2. Waarnemen, verbeelden: Inleven in de insectenwereld.
Je kan vertellen aan je leerlingen dat je een tak als huisdier hebt.Je kan eventueel een wandelende tak meebrengen. Zijn naam isCraque. Craque is Voor dat Craque in je bezit kwam, heeft Craqueallemaal dingen meegemaakt.Je vertelt het verhaal van “Craque, de wandelende tak”.
Het verhaal:
Op een dag zijn alle dieren bij elkaar gekomen op de grote, openplek. Bagra de panter, Slis de slang, Sam de olifant, Lara de aap ennog zovele andere dieren. Ze zitten, liggen of hangen in een grotekring rondom Sam, de olifant. Plots zegt hij met een diepe stem: ‘Zobosgenoten, we moeten samen een probleem oplossen.Want zo kan het niet verder met Craque, de wandelende tak.’Alle dieren knikken en beginnen zachtjes door elkaar te praten.‘Stilte graag’, zegt Sam streng. ‘Wie wat wil zeggen, steekt eerstzijn poot op.’ Hij kijkt de kring rond. Omdat de duizendpoot demeeste poten opsteekt, krijgt hij het woord. ‘Dit kan zo echt nietmeer’, zegt hij. ‘Gisteren kwam ik mijn neef tegen en we maakteneen praatje over het weer. Mijn neef moest plotseling erg plassen.Hij kijkt dus even rond of niemand hem ziet, gaat achter een bladstaan en wil tegen de tak plassen. Dan klinkt er plotseling een stemdie zegt: ‘Zeg, meneer de duizendpoot, plast u altijd tegen anderedieren?’En mijn neef ziet de tak waar hij tegen wil plassen zomaarweglopen. Nou, hij schrok zich echt een hoedje. Ik heb lang nodiggehad om uit te leggen dat het Craque was. En volgens mij gelooftmijn neef dat nog steeds niet!’ De dieren in de kring knikkeninstemmend.Lara, de aap, krijgt het woord. ‘Gisteren waren we met de familieheerlijk aan het smullen van de bladeren en takken van de bomen. Ikzag een mooie tak, plukte die van destam en wilde hem in mijn mondstoppen. Plotseling hoor ik: ‘Stop …stop … je wilt me toch nietvermoorden, hè?En geloof het of niet, maar het wasdie tak die dat tegen me zei.Ik had Craque bijna opgegeten!’Weer knikken alle dieren, want iedereen heeft wel iets met Craquemeegemaakt wat hierop lijkt. ‘Vorige week hing ik lekker aan een takte luieren’, zegt Ai, de luiaard.‘Ik denk nog: wat een lekker rustige tak, helemaal geen andere dierenin de buurt die me wakker kunnen maken met hun herrie.Tot er plotseling een harde stem naast mijn oor schreeuwt: ‘Wakkerworden, lui beest!’ Ik schrik me rot en laat van schrik mijn tak los.Nou, jullie zien het, ik zit nog steeds in het gips!En dat allemaal omdat Craque een grapje met me heeft uitgehaald.’Alle dieren knikken, en sommige roepen: ‘Dat kan zo niet langer! Daarmoet iets aan gebeuren!’ Sam, de olifant, zwaait met zijn slurf en dedieren zwijgen. ‘Het is duidelijk dat we een probleem hebben’, zegtSam. ‘Craque is een gevaar in het bos, voor ons en voor zichzelf. Al zithij vlak voor je neus, dan nog kun je hem niet zien. Daar moeten weiets op verzinnen. Waar is Craque trouwens?’ Iedereen kijkt om zichheen. Ja, waar zit die wandelende tak ergens? Ook Sam kijkt rond.Maar hij ziet niets wat op hem lijkt.Hij wil net met een harde stem zijnnaam roepen als er naast zijn oor eenstem klinkt: ‘Ha, die Sam, moest je mijhebben?’
Leave a Comment