• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
1
Η Πάπισσα ΙωάνναΡοΐδης Εμμανουήλ
 
 «Il y a bien de la difference entre rire de la religion, et rire de ceuxqui la profanent par leurs opinions extravagantes».(Pascal, lettre XI).Aπό του μέσου άρχονται συνήθως οι επικοί ποιηταί· ταυτόποιούσι και οι μυθιστοριογράφοι, όσοι τας δεκατόμους τύχας τωνΠόρθων και Αραμίδων παραγγέλουσιν υπομισθίω εφημερίδι ναονομάση, αριστοτελική αδεία1, εποποιίας· έπειτα ο ήρως, όταν εύρηευκαιρίαν, εντός σπηλαίου ή ανακτόρου, επί ευώδους χλόης ή μαλακήςκλίνης διηγείται τα προηγούμενα τη ερωμένη, επεί ευνής και φιλότητος εξέρον έντο.Ούτω θέλει ο Λατίνος Οράτιος εν τη Ποιητική· τούτο συνιστώσικαι οι βιβλιοπώλαι, οσάκις παραγγέλλουσι βιβλίον, ορίζοντες εις τονσυγγραφέα το μήκος, το πλάτος και την ύλην αυτού ως του ενδύματοςεις τον ράπτην. Τοιαύτη τέλος είναι η κοινή μέθοδος· αλλ’ εγώ προτιμών’ αρχίσω από την αρχήν· ο δε αγαπών την κλασικήν αταξίαν δύναται ν’αναγνώση πρώτον τας τελευταίας του βιβλίου μου σελίδας και έπειτα ταςπρώτας, μετασχηματίζων ούτω εις επικόν μυθιστόρημα την απέριττονκαι φιλαλήθη διήγησίν μου.Ο μέγας Βύρων έλαβε την υπομονήν ν’ ακούση τας φλυαρίαςτων γραιών της Σεβίλλης, ίνα μάθη αν η μήτηρ του ήρωός του ΔονΖουάν έλεγε λατινιστί το Πάτερ ημών, αν ήξευρεν Εβραϊκά και εφόρειλινούν υποκάμισον και γαλανάς κνημίδας. Επιθυμών καγώ να είπω τωαναγνώστη τουλάχιστον πώς ωνομάζετο της ηρωίδος μου ο γεννήτωρ,ανεδίφησα τους εις μέγα φύλλον λήρους των μεσαιωνίων Ηροδότων·αλλ’ ούτος είναι εκεί πολυώνυμος και ποκιλώνυμος, ως ο Ζευς παρά τοιςποιηταίς και ο Διάβολος παρά τοις Ινδοίς. Δαπανών έτη τινά ειςπαραβολάς χειρογράφων ηδυνάμην ίσως να μάθω, αν ο γεννήσας τηνΙωάνναν ωνομάζετο Βιλλιβάλδος ή Βαλλαφρείδος· αλλ’ αμφιβάλλω αν το
 
2
κοινόν ήθελε με ανταμείψει διά τον τοιούτον κόπον μου. Ακολουθώνλοιπόν το παράδειγμα των σημερινών λογίων, οίτινες φοβούνται μήπως,αν έχανον καιρόν αναγινώσκοντες, ήθελον γράψει ολιγώτερα και ούτωζημιώσει τους τε συγχρόνους και τους μετά ταύτα, εξακολουθώ ή μάλλονάρχομαι της ιστορίας μου.Ο ανώνυμος λοιπόν πατήρ της ηρωίδος μου ήτο Άγγλοςμοναχός· εκ τίνος δε επαρχίας δεν ηδυνήθην να μάθω, μη ούσης ακόμηδιηρημένης της Βρεταννίας εις κομιτάτα προς ευκολίαν τωνεισπρακτόρων. Κατήγετο δε εκ των Ελλήνων εκείνων αποστόλων,οίτινες εφύτευσαν τον πρώτον σταυρόν εις την χλοεράν Ιρλανδίαν, καιυπήρξε μαθητής του Εριγενούς Σκώτου, όστις πρώτος εφεύρε τοντρόπον του κατασκευάζειν αρχαία χειρόγραφα, δι’ ων ηπάτησε τους τότελογίους, ως ο Σιμωνίδης τους Βερολινείους. Ταύτα μόνα διέσωσεν ημίνη ιστορία περί του πατρός της Ιωάννας. Η δε μήτηρ αυτής εκαλείτοΓιούθα, ήτο ξανθή και έβοσκε τας χήνας Σάξωνος βαρόνου. Ούτοςκαταβάς την παραμονήν συμποσίου, ίνα εκλέξη την παχυτέραν, ωρέχθηκαι της ποιμενίδος, ην από του ορνιθώνος μετέφερεν εις τον κοιτώνα.Βαρυνθείς αυτήν μετ’ ολίγον την έδωκεν εις τον οινοχόον, ο οινοχόος ειςτον μάγειρον και ούτος εις τον χυτροκόρον, όστις ευλαβής ων αντήλλαξετην νεάνιδα μετά του μοναχού, λαβών αντ’ αυτής οδόντα του αγίουΓουτλάκου, του ζήσαντος και οσίως τελευτήσαντος εντός λάκκου τινόςτης Μερκίας. Ούτω εξέπεσεν η Γιούθα από της κλίνης δεσπότου εις ταςαγκάλας καλογήρου, ως και σήμερον εν Αγγλία οι υψηλοί πίλοι από τωνκροτάφων διπλωμάτου εις την κεφαλήν επαίτου· καθότι εις τονευνομούμενον εκείνον τόπον πολλοί μεν αποθνήσκουσι της πείνης,πολλοί δε προσβάλλουσι την αιδώ δι’ έλλειψιν υποκαμίσου, αλλά πάντεςγερουσιασταί και νεκροθάπται, κόμητες και ψωμοζήται φορούσι πίλονυψηλόν, όστις θεωρείται εκεί ως το παλλάδιον της συνταγματικήςισότητος.Το συνοικέσιον υπήρξεν ευτυχές. Την μεν ημέραν περιήρχετο ομοναχός τους πέριξ πύργους, πωλών ευχάς και κομβολόγια, το δεεσπέρας επέστρεφεν εις το κελλίον έχων τας χείρας υγράς από ταφιλήματα των πιστών και την πήραν πλήρη άρτου, κρεάτων,πλακούντων και καρύων· γεώμηλα δε δεν υπήρχον ακόμη εν Αγγλία,αλλ’ εισήχθησαν βραδύτερον μετά του συντάγματος προς χρήσιν τουελευθέρου λαού, ότε επελθούσης της ισότητος, έπαυσαν οι υπηρέται νατρώγωσι καλά κρέατα εις την αυτήν τράπεζαν μετά του αυθέντου.
 
3
Η Γιούθα άμα ήκουε μακρόθεν εις την πεδιάδα το άσμα τουεπιστρέφοντος συζύγου, έστρωνε την τράπεζαν· έθετε δηλ. επίαπελεκήτων σανίδων ξύλινον πινάκιον κοινόν αμφοτέροις, σιδηράνπερόνην, κέρας βουβάλου ως ποτήριον και ξηρούς κλάδους εις τηνεστίαν, ίνα φωτίζη το δείπνον· τα δε χειρόμακτρα, αι φιάλαι και τα κηρίαήσαν τότε εις μόνους τους επισκόπους γνωστά. Μετά το δείπνονήπλωνον οι νεόνυμφοι προβειάς επί σωρού ξηρών φύλλων, επί τωνπροβειών ηπλούντο εκείνοι και επ’ αυτών δασύμαλλον δέρμα λύκου. Όσω δριμύτερος εφύσα έξω ο βορράς, όσω πυκνοτέρα κατέπιπτεν ηχιών, τόσω σφιγκτότερα ενηγκαλίζετο το όλβιον εκείνο ζεύγος,αποδεικνύον ούτω πόσω ηπατάτο ο Άγ. Αντώνιος, ισχυριζόμενος ότι τοκρύος ψυχραίνει τον έρωτα, και οι αρχαίοι Έλληνες, οι παριστώντες τονχειμώνα ως γέροντα μισογύνην.Τοιαύτας διήγον οι γονείς της Ιωάννας χρυσάς ημέραςχλεροίσιν ιαινόμενοι μελέεσιν2, ότε πρωίαν τινά, ενώ ο μοναχόςαπετίνασσεν εκ των βλεφάρων τον ύπνον και εκ της μαύρης γενειάδοςξανθάς τινας τρίχας της γυναικός του, δύο Αγγλοσάξωνες τοξόται γυμνοίτας κνήμας και τους πόδας, μικράς φέροντες ασπίδας και βελοπληθείςεπί των ώμων φαρέτρας, ενεφανίσθησαν προ της εισόδου της καλύβης,προσκαλούντες τον οικοδεσπότην εν ονόματι του Επτάρχου Εκβέρτου ν’ακολουθήση αυτούς, λαμβάνων τα προς μακράν πορείαν αναγκαίαεφόδια. Έντρομος ο καλόγηρος αναρτήσας το δισάκκιον εις τους ώμους,λαβών την γυναίκα διά της δεξιάς, την βακτηρίαν διά της αριστεράς καιτο ευχολόγιον υπό μάλης ηκολούθησε τους σκυθρωπούς οδηγούς.Τρεις ημέρας και δύο νύκτας οδοιπορήσαντες διά φαλακρώνορέων και ερεικοφύτων κοιλάδων και πολλούς συναντήσαντες καθ’ οδόνιερωμένους, υπό την επιτήρησιν τοξοτών έφθασαν την τετάρτην εις τηνπαραθαλάσσιον πολίχνην Γαριάνορον3. Μέγα πλήθος λαού ήτο επί τηςπροκυμαίας συνηθροισμένον, επί θρόνου χλοερού ίστατο ο επίσκοποςΕβοράκου4 Βόλσιος ευλογών τους πιστούς και ογκώδες σαξωνικόνπλοιάριον εσαλεύετο εν τω λιμένι, ανυπόμονον ν’ αναπετάση τοτετράγωνον ιστίον εις την απόγαιον αύραν. Ότε επλησίασαν οιπανταχόθεν της Αγγλίας στρατολογηθέντες μοναχοί, εξήκοντα τοναριθμόν, ο ευσεβής Βόλσιος εναγκαλισθείς αυτούς ανά ένα καιεγχειρίσας εκάστω δύο δηνάρια5, «Πορεύεσθε, είπε, και διδάσκετεπάντα τα έθνη».Από της αγκάλης του επισκόπου μετέβησαν παραχρήμα οι
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...