(2000) περιγράφει το κοινωνικό κεφάλαιο σαν την βάση δημιουργίαςκοινωνικών σχηματισμών, όπως τα δίκτυα
Με τον όρο
τοπική ανάπτυξη
οι Friedman –Weaver (UCLA- 1978) -πουκατά προσωπική εκτίμηση δίνουν τον πληρέστερο ορισμό- θεωρούν την βάσηγια ένα διακριτό τοπικό σύστημα αξιών, την αντίδραση του τοπικούπληθυσμού στο επικρατέστερο τοπικό ήθος, τις τοπικές αρχές και αξίες, μιαιδεολογία , τους τοπικούς κώδικες επικοινωνίας, τα ήθη τα έθιμα, παράγονταςένα (τοπικό) περιβάλλον κοινωνικής συνοχής και εμπιστοσύνης, στο τοπικόεπίπεδο.
(το πρωτότυπο Friedman:
“The base of an autonomous local development may be a discrete value system, an ideology, local people’s reaction to the dominant local principles (including local communication code, customs, culture), creatingthus the “social cohesion environment” at local level.
(SURP- PapakonstantinidisModel)
♦
Ο βραβευμένος με Nobel 1998 Ινδός καθηγητής Amartya Sen εισήγαγε της
τρίτη έκφραση του ατομικισμού (η συλλογική- κοινωνική επιλογή),
μέσααπό την οποία το φυσικό πρόσωπο πραγματώνει το εγώ του (οι δύο ήδηγνωστές εκφράσεις ήταν «να περνάμε καλά» και «να πραγματώνουμε τιςφιλοδοξίες μας», ανεξάρτητα από τον περίγυρο- βλέπε ενότητα
)
Από την επιγραμματική αυτή σημειολογία που παρατέθηκε πιο πάνω,φαίνεται οι έννοιες «κοινωνικό κεφάλαιο» και «τοπική ανάπτυξη» νασυγκλίνουν, ως σημειολογικοί όροι , ως εννοιολογικά περιεχόμενα, και σετελική ανάλυση δείχνει ότι και οι δύο όροι είναι όροι της επιστήμης τηςκοινωνιολογίας, υπογραμμίζοντας παράλληλα την κάθετη αντίθεσή τους με τηνοικονομία της αγοράς (το δίκαιο του ισχυρού, μέσα στη διαπραγμάτευση, τηνοποιαδήποτε διαπραγμάτευση)Κατά προσωπική άποψη μόνον αυτή μπορεί να δώσει σήμερα
επιστημονικάτεκμηριωμένες
απαντήσεις που να αντέχουν στην κριτική σκέψηΞεχασμένοι όροι στην αποθέωση της παγκοσμιοποίησης, όπως κοινωνικόκεφάλαιο, κοινωνική εμπιστοσύνη, κοινωνική συνοχή, κοινωνική ευαισθησία,δίκτυα,
τοπική ανάπτυξη
, κοινωνική ανάπτυξη, ανάπτυξη της κοινότητας κλπέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο, κάτω από την πίεση των νέων γεγονότωνκαι ιδιαίτερα της αποτυχίας του lessez faire, lessez passer να ανταποκριθείστις προσδοκίες εκατομμυρίων ανθρώπων, σε συνδυασμό με την σχεδόντυφλή προσήλωση στο δόγμα «εμπιστευόμαστε τις αγορές», αλλά και τιςδυνατότητες των μηχανισμών της να θεραπεύουν-χωρίς καμιά παρέμβαση-τις υστερήσεις, τα λάθη της αγοράς αυτής ( το αόρατο χέρι της αγοράς, κατάAdam Smith,- 1760, 1770)Στο βαθμό που η έννοια της «αγοράς» -και κατ’ επέκταση τηςπαγκοσμιοποίησης, έχει εισβάλει με βίαιους ρυθμούς στην καθημερινότητά
3
Leave a Comment
I believe that is an excelent model for couflict resolution. It is a very important methological tool of Social Sciences. I strongly recommend to use this model for further applications in Marketing, Management and Social Sciences.