Το πρώτο πράγμα που έκανε ο θεός είναι η αγάπη
έπειτα έρχεται το αίμα
κι η δίψα για το αίμα
που την κεντρίζει
το σπέρμα του κορμιού καθώς τ’ αλάτι.
Γιώργος Σεφέρης
Δυο λόγια
από τον μεταφραστή
Έχω μεταφράσει αρκετά βιβλία από ξένες γλώσσες, τα περισσότερα, μάλιστα, επιστημονικά.Βιβλία με δύσκολα νοήματα, επιστημονική ορολογία και περίπλοκο ύφος. Κανένα, όμως, δεν με
κούρασε όσο το βιβλίο αυτό, μολονότι είναι απλό, υπερβολικά ίσως απλό. Με μια απλότητατρομακτική, αλλά όχι, δυστυχώς, και τραγική. Στην τραγωδία υπάρχει η κάθαρση. Ποια, όμως,κάθαρση μπορεί να υπάρξει σ’ αυτή τη μανιακή βία επάνω στον άνθρωπο με τον οποίο ζεις όλη(ή, έστω, ένα μεγάλο μέρος) από τη ζωή σου; O θάνατος, μερικές φορές, είναι η λύση. Αλλά τιςπερισσότερες φορές ο θάνατος δεν έρχεται. Υπάρχει μόνο ο θυμός, το μίσος, η έκρηξη, η βία και η (ψεύτικη) ελπίδα
–
και όλα αυτά ξανά και ξανά.
H πραγματική λύση, σε ατομικό επίπεδο, είναι η φυγή: ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή. Μια λύσηαπελευθερωτική, που απαιτεί μεγάλο κουράγιο και που δεν σβήνει το παρελθόν
–
απλώς τοαφήνει πίσω
–
γι’ αυτό και δεν σε εκτονώνει.
Δεν ξέρω αν κατάφερα να μεταφέρω σωστά το ύφος του πρωτότυπου. Δεν ξέρω αν πέτυχα αυτόπου θέλει η συγγραφέας: να θυμώσει την αναγνώστρια και τον αναγνώστη. Πού σταματάει,όμως, η φρίκη και πού αρχίζει ο θυμός; Δυο μήνες, που μου χρειάστηκαν για να μεταφράσω τοβιβλίο, ένιωσα μια αφόρητη κατάθλιψη.
Δεν χρησιμοποίησα τα ονόματα των γυναικών και αντρών του αγγλικού κειμένου. Θέλησα ναδώσω την αίσθηση του γνώριμου, του οικείου. Οι καταστάσεις που περιγράφονται δεν αφορούνκάποιον άλλο κόσμο, αφορούν όλους μας. Γι’ αυτό, χρησιμοποίησα συνηθισμένα ελληνικάαντρικά και γυναικεία ονόματα. Είναι ο Τάκης που δέρνει την Κική
–
δεν είναι κάποιος Κεν πουχτυπά, σε κάποιο άλλο μέρος της γης, τη Μπρέντα.
Leave a Comment