Avusturya'nın üzerinde bir yerde çok şiddetli patlamalarlaparçalanmaya başladı, patlamaların şiddetindenbir milyondanfazla insanın kulaklarında devamlı hasar
oluştu, ancak buinsanlar şanslı kişilerdi.
Saniyede elli kilometre hızla ilerleyen binlerce ton kaya vemetal parçası, yüzyılların emeğini birkaç yakıcı saniye içindeyok ederek Kuzey italya düzlüklerine çarptı. Padua ve Veronaşehirleri yeryüzünden silindiler. Gökten gelen bu çekiçdarbesiyle coşup karaya -hücum edenAdriyatik denizi,Venedik'i bütünüyle ve bir daha çıkma-macasma suların altınagömdü.Altı yüz bin insan öldü ve toplam hasar bir trilyon
dolardanfazlaydı. Fakat; sanat, tarih, bilim ve özellikle
insanlığınuğradığı kayıp hiçbir şekilde hesaplanamazdı. Sanki büyük bir savaşa girilmiş ve bu savaş bir tek sabahta kaybedilmişti.Çarpmadan oluşan ve göğe yükselen tozların yavaş yavaşyeryüzüne çökmesine kadar geçen aylar boyunca bütünDünya, Krakatoa'dan sonra görülebilen en görkemli şafak vegurupları izledi.İlk şok atlatıldıktan sonra insanlık; önceki çağlarda
rastlanmayan bir birlik ve kararlılıkla hareket etti. Artık
anlaşılmıştı ki, böyle bir felaket belki bin yıl daha olma
yabilir fakat belki de ertesi gün tekrarlanabilirdi. Tekrar
landığıtakdirde ise sonuç jdaha da kötü olacaktı.Öyle ise: Bir daha böyle bir olay olmamalıydı.Yüz yıl kadar önce, daha fakir olan Dünya'nın çok sınırlıkaynaklarına rağmen, insanlar intihar edercesine gökyüzünebirbirlerini imha edecek silahlar göndererek servetlerini boşyere harcamışlardı. Bütün bu çabaların başarılı olmamasınakarşı elde edilen tecrübeler unutulmamıştı. Şimdi bunlar dahayüce bir amaç için daha geniş çapta kullanılacaktı. Artık böylebir felakete yol açabilecek kadar büyük hiçbir meteorunDünya'nın savunmasını yarmasına izin verilmeyecekti.
Böylece Uzay Muhafızı projesi başladı ve elü yıl son
ra da,onu yaratanların hiç beklemediği bir şekilde, kuruluşunun nekadar yerinde olduğunu kanıtladı.
Leave a Comment