Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
XIII. Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy i roszczenia z tego tytułu

XIII. Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy i roszczenia z tego tytułu

Ratings: (0)|Views: 184 |Likes:

More info:

Categories:Types, Research, Science
Published by: Mariusz Yamataka Pan on Sep 19, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

09/19/2012

pdf

text

original

 
XIII. Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy i roszczenia z tego tytułu1dr Panczyk
Naruszenie funkcji dystynktywnej prawa ochronnego na znak towarowy przybrać może postaćreprodukcji lub imitacji. W przypadkach tych znak towarowy chroniony jest w granicachpodobieństwa.
Reprodukcja
polega na bezprawnym używaniu w obrocie gospodarczym znakuidentycznego do zarejestrowanego znaku towarowego w odniesieniu do identycznychtowarów. Reprodukcja oznacza zatem wierne odtworzenie oryginalnego znaku towarowego iużywanie go w odniesieniu do takich samych towarów jak te, dla których znak zostałzarejestrowany. W przypadku takiej „podwójnej identyczności", tj. identyczności znaków iidentyczności towarów istnienie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorów co do źródłapochodzenia towarów zakłada się bez konieczności jego wykazania.Z kolei
imitacja
polega na bezprawnym używaniu w obrocie gospodarczym znakuidentycznego lub podobnego do zarejestrowanego znaku towarowego w odniesieniu dotowarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi
ryzyko wprowadzenia odbiorców wbłąd,
które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem towarowymzarejestrowanym. Imitacja oznacza zatem naśladownictwo znaku towarowego, które możewprowadzić w błąd co do źródła pochodzenia oznaczonych podrobionym znakiem towarówlub usług. Dla ustalenia pojęcia ryzyka wprowadzenia w błąd obejmującegoniebezpieczeństwo skojarzenia pomiędzy oznaczeniami stwierdzenie skojarzenia międzyznakami, jakie może być wywołane ich semantycznym podobieństwem, nie jestwystarczającą podstawą do ustalenia, że istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd. Konieczne jest jeszcze ustalenie niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd co dopochodzenia towarów lub usług.Nie dochodzi zatem do naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy, gdypodobieństwo znaków prowadzi do skojarzenia przez potencjalnego odbiorcę pomiędzyoznaczeniem używanym przez naruszyciela a znakiem uprawnionego, jeżeli odbiorca ten jestświadom braku jakichkolwiek związków pomiędzy naruszycielem a uprawnionym, a więc niezostaje wprowadzony w błąd co do pochodzenia towarów lub usług.Pojęcie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd może dotyczyć pomyłki odnoszącej siędo samej tożsamości przedsiębiorcy
(ryzyko pomyłki w wąskim rozumieniu)
lub pomyłkipolegającej na wywołaniu błędnego mniemania co do związku uprawnionego z prawaochronnego z osobą używającą jego znaku
(ryzyko pomyłki w szerokim rozumieniu).
Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w wąskim rozumieniu może mieć charakterbezpośredni lub pośredni. Pierwsze z nich zachodzi wówczas, gdy w opinii przeciętnegoodbiorcy porównywane znaki nie różnią się między sobą, a umieszczenie ich na towarachprowadzi do błędnego mniemania, że pochodzą od jednego, uprawnionego podmiotu.Drugie występuje wówczas, gdy nabywca jest wprawdzie w stanie odróżnić znakpochodzący od uprawnionego od oznaczenia, jakim sygnuje swoje towary naruszyciel, jednakże ze względu na stopień podobieństwa oznaczeń i towarów może przypuszczać, żewszystkie towary oznaczone w taki sposób pochodzą od uprawnionego. Natomiast ryzykopomyłki w szerokim rozumieniu zachodzi, gdy przeciętny odbiorca rozróżnia wprawdzieznaki towarowe jako oznaczenia produktów pochodzących od różnych przedsiębiorców, jednak podobieństwo oznaczeń i towarów skłania go do przypuszczenia, że przedsiębiorcaużywający znaku podobnego pozostaje z podmiotem uprawnionym z prawa ochronnego wzwiązkach organizacyjnych, gospodarczych lub prawnych, istotnych dla wytworzenia,oznaczenia i wprowadzenia danego towaru do obrotu. W każdym jednakże z tychprzypadków do stwierdzenia naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy konieczne
 
XIII. Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy i roszczenia z tego tytułu2dr Panczyk
 jest istnienie rzeczywistego niebezpieczeństwa wprowadzenia odbiorców w błąd co doźródła pochodzenia towarów lub usług. Jednakże stan ten ma jedynie charakterpotencjalny, gdyż nie jest wymagane, aby doszło do pomyłki po stronie konkretnegoodbiorcy.Poza granicami podobieństwa chronione są jedynie renomowane znaki towarowe. Wich przypadku ochronie nie podlega funkcja dystynktywną znaku, lecz funkcja reklamowa igwarancyjna. Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy przyjmuje w tym przypadkupostać pasożytnictwa.
Pasożytnictwo
polega na bezprawnym używaniu w obrociegospodarczym znaku identycznego lub podobnego do renomowanego znaku towarowego,zarejestrowanego w odniesieniu do jakichkolwiek towarów, jeżeli takie używanie możeprzynieść używającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakterubądź renomy znaku wcześniejszego. Nienależną korzyść dla naruszającego utożsamiać należyz pasożytniczym wykorzystaniem renomy znaku, polegającym na przenoszeniu pozytywnychasocjacji wiązanych ze znakiem na towary niepochodzące od uprawnionego albo nawykorzystaniu efektu kontrastu w celu wyodrębnienia oznaczonego towaru na tle dóbrsubstytucyjnych. Takie używanie renomowanego znaku towarowego umożliwianaruszającemu zdobycie klienteli bez nakładów na reklamę, bez kosztów na promocję, aniekiedy także bez wysiłków w tworzeniu towarów dobrej jakości lub przy nikłym wysiłkunaruszającego. Szkodliwe dla odróżniającego charakteru znaku jest takie używanie, któreprowadzi do osłabienia, a nawet utraty przez niego zdolności odróżniającej, przez coprzestaje on pełnić swoją funkcję dystynktywną
(zatarcie).
Natomiast szkodliwość dlarenomy znaku wyraża się w używaniu go w sposób ośmieszający, upadlający, obniżający(osłabiający) jego renomę
(zaciemnienie).
 W przypadku zaistnienia zagrożenia naruszenia prawa ochronnego na znak towarowyuprawniony może domagać się
zaprzestania działań grożących na ruszeniem prawaochronnego (roszczenie prewencyjne).
W przypadku gdy do naruszenia prawa już doszło,uprawnionemu przysługują roszczenia o:
-
 
zaniechanie naruszania,
-
 
wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści,
-
 
w razie zawinionego naruszenia
naprawienie wyrządzonej szkody
na zasadachogólnych albo poprzez
zapłatę sumy pieniężnej
w wysokości odpowiadającej opłacielicencyjnej albo innego stosownego wynagrodzenia, które w chwili ich dochodzenia byłybynależne tytułem udzielenia przez uprawnione go zgody na korzystanie ze znaku towarowego,
-
 
podanie do publicznej wiadomości
części albo całości
orzeczenia
lub
informacji oorzeczeniu,
w sposób i w zakresie określonym przez sąd.
 
Gdy zaniechanie naruszania lub orzeczenie o będących własnością naruszającegobezprawnie wytworzonych lub oznaczonych wytworach oraz środkach i materiałach, którezostały użyte do ich wytworzenia lub oznaczenia, byłyby dla osoby naruszającejniewspółmiernie dotkliwe, a zapłata stosownej sumy pieniężnej należycie uwzględnia interesyuprawnionego, sąd może nakazać osobie, która naruszyła prawo ochronne, na jej wniosek, wprzypadku gdy naruszenie jest niezawinione jedynie
zapłatę stosownej sumy pieniężnej narzecz uprawnionego.
 Celem roszczenia prewencyjnego o zaprzestania działań grożących naruszeniem prawaochronnego jest zabezpieczenie uprawnionego przed naruszeniem jego prawa oraz szkodąmogącą z tego naruszenia ewentualnie wymknąć. Treścią tego roszczenia jest możnośćżądania przez uprawnionego od innej osoby zachowania się mającego postać jedyniezaniechania
(nonfacere),
a więc niepodejmowania działań mogących doprowadzić do
 
XIII. Naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy i roszczenia z tego tytułu3dr Panczyk
naruszenia prawa ochronnego, wobec czego ma ono zawsze charakter niemajątkowy.Roszczenie to jest nie tylko niezależne od tego, czy istnieje potencjalne zagrożeniewyrządzenia szkody, ale także od tego, czy działanie osoby grożącej naruszeniem macharakter zawiniony czy też niezawiniony. W konsekwencji na powodzie nie ciąży obo-wiązek wykazania tych okoliczności, a pozwany nie może uchylić się od takiego zakazu,wykazując brak winy lub zagrożenia wyrządzenia szkody. Konieczne natomiast jest,zarówno w pozwie, jak i w wyroku uwzględniającym żądanie, dokładne sprecyzowaniezarówno prawa ochronnego na znak towarowy, jak i działania, które ma być zaniechane.Roszczenie o zaniechanie działań naruszających prawo ochronne na znak towarowy jestpodobne w funkcji, treści oraz charakterze do roszczenia o zaprzestanie działań grożącychnaruszeniem prawa, albowiem jego celem jest usunięcie stanu niezgodnego z prawem,grożącego interesom uprawnionego, a treścią
-
możność domagania się przezuprawnionego zaniechania określonych działań. Podobnie jak poprzednie roszczenie jestono także niezależne od winy naruszyciela, jak i wystąpienia szkody po stronieuprawnionego. Podobnie jak roszczenie prewencyjne posiada ono także charakterniemajątkowy.Jednakże roszczenia te różni sytuacja, w której mogą być one wniesione - o ileroszczenie prewencyjne może być wytoczone jeszcze przed naruszeniem, to roszczenie ozaniechanie dopiero po naruszeniu prawa ochronnego. Roszczenie o zaniechanieprzysługuje w dwóch sytuacjach:
-
 
gdy naruszenie prawa ochronnego już nastąpiło, trwa w chwili wystąpienia zroszczeniem i grozi kontynuacją tego naruszenia oraz
-
 
gdy naruszenie prawa ochronnego już nastąpiło, a istnieje realna i bezpośredniagroźba jego powtórzenia.W obu sytuacjach powoda obciąża ciężar wykazania zarówno faktu naruszenia, jak izagrożenia kontynuacją naruszeń lub ich powtórzeniem. Podobnie też jak w roszczeniuprewencyjnym zarówno w pozwie, jak i w wyroku uwzględniającym żądanie dokładniewinno być sprecyzowane zarówno prawo ochronne na znak towarowy, jak i działanie,które ma być zaniechane.Roszczenie o wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści majątkowych jestinstytucją autonomiczną, niezależną od roszczenia z tytułu bezpodstawnegowzbogacenia, o której mowa w ait. 405 i n. k.c. i przewidzianych tam przesłanek. Wkonsekwencji uprawniony z prawa ochronnego na znak towarowy może domagać sięwydania wszystkich korzyści majątkowych uzyskanych przez naruszyciela niezależnie odtego czy powiększyłyby one majątek uprawnionego. Uprawniony wykazać musinaruszenie prawa ochronnego na znak towarowy, uzyskanie korzyści majątkowej przeznaruszyciela oraz związek między nimi.Z kolei roszczenie o naprawienie wyrządzonej szkody odwołuje się do zasadogólnych, co powszechnie uznaje się za odesłanie do przepisów k.c. dotyczącychnaprawienia szkody, a w szczególności art. 361-363 k.c. oraz art. 415 i n. k.c., co oznaczakonieczność wykazania przez uprawnionego zawinionego naruszenia prawa ochronnego naznak towarowy, szkody oraz związku przyczynowego między nimi. Jeżeli ścisłe udowodnieniewysokości żądania jest niemożliwe lub nader utrudnione, sąd może w wyroku - opierając sięna art. 322 k.p.c. - zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny, opartej na rozważeniuwszystkich okoliczności sprawy. Alternatywę w takiej sytuacji stanowi również możliwośćwystąpienia w przypadku umyślnego naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy zżądaniem zapłaty opłaty licencyjnej albo innego stosownego wynagrodzenia, które w chwili

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->