Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
θεία λειτουργία divine Litourgy

θεία λειτουργία divine Litourgy

Ratings: (0)|Views: 23|Likes:
Published by evdominta
θεία λειτουργία,
divine Litourgy
θεία λειτουργία,
divine Litourgy

More info:

Categories:Types, Reviews
Published by: evdominta on Nov 19, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

12/05/2013

pdf

text

original

 
Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ῾Η θεία Λειτουργία, κατὰ τὸν ἅγιο Μάξιμο τὸν ῾Ομολογητή, εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς ᾿Εκ-κλησίας. Καὶ ἡ ᾿Εκκλησία εἶναι ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. ῞Οπως, δηλαδή, ὁ Θεὸς ὑπάρχει καὶσυνάγει εἰς ἓν ὅλη τὴ δημιουργία, τὰ δημιουργήματα καὶ τοὺς ἀνθρώπους, ἔτσι ἡ ᾿Εκ-κλησία ὑπάρχει καὶ συνάγει εἰς ἓν τὰ μέλη της, ἡ δὲ θεία Λειτουργία εἶναι αὐτὴ ποὺ φα-νερώνει ἀκριβῶς αὐτὴ τὴ σύναξη.Στὴ θεία Λειτουργία θεραπεύεται ἡ φύση. Πᾶμε γιὰ νὰ θεραπεύσουμε τὴ φύση, δὲν πᾶμε οὔτε γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὸν χαρακτήρα μας, οὔτε γιὰ νὰ συγκροτήσουμε κοινό-τητα, κάτι ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ ἐπιτύχουμε καὶ μὲ ἄλλους τρόπους, ἀλλὰ πᾶμε γιὰνὰ θεραπεύσουμε τὴ φύση.Θὰ δοῦμε στὴ συνέχεια ὅτι αὐτὴ ἡ φύση θεραπεύεται μόνο ἂν ἀπαρτίσουμε σῶμα Χρι-στοῦ, δηλαδὴ ὡς μέλη ὁ καθένας νὰ γίνουμε σῶμα Χριστοῦ, καὶ νὰ κοινωνήσουμε μ᾿αὐτόν, νὰ γίνουμε κοινωνία μὲ τὸν Χριστό.Τὸ κτιστὸν ἀπὸ τὴ φύση του ὁδεύει πάντοτε πρὸς τὴ φθορὰ καὶ πρὸς τὸν θάνατο. Δὲνὑπάρχει τρόπος οὔτε νὰ σταματήσεις, οὔτε νὰ ἀναστείλεις, οὔτε νὰ καθυστερήσεις τὴ φθορὰ καὶ τὸν θάνατο, ἢ, ἂν θέλετε, τὴ μεταλλαγὴ τῶν μορφῶν μέσα στὴ δημιουργία.Στὴν ἱστορία ὅμως ἐμφανίστηκε μιὰ πρόταση ποὺ λέει ὅτι αὐτὴ ἡ φθορὰ καὶ αὐτὸς ὁθάνατος θὰ μποροῦσαν νὰ ἀναιρεθοῦν ἂν λειτουργήσουν ἄλλες καταστάσεις. Στὴν ἀρχὴαὐτὴ ἡ πρόταση ἐμφανίστηκε περίπου 2000 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν Χριστό, ὡς μιὰ ἐξαγ-γελία σὲ κάποιες ὁμάδες ἀνθρώπων. Μὲ τὴ σάρκωση ὅμως τοῦ Λόγου αὐτὴ ἡ ἐπαγ-γελία ἐμφανίστηκε ὡς πράξη. Τί ἐμφανίστηκε; ῞Οτι ναὶ μὲν τὸ κτιστὸ δὲν μπορεῖ νὰξεπεράσει αὐτὴ τὴν ἐντροπία ποὺ ὑπάρχει μέσα στὴ δημιουργία, ἀφοῦ αὐτὴ εἶναι στοιχεῖοτῆς δημιουργίας, δηλαδὴ ὅτι ἀπὸ μόνο του δὲν μπορεῖ νὰ ἀναιρέσει αὐτὴ τὴ φορὰ πρὸς τὴ φθορά, ἀλλὰ ἂν τὸ κτιστὸ ἔρθει σὲ σχέση καὶ διαποτιστεῖ ἀπὸ μιὰ δύναμη ἐκτὸς τοῦ κτι-στοῦ, ἐκτὸς τῆς δημιουργίας, τότε τὰ πράγματα θὰ μποροῦσαν νὰ ἀλλάξουν. Τὸ Εὐαγ-γέλιο ἐξαγγέλλει ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν πράξη, ὅτι δηλαδὴ μιὰ δύναμη ἔξω ἀπὸ τὴδημιουργία, μιὰ δύναμη ἑτέρα τῆς κτιστότητας εἰσέρχεται μέσα στὴ δημιουργία καὶ τότε,ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἔπειτα, τὸ κτιστὸν μπορεῖ νὰ λειτουργήσει καὶ ἀλλιῶς.Τὸ ἀλλιῶς ἐμφανίζεται μὲ τὴν ᾿Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ. ῾Η ᾿Ανάσταση μᾶς λέει ὅτιμπορεῖ ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση δὲν διαφέρει ἀπὸ τὸν καθέναμας, μπορεῖ νὰ μὴν παραμένει στὸν θάνατο, ὅτι μπορεῖ νὰ ζεῖ αἰωνίως, ἀχρόνως. Γιὰ νὰγίνει αὐτὸ πρέπει αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος νὰ ἑνωθεῖ μὲ δύναμη ἐκτὸς τῆς δημιουργίας, δη- λαδὴ μὲ τὴ θεότητα.ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΩΝΑ
Λειτουργοῦντος ἑνὸς ἱερέως μετὰ διακόνου, ἢ καὶ χοροστατοῦντος ἀρχιερέως, ὁ διάκονοςἐξέρχεται ἐκ τοῦ ἱεροῦ Βήματος, καὶ λαβὼν εὐλογίανπαρὰ τοῦ ἱερέως, ἢ παρὰ τοῦ ἀρχιε- ρέως (ἐὰν χοροστατῇ τοιοῦτος), καὶ προσκυνήσας τρίς, λέγει: Εὐλόγησον, δέσποτα.
 
Ὁ ἱερεύς (ἐκφώνως, ὑψῶν ἅμα τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ποιῶν τύπον σταυροῦ): Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺςαἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἡ διατύπωση «Βασιλεία τοῦ Θεοῦ» ἀποκτᾶ ἀσφαλῶς συγκεκριμένο περιεχόμενο μὲτὸ κήρυγμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μποροῦμε ὅμως νὰ ἀναζητήσουμε τὴ διατύπωσή τηςκαὶ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Ἡ ἀρχαιότερη διατύπωση βρίσκεται στὸ βιβλίο τῆς Ἐξόδου(9,6), ὅταν μὲ τὴ Διαθήκη του ὁ Θεὸς καθιστᾶ τὸν λαό του «βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνοςἅγιον». Ἔκτοτε, ἡ ἔννοια τῆς Βασιλείας ἀπασχολεῖ πολλοὺς συγγραφεῖς τῆς ΠαλαιᾶςΔιαθήκης, ἄλλοτε ὡς ἱστορικὴ πραγματικότητα καὶ ἄλλοτε ὡς ἐσχατολογικὸ ὅραμα.Αὐτὸ τὸ δεύτερο, τὸ ἐσχατολογικὸ ὅραμα, μυσταγωγεῖ τοὺς πραγματικὰ εὐσεβεῖς Ἰου-δαίους καὶ προετοιμάζει τὸ κήρυγμα τῆς Βασιλείας ποὺ εἶναι ἐγγύς, ὅπως διατυπώνε-ται ἀπὸ τὸν Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο: «ἤγγικεν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν».Αὐτὴ τὴ Βασιλεία ἐγκαθιστᾶ ὁ Ἰησοῦς. Καὶ αὐτὸ τὸ ξεδίπλωμα τοῦ περιεχομένου τηςγίνεται τὸ κρίσιμο σημεῖο τῆς ἀντιπαράθεσής του μὲ τὴν ἱερατικὴ τάξη τῆς ἐποχῆς του.Τὸ ἐρώτημα δηλαδὴ ποὺ ἀναδύεται ἀπὸ τὴ σύγκρουση, εἶναι ἐρώτημα περὶ Βασιλείας: γιὰ ποιὰ Βασιλεία πρόκειται. Ἀπὸ τὴ μιὰ μεριά, ἡ ἱερατικὴ καὶ ἡ κατεστημένη θρησκευτικὴτάξη ἐγκλωβίζει τὸ περιεχόμενό της μέσα στὰ ὅρια τῆς ἱστορίας, ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ Ἰησοῦςτὸ ἀνοίγει σὲ μιὰ προοπτικὴ ἀτελεύτητου χρόνου καὶ ἀπέρατου τόπου. Ἡ Βασιλεία ποὺἐπαγγέλλεται ὁ Ἰησοῦς δὲν εἶναι «ἐκ τοῦ κόσμου τούτου». Εἶναι ἡ νέα πραγματικότητα.Ἡ Δημιουργία ξαναπλάθεται, γίνεται πραγματικὴ Δημιουργία τοῦ Θεοῦ. Κι αὐτὸ γιατὶμὲ τὸν ἐρχομό της τερματίζεται ἡ κυριαρχία τοῦ Διαβόλου, τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανά-του. Ὁ Θεὸς εἶναι ἀνάμεσά μας, φέρει τὴ φύση μας, ἀθανατίζει αὐτὴ τὴ φύση.Αὐτὸ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Βασιλείας θὰ ἀναλάβουν οἱ Ἀπόστολοι νὰ τὸ κηρύξουν στὴνΟἰκουμένη. Αὐτὸ τὸ κήρυγμα τῆς Βασιλείας θὰ ἀποτελέσει τὸ κύριο ἔργο τῆς Ἐκκλη-σίας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ τὸ ἐξαγγέλλει κάθε φορὰ ποὺ τελεῖται τὸ Δεῖπνο αὐτῆς τῆς Βασι- λείας, τὸ εὐχαριστιακὸ δεῖπνο, κορμὸς καὶ κέντρο κάθε θείας Λειτουργίας, εἴτε αὐτὴτελεῖται σὲ ἕνα μικρὸ ἐκκλησάκι εἴτε σὲ μεγάλο ναό.Γιατί ὅμως δὲν ἀρκούμαστε νὰ μιλήσουμε γιὰ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἢ Βασιλεία τῶνΟὐρανῶν, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μίλησε στὸ κήρυγμά του, ὅπως τὰ Εὐαγγέλια καὶ οἱἈπόστολοι μίλησαν, ἀλλὰ ἐκτείνουμε τὴν ἐξαγγελία σὲ Βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦΥἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Τί ὁδήγησε τοὺς ἅγιους Πατέρες νὰ προχωρήσουν σὲαὐτὴ τὴν τριαδολογικὴ διατύπωση; Μιὰ διατύπωση μάλιστα ποὺ δὲν ὑπῆρχε ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἄρχισε νὰ ἐμφανίζεται γύρω στὸν 4ο αἰ.;Μὰ ἀσφαλῶς οἱ αἱρέσεις. Αὐτὸ ποὺ γιὰ τρεῖς αἰῶνες αὐτονοήτως ἦταν γνωστὸ λόγῳμιᾶς ἁγιοπνευματικῆς ἐμπειρίας, ἄρχισε νὰ διαστρέφεται ἀπὸ τὸν φιλοσοφικὸ καὶ λογικὸστοχασμό. Θεωρήθηκε λοιπὸν ἐπάναγκες νὰ διατυπωθοῦν ἢ νὰ ἀπαναδιατυπωθοῦν οἱὅροι τῆς πίστεως. Καὶ ἦταν οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι ποὺ ἀνέλαβαν αὐτὸ τὸ ἔργο.Αὐτὲς οἱ διατυπώσεις δὲν ἀναφέρονται στὴ διαφύλαξη μιᾶς ἀντικειμενικῆς ἀλήθειας,ἀλλὰ στὴ διαφύλαξη τῶν ὅρων τῆς ὁδοῦ τῆς σωτηρίας. Ἡ συνεχὴς ὑπευνθύμιση τῆς τρια-δικότητας τοῦ Θεοῦ ἀποβλέπει στὴ συνεχὴ ὑπενθύμιση μιᾶς ἀνάλογης τριαδικότηταςτοῦ ἀνθρώπου, ποὺ εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Ἂν ξεχάσουμε, ἢ ἂν ἀρνηθοῦμε τὸ μυστήριομιᾶς τριαδικῆς σχέσης, κινδυνεύουμε νὰ ἐκτραποῦμε ἀπὸ τὴν ὁδὸ τῆς σωτηρίας. Καὶ2
 
ἐπειδὴ στὴ θεία Λειτουργία τελεσιουργεῖται τὸ μυστήριον τῆς σχέσης, ἡ κοινωνία δη- λαδὴ τῶν πιστῶν μὲ τὸν Χριστό, ἀλλὰ καὶ ἡ κοινωνία τῶν πιστῶν μεταξύ τους, ὡς μελῶντοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς κύριους λόγους ποὺ καταθέτομε τὴν ἐπι-σήμανση ὅτι πρόκειται νὰ γίνομε πολίτες τῆς Βασιλείας τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦἉγίου Πνεύματος. Ὁ τρόπος τῆς ζωῆς ἔχει ὡς πρότυπο τὸν τριαδικὸ τρόπο τῆς ζωῆςτῆς Ἁγίας Τριάδος.Καὶ ἡ πρόταση τοῦ ἱερέα καταλήγει: «νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων». Ἡ φράση ἐπαναλαμβάνεται ἄπειρες, θὰ ἔλεγα, φορὲς στὴν κοινή μας λατρεία, ἀλλὰ καὶστὴν ἀτομικὴ προσευχητικὴ ἄσκηση καθενός. Πρόκειται γιὰ πρόταση ἀνατροπῆς. Γιατὶμᾶς εἰσάγει σὲ διαφορετικὸ ἀπὸ τὸν ἱστορικὸ χρόνο. Δὲν ἀναιρεῖται ὁ ἱστορικὸς χρόνος,ἀλλὰ διορθώνεται ἀνοιγόμενος σὲ λειτουργικὸ χρόνο. Καὶ ὁ λειτουργικὸς χρόνος δὲν εἶναιἕνας εὐθύγραμμος (οὔτε βέβαια κυκλικὸς) χρόνος τοῦ πάντοτε, ἀλλὰ ἕνας χρόνος σχέ-σης κτιστοῦ καὶ ἀκτίστου, θεότητας καὶ ἀνθρωπότητας. Αὐτὸ τὸν χρόνο καὶ αὐτὴ τὴσχέση λαχταροῦμε νὰ τὰ ζήσουμε, καὶ αὐτὴ τὴ λαχτάρα μας τὴν καταθέτουμε.Τὸ ὅτι αὐτὴ τὴ λαχτάρα μας καταθέτομε, ὅλοι ὅσοι ἔχουμε συναχθεῖ γιὰ νὰ τελέσομετὴν πράξη τῆς εὐχαριστίας καὶ νὰ κατορθώσουμε τὸ μυστήριο τῆς κοινωνίας, φαίνεταιἀπὸ τὴν ἀπάντηση ποὺ ἀκολουθεῖ:
Ὁ λαός: Ἀμήν.
Αὐτὸ τὸ Ἀμὴν σημαίνει συμφωνία, κατάφαση, ἀλλὰ καὶ εὐχή. Ἡ λέξη εἶναι ἑβραϊκή,καὶ σημαίνει ἀληθῶς, γένοιτο, ἐκφράζει βεβαιότητα. Στὰ χείλη τοῦ Χριστοῦ ἡ λέξηἀποκτᾶ τὴν οἰκουμενική της διάσταση, γίνεται ἡ λέξη ποὺ καταφάσκει στὴν παρουσίατου καὶ στὸ ἔργο του. Πιστεύω ὅτι δὲν εἶμαι ὑπερβολικός, ἂν ἰσχυριστῶ ὅτι δύο εἶναι οἱγλυκύτερες λέξεις στὴ ζωὴ κάθε πιστοῦ: τὸ ὄνομα Ἰησοῦς καὶ ἡ λέξη Ἀμήν.Τώρα, μετὰ τὴν ἐκφώνηση τῆς ταυτότητας τῆς νέας μας πατρίδας, εἴμαστε ἕτοιμοινὰ ἀναφέρουμε πρὸς τὸν Θεὸ τὰ αἰτήματά μας.
Ὁ διάκονος (εἰ δὲ οὐκ ἔστι διάκονος συλλειτουργῶν, ἅπαντα τὰ τοῦ διακόνου, πλὴν τοῦΕὐλόγησον Δέσποτα, ἐκφωνεῖ ἔσωθεν τοῦ Βήματος ὁ ἱερεύς): Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δε-ηθῶμεν.Ὁ λαός: Κύριε ἐλέησον.Ὁ διάκονος: Ὑπὲρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης καὶ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν, τοῦ Κυρίουδεηθῶμεν.Ὁ λαός: Κύριε ἐλέησον.Ὁ διάκονος: Ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου, εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦἐκκλησιῶν καὶ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.Ὁ λαός: Κύριε ἐλέησον.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->