.
Β
.
Για
 
την
 
πολιτική
 
κατάσταση
 
στην
 
Ελλάδα
 
1.
 
Στις
 
συνθήκες
 
της
 
ση
µ
ερινής
 
παγκόσ
µ
ιας
 
οικονο
µ
ικής
 
κρίσης
,
η
 
ένταξη
 
της
 
Ελλάδας
 
στην
 
ΕΕ
,
κι
’
ακό
µ
α
 
περισσότερο
 
στο
 
σφαγείο
 
της
 
ΟΝΕ
 
και
 
του
 
Ευρώ
,
αντί
 
για
 
εγγύηση
 
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...