Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
4Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ ΧΩΡΙΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ ΧΩΡΙΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ

Ratings: (0)|Views: 8,392|Likes:

More info:

Published by: Giwrgos Triantafyllopoulos on Nov 25, 2012
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

07/10/2013

pdf

text

original

 
1
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ ΧΩΡΙΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΕΣ
 
Καθώς έχουν περάσει τριάντα χρόνια από την είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ
,
και σημερινή ΕΕ
,
είναι νομίζω αρκετό το χρονικό διάστημα για να εξετάσουμε το αν ηπολιτική αυτή απόφαση των πολιτικών εκπροσώπων της ελληνικής αστικής τάξηςήταν επωφελής για την οικονομία και για τους Έλληνες εργαζόμενους. Η σύνδεση τηςκατάστασης της οικονομίας με το βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων δεν είναι φυσικάκάτι που γίνεται βέβαια αυτόματα και αδιαμεσολάβητα μια και διαμεσολαβείτε απότην πολιτική
 
και την ταξική πάλη. Γενικά πάντως η ανάπτυξη των παραγωγικώνδυνάμεων, της παραγωγής και του πλούτου, έστω και διαμεσολαβημένα, έχει σαντελικό αποτέλεσμα την καλυτέρευση
 
του βιοτικού επιπέδου των εργαζόμενων από τημια και από την άλλη επιτρέπει τη δημιουργία των αντικειμενικών εκείνων συνθηκώνγια τη μεταβολή των κοινωνικοοικονομικών σχηματισμών.Και όχι μόνο αυτό. Σε συνθήκες κρίσεις, κάτι γενικά συνηθισμένο στονκαπιταλισμό, το επίπεδο ανάπτυξης και η δομή της οικονομίας καθορίζει σεσημαντικό βαθμό τόσο το βάθος της κρίσης και το χρόνο ανάκαμψης όσο και τοπλήγμα που θα δεχτούν οι εργαζόμενοι. Η σημερινή παγκόσμια γενικευμένη κρίσητου καπιταλισμού κάνει τα παραπάνω ιδιαίτερα πρόδηλα αλλά φανερώνειταυτόχρονα και τον εντελώς ιδιαίτερο χαρακτήρα της τωρινής κρίσης. Μέσα σταπαραπάνω πλαίσια η νηφάλια, αλλά καθόλου αποϊδεολογικοποιημένη, επανεξέτασητων δεδομένων και των αποτελεσμάτων της τριαντάχρονης παρουσίας της Ελλάδοςστην ΕΕ είναι εντελώς επιβεβλημένη
,
ιδιαίτερα σήμερα που τα πράγματαεπανακαθορίζονται στις συνειδήσεις των Ελλήνων εργαζόμενων και των κατώτερωνεισοδηματικά τμημάτων των μικροαστών.Σε μια χώρα με μια ώριμη και «κανονική»
 
καπιταλιστική αστική τάξη το πολιτικόπροσωπικό της θα είχε ήδη αξιολογήσει τα αποτελέσματα της
 
ένταξης της Ελλάδαςστην ΕΕ από τη μεριά του μακροπρόθεσμου συμφέροντος του κεφαλαίου φυσικά. Ηελληνική αστική τάξη κομπραδόρικη, κρατικοδίαιτη και εξαρτημένη ιστορικά από τουςξένους προστάτες αρκείται στο ρόλο του σφουγγοκωλάριου του διεθνούς κεφαλαίου
 
αρκεί να γλύφει κι αυτή
 
κάτι από την υπερεκμετάλλευση των εργαζόμενων. Τοεπίπεδο και η επάρκεια των πολιτικών και πνευματικών εκπροσώπων της ελληνικήςαστικής τάξης είναι ακόμη χαμηλότερο και από αυτό της τάξης που εκπροσωπούν.Είναι απλά ημιαγράμματοι καραγκιόζηδες. Από τη μεριά της αριστεράς τώρα αν καιείχαν γίνει και γίνονται προσπάθειες για την κριτική αποτίμηση των αποτελεσμάτωντης ένταξης της Ελλάδας στην ΕΕ
,
από τη μεριά των συμφερόντων τωνεργαζόμενων
,
η προσπάθεια αυτή είναι αποσπασματική και
 
εν πολλοίς γενική καιπερισσότερο πολιτική και ιδεολογική.Στα παρακάτω θα γίνει μια προσπάθεια να αποτυπωθούν τα αποτελέσματα τηςένταξης της Ελλάδας στην ΕΕ
 
στην οικονομία και στους εργαζόμενους. Πρινπροχωρήσουμε όμως είναι καλό να θυμηθούμε λίγο τους λόγους που προέβαλαν οιπολιτικές δυνάμεις του αστισμού για τα οφέλη από την ένταξη στην τότε ΕΟΚ.Ουσιαστικά οι λόγοι χωρίζονταν σε δύο σκέλη. Το πρώτο ήταν πολιτικό καιαναφερόταν στην εμπέδωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα μέσα από το λεγόμενοκοινοτικό κεκτημένο και η αμυντική θωράκιση της Ελλάδας έναντι εξωτερικώναπειλών και ιδιαίτερα αυτής της Τουρκίας. Στα δύο παραπάνω έχουμε νασημειώσουμε πως όσον αφορά τη δημοκρατία αυτή κατακτάται και θωρακίζεται απότους ίδιους τους λαούς και δεν επιβάλλεται
 
από εξωτερικές δυνάμεις.
 
2
Εκείνο το οποίο έχει σημασία είναι πως η δημοκρατία, έστω κι αυτή ηκουτσουρεμένη αστική δημοκρατία, δέχεται σήμερα ισχυρά πλήγματα από την ίδιατην ΕΕ η οποία σε συνεργασία και με άλλους ισχυρούς φορείς του διεθνούςκεφαλαίου
 
αφαιρεί από την Ελλάδα τα θεμελιωδέστερα των δημοκρατικώνδικαιωμάτων όπως αυτό της κυριαρχίας του κοινοβουλίου στην κατάρτιση τηςοικονομικής πολιτικής και του προϋπολογισμού.
 
Η ΕΕ όχι μόνο δεν είναι οχυρό τηςδημοκρατίας αλλά είναι Ο κυρίαρχος μηχανισμός ευνουχισμού των θεμελιωδέστερωνκανόνων της αστικής δημοκρατίας
 
στην Ευρώπη. Όργανα και επιτροπές που δενεκλέγονται από κανένα και δεν λογοδοτούν σε κανένα, παρά μόνο σε
 
κλειστάκυκλώματα, επιβάλλουν τις αποφάσεις του στα εκλεγμένα εθνικά όργανα. Η βασικήθεσμική λειτουργία της ΕΕ είναι ακριβώς η αντικατάσταση των αιρετών εθνικώνοργάνων από ολιγαρχικά μη αιρετά υπερεθνικά και παντελώς ανεξέλεγκτα από τουςλαούς.Η βασική αυτή λειτουργία της
 
υποκατάστασης
 
της εθνικής κυριαρχίας και τηςεπίφοβης λαϊκής κυριαρχίας από μη αιρετά εξωθεσμικά όργανα της οικονομικήςολιγαρχίας απέκτησε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά από τη δεκαετία του 1990 και μετά.Λέει ο Αμάτο:
 
«Γι αυτό προτιμώ να προχωρούμε αργά και να καταλύουμε βήμα βήμα την κυριαρχία εμποδίζοντας την απότομη μετάβαση από την εθνική εξουσία στην εξουσία της ομοσπονδίας και γιατί δε θα πρέπει να επιστρέψουμε στην προτου 
Hobbes 
εποχή; Ο μεσαίωνας έχει μια πλουσιότερη ανθρωπότητα και μια ποικιλία ταυτοτήτων που μπορεί να γίνει πρότυπο … Ο μεσαίωνας είναι ωραίος … σήμερα, όπως και τότε, μπαίνουν στην κοινωνία μας νομάδες..σήμερα, όπως και τότε, υπάρχουν δυνάμεις χωρίς εδαφική κυριαρχία… Χωρίς κυριαρχία δε θα έχουμε ολοκληρωτισμό… Η δημοκρατία δε χρειάζεται κυρίαρχους.»
 
Τζουλιάνο Αμάτο αντιπρόεδρος της «Ευρωπαϊκής σύμβασης»
La Stampa 
12 Ιουλίου 2000 
.
 Όσον αφορά την αμυντική θωράκιση είναι μια απλή αστειότητα. Ποτέ στην ιστορίακανένας προστάτης δεν εγγυήθηκε την ακεραιότητα καμιάς χώρας. Μόνο οι δυνάμειςτης ίδιας της χώρας είναι αυτές που μπορούν να υπερασπιστούν την ακεραιότητα τηςχώρας. Ούτως ή άλλως ο παραπάνω ισχυρισμός έχει καταντήσει απλό ανέκδοτοόπως φανερώνει η εμπειρία τριάντα χρόνων. Ας περάσουμε τώρα στα οικονομικά οφέλη που προπαγάνδιζαν οι αστοί πολιτικοί και που ήταν και το σημαντικότερο επιχείρημά τους. Αυτό επικεντρωνόταν κυρίωςστο ότι θα τρώγαμε με χρυσά κουτάλια λόγω των κοινοτικών εισροών και διότι θαυπήρχε πλέον μια αγορά τριακοσίων εκατομμυρίων, τότε, για τα ελληνικά προϊόντακαι κυρίως για τα αγροτικά. Ας τα δούμε επομένως ένα ένα όπως πραγματικάδιαμορφώθηκαν τα οικονομικά μεγέθη κατά τη διάρκεια των τριάντα αυτών χρόνων.
 
Και ας αρχίσουμε από τις χρηματικές ροές από την ΕΕ προς την Ελλάδα, το θα φάμεμε χρυσά κουτάλια δηλαδή. Οι χρηματικές δοσοληψίες μεταξύ Ελλάδος και Ε.Ε.φαίνονται στον επόμενο πίνακα και έχει καταρτιστεί από την Τράπεζα της Ελλάδος .
 
3
ΠΙΝΑΚΑΣ 1
 
 Από τον πίνακα βλέπουμε πως κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα οι καθαρέςμεταβιβάσεις από την ΕΕ προς την Ελλάδα κυμαίνονταν από 2,2 ως 2,4% του
 
 ΑΕΠεκτός από τη δεκαετία του 1990 που ανήλθαν στο 4,2%. Εδώ πρέπει να τονίσουμεπως οι κοινοτικές ενισχύσεις κατευθύνονταν μέσω στοχευμένων προγραμμάτων σεσυγκεκριμένους τομείς και δίνονταν με όρους και προϋποθέσεις που απέκλειανουσιαστικά την αναδιάρθρωση της οικονομίας και ιδιαίτερα της παραγωγής. Γιαπαράδειγμα στον αγροτικό τομέα το σύνολο σχεδόν των ενισχύσεων και τωνεπιδοτήσεων δίνονταν σαν ενίσχυση του εισοδήματος των αγροτών και με στόχο τημείωση της παραγωγής
 
συγκεκριμένων τομέων και ιδιαίτερα αυτών που μπορούσαννα είναι ανταγωνιστικοί προς τα προϊόντα των πιο αναπτυγμένων χωρών.Οι πρώτες κοινοτικές επιδοτήσεις δίνονταν όχι για την ανάπτυξη της παραγωγής ήτην αναπροσαρμογή της αλλά για το θάψιμο των προϊόντων σε χωματερές.
 
 Από τιςαρχές του 2000 οι γεωργικές επιδοτήσεις δίνονται ανεξάρτητα τελείως από τηνπαραγωγή και απλά αντιστοιχούν σε ένα συγκεκριμένο και σταθερό ποσό ανάεκμετάλλευση. Ιδιαίτερη προσοχή είχε δοθεί από την αρχή στους τομείς τηςκτηνοτροφίας βοοειδών, στην παραγωγή ζωοτροφών, στο μαλακό σιτάρι, στοβαμβάκι και στη ζάχαρη. Από την άλλη δίνονταν διάφορα κίνητρα και επιδοτήσειςγια το άνοιγμα καφενείων και διαφόρων τέτοιων «επιχειρηματικών» κινήσεων. Τααποτελέσματα στην ελληνική παραγωγή, αγροτική και βιομηχανική ήσαν δραματικά.Στα δύο επόμενα διαγράμματα βλέπουμε τη χρονική μεταβολή στην προστιθέμενηαξία στην αγροτική οικονομία και στη βιομηχανία στην Ελλάδα σαν ποσοστό του ΑΕΠ από τη δεκαετία του 1970 έως σήμερα.

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->