Τα φύλλα δεν ήταν πάντα κίτρινα και καφέ, αυτό το χαλασμένο χρώμα της σαπίλας’ενίοτε ήταν και πράσινα ή και κόκκινα ακόμα. Και φυσικά η Μαρία δεν καθόταν όλητην ώρα να κοιτάζει τον απαλό τους χορό καθώς έπεφταν από τα δέντρα. Απλάσήμερα είναι μια ήρεμη φθινοπωρινή ημέρα, σήμερα είναι Σάββατο και δεν δουλεύει.Γι’ αυτό μάλλον αποφάσισε ότι δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να καθίσει δίπλα από το παράθυρο με έναν καφέ στο χέρι και να παρατηρεί τον δρόμο πουπερνάει μπροστά από το σπίτι της. Άσε που είναι και εννιά η ώρα το πρωί και ποιοςθα έχει ξυπνήσει από τους φίλους και τους γνωστούς της;Δεν βαριέσαι, ας ανάψει και ένα τσιγάρο. Αλλά πάλι γιατί; Αρκετά δεν καπνίζει τελευταία; Ας το ξαναβάλει μέσα στο πακέτο.Λοιπόν, η τηλεόραση έχει μαλακίες ως συνήθως, τα περιοδικά γράφουν πράγματα ταοποία αυτή τη στιγμή την αφήνουν αδιάφορη και ο δρόμος δεν δείχνει να έχει κανέναάλλο ενδιαφέρον πλην από τα φύλλα που πέφτουν στα πλακάκια του πεζοδρομίου. Γι’αυτούς τους λόγους και για τίποτα παραπάνω ή παρακάτω, η πορεία προς το κρεβάτι της είναι και μονόδρομος.Βέβαια ,αν το καλοσκεφτεί μπορεί και να δει από την πόρτα να περνάει ο Ερμής απότο δίπλα διαμέρισμα. Αχ, αυτός ο Ερμής. Μιλάμε για πολύ παιδί. Τι μαλλί, τι μάτια, τι κορμί, τι, τι, τι; Κι ούτε ένα βλέμμα να μην ρίχνει το καθίκι;Τέλος πάντων, κι ο Νίκος από την απέναντι πολυκατοικία μια χαρά είναι. Και τιςπλατάρες του τις έχει ,και το κάμπριο του το έχει, γιατί χωρίς κάμπριο που πας μωρέκαημένε, και τα κουστουμάκια του τα έχει και ρίχνει και κανένα βλέμμα όταν βγαίνει να ποτίσει τα λουλούδια στο μπαλκόνι. Κι ας έχει την αντίζηλη τσουλάρα ξάπλα στονκαναπέ του σαλονιού του.Δεν βλέπω φως. Τζίφος το πρωινό το ξύπνημα. Ξανά για ύπνο. Είναι η μόνη λύση νομίζω. Τουλάχιστον εκεί ονειρεύεσαι ότι γουστάρεις. Και δεν έχεις και τύψεις μηνκαι δεν σου κάτσει καλά το όνειρο και θίξεις κανέναν.Θα κάνει πρώτα μια αναπάντητη στην κολλητή της την Άννα και μετά. Που ξέρεις,μπορεί να την έφαγε και αυτήν ο φθινοπωρινός ρομαντισμός και να ξύπνησε από τιςεννιά για να δει πως πέφτουν τα φύλλα.«» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «» «»Ποιος να φανταζόταν ότι η Άννα τέτοια ώρα θα ήταν ξύπνια; Κανείς, φυσικά. Δενξέρω γιατί ξύπνησε αλλά δεν είναι και πολύ καλά. Βέβαια, η Άννα δεν είναι ποτέκαλά. Τη μια έχει πόνους στην πλάτη ,την άλλη κάτι έχει η καρδιά της, την παράλληκάτι τρέχει με τα νεύρα της και άλλα διάφορα τέτοια. Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι σήμερα ξύπνησε από τα άγρια χαράματα, δηλαδή στις δέκα. Και είδε και τηναναπάντητη από την Μαρία. Να πάρει τηλέφωνο την Μαρία ή να μην την πάρει; Είναι που της πονάει και τοκεφάλι ακόμα δεν ξύπνησε και δεν ξέρει μήπως είναι κάτι σοβαρό. Το ότι χθες,Παρασκευή ,τα έπινε μέχρι τις δύο στο μπαράκι δεν έχει να κάνει με τον πονοκέφαλο,απλά το θεωρεί αφύσικο σήμερα να της πονάει το κεφάλι.Τελικά, θα πάρει τηλέφωνο. Πού είναι και αυτή η Μαρία, ρε παιδί μου;Α, έλα Μαράκι, καλημέρα.Καλημέρα. Πώς και είσαι ξύπνια εσύ; Να, μωρέ, δεν με έπαιρνε ο ύπνος άλλο και σηκώθηκα.Μόνο ο ύπνος δεν σε έπαιρνε;Τι;
Leave a Comment