Use your Facebook login and see what your friends are reading and sharing.
The Civilitas Foundation's Documents
Armenia in 2010: A Year of Uncertainty
The Civilitas Foundation has published ARMENIA IN 2010 – A YEAR OF UNCERTAINTY. This is the third in a series of annual reports published by Civilitas to assess the year just ended. The 2008 report was entitled CRISIS AND OPPORTUNITY. In 2009, the theme was PROMISE AND REALITY. The 2010 title – A Year of Uncertainty -- refers to a year in which no major gains were registered either in the region, or domestically. On the contrary, Civilitas judges the year to have been one where the country barely managed to stand in place. “In Armenia in 2010, glaring catastrophes or evident achievements were absent even as the economic and political troubles continued to take a real toll. That this sort of standstill was itself an obstacle to economic and political progress became obvious given the steps that were not taken,” says the Introduction to the report. Regarding regional relations, Civilitas says, “In 2010, the region’s internal uncertainties were compounded by global uncertainties vis-à-vis the region. There was no improvement in Armenia’s relations with its eastern and western neighbors. When Armenia-Turkey protocols were frozen, so were official Ankara-Yerevan relations. This ended up disappointing the optimists, baffling the mediators and vindicating the critics. As for the Karabakh negotiation process, in 2010, it entered a phase of uncertainty, unpredictability and danger.” Following the 25 page analysis of regional developments, the report moves on to examining the domestic situation, politically and economically. “Internally, Armenian society saw a growing tension between personal freedoms taken for granted, and an expectation of greater civic freedoms. The result was a growing number of home-grown citizen initiatives in an otherwise politically unremarkable year. The middle class searched for prosperity and well-being in an economically and politically unpredictable and non-transparent environment. As a result, instead of middle class contentment nurturing a country of optimists, middle class discontent fed a growing legion of pessimists,” according to the Civilitas annual report. Finally, “Economically, the government utilized all available fiscal and monetary options to dig its way out of the economic crisis. It succeeded to the extent that it prevented financial circumstances from deteriorating further. But in 2010, the government could not or would not tackle politically sensitive reforms. As a consequence, the lack of diversity and competitiveness, as well as interdependence of businessmen and government officials remained the fundamental impediments to economic growth.” The work of several experts, the report begins with a preface highlighting the need to use the opportunity of the 2011 anniversary year to examine the causes for what most indexes and ratings consider inadequate external economic and political competitiveness and insufficient internal social and democratic transformation. The report, published in Armenian and English, includes a poster visually depicting the Armenian government's budget for 2011. The Civilitas Foundation states that “anniversaries offer the benefit of hindsight and at the same time, inevitably intensify expectations. Armenia’s 20th year to come will be no exception” and lists some of the urgent questions that require asking and answering. The entire report, as well as the reports of previous years, can be found on the website. The official report presentation was held in Yerevan on December 28, 2010. Four members of Armenia’s National Assembly, representing four political parties spoke about the issues discussed in the report – Armenia and the region in 2010.
Category:ResearchReads:270Uploaded:01 / 10 / 2011ShareAdd to collectionՄեր ամենամեծ մարտահրավերը
Հայաստանի արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը թողնելուց հետո սա իմ առաջին հրապարակային ելույթն է: Եթե ես դեռևս պաշտոնավարելիս լինեի, ես ձեզ պատմելու էի այն հաջողությունների մասին, որ Հայաստանը ձեռք է բերել, ու նաև այն մարտահրավերների մասին, որոնց նա դիմակայում է: Այսօր, լինելով շարքային քաղաքացի, ես պատրաստվում եմ նույնն անել: Պատճառը, որ ինձ դրդեց դառնալ շարքային քաղաքացի այն էր, որ այդպիսով ես հնարավորություն էի ստանում ավելի բացախոս լինել և միաժամանակ ջանքերս նպատակամղել այնտեղ, որտեղ դեռ անելիքներ կան: Համոզված եմ, որ իմ և առհասարակ բոլորիս ընդհանուր պատասխանատվությունը Հայաստանի և նրա ապագայի առջև նույնն է` անկախ այն բանից, մենք գտնվում ենք կառավարությունում, թե այլուր:
Category:ResearchReads:367Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionԼուծումները պետք է փնտրել ներսում
Փետրվարին հրապարակված պաշտոնական վիճակագրությունը հաստատում է անհերքելի ճշմարտությունը` Հայաստանը ռեցեսիայի շեմին է: Թեև այս փաստերը չեն թաքցվում, դրանք նաև չեն բացատրվում: Կառավարությունը (արդարացիորեն) հավատում է, որ հանրային վստահությունը կենսական կարևորություն ունի տնտեսական կայունության համար և փորձում է հավատ ներշնչել տնտեսության հանդեպ:
Category:ResearchReads:369Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionՄտորումներ հրադադարի 15 ամյակի առիթով
Աշխարհում ամենաերկար ինքնակառավարվող հրադադարի 15 ամյակը առիթ է գնահատելու անցած մեկ և կես տասնամյակի ընթացքում տեղի ունեցածը և մտածելու գալիքի մասին: Մտորելու համար երկու հիմնական հարց կա: Առաջինը` արդյոք Լեռնային Ղարաբաղի (և Հայաստանի) հայերը ավելի պաշտպանված են այսօր, քան զինադադարից առաջ: Երկրորդ` ինչպես կզարգանա այս` ոչ պատերազմ, ոչ խաղաղություն իրավիճակը:
Category:ResearchReads:244Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionՀայաստանի տնտեսությունը անկման մեջ է
Վերջերս հայ-թուրքական գործընթացի շուրջ միանգամայն տեղին բանավեճերը, այնուամենայնիվ, շեղել են բոլորիս ուշադրությունը մեր ազգային անվտանգությանը հավասարապես սպառնացող մեկ այլ կարեւոր խնդրից: Խոսքը տնտեսության մասին է:
Category:ResearchReads:403Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionՏոն, փուչիկներ և ընտրություններ
Հունիսի 1-ին ամբողջ աշխարհում նշվում էր երեխաների պաշտպանության միջազգային օրը: Հայաստանում այս տարի երեխաների պաշտպանության օրը խորհրդանշական է մեկ օր առաջ տեղի ունեցած մի այլ միջոցառման` ընտրությունների պատճառով: Այս երկու իրար հաջորդած իրադարձությունները առիթ են տալիս մտածելու երկրի և երկրի ապագայի` երեխաների մասին: Հայաստանում տոնական օրերին պետականորեն ամենատարբեր համերգներ, տոնախմբություններ, շքերթներ են կազմակերպվում երեխաների կամ շրջանավարտների համար: Բայց միգուցե արժե մտածել երեխաների մասին ոչ միայն ձևական միջոցառումներ կազմակերպելով, այլ, օրինակ, երկրի որակազրկվող կրթական համակարգն իրականում բարեփոխելով կամ հասարակության վստահությունը վայելող ընտրություններ իրականացնելով:
Category:ResearchReads:681Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionՈւշացած քայլերի գինը
Հունիսի 19-ին Ազգային ժողովը 98 կողմ, 1 դեմ և 3 ձեռնպահ ձայներով ընդունեց նախագահի առաջարկը համաներման մասին: Համենայն դեպս, շատ բան դեռևս անհստակ է: Հասարակությունն այսօր չունի այն հարցի պատասխանը, թե այս համաներման արդյունքում մարտի մեկից հետո կալանավորված քաղաքական գործիչներից քանիսը ազատ կարձակվեն: Արդյո՞ք ազատ կարձակվեն ընդդիմության առաջնորդները, Ազգային ժողովի ձերբակալված պատգամավորները:
Category:ResearchReads:276Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionՈւշացած ու կիսատ քայլեր
Հունիսի 19-ին Ազգային ժողովի ընդունած համաներման հիման վրա հունիսի 22-ին դատարանի դահլիճից ազատ արձակվեցին նախկին արտգործնախարար Ալեքսանդր Արզումանյանը, ՀԱԿ անդամ Սուրեն Սիրունյանը, Ազգային ժողովի պատգամավորներ Մյասնիկ Մալխասյանն ու Հակոբ Հակոբյանը: Դատարանը նրանց մեղավոր ճանաչեց զանգվածային անկարգություններ կազմակերպելու հոդվածով և Սուրեն Սիրունյանին դատապարտեց 4, մյուսներին` 5 տարվա ազատազրկման, որից հետո, կիրառելով համաներումը, ազատ արձակեց դատարանի դահլիճից: Նույն օրը Աբովյան քաղաքում Ազգային ժողովի մեկ այլ պատգամավոր` Սասուն Միքայելյանը, որը նաև մեղադրվում էր ապօրինի զենք ու զինամթերք պահելու մեջ, դատապարտվեց 8 տարվա ազատազրկման, և նրա նկատմամաբ համաներման որոշումը չկիրառվեց:
Category:ResearchReads:266Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionԱզատ մամուլ` ազատ հասարակություն
Հունիսի 26-ին լրացավ Ժամանակ Երևան օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արման Բաբաջանյանի ձերբակալության երրորդ տարին: Այսօր նախագահի նստավայրի մոտ բողոքի ակցիա էին կազմակերպել մի խումբ լրագրողներ: Ընդդիմադիր թերթի գլխավոր խմբագիրը ձերբակալվել և դատապարտվել էր զինծառայությունից խուսափելու համար փաստաթղթեր կեղծելու մեղադրանքով, բայց ձերբակալության առաջին օրվանից մինչ օրս թե՜ լրագրողական համայնքի մեծ մասը, թե՜ իրավապաշտպաններն ու ակտիվ հասարակությունը այս ձերբակալությունն ընկալում են որպես ոտնձգություն խոսքի ազատության դեմ:
Category:ResearchReads:456Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collectionԳռեհկություն քաղաքական բանավեճի փոխարեն
Մի պահ պատկերացնենք, որ Եվրոպայի խորհրդում թուրք և ադրբեջանցի պատգամավորներից ստորագրություն վերցնողը ոչ թե կին, այլ տղամարդ պատգամավոր էր: Ոմանք ակնհայտորեն նրան կմեղադրեին դավաճանության և ազգային շահը ամեն ինչից վեր չդասելու մեջ: Ոմանք էլ կհակադարձեին, թե դավաճանությունը ընտրություններ կեղծելն ու ժողովրդավարական արժեքները ոտնահարելն է: Այսինքն, կարելի է ենթադրել, որ բանավեճը, միգուցե որոշ շեղումներով, այնուամենայնիվ կպահպաներ քաղաքական բանավեճի շրջանակները: Բայց Զարուհի Փոստանջյանի դեմ ուղղված “քննադատության” դրսևորումների ստվար մասը առիթ է տալիս լրջորեն մտածելու հայ հասարակության մեջ կնոջ հանդեպ վերաբերմունքի մասին: Արդյո՞ք մի հասարակությունում, որտեղ կին քաղաքական գործչի որևէ հրապարակային գործողության քննադատության հիմնական թիրախը դառնում է ոչ թե գործողությունը որպես այդպիսին, այլ նրա մարդկային և կանացի արժանապատվությունը ու նրա ընտանիքը, հնարավոր է խոսել մարդու իրավունքների պաշտպանության մասին:
Category:ResearchReads:332Uploaded:07 / 06 / 2010ShareAdd to collection
