Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
5Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Βουρλά Μ. Ασίας - Ταξιδεύοντας στις μνήμες

Βουρλά Μ. Ασίας - Ταξιδεύοντας στις μνήμες

Ratings: (0)|Views: 530 |Likes:
Published by Irini Kakoulidou
Το οδοιπορικό αυτό ήταν υποψήφιο για το δημοσιογραφικό βραβείο του Anna Lindh Foundation το 2010, στην κατηγορία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Αποτελεί μια βιωματική αναφορά στην ελληνική παρουσία στην περιοχή της Σμύρνης και της Ερυθραίας και στις συνέπειες στις ζωές των ανθρώπων από τη Μικρασιατική Καταστροφή και από την βίαιη ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τοθρκίας, το 1923.
Το οδοιπορικό αυτό ήταν υποψήφιο για το δημοσιογραφικό βραβείο του Anna Lindh Foundation το 2010, στην κατηγορία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Αποτελεί μια βιωματική αναφορά στην ελληνική παρουσία στην περιοχή της Σμύρνης και της Ερυθραίας και στις συνέπειες στις ζωές των ανθρώπων από τη Μικρασιατική Καταστροφή και από την βίαιη ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τοθρκίας, το 1923.

More info:

Published by: Irini Kakoulidou on Jul 19, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

01/18/2014

pdf

text

original

 
ash back ΒΟΥΡΛΑ
6667
Τα Βουρλά ήταν η µαγική περιοχή των παιδικών µου χρόνων. Τόπος που µου φαινότανµακρινός, αλλά συνάµα απόλυτα δικός µου, ξεπρόβαλε από τις διηγήσεις της γιαγιάς µου,Ειρήνης Κακουλίδου το γένος Μακρή -και πολλών άλλων γιαγιάδων - στην Καισαριανή,εκεί όπου µεγάλωσα. Διηγήσεις ποτισµένες µε έναν βουβό πόνο, αλλά και µε τη γλύκα τηςΑνατολής και µε την περηφάνια µιας ζωής γεµάτης χάρη και επιτεύγµατα.Κείµενο - Φωτογραφίες: Ειρήνη Κακουλίδου
ταξιδεύονταςστις μνήμες
βουρλά
ταιδεύοντα
 
ash back ΒΟΥΡΛΑ
6869
Τα Βουρλά, οι αρχαίες Κλαζομενές και στις μέρες μας Urla, βρίσκονται πολύ κοντά στηΣμύρνη. Ήταν σπουδαία πόλη στην αρχαιότητα και σήμερα – όπως και πριν τηνΜικρασιατική Καταστροφή – είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής,μετά τη Σμύρνη. Στην ελληνική της ακμή είχε 35.000 κατοίκους.Η γιαγιά δεν έλεγε πολλά για την πατρίδα της, ούτε για την Καταστροφή καιτην προσφυγιά τους. Αυτά που έλεγε, όμως, ήταν αρκετά για να συνθέσουν, στοπαιδικό μυαλό μου, μία αντιφατική εικόνα ανείπωτης δυστυχίας και ταυτόχροναδόξας και ευτυχίας, μια εικόνα ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα,με την οποία μεγάλωσα σαν μια Βουρλιώτισσα κι εγώ, από καταγωγή.Ζούσαν με την οικογένειά της στην Πάνω Πόλη των Βουρλών. Γιατί υπάρχει καιη παραθαλάσσια πόλη, η Σκάλα των Βουρλών, μέσω της οποίας διεξαγόταν τοεμπόριο της σταφίδας.Το εξοχικό τους βρισκόταν μέσα στα κτήματά τους - όχι πολύ μακριά από τοσπίτι τους. Κατέβαιναν στην Σκάλα με άλογα και με άμαξες μέσα από τηνενδιάμεση περιοχή που την έλεγαν Τσαΐρια. Η περιουσία τους ήταν κυρίωςαμπέλια, που η γιαγιά μου περιέγραφε σαν μεγάλες εκτάσεις με ψηλά κλήματα,που δεν έμοιαζαν με τις κοντόσωμες ποικιλίες που καλλιεργούσαν στην Ελλάδα.Μιλούσε συγκρατημένα για τα σπίτια τους και την περιουσία τους, για τονπολιτισμό και τη μόρφωσή τους. Η προσφυγιά και οι ταπεινώσεις που υπέστησαν,στη συνέχεια, ήταν τόσο βαριά που δεν τους έκανε καρδιά να καμαρώσουν γι’αυτά που είχαν και έχασαν. Έφυγαν απ’ τα Βουρλά κάτω από τις γνωστές δραματικές συνθήκες τηςΚαταστροφής. Οι Τούρκοι πυρπόλησαν την πόλη, όπως και τη Σμύρνη.Η οικογένεια της γιαγιάς χάθηκε προσωρινά, για να ξανασυναντηθεί αργότεραστην Αθήνα. Η ίδια, 18χρονη προσφυγοπούλα, βρήκε κατάλυμα στο ΕθνικόΜετσόβιο Πολυτεχνείο, που η τότε κυβέρνηση είχε χρησιμοποιήσει γιατην προσωρινή εγκατάσταση των προσφύγων. Εκεί συνάντησε τον παππούμου, φοιτητή της Γλυπτικής στην Σχολή Καλών Τεχνών τότε, με τον οποίοπαντρεύτηκε και έζησε τη ζωή της. Στα Βουρλά δεν ξαναγύρισε ποτέ…
Το ιστορικό κέντρο της πόληςδεν θυμίζει πλέον σε τίποτατο ένδοξο ελληνικό της παρελθόν
 
ash back ΒΟΥΡΛΑ
7071
Ο δρόμος για τα Βουρλά
Ο παλιός δρόμος που συνδέει τον Τσεσμέ μετα Βουρλά ακολουθεί την ίδια χάραξη πουείχε και τότε. Αυτόν ακολουθήσαμε. Η νέαεθνική οδός, εγκιβωτισμένη καθώς είναι μεβάση τις σύγχρονες προδιαγραφές, δεν σεαφήνει να δεις και να γνωρίσεις τον τόπο.Η απόσταση Τσεσμές-Βουρλά είναιμικρή (κάπου μισή ώρα) και τα χωριά στοδρόμο λίγα. Μιναρέδες, πολλοί άντρες στακαφενεία και ελάχιστες γυναίκες στουςκακοπαθημένους δρόμους, συνθέτουν τηνεικόνα. Έψαχνα με τα μάτια να βρω τ’ αμπέλιαπου περιέγραφε η γιαγιά. Ούτε ένα κλήμα!Αργότερα μου είπαν ότι οι Τούρκοιτα ξερίζωσαν, καθώς η θρησκεία τουςαπαγορεύει την κατανάλωση κρασιού.Τώρα, λόγω της τουριστικής ανάπτυξης,προσπαθούν να ξαναβάλουν κάποιεςποικιλίες.Αριστερά, στο βάθος, φαινόταν τοΓκιούλμπαχτσε. Μια κοντινή εξοχή για τουςΒουρλιώτες τότε, με ιαματικά λουτρά καιόμορφα σπίτια, ένα ακριβό θέρετρο σήμερα,στην περιοχή της Ερυθραίας.Προσεγγίζοντας την Πάνω Πόλη τωνΒουρλών από τα προάστια, έβλεπα τηνάναρχη ανάπτυξη μιας πόλης που βιάζεται να μεγαλώσει, αλλά τίποτα που να θυμίζειτο ελληνικό παρελθόν της. Προχωρώντας,σκέφτηκα κάτι που είχα ακούσει από ένανφίλο Τούρκο: «Αν θέλεις να βρεις ταελληνικά μέρη, μου είχε πει, να πηγαίνειςεκεί που οι δρόμοι είναι κατασκευασμένοιμε κυβόλιθους. Όχι από χώμα, ούτε μεάσφαλτο». Έτσι κατασκεύαζαν τους αστικούςδρόμους τους οι Έλληνες στη Μικρά Ασία. Όπως στα ιστορικά κέντρα των ευρωπαϊκώνπόλεων. Οι δρόμοι αυτοί διατηρούνται μέχρισήμερα άθικτοι και μας οδήγησαν εκείπου βρισκόταν το κέντρο των Βουρλών,πριν από την πυρκαγιά που κατέστρεψε ταπάντα. Σήμερα, εκεί που η γιαγιά γελούσε,ονειρευόταν, ερωτευόταν, δεν υπάρχει σχεδόντίποτα ελληνικό. Η περιοχή των καμένωνορίζεται από μία μεγάλη πλατεία, με τοάγαλμα του Κεμάλ σε μία άκρη της να θυμίζειτην τουρκική επικυριαρχία.Η πόλη είναι και σήμερα μεγάλο αστικόκέντρο της περιοχής, αλλά παραδομένηστο Ισλάμ και υποβαθμισμένη. Οι μαντήλεςείναι συντριπτικά περισσότερες απ’ ό,τι στηΣμύρνη, αν και εκεί ήταν ήδη πιο πολλές απ’ό,τι περίμενα.Γύρω από την Πλατεία του Κεμάλ Ατατούρκ εκτείνεται η περιοχή τωνκαμένων, που καταλήφθηκε από Τούρκουςκαι μουσουλμάνους της Ελλάδας καιτης Βοσνίας, μετά την ανταλλαγή τωνπληθυσμών. Σπίτια χαμηλά και φτωχικά,που μου θύμισαν λίγο τα προσφυγικά τηςΚαισαριανής, μόνο που τα δικά μας ήταν πιοστιβαρά στην κατασκευή τους. Αλλά καιμερικές άσχημες σύγχρονες πολυκατοικίες ναπροσπαθούν να πνίξουν τα ελάχιστα δημόσιακτίρια που διασώθηκαν από την εποχή τηςελληνικής ακμής και σήμερα στεγάζουντουρκικές υπηρεσίες.
Τα απομεινάριατων ελληνικώνσπιτιώνσου κόβουντην ανάσα

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->