Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more ➡
Download
Standard view
Full view
of .
Add note
Save to My Library
Sync to mobile
Look up keyword
Like this
7Activity
×
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός

Ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός

Ratings:

4.0

(1)
|Views: 1,815|Likes:
Published by Hermeticus
Η Αρχαία Ελλάδα και οι ανατολικοί λαοί, από τους Σουμέριους στον Μέγα Αλέξανδρο (3000 - 323 μ.Χ)
Η Αρχαία Ελλάδα και οι ανατολικοί λαοί, από τους Σουμέριους στον Μέγα Αλέξανδρο (3000 - 323 μ.Χ)

More info:

Published by: Hermeticus on Jan 10, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See More
See less

07/10/2013

pdf

text

original

 
331
 
Ο
 
ΑΡΧΑΙΟΣ
 
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ
 
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
 
10
Ο
 
ΑΡΧΑΙΟΣ
 
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ
 
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
 
Θρησκεία
,
Τέχνες
,
Φιλοσοφία
&
Επιστή
µ
ες
 480-335
π
.
Χ
.
Ο
 
Ε
'
και 
 
ο
 
'
αιώνας
 
 υπήρξαν
,
από
 
την
µ
ια
µ
εριά
, µ
άρτυρες
 
ση
µ
αντικότατων
 
πολιτικών
 
εξελίξεων
 
και 
µ
εγάλων
 
και 
 
καταστροφικών
 
πολέ
µ
ων
 
και 
,
από
 
την
 
άλλη
,
αιώνες
 
κοινωνικής
,
καλλιτεχνικής
 
και 
 
επιστη
µ
ονικής
 
ανελίξεως
 
των
 
ελληνικών
 
Πόλεων
.
Μέσα
 
από
 
αυτό
 
το
 
οξύ
µ
ωρο
 
σχή
µ
α
 
της
 
πολιτισ
µ
ικής
 
αναπτύξεως
 
των
 
Πόλεων
 
αλλά
 
και 
 
της
 
αυτοκαταστροφής
 
τους
 
διά
 
του
 
πολέ
µ
ου
,
αναδύθηκε
 
ο
 
Κλασικός
 
Ελληνικός
 
Πολιτισ
µ
ός
.
Το
 
ελληνικό
 
πνεύ
µ
α
 
δεν
 
ε
µ
φανίσθηκε
 
αποσπασ
µ
ατικά
 
ή
 
τοπικά
,
σε
 
ορισ
µ
ένες
 
περιοχές
 
του
 
ελλαδικού
 
χώρου
,
αλλά
,
αντιθέτως
,
είχε
 
ενότητα
 
χαρακτήρα
 
και 
 
εκφράσθηκε
 
ταυτοχρόνως
 
σε
 
όλους
 
τους
 
το
µ
είς
 
της
 
κοινωνικής
 
ζωής
,
σε
 
πανελλήνιο
 
επίπεδο
 
και 
 
σε
 
διάφορα
 
ση
µ
εία
 
του
 
τότε
 
γνωστού
 
κόσ
µ
ου
.
∆ηλαδή
,
παρουσιάσθηκε
 
όπου
 
 υπήρχε
 
ελληνικό
 
στοιχείο
:
στην
 
Μεγάλη
 
Ελλάδα
(
ση
µ
ερινή
 
 Ν
.
Ιταλία
 
και 
 
Σικελία
),
στον
 
κυρίως
 
ελλαδικό
 
χώρο
 
αλλά
 
και 
 
στα
 
παράλια
 
της
 
Μ
.
Ασίας
,
στην
 
Ιωνία
.
Τα
 
βασικά
 
χαρακτηριστικά
 
του
 
Αρχαίου
 
Ελληνικού
 
Πολιτισ
µ
ού
 
ήταν
 
η
 
ατο
µ
ικότητά
 
του
 
και 
 
κατά
 
συνέπεια
 
το
 
ελεύθερο
 
πνεύ
µ
α
 
του
,
η
 
ανθρώπινή
 
του
 
διάσταση
,
ακό
µ
η
 
και 
 
στο
 
ζήτη
µ
α
 
της
 
θρησκείας
,
η
 
διαύγειά
 
του
,
που
 
βασίζεται 
 
στον
 
Λόγο
(
το
 
δι 
ελέγχου
 
αποδειχθέν
 
ως
 
αληθές
),
η
 
φαντασία
 
και 
 
η
 
δη
µ
ιουργικότητά
 
του
,
που
 
είναι 
 
αποτέλεσ
µ
α
 
της
 
ελευθερίας
 
των
 
δη
µ
ιουργών
 
του
 
και 
 
τέλος
,
ο
 
διερευνητικός
 
του
 
χαρακτήρας
.
 Όλα
 
αυτά
 
οφείλονταν
 
στο
 
γεγονός
 
ότι 
 
για
 
πρώτη
 
φορά
 
στον
 
Αρχαίο
 
Κόσ
µ
ο
 
και 
µ
ε
 
την
 
χρήση
 
της
 
αλφαβητικής
 
γραφής
 
στον
 
ελληνικό
 
χώρο
,
η
 
γνώση
 
έγινε
 
προσιτή
 
σε
 
πολύ
µ
εγαλύτερο
µ
έρος
 
του
 
πληθυσ
µ
ού
 
από
 
ότι 
 
σε
 
προηγού
µ
ενους
 
πολιτισ
µ
ούς
.
1
 
Το
 
ελληνικό
 
πνεύ
µ
α
 
κυριάρχησε
 
κατά
 
τον
 
Ε
'
και 
 
'
αιώνα
 
στην
 
εξέλιξη
 
των
 
θρησκευτικών
 
αντιλήψεων
,
στην
 
ανάπτυξη
 
των
 
Καλών
 
Τεχνών
,
στην
 
θε
µ
ελίωση
 
των
 
Επιστη
µ
ών
 
και 
,
δίχως
 
άλλο
,
στην
 
γένεση
 
της
 
Επιστή
µ
ης
 
και 
 
της
 
Τέχνης
 
της
 
Ιστορίας
.
1
 
∆ες
John R. Skoyles, "The Origin of Classical Greek culture: Hunter-gatherers of the alphabet"
 Journal of Social and Biological Structures
13 (1990): 321-353 & <http://www.users.globalnet.co.uk/~skoyles/jsbs.htm>
και 
Oswyn, Murray,
 Early Greece
2nd ed. (Cambridge, Mass.: Harvard Univ. Press,1993), pp. 94-101.
 
 Η 
 
 ΑΡΧΑΙΑ
 
 ΕΛΛΑ∆Α
 
Πνευ
µ
ατικά
 
∆ικαιώ
µ
ατα
 
Κει 
µ
ένου
, © 2001,
.
Ι
.
Λοΐζος
 
332
Η
 
Ελληνική
 
Θρησκεία
 
και
 
οι
 
Θρησκευτικές
 
Τελετές
 
Η
 
Αρχαία
 
Ελληνική
 
Θρησκεία
 
διέφερε
 
ση
µ
αντικά
 
από
 
τις
 
αρχαιότερες
 
δοξασίες
 
και 
 
κυρίως
 
τον
 
Ιουδαϊσ
µ
ό
,
διότι 
 
δεν
 
αποτελούνταν
 
από
µ
ια
 
σειρά
 
ηθικών
 
κανόνων
 
που
 
όφειλε
 
 να
 
ακολουθεί 
 
ο
 
πιστός
,
παρά
 
το
 
γεγονός
 
ότι 
 
 υπήρχαν
 
στοιχεία
 
ηθικής
 
δικαιοσύνης
.
Η
 
θρησκευτικότητα
 
των
 
Αρχαίων
 
Ελλήνων
 
εκφραζόταν
 
κατά
 
κύριο
 
λόγο
µ
έσα
 
από
 
την
 
τέχνη
,
που
 
τιθόταν
 
στην
 
 υπηρεσία
 
του
 
θρησκευτικού
 
αισθή
µ
ατος
 
των
 
πιστών
.
Η
 
πλαστική
,
η
 
αρχιτεκτονική
,
η
 
ζωγραφική
 
αλλά
 
και 
 
η
 
ποίηση
 
εξυπηρετούσαν
,
σχεδόν
 
αποκλειστικά
,
την
 
θρησκεία
 
ευρισκό
µ
ενες
 
ό
µ
ως
 
και 
 
σε
µ
ια
 
διαλεκτική
 
σχέση
µ
ε
 
τον
 
εαυτό
 
τους
,
δηλαδή
µ
ια
 
αυτόνο
µ
η
 
εξέλιξη
,
ανεξάρτητη
 
από
 
την
 
σχέση
 
τους
µ
ε
 
την
 
θρησκεία
.
2
 
Το
 
γεγονός
 
ότι 
 
οι 
 
 Έλληνες
 
εξέφραζαν
 
την
 
θρησκευτικότητά
 
τους
 
σχεδόν
 
σε
 
κάθε
 
δραστηριότητα
 
της
 
ζωής
 
τους
,
τους
 
παρουσίαζε
 
ως
 
τους
 
ευσεβέστερους
 
ανά
µ
εσα
 
στους
 
συγχρόνους
 
τους
 
λαούς
.
3
 
Φαίνεται 
,
ό
µ
ως
,
ότι 
 
οι 
 
 Έλληνες
 
χρησι 
µ
οποιούσαν
 
την
 
θρησκεία
 
ως
 
πρόφαση
 
για
 
 να
 
δη
µ
ιουργήσουν
 
τέχνη
 
για
 
την
 
τέχνη
,
πράγ
µ
α
 
που
 
είναι 
 
οξύ
µ
ωρο
 
αλλά
 
δείχνει 
 
και 
 
το
 
ανώτατο
 
πνευ
µ
ατικό
 
στάδιο
 
διαλεκτικής
,
εκούσιο
 
ή
 
ακούσιο
,
στο
 
οποίο
 
έφθασε
 
ο
 
Ελληνικός
 
Πολιτισ
µ
ός
.
Η
 
ιδιο
µ
ορφία
 
της
 
Αρχαίας
 
Ελληνική
 
Θρησκείας
 
δεν
 
περιορίζεται 
µ
όνο
 
στην
 
σχέση
 
της
 µ
ε
 
την
 
τέχνη
.
Άλλο
 
ιδιαίτερο
 
στοιχείο
 
 υπήρξε
 
η
 
αντιδιαστολή
 
επίση
µ
ης
 
θρησκείας
 
και 
 
ατο
µ
ικής
 
θρησκευτικότητας
 
του
 
κάθε
 
πολίτη
.
Η
 
επίση
µ
η
 
θρησκεία
 
εξυπηρετούνταν
 
από
 
εντυπωσιακές
 
τελετές
, µ
εγαλοπρεπείς
 
πο
µ
πές
 
και 
 
τυπολατρικές
 
θυσίες
,
που
 
δεν
 
είχαν
 
άλλο
 
σκοπό
 
παρά
 
την
 
εκπλήρωση
 
του
 
συλλογικού
 
θρησκευτικού
 
αισθή
µ
ατος
.
Κατά
 
τόπους
,
ό
µ
ως
,
και 
 
περισσότερο
 
σε
 
ατο
µ
ικό
 
ή
 
στενά
 
τοπικό
 
επίπεδο
,
η
 
λατρεία
 
παλαιών
 
λατρευτικών
 
αντικει 
µ
ένων
,
όπως
 
οι 
 
τρεις
 
αλάξευτες
 
πέτρες
 
στον
 
Ορχο
µ
ενό
 
Βοιωτίας
 
ή
 
ένα
 
κο
µµ
άτι 
 
ξύλο
 
στην
 
Θήβα
,
φαίνεται 
 
ότι 
 
ήταν
 
ση
µ
αντικότερες
 
της
 
επίση
µ
ης
 
θρησκείας
.
Παρ
όλα
 
αυτά
,
η
 
πλειονότητα
 
των
 
Ελλήνων
 
συ
µµ
ετείχε
 
συνειδητά
 
στις
 
επίση
µ
ες
 
θρησκευτικές
 
εορτές
 
των
 
κλασικών
 
χρόνων
,
οι 
 
οποίες
 
διεξάγονταν
 
σε
 
διάφορες
 
τοποθεσίες
 
ανά
 
τον
 
ελλαδικό
 
χώρο
.
Στην
 
Αττική
,
οι 
 
ση
µ
αντικότερες
 
εορτές
 
ήταν
 
τα
 
Παναθήναια
,
τα
 
∆ιονύσια
,
τα
 
Ανθεστήρια
,
τα
 
Λήναια
,
τα
 
Αρρηφόρια
,
τα
 
∆ιάσια
,
τα
 
∆ιιπόλια
,
τα
 
Θαργήλια
,
τα
 
Πυανό
µ
ια
 
και 
 
τα
 
Πλυντήρια
.
ΠΙΝΑΚΑΣ
26
ΤΟ
 
ΑΡΧΑΙΟ
 
ΑΤΤΙΚΟ
 
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
 
Μήνας
 
τέλος
/
αρχή
 
Εκατο
µ
βαιών
 
Ιούλιος
/
Αύγουστος
 
Μεταγειτνιών
 
Αύγουστος
/
Σεπτέ
µ
βριος
 
Βοηδρο
µ
ιών
 
Σεπτέ
µ
βριος
/
Οκτώβριος
 
Πυανοψιών
 
Οκτώβριος
/
Νοέ
µ
βριος
 
Μαι
µ
ακτηριών
 
Νοέ
µ
βριος
/
∆εκέ
µ
βριος
 
Ποσειδεών
 
∆εκέ
µ
βριος
/
Ιανουάριος
 
Γα
µ
ηλιών
 
Ιανουάριος
/
Φεβρουάριος
 
Ανθεστηριών
 
Φεβρουάριος
/
Μάρτιος
 
Ελαφηβολιών
 
Μάρτιος
/
Απρίλιος
 
Μουνυχιών
 
Απρίλιος
/
Μάιος
 
Θαργηλιών
 
Μάιος
/
Ιούνιος
 
Σκιροφοριών
 
Ιούνιος
/
Ιούλιος
 
Τα
 
Παναθήναια
 
ήταν
 
η
 
ση
µ
αντικότερη
 
θρησκευτική
 
γιορτή
 
των
 
Αθηναίων
 
προς
 
τι 
µ
ήν
 
της
 
πολιούχου
 
θεάς
 
Αθηνάς
.
Εκτός
 
από
 
τα
 
ετήσια
 
Παναθήναια
,
που
 
εορτάζονταν
 
στο
 
τέλος
 
Ιουλίου
,
το
 
τρίτο
 
έτος
 
κάθε
 
Ολυ
µ
πιάδας
 
και 
 
στην
 
θέση
 
των
 
ετησίων
 
Παναθηναίων
 
οι 
 
Αθηναίοι 
 
εόρταζαν
 
τα
 
Μεγάλα
 
Παναθήναια
,
διαρκείας
 
τεσσάρων
 
η
µ
ερών
.
Την
 
 νύχτα
 
της
 
παρα
µ
ονής
 
της
 
2
 
 Νικόλαος
 
.
Παπαχατζής
,
ΙΕΕ
, 3
β
:248-250.
3
 
∆ες
 
ανάλυση
 
σε
OHCW, ch. 11.
 
 ΑΡΧΑΙΟΣ 
 
 ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 
 
 ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 
 
Πνευ
µ
ατικά
 
∆ικαιώ
µ
ατα
 
Κει 
µ
ένου
, © 2001,
.
Ι
.
Λοΐζος
 
333
τελέσεως
 
της
 
γιορτής
 
γινόταν
 
η
 
παννυχίς
, µ
ε
 
χορούς
 
παρθένων
 
και 
 
 νέων
 
καθώς
 
και 
µ
ε
 
λα
µ
παδηφορία
,
δηλαδή
 
αγώνα
 
δρό
µ
ου
µ
ε
 
ανα
µµ
ένους
 
δαυλούς
.
Οι 
 
 νικητές
 
ελά
µ
βαναν
 
σε
 
όλους
 
τους
 
αγώνες
 
της
 
εορτής
 
ως
 
έπαθλο
 
παναθηναϊκό
 
α
µ
φορέα
,
4
 
γε
µ
άτο
µ
ε
 
λάδι 
 
από
 
τις
 
ιερές
 
ελιές
 
της
 
Αθήνας
ορίας
)
καθώς
 
και 
 
κλάδους
 
ελιάς
 
από
 
τα
 
ίδια
 
δένδρα
.
Με
 
την
 
ανατολή
 
του
 
ηλίου
 
άρχιζε
 
η
µ
εγάλη
 
πο
µ
πή
 
των
 
Παναθηναίων
,
που
 
ξεκινούσε
 
από
 
το
 
∆ίπυλο
 
στον
 
Κερα
µ
ικό
 
και 
 
κατέληγε
 
στην
 
Ακρόπολη
,
καλύπτοντας
µ
ια
 
διαδρο
µ
ή
1.050 µ.
5
 
Οι 
 
συ
µµ
ετέχοντες
 
στην
 
πο
µ
πή
 µ
ετέφεραν
,
τα
 
πρώτα
 
χρόνια
 
στον
 
παλαιό
 
 ναό
 
της
 
Αθηνάς
 
στην
 
Ακρόπολη
6
 
και 
,
αργότερα
, µ
ετά
 
την
 
οικοδό
µ
ησή
 
του
,
στον
 
Παρθενώνα
,
τις
 
προσφορές
 
προς
 
την
 
θεά
 
και 
 
κυρίως
 
τον
 
ιερό
 
πέπλο
,
ένα
 
τετράγωνο
 
 ύφασ
µ
α
 
που
 
το
 
είχαν
 
 υφάνει 
 
οι 
 
κόρες
 
των
 
επιφανέστερων
 
αθηναϊκών
 
οικογενειών
.
Ο
 
πέπλος
 
είχε
 
το
 
χρώ
µ
α
 
κρόκου
 
αυγού
(
 υποκίτρινος
)
και 
 
έφερε
 
κεντη
µ
ένες
 
σκηνές
 
από
 
την
µ
 υθολογική
 
γιγαντο
µ
αχία
 
στην
 
οποία
 
είχε
 
διακριθεί 
 
η
 
Αθηνά
.
7
 
Ο
 
πέπλος
 
τοποθετούνταν
 
σε
 
σχή
µ
α
 
Ι
 
στην
 
θέση
 
του
 
ιστίου
 
τροχοφόρου
 
πλοίου
,
που
 
αποτελούσε
 
το
 
κέντρο
 
της
 
πο
µ
πής
,
και 
 
περιστοιχιζόταν
 
από
 
κόρες
 
που
µ
ετέφεραν
 
σε
 
κάνιστρα
 
πάνω
 
στο
 
κεφάλι 
 
τους
 
τις
 
προσφορές
 
για
 
την
 
θεά
.
Στην
 
πο
µ
πή
µ
ετείχαν
 
ακό
µ
η
 
ηλικιω
µ
ένοι 
 
ευγενείς
, µ
ε
 
κλάδους
 
ελιάς
 
στο
 
χέρι 
,
έφιπποι 
 
 νέοι 
, µ
έτοικοι 
,
αντιπρόσωποι 
 
φιλικών
 
ή
 
συ
µµ
αχικών
 
προς
 
τους
 
Αθηναίους
 
Πόλεων
 
αλλά
 
και 
 
πολλές
 
αγελάδες
 
και 
 
πρόβατα
 
για
 
τις
 
θυσίες
 
στους
 
βω
µ
ούς
 
της
 
θεάς
 
στην
 
Ακρόπολη
.
Μετά
 
το
 
πέρας
 
των
 
θυσιών
,
το
 
κρέας
 
των
 
ζώων
 
καταναλωνόταν
 
από
 
τον
 
λαό
,
ο
 
οποίος
 
ευχόταν
 µ
ια
 
καλή
 
γεωργική
 
χρονιά
 
για
 
την
 
Πόλη
 
των
 
Αθηνών
.
Άλλη
 
γιορτή
 
που
 
διεξαγόταν
 
στην
 
Αθήνα
 
ήταν
 
τα
 
∆ιονύσια
.
Στην
 
πραγ
µ
ατικότητα
 
ήταν
 
δύο
 
γιορτές
:
τα
"
εν
 
άστει 
"
και 
 
τα
"
κατ
αγρούς
"
∆ιονύσια
.
Τα
"
εν
 
άστει 
"
εορτάζονταν
 
στο
 
τέλος
 
Μαρτίου
/
αρχές
 
Απριλίου
 
στον
 
 ναό
 
του
 
∆ιονύσου
,
στους
 
πρόποδες
 
της
 
Ακροπόλεως
.
 Ήταν
 
πολυή
µ
ερη
 
γιορτή
 
και 
 
στην
 
κορύφωσή
 
της
µ
εταφερόταν
 
το
 
ξόανο
 
του
 
θεού
,
εν
 
πο
µ
πή
 
και 
 
δια
 
του
 
Κερα
µ
ικού
,
στο
 
ιερό
 
του
 
∆ιονύσου
.
Η
 
γιορτή
 
είχε
 
εύθυ
µ
ο
 
χαρακτήρα
,
περιλά
µ
βανε
 
θυσία
 
ταύρου
 
και 
 
το
 
κύριο
 
έ
µ
βλη
µ
ά
 
της
 
ήταν
 
ο
 
φαλλός
,
σύ
µ
βολο
 
γονι 
µ
ότητας
.
Μετά
 
την
 
ολοκλήρωση
 
της
 
πο
µ
πής
,
οι 
 
πολίτες
 
περιδιάβαζαν
 
την
 
πόλη
 
χορεύοντας
 
και 
 
τραγουδώντας
.
Οι 
 
επό
µ
ενες
 
η
µ
έρες
 
αφιερώνονταν
 
στα
 
δρώ
µ
ενα
(
δρα
µ
ατοποιη
µ
ένο
 
ιερό
 
θέα
µ
α
).
Παρό
µ
οια
 
διαδικασία
µ
ε
 
τα
 "
εν
 
άστει 
"
γινόταν
 
και 
 
στα
"
κατ
αγρούς
"
∆ιονύσια
µ
όνο
 
που
 
αυτά
 
εορτάζονταν
 
τέλη
 
∆εκε
µ
βρίου
/
αρχές
 
Ιανουαρίου
 
στους
µ
εγάλους
 
δή
µ
ους
 
της
 
Αττικής
.
Μια
 
ακό
µ
η
 
γιορτή
 
που
 
ήταν
 
αφιερω
µ
ένη
 
στον
 
∆ιόνυσο
 
ήταν
 
τα
 
Ανθεστήρια
.
Γιορτάζονταν
 
τέλη
 
Φεβρουαρίου
/
αρχές
 
Μαρτίου
 
και 
 
ήταν
 
αφιερω
µ
ένα
 
στο
 
άνοιγ
µ
α
 
των
 
πιθαριών
 
του
 
 νέου
 
κρασιού
,
που
 
είχε
 
τοποθετηθεί 
 
εκεί 
 
πριν
µ
ερικούς
µ
ήνες
.
Οι 
 
παρευρισκό
µ
ενοι 
 
έπιναν
 
προς
 
τι 
µ
ήν
 
του
 
θεού
 
ευχό
µ
ενοι 
 
 να
 
είναι 
 
καλόπιοτος
 
ο
 
καινούριος
 
οίνος
.
Μέχρι 
 
και 
 
οι 
 
δούλοι 
 
είχαν
 
το
 
δικαίω
µ
α
 
 να
 
πιουν
 
εκείνες
 
τις
µ
έρες
.
Η
 
πο
µ
πή
 
κατευθυνόταν
 
από
 
τους
 
αγρούς
 
στο
 
εν
 
Λί 
µ
 ναις
 
ιερό
 
του
 
∆ιονύσου
(
κάπου
 
κοντά
 
στην
 
Ακρόπολη
)
ενώ
 
τον
 
∆ιόνυσο
 
πάνω
 
στο
 
τροχοφόρο
 
πλοίο
 
 υποδυόταν
 
ο
 
άρχων
 
βασιλεύς
.
Στο
 
ιερό
 
συναντούσε
 
την
 
σύζυγό
 
του
 
και 
 
δέκα
 
τέσσερις
 
Αθηναίες
,
συζύγους
 
αξιότι 
µ
ων
 
πολιτών
,
για
 
 να
 
επιτελέσουν
 
τις
 
ιερουργίες
 
στους
 
ισάριθ
µ
ους
 
βω
µ
ούς
 
των
 
θεών
.
Ο
 
άρχων
 
βασιλεύς
 
και 
 
η
 
σύζυγός
 
του
 
αποτελούσαν
 
το
 
ιερό
 
ζεύγος
 
που
 
θα
 
τελούσε
 
τον
µ
 υστικό
 
γά
µ
ο
8
 
για
 
την
 
καλή
 
βλάστηση
 
των
 
καρπών
 
στους
 
αγρούς
.
Το
 
απόγευ
µ
α
 
γίνονταν
 
αγώνες
 
οινοποσίας
 
για
 
 να
 
γιορτασθεί 
 
ο
 
ιερός
 
γά
µ
ος
 
ενώ
 
οι 
 
συ
µµ
ετέχοντες
 
στις
 
γιορτές
 
είχαν
 
δικαίω
µ
α
 
 να
 
πειράζουν
 
λεκτικά
 
τους
 
συ
µ
πολίτες
 
τους
 
στους
 
δρό
µ
ους
.
Η
 
4
 
∆ες
 
εικ 
. 43
σε
 
Ανδρόνικος
,
 Εθνικό
 
Μουσείο
ικρό
 
σχή
µ
α
],
σ
. 65.
5
 
Για
 
την
 
διαδρο
µ
ή
 
της
 
πο
µ
πής
 
των
 
Παναθηναίων
 
δες
 
Ιωάννης
 
 Ν
.
Τραυλός
,
 Πολεοδο
 µ
ική
 
 Εξέλιξις 
 
των
 
 Αθηνών
2
η
 
εκδ
. (
Αθήνα
:
Καπόν
, 1993),
σ
. 38 & 104-107 &
εικ 
. 14
σ
. 35,
εικ 
. 46
σ
. 85,
πιν
. IV
ανά
µ
εσα
 
σ
. 91-92,
εικ 
. 60
σ
. 105.
6
 
Για
 
την
 
θέση
 
του
 
παλαιού
 
 ναού
 
της
 
Αθηνάς
,
ανά
µ
εσα
 
στον
 
Παρθενώνα
 
και 
 
στο
 
Ερεχθείο
 
δες
 
σχέδιο
 5-42
σε
Horst De la Croix et al., eds
Gardner’s Art through the Ages
, 9th ed. (Fort Worth: Harcourt BraceCollege Publ., 1991) p. 153
και 
 
Τραυλός
,
εικόνα
17,
σ
. 43.
7
 
∆ες
 
Απολλόδωρος
,
 Βιβλιοθήκη
,
Α
.VI
8
Walter Burkert,
Greek Religion
, trans. of 
Griechische Religion der archaischen und klassischen Epoche
,1977 (London: Blackwell, 1985), pp. 108-109.

Activity (7)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
1 thousand reads
Danay Sikinioti liked this
cosskil liked this
nic1238 liked this
nic1238 liked this
greektsokos liked this

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->