• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • 1
    CommentGo Back
Download
 
หอกเล่มทีห้ ฉบับอาจอวสาน
 
 
บทบรรณาธิการ
 
แม่บอกเสมอว่ากูเป็นคนขีม แต่กูกลับจำาคาบแนะแนว ม
.
วันนัอย่างแม่นยำ
 
ภาพท่  ีเห็น เสียงท่  ีสดับ ยังคงสัอนความรู  ้สึกกู ให้คุกรุ นอยู  ในอก และทำ าให้ทัศนคติของกู บางอย างเปล่ียนผันแปรอย างไมน าจะเกิดขึ  นง ายๆ
 
 ในความเป็นปกติธรรมดาสามัญของเด็กห้อง๑๒
-
ส วนใหญแล้ ว มันคือการเลนกีตาร์ร้องเพลง
 
 ในชั วโมงเรียน มันคือการลุกขึ  นมาปรบมือร้องเพลงแฮปปีเบิร์ดเดย์ ในขณะท่ีอาจารย์สอน มันคือการ
 
คุยกันหรือฟังเพลงในห้องตลอดเวลา มันคือการโดดทุกคาบท่ี โชคชะตาอำ านวย
 
คาบแนะแนววันนัเรายงคงสันดานความเป็นห้อง๑๒ ไว้ครบถ้ วนกระบวนท า อาจารย์ ฝึกสอน
(
ท่  ีมีเพ่ือนสวยผองอำ าไพคนนั
)
เร่  ิมจะเซ็งๆ และทุกอย างยังคงเป็นไปตามครรลองเดิ  จนกระทั ่ อาจารย์พูดถึงเร่ืองเอนทรานซ์
 
 
แกพูดถึงการเลือกคณะ การอ านหนังสือ เทคนิคกลวิธีต างๆในการจะเข้ ามหาวิทยาลัาพ่ี
 
กูเห็นคือทุกคนเงียบน่ิง และตัใจฟังโคตรๆ ประด จเด็กน้อยฟังแมเล านิทานกอนนอน ซ่ึงแลดูน ารั
 
บรรลัย และเป็นปรากฏการณ์ท่  ีหาดูยากพอๆกับจระเข้บินได้
 
แม้การตัใจฟังอาจารย์พูดจะเป็นภาพท่ีดู ไมเหมาะกับห้อง ๑๒ เพียงใด แต จากคาบแนะแนวใน
 
 วันนั าให้กูรู  ้ ว า เราทุกคนต างอยากเข้ าสู อ้อมอกของมหาวิทยาลั ว าจะด้วยเหตุผลของความฝัน
 
ค านิยม บิดรมารดาบังคับ เงิน ความหวังของคนรอบข้ าง ความทะยานอยาก หรืออะไรก็ตาม
 
กูถือว าในวินาที าลังมีเป้าหมายร วมกันและจำ าเป็นอย างย่ิงท่ีเรา
 
หมายมันลุล วง
 
กูเลิกมีความคิดในการจะบอกหรือแนะนำ าอะไรต างๆให้เพ่ือนๆในเร่ืองมหาลัยนานแล้ ว เพราะว า
 
กู ไม ใชอาจารย์แนะแนว กูเป็นเด็กเรียนวิทย์แพทย์คนหน่ึงท่ีผลการเรียนอยู  ในระดับแม ไมปลืม ไม ได้
 
รอบรู  ้เร่ืองมหาลัยมากพอจะไปกระแดะแนะนำ าคนอ่ืนๆ เพราะเร่ืองของตั วเองยังเอาไมกอย าง
 
คือกูเช่ือว าเพ่ือนกูทุกคนยอมมี วิถีทางในการตัดสินใจในเร่ืองต างๆเป็นของตั วเอง
 
ก็ชี วิตมึงเองน่ีหว า หากไม ใชมึงและใครละเป็นคนตัดสินใจ
 
กูขอแถลงด้ วยน้ ำ าเสียงปวดร้ าวระทมบนหน้ ากระดาษนี  า หอกฉบับนี อาจเป็นฉบับสุดท้ าย
 
เหตุผลไมมีอะไรนอกจากส่ิงท่ีกูเรียกมันว า ไอ้เอนทรานซ์เฮงซวย และการทำ านิตยสารสำ าหรับกู
 
มันไม ใชเร่ืองขี จะเขียนหนังสือไป หาภาพประกอบไป จัดหน้ าไป ทวงงานคนอ่ืนไป และเตรียม
 
ตั วเจอกับสงครามเอนทรานซ์เฮงซวยไปพร้อมๆกันได้ ประกอบกับหลังจากนี ใชช วงเวลาของเด็กม
.
๖ท่ีเหมาะแกการอ านนิตยสารปัญญาออนๆเล
 
หน่ึงสักเท าไหร หนังสือท่ีมึงถือควรจะเป็นหนังสือเรียนมากกว า
 
ฉิ
-
ยอหน้ าข้ างบนกูเขียนเหมือนเด็กม
.
๖ทุกคนกำ าลังเข้ าสู ภาวะกดดันระดับสงครามโลกเลยว
 
ทัเอาเข้ าจริงกูก็ ไมอยากให้เพ่ือนกู ไปเครียดระเบิดเถิดเทิงอะไรกับการเอนทรานซ์ขนาดนัหรอก กู เขียนเพ่ือให้การอวสานของนิตยสารหอกมันมีเหตุผลท่ีหนักแนนมากกว าความขีกียจของกู ไปอย างนั
 
เอเพราะส าหรับกูแล้ วการเริงระบำ าใช้ชี วิตม
.
๖ให้เต็มท่ีมันก็เป็นเร่ืองสำ าคัญไมแพ้กั
 
 ไม ใชแค ไมแพ้กัน ตอนนีดันทะล่ึงให้ความสำ าคัญกับมันมากกว าเอนทรานซ์เสียอี ถ้ าแมรู  ้แมคงตีกูตาย
 
แตก็นั ่ แหละ คนเราต างมี วิถีทางของตั วเองวะ โปรดเช่ือในวิถีทางของตั วเอง
และกู จะเชือในวิถีทางของมึงเช่นกั
 
 ไอ้ธนิสร์ วีระศักดิ งศ์
.
/
๑๒ เลขท  ี ๖ บ้านเลขท  ี ๓๔๕
 
สุดท้ายกูก็พูดเชิ งสั่ สดี เป็นนิ สัยท่ีแก้ไมหายสักทีวะ ขออภัย 
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...

แม่ง โคตรแจ๋วเลยอ่ะ ชอบที่เขียนเรื่องเอ็นท์มาก ๆ โดนๆๆๆๆๆ มีเวลาและแรงบันดาลใจก็ทำอีกนะ จะรอติดตามผลงาน

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...