• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
 
ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΩΤΗΗ Γαλλική (18
ος
αι.) και η Βιομηχανική επανάσταση (19
ος
αι.)μέσα στο θεσμικό πλαίσιο που δημιούργησαν οι κοινοβουλευτικέςδημοκρατίες, στη βάση της ισότητας των συνταγματικώνδικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών, ανέδειξαν την μεσαία τάξηκαι τα λαϊκά στρώματα, σε σημαντικούς παράγοντες τωνπολιτικών, κοινωνικών και πολιτισμικών αλλαγών.Χαρακτηριστικά παραδείγματα των αλλαγών αυτών, είναι τοεκπαιδευτικό σύστημα και το ποδόσφαιρο, των οποίων οι συνεχείςμετεξελίξεις που παρατηρούνται είναι αντίστοιχες και τωνκοινωνικών εξελίξεων.Το εκπαιδευτικό σύστημα ως φορέας της μαζικής εκπαίδευσης,γνώσης και διαμόρφωσης πολιτών, ώστε να μπορούν ναλειτουργούν ατομικά ή συλλογικά, μέσα στα πλαίσια που η κάθεεποχή απαιτεί και το ποδόσφαιρο, ως το μαζικότερο άθλημα στονπλανήτη από την άποψη της διάδοσης και της απήχησης στοφίλαθλο κοινό.Ενότητα 1
η
: ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ1.1ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗΔικαίωμα στην εκπαίδευση από την αρχαιότητα έως τον 19
ο
αιώνα περίπου, είχε πάντα ένα μικρό μέρος της κοινωνίας(αριστοκρατία, ολιγαρχία πολιτική ή οικονομική). Το προνόμιο τουθεματοφύλακα της γνώσης, της διάδοσής της και γενικά τηςδιατήρησης της παράδοσης, ανήκε στο ιερατείο. Για αυτό ηεκπαίδευση επιβαλλόταν να είναι και θρησκευτική.Στην αρχαία Ελλάδα η εκπαίδευση δεν ήταν δωρεάν και ήτανπρονόμιο των λίγων και συνήθως οικονομικά εύρωστων νασπουδάσουν κοντά σε μεγάλους δασκάλους. Δικαίωμα τωνδασκάλων να επιλέγουν τους μαθητές τους σύμφωνα με τα δικάτους υψηλά γνωστικά ή αισθητικά κριτήρια. Χαρακτηριστικόπαράδειγμα ο Πλάτωνας, ο οποίος υπήρξε μαθητής του Σωκράτη,ποιητής φιλόσοφος και μύστης των Ελευσίνιων Μυστηρίων, στηνσχολή του δέχονταν ως μαθητές, μόνο τους κατά την γνώμη τουικανότερους και απολύτως αποφασισμένους να ακολουθούν τηνδιδασκαλία του, να την αφομοιώσουν και να την μετουσιώσουν σετρόπο ζωής. Μιλούσαν για το Δίκαιο, το Άδικο, το Αληθινό, τοΩραίο και το Καλό, έννοιες που δύσκολα θα μπορούσαμε να βρούμεσυζητητές και στις ανώτερες βαθμίδες της εκπαίδευσης.Μελετούσαν σε βάθος όλες τις επιστήμες, γιατί έτσι πίστευαν πωςθα κατανοούσαν καλύτερα τον κόσμο τους.Από τον 16
ο
αιώνα έως τον 18
Ο
αιώνα μ.χ., η εκκλησία κα οιλόγιοι (κυρίως φαναριώτες) έχουν τον πρώτο ρόλο στηνεκπαίδευση, των υποδούλων ελληνορθόδοξων ελλήνων. Είναι ηεποχή του Ελληνικού Διαφωτισμού. Οι έλληνες κάτω από τοντουρκικό ζυγό, είχαν αποθέσει την κύρια ευθύνη της πνευματικήςεκπαίδευσης του γένους, στην εκκλησία ατριαρχείο της
Σελίδα 1 από 8
 
Κωνσταντινούπολης) και τους φαναριώτες (οικονομική καιπολιτική ολιγαρχία στα πλαίσια της οθωμανικής αυτοκρατορίας). Οιμεγάλοι διδάσκαλοι του γένους όπως ο Ε. Βούλγαρης, ο ΙώσηποςΜοισιόδακας, ο Δ. Καταρτζής ή Φωτιάδης, επηρεασμένοι από τουςεκπροσώπους του Γαλλικού Διαφωτισμού, ενδιαφέρονταν για τηνεξύψωση του πνευματικού επιπέδου του λαού και εκπόνησανεκπαιδευτικά προγράμματα, που απέβλεπαν στην διάδοση τωνγραμμάτων και της κοινωνικής προόδου.Στην αρχαία Ελλάδα και στην προεπανασττική περίοδο κοινόχαρακτηριστικό ήταν η επιλογή διδασκόμενων και διδασκόντων μεσυνέπεια την παροχή υψηλής ποιότητας παιδείας.Αντικειμενικός σκοπός των εκπαιδευτικών συστημάτων σεόλες τις εποχές, ήταν ο έλεγχος διάδοσης της γνώσης και ηδιαμόρφωση πολιτών, που να σέβονται την πολιτική και κοινωνικήτάξη, την παράδοση και τις κοινές ηθικές αξίες (πατρίδα, θρησκεία,οικογένεια).Δυστυχώς, αυτό που συμβαίνει, στο εκπαιδευτικό σύστημασήμερα με την δωρεάν εκπαίδευση και την παροχή ίσων ευκαιριώνσε όλους είτε το επιθυμούν είτε όχι, είτε είναι ικανοί ναανταποκριθούν είτε όχι, είναι σχολεία όπου συνυπάρχουν μαθητέςμε τεράστιες κοινωνικές, πολιτικές, ταξικές και εθνικές διαφορές,που σε συνδυασμό με την ακαταλληλότητα του έμψυχου και τιςελλείψεις του άψυχου υλικού. Οι συνθήκες αυτές αποτελούντροχοπέδη για όλο το οικοδόμημα της εκπαίδευσης, που αντί ναπροσφέρει ευκαιρίες να αναδειχθούν οι ικανοί τους υποβιβάζει καιτους ρίχνει στην χοάνη της εξισωτικής ημιμάθειας και τηςμετριότητας.Παραδοσιακές αξίες όπως η πίστη στην πατρίδα, στηνθρησκεία στην οικογένεια, υποβαθμίζονται έντεχνα στα πλαίσιαενός δήθεν εκσυγχρονισμού, με αιτήματα του τύπου, κατάργησηςτων μαθημάτων των αρχαίων ελληνικών, των θρησκευτικών καιτην αποσπασματική μελέτη της ιστορίας του έθνους μας. Τηνκατάργηση της προσευχής, της απαγγελίας του Εθνικού Ύμνου, τηναπόσυρση εθνικών και θρησκευτικών συμβόλων από τις σχολικέςαίθουσες, και εντέλλει την αποκοπή της δημόσιας εκπαίδευσης απότον χριστιανισμό και κατ’ επέκταση από την εκκλησία.Σε αυτή την παρακμή που παρατηρείται, κύρια ευθύνη έχουντόσο η «ασυδοσία» και η κακώς εννοούμενη ελευθερία, που φτάνειστα όρια της αναρχίας που παρατηρείται στις κοινοβουλευτικέςδημοκρατίες, όσο και στα ΜΜΕ που μας «βομβαρδίζουν»καθημερινά με χαμηλής ποιότητας γνώσεις και αμβλύνοντας τααισθητικά κριτήρια μας χάριν μιας ελέω δημοκρατίας ισότητας.Αυτή η έκπτωση θεσμών και αξιών που παρατηρείται όχι μόνοστα σχολεία, αλλά σε όλες της πολιτικές, κοινωνικές καιπολιτισμικές δραστηριότητες της κοινωνίας μας, γεννά μόνο σήψηκαι παρακμή. Καταδικάζει το έθνος στην αμάθεια και στοναφανισμό του, διότι μέσα στην εξέλιξη της διαδικασίας τηςπαγκοσμιοποίησης και της αφομοίωσης κάθε έννοιας πολιτισμούκαι κουλτούρας στο κυρίαρχο αγγλοσαξωνικό πρότυπο (ΗΠΑ), δενθα υπάρξουν στις δύσκολες ώρες που έρχονται αυτοί, που θα
Σελίδα 2 από 8
 
ηγηθούν του λαού και θα του δείξουν τον δρόμο για τηνπολιτισμική, κοινωνική και εθνική αναγέννηση του.Για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, πρέπει ναεκμεταλλευτούμε την γνώση που μας προσφέρει η μελέτη τηςιστορίας των αρχαίων προγόνων μας και την υποστήριξη τηςεκκλησίας, που έχουμε πάντα δίπλα μας, όπως γίνονταν σε κάθεδύσκολη περίοδο της ιστορίας του Γένους μας.Η διαφύλαξη των υψηλών πολιτισμικών, πολιτικών καικοινωνικών αξιών, πρέπει να είναι ευθύνη αυτών των εκλεκτών,που έχουν την αισθητική δυνατότητα μέσω της κατάλληληςεκπαίδευσης, να εκτιμήσουν το προνόμιο που τους δίνεται καιπαράλληλα την ευθύνη διαφυλάξουν και να προάγουν τις τέχνες καιτα γράμματα, μακριά από τις επιρροές της μαζικής κουλτούρας,που τείνει να εξισώσει τα πάντα και να αναγκάσει τουςδημιουργούς να υπόκεινται στους νόμους της αγοράς και όχι τουπνεύματος.1.2ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗΓια να κατανοήσουμε τις κοινωνικές, πολιτικές καιπολιτισμικές συνέπειες ενός εκπαιδευτικού συστήματος, πρέπει ναγνωρίζουμε ότι αποτελεί συστηματική μέθοδο ιδεολογικήςχειραγώγησης και πολιτικής καθυπόταξης σε μακροπρόθεσμοορίζοντα. Κάθε πολιτεία δημιουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα, πουθα συνδράμει τις πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές επιδιώξειςτης.Για να κατανοήσουμε καλύτερα το θέμα μπορούμε ναανατρέξουμε στο παρελθόν σε κάποια χαρακτηριστικάπαραδείγματα.
Σελίδα 3 από 8
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...