Επειδή θεωρούμε ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται διάφορα ζητήματα γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής οι Τούρκοι στρατηγοί αποτελούν αντικείμενο ενδιαφέροντος για τη χώρας μας

Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Επειδή θεωρούμε ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται διάφοραζητήματα γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής οι Τούρκοι στρατηγοί αποτελούναντικείμενο ενδιαφέροντος για τη χώρας μας, παραθέτουμε παρακάτωμετάφραση της ομιλίας του αντιστρατήγου Χαλίλ Σιμσέκ σε ημερίδα με θέμα:

"Η διαφοροποίηση της αντίληψης περί ασφάλειας τημεταψυχροπολεμική περίοδο"

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε ενώπιον του συνόλου της πολιτικής καιστρατιωτική ηγεσίας της Τουρκίας τα τέλη του 2000 στη Διοίκηση ΑκαδημιώνΕνόπλων Δυνάμεων, της οποίας διοικητής ήταν ο στρατηγός Σιμσέκ.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΧΑΛΙΛ ΣΙΜΣΕΚ

Αξιότιμε στρατηγέ μου, πρόεδρέ μου, αξιοσέβαστοι προσκεκλημένοι,Ευγνωμονώ τον αξιότιμο διοικητή μου, που μου έδωσε τη δυνατότητα ναεκφράσω τις προσωπικές μου σκέψεις στο θέμα της διαφοροποίησης τηςαντίληψης περί ασφάλειας τη μεταψυχροπολεμική περίοδο.Αξιότιμε πρόεδρέ μου,Θα ανοίξω το θέμα διευκρινίζοντας το νόημα δύο όρων.Ασφάλεια, είναι το δικαίωμα των ανθρώπων στη...ζωή, η διαφύλαξη τωνκανόνων και αξιών που έχουν υιοθετήσει στη χώρα τους. Ό,τι βάζει σε κίνδυνοτη υφιστάμενη κατάσταση είναι απειλή. Απειλή, είναι ο εκφοβισμός και ηδημιουργία κινδύνου. Για την απειλή πρέπει να υπάρχουν δύο παράγοντες. Οένας είναι δυνατότητα και ο άλλος είναι ο σκοπός. Όταν ενωθούν σκοπός καιδυνατότητα αρχίζει η φάση κρίσης της απειλής.Ακόμη και σήμερα, σε πολλά σημεία του κόσμου, είναι σε εξέλιξη απειλές,κρίσεις και συγκρούσεις με εντάσεις που εναλλάσσονται μεταξύ ειρήνης καιπολέμου. Δεν έχει γίνει δυνατό να βρεθεί μια δίκαιη λύση στις εξελίξεις αυτές.

ΑΙΤΙΕΣ ΑΠΕΙΛΗΣ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Στην εποχή μας έχει εξαλειφθεί η απειλή υπο την κλασσική έννοια τηςεισβολής στρατιωτικών δυνάμεων και της αλλαγής συνόρων, από πλευράςυπερδυνάμεων. Όμως συνεχίζουν να υφίστανται οι σύγχρονα εκπαιδευμένοικαι καλά εφοδιασμένοι στρατοί των εξελιγμένων χωρών. Οι στρατοί αυτοί θαχρησιμοποιηθούν κατά προτεραιότητα, για τη διαφύλαξη της ασφάλειας τωνπηγών ενέργειας, των καταναλωτικών αγορών, των αγορών πρώτων υλών καιτων δικτύων μεταφοράς. Tα βασικά προβλήματα που ενδεχομένως θαπυροδοτήσουν κρίσεις και απειλές στο μέλλον είναι τα εξής:

ΠΡΟΒΛΗΜΑ 1- ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΩΝ ΥΛΩΝ

Πληθυσμιακή μερίδα εντός παγκόσμιου πληθυσμού (%): ΗΠΑ: 4,5, Ε.Ε.: 6,Ρωσία: 2,5, Ιαπωνία: 2,1 Σύνολο: 15,1 Κίνα: 21Μερίδα στη παγκόσμια κατανάλωση πετρελαίου (%): ΗΠΑ: 25,5, Ε.Ε.:19,7,Ρωσία: 5,2, Ιαπωνία: 8,5 Σύνολο: 58,9, Κίνα: 4,5Μερίδα στη παγκόσμια κατανάλωση φυσικού αερίου (%):ΗΠΑ: 24,3,Ε.Ε.:14,5, Ρωσία: 18,75, Ιαπωνία: 3 Σύνολο: 73,4 Κίνα: 8,1Μερίδα στα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου: ΗΠΑ: 4, Ε.Ε.: 1,6, Ρωσία: 4,8,Ιαπωνία: 0,05 Σύνολο: 10,85 Κίνα: 2,4Σύμφωνα με τα στοιχεία που αφορούν την παγκόσμια παραγωγή καικατανάλωση ενέργειας, οι εξελιγμένες χώρες που αποτελούν το 15% περίπου

του πληθυσμού της γης, καταναλώνουν το 59% του πετρελαίου και το 74%του φυσικού αερίου. Αυτές οι εξελιγμένες και δυνατές χώρες που αποτελούντο 15% του παγκόσμιου πληθυσμού, καταναλώνουν γενικά το 70% τηςενέργειας που παράγεται στη γη, τη στιγμή που τα αποθέματά τουςαποτελούν το 11 % των παγκοσμίων αποθεμάτων. Το ενεργειακό έλειμμα τουςαυξάνεται συνέχεια. Τα ζωτικά συμφέροντα των χωρών αυτώνεπικεντρώνονται στις πηγές ενέργειας.Γι’ αυτό το λόγο, θα συνεχίσει να υπάρχει στρατιωτική απειλή υπό τηνκλασσική της έννοια για κάποιες περιοχές και χώρες της Ευρασίας, οι οποίεςκατέχουν το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού, το 60% του παγκόσμιουακαθάριστου εισοδήματος και το 75% των παγκοσμίων πηγών ενέργειας.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ 2- ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ

Η φιλελευθεροποίηση του εμπορίου και οι αρχές αυτοδιάθεσης του Ο.Η.Ε.,έχουν φέρει στο προσκήνιο και ανέδειξαν σε τοπικές μειονότητες, τουςπληθυσμούς των περιοχών στις οποίες υπάρχουν πηγές ενέργειαςστρατηγικής σημασίας. Οι εξελιγμένες χώρες υποκινούν τις μειονότητες αυτές,επειδή θέλουν να έχουν απέναντί τους αδύναμες χώρες.Η Ευρώπη που έχει ισχυρό εσωτερικό δυναμικό, υποστηρίζει και δίνει κίνητραγια την εμφάνιση υπο-εθνοτήτων με την “Ευρωπαική συνθήκη προστασίαςγλωσσών τοπικών μειονοτήτων” και με τα “Κριτήρια της Κοπεγχάγης”.Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν ανησυχία, γιατί, αν εξετάσουμε την εξέλιξη τωνκρατών τον 20ο αιώνα, θα δούμε ότι, όταν ιδρύθηκε η Κοινωνία των Εθνών,αριθμούσε 22 χώρες μέλη, όταν μετατράπηκε σε Ο.Η.Ε. ,οι χώρες έγιναν 52,το 1997 ήταν 185 και το 2000, 189. Το 2005 αναμένεται οι χώρες μέλη τωνΗ.Ε. να είναι 195 και το 2025, 245. Η πρόβλεψη αυτή είναι σίγουρο ότι θαεπιβεβαιωθεί στο μέλλον, γιατί στηρίζεται σε έγκυρη διάγνωση.Πολλοί είναι οι λόγοι που εξηγούν την αύξηση του αριθμού των κρατών.Βασικός λόγος είναι η συνεχόμενη αύξηση του χάσματος μεταξύ τωνπλούσιων και αναπτυγμένων χωρών του βορρά και των φτωχών καιυπανάπτυκτων χωρών του νότου. Οι πολυεθνικές χώρες πουαποδυναμώνονται από τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, αναγκάζονται σεδιασπάσεις. Παραδείγματα της συγκεκριμένης κατάστασης είναι τα εξής:

ΠΡΟΒΛΗΜΑ 3- Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η Σοβιετική Ένωση που από γεωγραφικής άποψης ήταν η μεγαλύτερη χώρατου κόσμου και είχε μεγάλη στρατιωτική δύναμη, το 1991 διασπάστηκε σεδιαφορετικές δημοκρατίες. Σαν συνέπεια αυτής της διάλυσης έχασε το 30%των εδαφών που ήλεγχε, το 59% των πληθυσμών και το 50% της οικονομίαςτης.Η Γιουγκοσλαβία που ήταν υπό τη στρατιωτική και οικονομική επιρροή τηςΣ.Ε.,έχει διασπαστεί σε 5 χώρες και η Τσεχοσλοβακία σε 2.Αυτά πιθανότατα συνέβησαν, επειδή η συνεχώς αυξανόμενη πολιτική καιοικονομική συνεργασία και η ελεύθερη διακίνηση εμπορευμάτων, υπηρεσιών,κεφαλαίων, ανθρώπων και γνώσεων έχει διευκολύνει την επιβίωση τωνμικρών κρατών. Τα μικρά κράτη διαφυλάσσονται στο διεθνές σύστημα απόάποψη ασφαλείας και προστασίας και έτσι καταφέρνουν να επιβιώσουν και ναευημερήσουν οικονομικά.Στην νέα αυτή στρατηγική της παγκοσμιοποίησης που υποστηρίζουν οιοικονομικά δυνατές χώρες και στο περιβάλλον που δημιουργεί, φαίνεται ότι οι

χώρες με διεφθαρμένες διοικήσεις, χωρίς αρχές, κανόνες και θεσμούς, θαοδηγηθούν στη διάσπαση και το διαμελισμό, ενώ χώρες που υποστηρίζονταιαπό τεχνολογία και επιστήμη, διαθέτουν αρχές, κανόνες και θεσμούς καιλειτουργούν σωστά, θα ενισχυθούν και θα διατηρήσουν την ακεραιότητά τους.Οι εξελίξεις αυτές στο μέλλον θα γίνουν αιτία για συγκρούσεις και για τοπικούςπολέμους.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ 4- ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΗΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ

Αξιότιμε πρόεδρέ μου,Στις 7 Ιουνίου 1929, όταν η υφήλιος βίωνε την οικονομική κρίση του `29, τοΒατικανό που είναι κέντρο της Ευρωπαϊκής Χριστιανικής κουλτούρας, μεστρατιωτική δύναμη μόνο δέκα ατόμων , ανακοίνωσε την ανεξαρτησία του. Τομικρό αυτό κράτος, που περιγελούσε ο Στάλιν το 1944, καθώς η Σοβιετική Ένωση είχε τότε 450 μεραρχίες, λέγοντας “Πόσες μεραρχίες έχει το Βατικανό;” συνεχίζει να υπάρχει μέχρι σήμερα, ενώ το πανίσχυρο σοβιετικό καθεστώςέχει καταρρεύσει. Έτσι αποδείχθηκε, ότι δεν είναι αρκετή από μόνη της ηστρατιωτική δύναμη για την εξασφάλιση της ενότητας της δομής και τηςασφάλειας ενός κράτους, η οποία τουναντίον εξασφαλίζεται και ενισχύεταιμέσω της οικονομικής δύναμης και της “κουλτούρας”. Όταν λέμε “Ευρωπαϊκή Χριστιανική Κουλτούρα”, εννοούμε “το σύστημα αξιώνκαι τρόπου ζωής, το οποίο έχει διαμορφωθεί από ανθρώπους αναθρεμμένουςμε τις αξίες του Χριστιανισμού και υπό την επίβλεψη του Βατικανού”.Η άποψη ότι σε αυτή τη κουλτούρα δεν υπάρχει θέση για τη Τουρκία,ενισχύεται από τις προκαταλήψεις της σύγκρουσης χριστιανικού καιμουσουλμανικού στοιχείου που έρχονται από τα βάθη της ιστορίας. Οκαρδινάλιος Newmann εξέφρασε με πολύ εύγλωττο τρόπο τη σύγκρουση αυτήτο 1854, σε μια σειρά διαλέξεων που έδωσε στο Λίβερπουλ για την “Ιστορίατων Τούρκων”:“Από τους Βισιγότθους μέχρι τους Σαρακηνούς, όλες οι φυλές που ήρθαν σεεπαφή με τον Χριστιανισμό, αργά ή γρήγορα τον αποδέχθηκαν. Η μόνηεξαίρεση του γενικού κανόνα είναι οι Τούρκοι. Οι Τούρκοι, αντί να δεχθούν τοΧριστιανισμό, προσπάθησαν να τον εξαφανίσουν. Από το 1048 πουεμφανίστηκαν στη σκηνή της ιστορίας, έγιναν οι πρωτεργάτες, οι εκφραστές,το σύμβολο του αντιχριστιανισμού. Για το λόγο αυτό οι Τούρκοι, από τον 11οαιώνα εκλαμβάνονται από την Καθολική Εκκλησία (Κράτος του Βατικανού),ως το σημαντικότερο πρόβλημα, ως εχθροί. Ακόμη μπορεί να ειπωθεί ότι τατελευταία χίλια χρόνια του παπικού κράτους πέρασαν με συνεχείς πολέμουςκατά των Τούρκων. Δεν αρνούμαι ότι οι Τούρκοι έχουν στρατιωτική δύναμη, αλλά ακριβώς αυτή ηδύναμη είναι που τους καθιστά ανηλεείς εχθρούς της πίστης και τουπολιτισμού.”(Καρδινάλιος Newmann 1854)Από τη στιγμή που δεν είναι δυνατό να αλλάξουμε τη θρησκεία μας για τουςευρωπαίους, ας δούμε αν οι ευρωπαίοι που υποστηρίζουν τηνπολυπολιτισμικότητα θα αποδεχθούν τους συμπατριώτες μας που έχουνμεταναστεύσει στις εξελιγμένες αυτές χώρες ή θα συνεχιστεί η υποκίνηση τωνσυγκρούσεων ταυτότητας, που προέρχονται από προσεγγίσεις του τύπουκαθαρή φυλή, καθαρή κοινωνία και δημιουργούν στην ουσία μικρές

of 00

Leave a Comment