More From This User
Related Docuements
Podunavlje Prva Srpska Postojbina
Podunavlje, prva srpska postojbina Milos Milojevic pise da su Srbi od iskoni ...
From bozixxx
OSAM MILENIJUMA SRPSKOGPOREKLA
Navodi u ovom radu baziraju na knjizi, nepoznatog autora,"Od Indije do Srbije" u izdanju Srpskih novina 1961. godine u Rimu.kao i podacima brojnih autora publikovanih u novinama i na internetu,i posebno u delu dr. Olge Lukovi
ć
-Pjanovi
ć
"Srbi narod najstariji".Namera ovoga teksta je traganje za srpskim i sopstvenom korenima,na bazi istinite, a ne tragicno naturene nam, istorije.UvodPretežno, srpski dužbenici opisuju srpsku istoriju od šestoga veka, od vremenadoseljavanja iz pribalti
č
kih zemalja na Balkan, kao da nas pre toga nije ni bilo. A gdesu nam onda živeli pradedovi? Nisu valjda vanzemaljci? Tim doseljavanjem naBalkan Srbi su ve
ć
imali usavršen jezik, izgra
ñ
en drustveni poredak, razvijen smisaoza državu, sa obi
č
ajima i kulturnim temeljima. Imali su i dva, tri carstva. Pa gde nam je onda kolevka?Razlozi za prednje leže, pre svega, u prihvatanju nordijsko istoriografske i germanskeBerlinsko-Be
č
ke skole, koja je namerno iskrivila nasu istoriju,
č
ime nam je u
č
injenfalsifikat po kome Srbi nisu autohtoni narod u Podunavlju i na Balkanu od svoganajranijeg po
č
etka. Time su nam oduzeli prošlost i brojne generacije zaveli, a sve unameri potpunog iskorenjivanja Srba. Za nas je jedino merodavna Autohtonisti
č
kaŠkola prema kojoj u novije vreme imamo dva pravca, prvi "Indijski", po kome seporeklo Srba izvodi iz Indije, a drugi "Podunavski", po kome su Srbi nastanjivaliPodunavlje "od po
č
etka", odakle su se raseljavali po Evropi, Maloj Aziji pa cak stigli ido Indije. Za
č
etnik podunavskog pravca je hroni
č
ar XII veka Nestor
Č
asni Kijevski, anjegovi veliki pobornici su naši velikani: Olga Lukovi
ć
-Pjanovi
ć
, Jovan Dereti
ć
,Ranka Kui
ć
, Miloš Milojevi
ć
, Sima Lukin-Lazi
ć
, Laza Kosti
ć
, Pavel Šafarik, IlijaŽivan
č
evi
ć
, Svetislav Bilbija, Milan Budimir, Dragoslav Srejovi
ć
i mnogi drugi, sanepobitnim dokazima na
ñ
enim u Lepenskom Viru. Tu su i mnogi strani autori:Siprijan Rober, Emil Birnuf, Adolf Pikte, Ami Bue, Lorenc Surovjecki, Fransis-MariaApendini i brojni drugi.O zastarelom u
č
enju po kome su Srbi doselili na Balkan u sedmom veku nove ere,ovde ne
ć
e biti detaljnog prikaza, pošto svi dokazi idu u prilog tvrdnji da je to bilo
poslednje srpsko doseljavanje i to u postojbinu svojih predaka. To su samo posledicegermanske istorijske škole, teorije koja nam je nametnuta. Još zna
č
ajnija je tvrdnjaJovana Dereti
ć
a da se Srbi nisu ni doselili iz Zakarpatja, oni su u Podunavlju oduvekživeli. A Poljak Kazimir Šulc dodaje da su Sloveni (
č
itaj Srbi) nastanjivali Podunavljeod najstarijih vremena, kao Iliro-Tra
č
ani. Tokom rimske vladavine Srbi sa severa sudošli da pomognu svojim sunarodnicima, starosedeocima, tu ostali i o
č
uvali sve svojeobi
č
aje i jezik.Autohtonisti
č
ku školu prihvatili su ve
ć
ruski i poljski istori
č
ari, me
ñ
u kojima su seistakli Adam Mickijevi
ć
i Surovjecki sa Pavelom Šafarikom, koga smatramo svojimpošto je bio profesor u Novom Sadu. Svi oni potvr
ñ
uju da su slovenski jezicizauzimali centralno mesto u grupi indo-evropskih jezika, a da Sloveni oduvek žive nasvojim teritorijama, odakle su vršili uticaj i na istok i na zapad. Na žalost, svetskatragedija ogleda se u
č
injenici da zapadni istori
č
ari prilikom brojnih otkri
ć
a nisuuzimali u obzir slovensko (odnosno srpsko) pismo, kojim bi mnoge "nejasno
ć
e" i"misterije" bile lako rešive. Najprostiji primer je ime vladara u Egiptu po imenu Arsa(
ć
irili
č
no pisano APCA) ili imenica most (MOCT), što su za Zapadnjake bile nerešivezagonetke.Putuju
ć
i vremenski unazad stižemo do Indije, odakle nas putevi vode prekoprostranstava Azije, pa preko ruskih nizija i na zapad sve do Španije i Engleske.Srpskom istorijom bavili su se nema
č
ki istori
č
ar Leopold Ranke i
Č
eh Jire
č
ek,ma
ñ
arski grof Bendžamin Kalaj, slavisti Jan Kolar i Pavel Šafarik i mnogi drugi.Postoje spisi gr
č
ko-rimskih pisaca Herodota i Plinija, pa
č
ak i kineskih i turskih, atako
ñ
e i Hrvata Franje Ra
č
kog, kao i srpskih istori
č
ara Jovana Raji
ć
a, StojanaNovakovi
ć
a, Sime Lukin-Lazi
ć
a i mnogih drugih, u kojima se spominju Srbi.Srpska herojstva tokom vekova istakla su nas u prve redove svetske istorije i davalanam pravo gra
ñ
anstva me
ñ
u uglednim vojni
č
kim nacijama. Srpska ljubav premaotadžbini, odanost prema slobodi i srpska herojsko-pesni
č
ka poezija privla
č
ili supažnju svetskih duhova od Napoleona do Getea, od Bajrona do Viktora Igoa.
Č
ak ihladni Englezi gledali su u Srbima i Crnogorcima heroje dostojne Spartanaca. A Srbenovije istorije, inspirisali su mitovi njihove carske prošlosti Nemanji
ć
a i kosovskatragedija. Susedi koji su nas oduvek mrzeli
č
inili su to pretežno iz zavisti, streme
ć
i zanašim istrebljenjem.U uvodnom delu rada "Doseljavanje Srba na Balkan i prva država" neimenovani autoriznosi slede
ć
e: "Nau
č
nici smatraju da su zemlje zapadne i srednje Evrope naseljene odpleistocena (diluvij, ledeno doba), a da se na Balkanskom poluostrvu
č
ovek pojavljujeu periodu poslednje glacijacije (pre 40.000 godina). Na osnovu nalaza u pe
ć
inama podJerininim brdom u selu Gradac i u Risova
č
i na Ven
č
acu izgra
ñ
ene su slike tadasnjegljudskog života. Oko 25.000 godina pre nove ere
č
ovek napušta pe
ć
ine,
č
ime se
završava prvo poglavlje istorije ljudske zajednice na teritoriji Srbije. Arheološkanalazišta u
ð
erdapu potvrdila su da se tamo razvila jedna od najsloženijih kulturapraistorije, nazvana kultura Lepenskog Vira (7.000-5.500 godina pre n.e.). Nainternetu se nalaze podaci o figurinama na
ñ
enim u Lepenskom Viru iz sedmogmilenijuma stare ere, a ispitivanja radioaktivnim ugljenikom potvr
ñ
uju starost na
ñ
enihartikala na oko 8.580 godina, odnosno preko 6.500 godina pre Hrista. Postoji ipodatak da je kolevka Evrope u Rajkovoj Pe
ć
ini, na Rudnoj Glavi kod Majdanpeka uzBaljetinsku reku. Najstariji ljudi ove kuture živeli su u naseljima, u zajednici od dvedo
č
etiri biološke porodice. Neolitska kultura na prostorima severno i južno od Save iDunava razvila se od 5.300 do 3.200 godina pre n.e., a najzna
č
ajnija nalazišta suStar
č
evo i Vin
č
a".Poreklo imena SrbinSrpski istori
č
ar Jovan Raji
ć
u "Istoriji Srba" (1794.), iz starih izvora, izvodi porekloSrba od Hunskih Sabira. Drugi izvori, ime Srba izvode iz Srbata - Sarmata, a tako
ñ
e iod reke Serbice (izme
ñ
u Eufrata i Tigra u Mesopotamiji, današnji Irak). Neki autoriime Srba izvode iz re
č
i sobranie (zbor, sabor) i sli
č
no, a neki ga prostorno vezuju zaSibiriju, jednu od naših prapostojbina.
Č
eški istori
č
ar Pavel Šafarik vezuje srpsko imesa re
č
i Sjarbin, Serb, Serbin, Sibrin, što su sve oblici zna
č
enja roda, naroda, a što imaisto zna
č
enje sa latinskom re
č
i gens i natio, ili indijskom re
č
i Serim, što zna
č
i narodiste krvi. Neda Marinovi
ć
u opisu najstarijeg naroda na Balkanu iznosi da Srbin, ustarodavnom indijskom jeziku, sanskritu, iz koga su potekli svi indo-evropski jezici,me
ñ
u kojima i srpski, ozna
č
ava slobodnog
č
oveka, junaka, koji se ve
č
ito bori zasopstveni opstanak. Prema ruskom istori
č
aru Veltmanu u delu "Atila i Rusi" imeSrbin od starine odnosilo se na vojni
č
ki, ratni
č
ki stalež u Rusiji, a re
č
Srb ozna
č
avala je vojnika, hrabarog
č
oveka i navodno od Srba su postali Kozaci. I dan danas oko rekeVolge re
č
Serbo ozna
č
ava porodicu, rod, svojtu, a kod Belorusa re
č
Sabr ili Sjarbzna
č
i silu, množinu velikog naroda iste krvi i jezika. Kod Velikorusa re
č
Serbiozna
č
ava zdrav, juna
č
an, silan soj ljudi. Kod Luži
č
kih Srba re
č
Sorab ima zna
č
enje
č
oveka najrazboritijeg, najlepseg, najodabranijeg u tom rodu. Kod Ukrajinaca re
č
Sirbin ozna
č
ava gospodara. U srpskom narodu od davnina postoji pohvala pokojnika,za koga se smatralo da je bio dobar, sa visokim odli
č
jima, koja kaže: "Baš je praviSrbin bio i srpski živeo". A u Crnoj Gori hrabrog junaka su hvalili sa: "Srb odKosova". I u turskom jeziku re
č
i Sirb i Serb imaju zna
č
enje naroda jednog kolena,hrabrog, ubojitog i nepokornog. Kod starih Persijanaca re
č
Sarb zna
č
i glava,starešinstvo. Kod Arabljana, Haldejaca i Jevreja re
č
Srb ozna
č
ava slobodnog
č
oveka, junaka, nepokornog. U starom sanskritskom jeziku re
č
Serbh zna
č
i ne dati se nikome,a koren te re
č
i zna
č
i seme, koleno i rod. Šafarik i Kolar su citirali, tako
ñ
e, da re
č
Srbiozna
č
ava ro
ñ
ake, svojtu. Nepoznatom
č
oveku Srbin
ć
e re
ć
i: "Kako se Ti ono zvašeRo
ñ
a
č
e".
of 00
Dr Simo Jelaca - Osam Milenijuma Srpskog Porekla
436 Reads
Info and Rating
Leave a Comment