Een gealarmeerde Peter komt aangereden en overlegt met Francis om het kantoor
de komende week gesloten te houden. Als de politie is weggegaan, moet immers
alles worden opgeruimd. De insluiper heeft het hele kantoor overhoop gehaald.
De dokter, die klaar is met het verzorgen van Erins wonden, loopt op Francis toe.
\u201cMag ik storen, heren? Het lijkt mij beter, als deze jongedame en deze heer naar
huis worden gebracht, als de politie ze hier niet meer nodig heeft.\u201d De inspecteur
van politie Hugo Verdonck voegt zich bij hen. \u201cIk ben het daar wel mee eens, als
u in de loop van de komende dag dan op het bureau uw verklaring komt doorlezen
en ondertekenen.\u201d Francis kijkt naar een ineengedoken Erin aan de kantinetafel.
Hij zegt: \u201cIk kan zelf Erin wel naar huis brengen. Zij woont hier niet zover
vandaan. Ik voel me redelijk goed. Dan zorg ik meteen, dat er iemand bij haar
blijft. Iemand moet tenslotte voor haar zorgen.\u201d Peter kijkt zijn vriend aan en
knikt. \u201cNeem mijn auto maar.\u201d Zegt hij.
De politie begint haar spullen uit het kantoor mee te nemen. Alle sporenonderzoek
is gedaan. Het lichaam van de onfortuinlijke insluiper is weggehaald. Hugo
spreekt met Peter af, dat de politie alle medewerking zal krijgen om in de
administratie naar aanwijzingen te zoeken van de reden, waarom de insluiper hier
heeft ingebroken en wat hij zocht. Onderhand is het al laat in de nacht of vroeg in
de morgen geworden.
Francis neemt Erin, die moeizaam is opgestaan, mee naar de auto. \u201cIk ga wel
lopen.\u201d Zegt zij. \u201cAnders maak ik de bekleding van de auto nog vies.\u201d \u201cJij gaat in
die auto zitten, anders neem ik je over mijn schouder en zet je er zelf in. Wij
hebben nog steeds een appeltje te schillen met jou, over waarom jij in het kantoor
aanwezig was.\u201d Snauwt Francis tegen haar. Hij doet de deur van de auto voor haar
open en helpt haar instappen. Hij loopt om de auto heen en stapt zelf in. \u201cIk moet
ook met je ouders praten.\u201dZegt hij. Erin kijkt hem aan. \u201cIk ben wees. Mijn moeder
is ongeveer een jaar geleden overleden. Mijn vader al drie jaar geleden.\u201d
Francis rijdt naar het adres waar Erin volgens de administratie woont. Het huis
ziet er aan de buitenkant erg smerig uit. Er zijn een aantal ruiten kapot. \u201cIk hoop,
dat er dan wel iemand is, met wie ik kan overleggen.\u201d Zegt hij. Erin probeert de
sleutel in het slot van de buitendeur te krijgen, maar zij trilt te hard en Francis
neemt de sleutel uit haar hand. Hij opent de deur en laat Erin voorgaan naar
binnen. \u201cWel zachtjes doen, anders wordt mijn hospita wakker.\u201d Fluistert Erin. Zij
loopt naar een afgesloten deur aan de rechterkant. \u201cWelkom in mijn appartement.\u201d
Erin krijgt nu wel het slot op de deur open. Binnen ziet het er schoon, maar zeer
kaal uit. De ruiten zijn bijna allemaal kapot en het is erg koud en vochtig in de
kamer, waar zij binnenkomen.
\u201cIs er iemand, die bij je kan blijven?\u201d Vraagt Francis. \u201cNee. Ik weet zo niemand.\u201d
Antwoordt Erin. \u201cDan ga je maar met mij mee naar huis.\u201d Zegt Francis. \u201cPak wat
spullen in, dan kunnen we gaan.\u201d \u201cDat is echt niet nodig, hoor.\u201d Zegt Erin, terwijl
zij de post oppakt, die op tafel ligt. \u201cDat is erg nodig en schiet nu maar op.\u201d
Snauwt Francis.
3
Leave a Comment