2
ERRONKARAKO MINIESZENATEGIEN AZALPENA: GIZAKAPITALA
0.- Sarrera.
Tradiziozko bizimoduan eta antolaketa-moduan (demografia, heziketa mailak,familiaren kontzeptuak, osasuna eta bizi-itxaropena, migrazio-mugimenduak,emakumeak lanean gizonezkoen parean jartzea, organizazioetako aginte-harremanak eta parte-hartzea eta abar) eraldaketa handiak gertatzen ari diren gizarte batean, aldaketazkontzientzia handiagoa edo txikiagoa izatea eta, egoera berrietara organizazioenegiturak moldatuz, egokitzeko abiadura dira garapen sozio-ekonomikoaren etaetorkizunean jazoko denaren giltzak.Esaten dutenez, aldatzeko zailenak izaten diren egiturak mentalak dira eta, orokorrean,aldaketari aurre egiteko berezko joera egon ohi da; horrela bada, dagoenekozaharkituegi dauden egiturei eutsi nahi izaten zaie, harik eta iraunaraztea erabatezinezko izateak birmoldaketarako prozesu traumatikoak ekarri arte.Eszenategiak deskribatzeko orduan bi alderdi hauek hartu ditugu kontuan:-
Egitura aldatu beharraren aurrean dauden jarrera kolektiboak.-
Gakoak diren faktoreak aldatzeko hipotesia.Kontzeptu horien arabera, bakoitzak hipotesi bati erantzuten diolarik, laumikroeszenategi azalduko ditugu jarraian:
1. mikroeszenategia – Egituren egonkortasuna.- (Sistemaren egokitzapenik eza.Gipuzkoako hezkuntza-sistemaren krisia).
Barneko tentsioek eta gizartean gutxienezko adostasun bat ez egoteak kolektibo jakin batzuetan eragina izan dezakeen edozein aldaketa egitea eragozten dute.
Leave a Comment