Συνέντευξη του Δρ Hans-Hermann Hoppe για το Ανέφικτο τηςΠαγκόσμιας Διακυβέρνησης και για την Αποτυχία τηςΔημοκρατίας Δυτικού τύπου

27 Μαρτίου 2011

Η συνέντευξη αυτή δημοσιεύτηκε στονιστότοπο πολιτικού και οικονομικούπροβληματισμού

και αποτελείμία ακόμα απόδειξη της επαναστατικότηταςτης σκέψης του Δρ. Hoppe. Οι απόψεις τουέχουν διεξοδικά και συστηματικά εκτεθεί σεοκτώ βιβλία και πάνω από 150 δημοσιεύσεις,καθώς και στο πολύκροτο βιβλίο του“

Democracy: The God that Failed

”.Ο συγγραφέας σπούδασε φιλοσοφία,οικονομικά, ιστορία και στατιστική στο Πανεπιστήμιο της

Saarland

στο

Saarbruecken,

στο Πανεπιστήμιο

Johann Wolfgang Goethe,

τηςΦραγκφούρτης και στο Πανεπιστήμιο του

Michigan, Ann Arbor.

Έλαβε διδακτορικό φιλοσοφίας το 1974 υπό το γνωστό καθηγητή

Juergen Habermas

καθώς και το Πτυχίο “

Habilitation"

στηνΚοινωνιολογία και τα Οικονομικά το 1981 στο Πανεπιστήμιο

Johann Wolfgang Goethe

.Το 1985 μαθήτευσε και έπειτα συνεργάστηκε με τον γνωστόαμερικανό αναρχο-καπιταλιστή οικονομολόγο

Murray N. Rothbard

(1926-1995) ένα από τους μεγαλύτερους μαθητές και συνεχιστέςτου αυστριακού οικονομολόγου

Ludwig von Mises

(1881-1973). Το1986 ο Hoppe ακολούθησε τον

Rothbard

στο Πανεπιστήμιο της

Nevada, Las Vegas,

όπου δίδαξε οικονομικά μέχρι το 2008, οπότεσυνταξιοδοτήθηκε.Το 2006 ο Hoppe έλαβε το βραβείο “

Gary S. Schlarbaum

” για τηνεπιτυχημένη του πορεία ζωής στην υπηρεσία της υπόθεσης τηςελευθερίας. Το 2009 τιμήθηκε με το βραβείο “

Franz Cuhel Memorial Prize

” από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Πράγας.Τα βιβλία και τα άρθρα του έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 20γλώσσες παγκοσμίως. Το 2009 το Ινστιτούτο Φον Μίζες εξέδωσεμία πανηγυρική τιμητική έκδοση με τους

Joerg Guido Huelsmann &Stephan Kinsella,

μα τίτλο:

Property, Freedom and Society. Essays in Honor of Hans-Hermann Hoppe

Σήμερα ο Δρ. Ηoppe δεν σταματά να εργάζεται συγγράφοντας καιπαραδίδοντας διαλέξεις και σεμινάρια σε όλο τον κόσμο, άξιοςσυνεχιστής της αυστριακής οικονομικής φιλελεύθερης παράδοσης.Μπορεί κανείς να παρακολουθεί το έργο και την πορεία του μέσωτης προσωπικής του ιστοσελίδας στη διεύθυνση:

www.hanshoppe.com

Daily Bell: Παρακαλούμε απαντήστε στις ερωτήσεις σαν οι αναγνώστες μαςνα μη γνώριζαν ήδη το εξαίρετο έργο και τις απόψεις σας. Κι ας αρχίσουμεέτσι: γιατί η δημοκρατία είναι ¨Ο Θεός που απέτυχε¨ ;Dr. Hans-Hermann Hoppe:

Η παραδοσιακή μορφή πολιτεύματος πριν από τησύγχρονη, ήταν αυτή της (απόλυτης) μοναρχίας. Το δημοκρατικό κίνημακατευθύνθηκε εναντίον των βασιλέων και των τάξεων της κληρονομικήςευγενούς αριστοκρατίας. Η μοναρχία επικρίθηκε σαν μη συμβατή με τηνβασική αρχή της ¨ισότητας ενώπιον του νόμου¨. Στηρίχτηκε επάνω σταπρονόμια και ήταν άδικη και εκμεταλλευτική.

Υποτίθεται πως η δημοκρατία θα αποτελούσε μία διέξοδο σ’αυτό.Παρέχοντας τοις πάσι δυνατότητα εισόδου και συμμετοχής στο κράτος και τηδιακυβέρνηση, όπως ισχυριζόντουσαν οι υπέρμαχοι της δημοκρατίας, ηισότητα ενώπιον του νόμου θα γινόταν πραγματικότητα και θα επικρατούσεπραγματική ελευθερία. Πλην όμως όλα αυτά αποτελούν μεγάλη πλάνη.Πράγματι σε μια δημοκρατία οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει βασιλιάς, αςπούμε, και όχι αποκλειστικά όσοι προέρχονται από ένα μικρό καιπρονομιούχο κύκλο ανθρώπων. Συνεπώς στη δημοκρατία δεν υπάρχουνπροσωπικά προνόμια. Όμως υπάρχουν

λειτουργικά προνόμια

και

προνομιούχες λειτουργίες

. Οι δημόσιοι λειτουργοί, εφόσον ενεργούν με τηνυπηρεσιακή τους ιδιότητα, διέπονται και προστατεύονται από το “δημόσιοδίκαιο” και κατά συνέπεια κατέχουν προνομιακή θέση σε σχέση με όλα ταυπόλοιπα άτομα που διέπονται απλά από το “ιδιωτικό δίκαιο”. Ειδικότερα,στους δημόσιους λειτουργούς επιτρέπεται να χρηματοδοτούν ή να επιδοτούντις δραστηριότητές τους από τους φόρους. Δηλαδή τους επιτρέπεται ναασκούν δραστηριότητες και να βιοπορίζονται από προϊόν που, στον ιδιωτικότομέα και μεταξύ ατόμων που διέπονται από ιδιωτικό δίκαιο, θα εθεωρείτοως “κλοπή” και “κλεμμένη λεία”, αντίστοιχα. Κατά συνέπεια τα προνόμια καιοι νόμιμες διακρίσεις - όπως και ο διαχωρισμός μεταξύ αρχόντων καιυπηκόων - δεν εξαλείφονται με την εφαρμογή της δημοκρατίας.Ακόμα χειρότερα: στη μοναρχία η διάκριση μεταξύ αρχόντων και υπηκόωνείναι σαφής. Εγώ γνωρίζω π.χ. ότι ουδέποτε θα γίνω βασιλιάς. Από αυτό καιμόνο το γεγονός, θα έχω την τάση να αντιστέκομαι σε κάθε προσπάθεια τουβασιλιά για αύξηση φόρων. Στη δημοκρατία όμως, τα όρια της μεταξύ

αρχόντων και υπηκόων γίνονται δυσδιάκριτα. Εμφανίζεται η ψευδαίσθησηπως “

όλοι εμείς κυβερνάμε τους εαυτούς μας

”, οπότε και οι αντιστάσειςεναντίον της αυξανόμενης φορολογίας είναι ανάλόγα μειωμένες. Διότιυπάρχει η πιθανότητα αύριο να ευρίσκομαι από την πλευρά που εισπράττει:σαν αποδέκτης- φόρων παρά σαν πληρωτής- φόρων, οπότε να έχω πλέον μιαάλλη πιο ευνοϊκή άποψη για τη φορολογία.Και κάτι ακόμα: σαν κληρονομικό μονοπώλιο που είναι ένα βασίλειο, οεκάστοτε βασιλιάς θεωρεί το έδαφος του και τους κατοίκους της επικράτειάςτου σαν προσωπική του ιδιοκτησία. Συνεπώς επιδίδεται σε μια μονοπωλιακήεκμετάλλευση αυτής της “ιδιοκτησίας”. Στο καθεστώς της δημοκρατίας, τομονοπώλιο και η μονοπωλιακή εκμετάλλευση δεν εξαφανίζονται, αλλά αυτόπου συμβαίνει είναι το εξής: αντί ενός βασιλιά και των ευγενών που βλέπουντη χώρα σαν ιδιωτική τους περιουσία, τοποθετείται επικεφαλής κάποιοςπροσωρινός και ανταλλάξιμος επιστάτης σε μονοπωλιακή θέση, στον οποίοδεν ανήκει μεν ιδιοκτησιακά η επικράτεια, αλλά για όσο διάστημα θα κατέχειτη θέση αυτή του επιτρέπεται να εκμεταλλεύεται νόμιμα τη χώρα γιαπροσωπική του ωφέλεια καθώς και των προστατευομένων του. Του ανήκειδηλαδή η προσωρινή χρήση - επικαρπία - αλλά όχι το κεφαλαιακό απόθεμα.Τούτο βέβαια όχι μόνο δεν εξαλείφει την εκμετάλλευση, αλλά επιπλέον τηνκάνει ακόμα λιγότερο αποδοτική και με λιγότερο ή καθόλου σεβασμό στο ίδιοτο κεφάλαιο (εθνικό πλούτο). Με άλλα λόγια αυτή γίνεται χωρίς μακρόπνοηπροοπτική αλλά και με συστηματική ανάλωση κεφαλαίου.

Daily Bell: Εάν λοιπόν η δημοκρατία έχει αποτύχει, εσείς τι θα βάζατε στηθέση της; Ποια είναι η ιδανική κοινωνία; Η Αναρχο-καπιταλιστική;Dr. Hans-Hermann Hoppe:

Προσωπικά προτιμώ τον όρο “κοινωνία ιδιωτικούδικαίου”. Σε μια τέτοια κοινωνία το κάθε φυσικό (άτομο) και νομικό πρόσωπο(ίδρυμα) υπόκεινται στο ίδιο σύνολο νόμων. Σε αυτή την κοινωνία δενυπάρχει κάποιο δημόσιο δίκαιο που παραχωρεί προνόμια σε άτομα ήιδιότητες. Υπάρχει μόνο ιδιωτικό δίκαιο (και ιδιωτική ιδιοκτησία) πουεφαρμόζεται στον καθένα και σε όλους εξίσου. Κανένας δεν επιτρέπεται νααποκτήσει ιδιοκτησία με τρόπο άλλο από πρωτογενή οικειοποίηση των αρχικάμη-κατεχόμενων (ελεύθερων) φυσικών αγαθών, την παραγωγή, ή τηνοικειοθελή (ελεύθερη) ανταλλαγή, όπως επίσης κανείς δεν κατέχει προνόμιονα

φορολογεί και να απαλλοτριώνει

. Επιπλέον, κανείς δεν έχει δικαίωμα νααπαγορεύει οποιονδήποτε άλλον να χρησιμοποιεί την ιδιοκτησία του ώστε ναμετέλθει οποιασδήποτε οικονομικής δραστηριότητας επιθυμεί και ναανταγωνιστεί με όποιον άλλον επιθυμεί.

Daily Bell: Σε αυτή την κοινωνία πως θα εφαρμόζονται ο νόμος και η τάξη;Πως θα λειτουργούσε το δικό σας ιδανικό σύστημα δικαίου;Dr. Hans-Hermann Hoppe:

Σε μια κοινωνία ιδιωτικού δικαίου η παραγωγή τηςέννομης τάξης -ασφάλειας- θα παρέχεται από ελεύθερα εμπορευόμενα άτομαή επιχειρήσεις. Αυτά θα ανταγωνίζονται για απόκτηση της πελατείας που