OD AUTORA
A jednak wszystkie dzieci mądrości przyznały jej słuszność.
Ewangelia św. Łukasza, VII: 35Pewien hiszpański misjonarz odwiedzający nieznaną wyspę napotkał tam trzechazteckich kapłanów.- Powiedzcie mi, jak się tu modlicie? - zapytał.- Znamy tylko jedną modlitwę - rzekł jeden z Azteków. - Oto ona: “Boże, Ty jesteśTrójcą i my jesteśmy trójcą. Miej litość nad nami”.- To piękne słowa - odpowiedział misjonarz. -Wszelako nie takiej modlitwy Bógwysłucha. Nauczę was innej, o wiele lepszej.I nauczył ich modlitwy chrześcijańskiej, po czym podjął swą ewangeliczną wędrówkę.Po latach, gdy płynął z powrotem do Hiszpanii, jego statek ponownie przybił do brzegówowej wyspy. Dostrzegłszy z pokładu trzech znajomych kapłanów, uczynił gest powitania wich stronę.A wtedy trzej mężowie ruszyli ku niemu, stąpając po wodzie.- Ojcze! Ojcze! - zawołał jeden z nich, zbliżając się do statku. - Naucz nas, proszę, raz jeszcze modlitwy, której Bóg wysłucha, albowiem nie zdołaliśmy jej zapamiętać!- Nie warto - rzekł misjonarz, widząc, że stał się cud. W duchu zaś prosił Boga, by muwybaczył, że dotąd nie pojął, iż przemawia On przecież we wszystkich językach.Historia ta ilustruje dokładnie to, co pragnę przekazać czytelnikowi w niniejszej powieści. Rzadko bowiem zdajemy sobie sprawę, że żyjemy otoczeni Niezwykłością. Wokółnas codziennie dzieją się cuda, Boskie znaki wytyczają nam drogę, zaś anioły próbują nawszelkie sposoby dać znać o sobie. Jednak nie zwracamy na to większej uwagi, ponieważnauczono nas, że jedynie kanony i nakazy prowadzą do Boga. Nie jesteśmy w stanie pojąć, żeOn jest wszędzie tam, gdzie pozwalamy Mu wejść.Oczywiście, że tradycyjne praktyki religijne są ważne, gdyż dają nam możliwośćwspólnego przeżywania kultu i modlitwy. Niemniej nigdy nie powinniśmy zapominać o tym,
Leave a Comment