Kabanata XILos Baos
�
BuodAng Kap. Heneral ay nangaso sa Bosoboso. May kasama siyang banda ng musikosapagkat siya ang pangalawang patrono real ng Pilipinas o kinatawan ng patrono
�
real ng hari. Walang nabaril na ibon o usa ang Kapitan heneral. Ibig na sanangpagbihisang- usa ang isang tao. Mabuti na raw iyon sapagkat maawain siya sa
�
hayop. Ang totooy natutuwa siyat di makikita na di siya makatatama ng ibon o
� �
usang babarilin. Nagbalik sila sa Los Banos.Nooy ika-31 ng Disyembre.
�
Naglalaro ng tresilyo sa bahay-aliwan sa Los-Banos ang Kapitan Heneral, si PadreSibyla at Padre Irene. Galit na galit naman si Padre Camorra. Hindi alam ng hulina kaya nagpapatalo ang dalawang kura ay sapagkat nais nilang makalamang sa isa
�
sa pakikipag-usap sa Kapitan ukol sa paaralan ng kastilang balak ng kabataan.Samantalang nagsusugal ay pinag-aralan at pinasyahan ng Kapitan ang mga papeles ngpamamahala na inisa-isa ng kalihim pagpapalit ng tungkulin, pagbibigay ng biyaya,pagpapatapon at iba pa. Saka na ang ukol sa paaralan ng kastila. Naroon si DonCustodio at isang prayleng Dominiko- si Padre Fernandez.Nagalit si Padre Camorra dahil sa isang sinadyang maling sugal ni Padre Irene naikinapanalo ng Kapitan. Punyales, si Kristo na ang makipagsugal sa inyo! ani PadreCamorra at tumayo na.Si Simoun ang pumalit kay Padre Camorra. Siya ay biniro ni Padre Irene na kanyangitaya ang kanyang mga brilyante. Pumayag si Simoun. Wala raw namang maitataya angkura. Ani Simoun: Akoy babayaran ninyo ng pangako. Kayo Padre Sibyla, sa bawat
�
limang bilang ay mangangako na kayoy di kikilala sa karalitaan, kababaang loob,
�
at pagsunod sa kabutihang asal (magmamalabis siya sa maluhong pamumuhay atpaggugol, di siya magpapakita ng awa sa mga dukha, at di siya susunod sa mgatuntunin ng kabutihang asal.); at kayo, Padre Irene, sasabihin lamang ninyo nalilimutin ninyo ang kalinisang ugali, ang awa sa kapuwa, at iba pa. Sa maliit nahinihingi koy kapalit ang aking mga brilyante. At ito (tinapik pa ang Kapitan
�
Heneral), sa limang bilang ay isang vale na limang araw sa piitan (karapatan niSimoun na mapabilanggo sa isang tao nang limang araw); isang pag-papapiit salimang buwan; isang utos na pagpapatapon na walang nakasulat na pangalan;karapatan sa isang madaliang utos na pagpapabaril sa iasng taong pipiliin ko atiba pa.Sa kakaibang kundisyong ito ng pagsusugal ay napalapit sina Don Custodio , PadreFernandez at ang Mataas na Kawani. Ang huli ay nagtanong kung ano ang mapapala niSimoun sa kanyang mga hiling.Para raw luminis ang bayan at maalis na lahat ang masasamang damo, tugon niSimoun.Ipinalalagay ng nangakarinig na ang gayong kaisipan ni Simoun ay gawa ngpagkaharang sa kanya ng mga tulisan. Sinabi naman ni Simoun na nang pigilan siyang mga tulisan ay walang kinuha sa kanya kundi ang 2 niyang rebolber at mga bala.Kinumusta pa raw ang heneral. Marami raw baril ang tulisan . Anang heneral ayipagbabawal niya ang mga sandata. Ani Simoun: Huwag. Ang mga tulisan ay marangal;sila ang tanging marangal na kumikita ng ikabubuhay nila. Halimbawa, pawawalan baninyo ako nang di man lang kukunin ang aking mga alahas ? Ang kasamaan ay wala samga tulisan sa bundok nasa mga tulisan sa bayan at siyudad.
Leave a Comment