Κυριακή 17-8-08 Θ’ Ματθαίου

Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Κυριακή, Θ' Ματθαίου

(17 Αυγούστου 2008)Η ζωή μας αγαπητοί αδελφοί είναι ένα ταξίδι . Από την πρόσκαιρη αυτήζωή ταξιδεύουμε με προορισμό την αιωνιότητα. Το ταξίδι αυτό είναι συνήθωςφουρτουνιασμένο. Τα αφρισμένα και αλμυρά κύματα της καθημερινότηταςαπειλούν να καταβροχθίσουν το πλοίο της ζωής μας. Μανιασμένα ο άνεμοςφυσά και προσπαθεί να μας καταποντίσει.Πότε οι αρρώστιες. Πότε στενοχώριες. Οι προσβολές και οι περιφρονήσεις των συνανθρώπων μας. Οι εγκατάλειψη από τους φίλους και τους συγγενείς. Οι συκοφαντίες των γειτόνων και των συνεργατών. Μαςβυθίζουν συχνά στην απόγνωση και την απελπισία. Η ανεργία και οι οικονομικές δυσκολίες απειλούν να μας αφανίσουν. Ο ψαλμωδός Δαυίδαισθάνεται κάποια στιγμή τόσο απελπισμένος που παρομοιάζει τον εαυτό τουμε τους νεκρούς που τους κατεβάζουν στον τάφο: «και ομοιωθήσομαι τοιςκαταβαίνουσιν εις λάκκον» λέει στην προσευχή του.Σ’ αυτήν την απελπιστική κατάσταση βρέθηκαν οι μαθητές του Κυρίουμας σήμερα αγαπητοί αδελφοί. Ταξίδευαν στην θάλασσα της Γεννησαρέτ ότανστο μέσον της διαδρομής τους βρήκε η φουρτούνα. Τα κύματα κάλυπταν τοπλοίο, ο αέρας προσπαθούσε να το αναποδογυρίσει. Η κατάσταση ανυπόφορη.Ελπίδα από πουθενά. Η ώρα του θανάτου έφτασε!!!Και όμως δεν ήταν έτσι. Χαράματα ήταν και μόλις πίσω από τηνπρύμνη του πλοίου διακρίνεται μια σκιά να τους πλησιάζει. Μέσα στηναπελπισία τους έβλεπαν και φαντάσματα. Φόβος τους κατέλαβε και άρχισαν ναφωνάζουν: «Φάντασμα εστί». «Μή φοβείσθε εγώ ειμί» ακούστηκε η γλυκιάκαι παρήγορη φωνή του διδασκάλου. Όλοι αναθάρρησαν, η ελπίδα τηςσωτηρίας φούντωσε στην καρδιά τους. Αφού είναι ο Κύριος κοντά τους γιατί να φοβούνται πλέον; Έτσι δεν έγινε και την περασμένη φορά που ταξίδευανπάλι, και τους έπιασε η φουρτούνα; Και τότε κινδύνευαν να πνιγούν και οΧριστός επιτίμησε τον άνεμο και την θάλασσα, «Σιώπα, πεφίμωσω», είπε.Σταμάτα να φυσάς. Και αμέσως εκόπασε ο άνεμος. Αυτά θυμήθηκαν οι μαθητές και ήλθε η ειρήνη και η γαλήνη στην καρδιά τους όταν τώρα μέσα σεκείνο το κακό άκουσαν την φωνή του Χριστού και ένιωσαν την παρουσία Του. Ναι αγαπητοί αδελφοί. Όταν ο Χριστός είναι κοντά μας. Όταν ζούμε έντονατην παρουσία Του και τον επικαλούμαστε συνεχώς ακόμα και την πιο μεγάληφουρτούνα της ζωής μας την προσπερνάμε με ευκολία. Η παρουσία τουΧριστού στη ζωή μας κοπάζει τον άνεμο, σπάζει τα κύματα, εξουδετερώνει τηναπελπισία, διώχνει και τα πιο δυσάρεστα της ζωής και τα μετατρέπει πολλέςφορές και σε ευχάριστα, όπως έγινε στη συνέχεια του σημερινού Ευαγγελίου. Όταν άκουσε ο Πέτρος την φωνή του Κυρίου, ότι «εγώ ειμί μηφοβείσθε» φώναξε κι αυτός μέσα στο σκοτάδι «Κύριε εάν είσαι εσύ πες μου να

of 00

Leave a Comment