0 1 0 0 01 1 1 0 0
พระวินัยปิฎก
2 1 1 0 0
เล่ม ๒
4 1 1 0 0
มหาวิภังค์ทุติยภาค
5 1 1 0 0
ขอนอบน้อมแด่พระผู ้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้ าพระองค์นัน
0 5 1 0 0
นิสสัคคิยกัณฑ์ท่ านทัง หลาย อนึง ธรรมคือนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ๓๐
สิกขาบทเหล่ านีแ ล มาสู ่อุเทศ
.
นิสสัคคิยปาจิตตีย์ วรรคที ๑
๑
.
จี วรวรรค สิกขาบทที๑
เรืองพระฉัพพัคคีย์
-2 1 0 0 0 -110 47 0 0 0[
๑
]
โดยสมัยนัน พระผู ้มีพระภาคพุทธเจ้ าประทับอยู ่ ณ โคตมก
เจดีย์ เขตพระนคร เวสาลี
.
ครัง นัน พระองค์ทรงอนุญาตไตรจี วรแก่
ภิกษุทัง หลายแล้ ว พระฉัพพัคคีย์ทราบว่ า พระผู ้มีพระภาคทรงอนุญาต
ไตรจี วรแล้ ว จึงครองไตรจี วร เข้ าบ้ านสำ ารับหนึง อยู ่ ในอารามอีกสำ ารับ
หนึง สรงน้ ำ าอีกสำ ารับหนึง
.
บรรดาภิกษุผู ้มักน้อย สันโดษ มีความละอาย มีความรังเกียจ ผู ้ ใคร่
ต่อสิกขา ต่ างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่ า ไฉนพระฉัพพัคคีย์ จึงได้
ทรงจี วร เกินหนึงสำ ารับเล่ า แล้ วกราบทูลเรืองนัน แด่พระผู ้มีพระภาค
.
ประชุมสงฆ์ทรงสอบถาม
ลำ าดับนัน พระผู ้มีพระภาครับสัง ให้ประชุมภิกษุสงฆ์ ในเพราะ
เหตุเป็นเค้ ามูลนัน ใน เพราะเหตุแรกเกิดนัน แล้วทรงสอบถามพระ
ฉัพพัคคีย์ ว่ า ดูกรภิกษุทัง หลาย ข่ าวว่ าพวกเธอทรง จี วรเกินหนึงสำ ารับ
จริงหรือ
?
พระฉัพพัคคีย์ทูลรับว่ า จริง พระพุทธเจ้ าข้ า
.
ทรงติเตียน
พระผู ้มีพระภาคพุทธเจ้ าทรงติเตียนว่ า ดูกรโมฆบุรุษทัง หลาย การ
กระทำ าของพวกเธอนัน ไม่เหมาะ ไม่สม ไม่ควร ไม่ ใช่กิ จของสมณะ ใช้
ไม่ ได้ ไม่ควรทำ า ไฉนพวกเธอจึงได้ทรงจี วรเกินหนึงสำ ารับเล่ า การ
กระทำ าของพวกเธอนัน ไม่เป็นไปเพือความเลือมใสของชุมชนทียังไม่
เลือมใส หรือเพือความเลือมใสยิงของชุมชนทีเลือมใสแล้ ว โดยทีแท้
การกระทำ าของพวกเธอ นัน เป็นไปเพือความไม่เลือมใสของชุมชนท ียัง
ไม่เลือมใส และเพือความเป็นอย่ างอืนของชน บางพวกท ีเลือมใสแล้ ว
.
ทรงบัญญัติสิกขาบท
พระผู ้มีพระภาค ทรงติเตียนพระฉัพพัคคีย์ โดยอเนกปริยายดังนี
แล้ ว ตรัสโทษแห่งความ เป็นคนเลีย งยาก ความเป็นคนบำ ารุงยาก ความ
เป็นคนมักมาก ความเป็นคนไม่สันโดษ ความคลุกคลีความเกียจคร้ าน
ตรัสคุณแห่งความเป็นคนเลีย งง่ าย ความเป็นคนบำ ารุงง่ าย ความมักน้อย
ความสันโดษ ความขัดเกลา ความจำ ากัด อาการท ีน่ าเลือมใส การไม่
สะสม การ ปรารภความเพียร โดยอเนกปริยาย ทรงกระทำ าธรรมีกถาที
สมควรแก่เรืองนัน ท ีเหมาะสมแก่เรืองนัน แก่ภิกษุทัง หลาย แล้ วรับสัง
กะภิกษุทัง หลายว่ า
ดูกรภิกษุทัง หลาย เพราะเหตุนัน แล เราจักบัญญัติสิกขาบทแก่ภิกษุ
ทัง หลาย อาศัย อำ านาจประโยชน์ ๑๐ ประการ คือ เพือความรับว่ าดีแห่ง
สงฆ์ ๑ เพือความสำ าราญแห่งสงฆ์๑ เพือข่มบุคคลผู ้เก้อยาก ๑ เพืออยู ่
Leave a Comment