5253

2L8

Συνeντευξη Στην Ελενη Μητσιακη

Η Ελένη Μητσιάκη ανακρίνειτον Κώστα Βοζίκη (δημιουργόκαι ψυχή των 2L8) σχετικά μετο καινούριο πόνημά τους “He& She Angry Enough To KeepLoving In The Dark Ages”. Σύ-ντομα η κουβέντα διολισθαί-νει σε ιστορίες για χελώνες,κλόουν, θλίψη, τραγούδια σεσεντούκια και πεταλούδες σεφως...

redmood|muzineτr mood|muzineve

ο π

ρ ό ν

τ α



 τ

ι ο

δ ι

ύM

z i n

Ευχαριστούεγια τηνευγενική παραχώρηση τωνουσικώνθεάτωντουPREMIUMαυτούδίσκου,τιδισκογραφικέ εταιρίε GlitterhouseRecords,Hitch Hyke,Loaf,Penguin,TapeteRecords,Bazuka Discos,TemporaryResidence,Acuarela Discos,StandardRecording& TheRobot AteMe,MorrMusic,DeadOceans,DewMusic,του Coin,StripSquad,WannaBeJames? και τουWeGovern We.ΑΕΠΙ.

5455

2L8

Συνeντευξη

Muzine: Διάβαζα πριν μερικές μέρες, το φλογερό μανιφέ-στο σου, το οποίο μου προκάλεσε εντύπωση. Υπάρχει διάχυ-τη τάση ή ανάγκη νέου ξεκινήματος (αλλαγή δισκογραφικήςεταιρείας) και απόφαση να βγει ο νέος δίσκος από το τούνελ,στο οποίο είχε μπει;2L8: “Το μανιφέστο ήρθε σαν απάντηση στην ανάγκη ναεξηγήσω τι είναι οι 2L8. Βέβαια, διαβάζοντάς το κάποιος,θα καταλάβει ότι μού προκαλεί σύγχυση το όλο θέμα. Δι-ότι δεν έχω ιδέα και εγώ ο ίδιος. Το νέο ξεκίνημα είναι μιαδιαδικασία που το σχήμα περνάει μονίμως. Οι άνθρωποιανανεώνονται πολύ συχνά. Ναι, ο δίσκος πρέπει επιτέλουςνα βγει. Και νομίζω ότι καταφέραμε, μέσα από όλες αυτέςτις δυσκολίες, να το βγάλουμε με ιδανικούς όρους. Ακριβώςόπως θέλαμε.”M: Σίγουρα, τα πάντα μεταβάλλονται διαρκώς. Και οι καθυ-στερήσεις κρύβουν ίσως τον κίνδυνο να μπεις και πάλι σενέο κύκλο επεξεργασίας και αλλαγών.2L8: “Τι εννοείς; Στην παραγωγή, ενορχήστρωση;””M: Σε όλα. Στην οπτική των πραγμάτων. Υπήρξαν ας πούμε,σε όλη αυτή την πορεία, τραγούδια που τελικά δεν κατάφε-ραν ποτέ να μεταμορφωθούν σε ολοκληρωμένο ηχητικόυλικό;2L8: “Όχι, όλα γίνονταν απολύτως συνειδητά. Το “He & She”ξεκίνησε για να γίνει ep. Με ζωντανά ηχογραφημένες λού-πες για την ακρίβεια. Υλικό από το 2L8 Theatre και άλλα πουέπαιζα σε live. Μετά, ήρθε το “Josephine”. Μέσα σε μια μέρα,έγραψα το τμήμα από το “Josephine”μέχρι και την αρχή του“Patience”. Για λίγο καιρό, σκεφτόμουν αυτά μαζί με τιςλούπες. Μετά ήρθε το “Abyss”, το «To Empty Streets”, και ξέ-φυγε το πράμα. Εκεί γεννήθηκε το “He & She”. Από εκεί καιπέρα, όλα τα υπόλοιπα φτιάχτηκαν για να εξυπηρετήσουντην ιστορία τους. Δεν υπήρξε κάτι περιττό, γιατί το είχα στομυαλό μου ακριβώς. Εγώ το τελείωσα πέρσι το Σεπτέμβρη.Και είμαι πλέον βέβαιος ότι δεν θα άλλαζα τίποτα.”M: Ακούγοντας πάντως το “He & She”, είχα την αίσθηση πωςξεφύλλιζα ένα βιβλίο, από τις σελίδες του οποίου ξεπετάγο-νταν εικόνες ντυμένες με τη μουσική σου. Μίλησέ μας γιατους βασικούς ήρωες και το περιβάλλον μέσα στο οποίοδιαδραματίζονται οι ιστορίες.2L8: “Η συσκευασία θα είναι βιβλίο! Μέσα έπεσες. Οι χα-ρακτήρες είναι τέσσερις. He, She, The Pixy, The FrustratedPoets Choir. Οι τελευταίοι, παρόλο που στην ουσία εμφανί-ζονται μόνο στα Prologue, Epilogue, Dialogue, κατά κάποιοτρόπο επιβάλλουν την παρουσία τους σε όλο το cd. Είναιείρωνες, μηδενιστές. Η κοινή λογική. Τι αποτυχία! Άνθρω-ποι που αρέσκονται στο να τραγουδάνε, όχι άλλη ποίηση,μόνο ωμό κρέας, καθώς Αυτός ξεγυμνώνεται... Σε μια τέτοιαπραγματικότητα, σε ένα τέτοιο περιβάλλον αυτοί επιλέγουντον έρωτα. Αλλά είναι και λιγάκι έτσι, για το γαμώτο. Angryenough to keep loving in the Dark Ages. Ναι, για αυτούς πουποθούν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν αυτή η σκληρήαπόρριψη της ομορφιάς ως αξίας κάνει τον κόσμο να φα-ντάζει πολύ σκοτεινός. Το στοιχειό από την άλλη, είναι μιααλλόκοτη μορφή που νομίζω ότι δε βγάζει πολύ νόημα. Εί-ναι ιδεαλιστής, δεν λέω. Μάλλον αγαπάει την ουτοπία. Αλλάείναι και λιγάκι απόλυτος. Εμφανίζεται ως σύμβουλος, ξέρω γω, τους προσέχει κατά μια έννοια. Για αυτούς η ιστορίατους είναι ιστορία αντίστασης.”M: Το να μπεις, λοιπόν, στον κόσμο του “He & She”, φαντά-ζομαι πως απαιτούσε μια κοινή συναισθηματική κατάστασηκατά τη διάρκεια της δημιουργίας. Δεν είναι ψυχοφθόροαυτό;2L8: “Μόνο; Τους μίσησα, πίστεψε με. Κουράστηκα να κάθο-μαι μπροστά από έναν τοίχο, προσπαθώντας να καταλάβωτι διάολο θέλουν να πουν. Ποιες λέξεις λείπουν. Και οι άτιμοιείναι τόσο απελπισμένα αποφασισμένοι να το ζήσουν, πουσε ρίχνουν.”M: Ξέρεις, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως η απογοή-τευση και η θλίψη είναι οι πιο μεγάλες κινητήριες δυνάμεις για τη μουσική δημιουργία. Τελικά, η χαρά δεν προκαλείερεθίσματα;2L8: “Καταλαβαίνω τι λες. Αλλά δεν συμφωνώ πια. Όταν έκα-

56 57

να το “Armed Angels”, ήμουν θυμός και πόνος. Και, ναι, είναιαληθινό και πήγαζε από έντονη ψυχική κατάσταση. Αυτή τηφορά, δεν ήθελα να είναι έτσι. Όλο το “He & She”δεν πη- γάζει από δικό μου πόνο. Είναι απόλυτα νηφάλιο. Εξάλλου,μεγάλο μέρος του είναι περισσότερο προϊόν σκέψης παράφόρτισης. Είναι η εύκολη λύση, το να καταγράφεις την πί-κρα σου ή και τη χαρά σου. Αλλά όταν είσαι γαλήνιος, μπο-ρείς με διαύγεια να καταπιαστείς με θέματα που σε πονάνεή σε τρομάζουν. Η αλήθεια είναι πως, τώρα τελευταία, στηθλίψη μου μέσα, γράφω μεγάλες pop επιτυχίες που δεν θαακούσει ποτέ κανείς.”M: Θλίψη και pop - χαρά με οδηγούν συνειρμικά στο alterego σου. Πώς γεννήθηκε η ιδέα του κλόουν;2L8: “Δε γεννήθηκε. Είμαι κλόουν. Δεν ξέρω τι άλλο να απα-ντήσω. Πώς σου φαίνεται εσένα ο κλόουν;”M: Μου δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα… Φόβο,συμπόνια, περιέργεια, ίσως και ταύτιση… Σαν να κοιτάςτον εαυτό σου και όλα αυτά που σε φοβίζουν... Η χαρά καιη λύπη πολλές φορές έχουν το ίδιο πρόσωπο… Από τηνάλλη, υπάρχει και η αναγεννησιακή εικόνα του γελωτοποι-ού… του μουσικού διασκεδαστή που γιάτρευε τις ψυχές.2L8: “Θυμήθηκα τον Heinrich Bell τώρα, στο βιβλίο του “Οκλόουν”. I am a clown and Ι collect moments... Νομίζω πωςαυτή είναι και η μοναδική δήλωση του ήρωα. Ενός αλκοο-λικού κλόουν.”M: Πώς ξεκίνησες να παίζεις μουσική; Ποιο ήταν το αρχικόερέθισμα;2L8: “Άκουγα αποκλειστικά Nirvana και ήθελα να γίνωCobain.”M: Κι έτσι φαντάζομαι πήρες μια κιθάρα κι άρχισες να παί-ζεις. Το ότι είσαι αυτοδίδακτος πιστεύεις πως τελικά προ-φύλαξε τη μουσική σου φαντασία; Θυμάμαι τη συζήτησηπου είχαμε σχετικά με τις μουσικές σπουδές στα ωδεία καιτο μουσικό ευνουχισμό που υφίσταται η πλειονότητα των“σπουδαγμένων”μουσικών.2L8: “Δεν το ξέρω αυτό. Είναι υπόθεση. Σκέφτομαι ναι, αλλάποιος ξέρει πραγματικά; Πάντως, όντως σκέφτομαι ανορθό-δοξα. Έτσι μού λένε αυτοί που ξέρουν από μουσική. Μάλλονθα οφείλεται στο ότι δεν ξέρω τι είναι ορθό.”M: Θα έλεγα πως δεν υπάρχει ορθό στη μουσική.2L8: “Νομίζω πως υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία πουδιαφωνεί κάθετα μαζί σου. Αλλά δεν μπορώ να σου πω κάτιπαραπάνω για τη μουσική και το ορθό. Πραγματικά, δε γνω-ρίζω κανέναν από τους κανόνες. Είμαι αδαής. Πώς θα μπο-ρούσα να κάνω μια κουβέντα για τη θεωρία της μουσικής;Δεν ξέρω κανόνες αρμονίας ας πούμε, όλα γίνονται με βάση

2L8

Συνeντευξη

το τι ακούω.”M: Η μουσική, όμως, είναι κανόνες; Σίγουρα υπάρχουνκανόνες στη σύνθεση, στην ενορχήστρωση. Κανόνες πουθέσπισαν κάποιοι. Η μουσική βιομηχανία επίσης, ακολουθείτους δικούς της κανόνες. Όλα αυτά, ωστόσο, δεν είναι πέρααπό το πραγματικό νόημα της μουσικής;2L8: “Για μένα και για σένα, ναι. Αλλά ποιο είναι το νόηματης μουσικής; Ποιος ξέρει;”M: Τι είναι για σένα; Η έκφραση συναισθημάτων, ο πειρα-ματισμός; Η χρήση περίεργων μουσικών οργάνων όπως τοtheremin ας πούμε ή το πριόνι, μαρτυρούν πως βρίσκεσαισε διαρκή αναζήτηση ήχων.2L8: “Διαρκή, όπως το λες. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ ο ήχοςόλων των πραγμάτων. Είναι ένα ατελείωτο μυστήριο. Πουπεριμένει να ανακαλυφθεί. Και οι δυνατότητες είναι απεριό-ριστες. Γενικά, υπάρχει μια παρεξήγηση στη μουσική, νομί-ζω. Δίνεται πολύ μεγάλη σημασία στις νότες. Ενώ αυτό πουέχει πραγματική αξία είναι οι συχνότητες. Το “He & She”εί-ναι φτιαγμένο για ορχήστρα και ηχογραφημένο έτσι επίσης, γιατί η ορχήστρα έχει το μεγαλύτερο εύρος συχνοτήτων.Άρα σου δίνει και τη δυνατότητα να παίξεις με όλο το εύροςτων συχνοτήτων που επηρεάζουν την ανθρώπινη ψυχή.”M: Κι αναρωτιέμαι αν τελικά η μουσική από μόνη της αρκεί