Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
20121219 De Groene Amsterdammer - Daughters In Their Fathers' Footsteps: Nesrin Genco

20121219 De Groene Amsterdammer - Daughters In Their Fathers' Footsteps: Nesrin Genco

Ratings: (0)|Views: 4 |Likes:
Published by Joost Ramaer
As a child she played among the fruits and vegetables, and she often had dinner in the back of the shop with her parents. For Nesrin Genco, the supermarket her grandfather started in Amsterdam-East in 1975 was part of her life from birth. She trained as a youth worker, but soon returned to work in the shop het Turkish-Dutch family still owns and runs.
As a child she played among the fruits and vegetables, and she often had dinner in the back of the shop with her parents. For Nesrin Genco, the supermarket her grandfather started in Amsterdam-East in 1975 was part of her life from birth. She trained as a youth worker, but soon returned to work in the shop het Turkish-Dutch family still owns and runs.

More info:

Published by: Joost Ramaer on Feb 10, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

02/10/2013

pdf

text

original

 
29-01-13 13:27De Groene Amsterdammer - ‘Mijn vader heeft me vrij gelaten in mijn werk’Pagina 1 van 4http://www.groene.nl/2012/51_52/mijn-vader-heeft-me-vrij-gelaten-in-mijn-werk
download
 De Groene
klaverswebwinkelcookiesnieuwsbriefservice & bezorgingcontactcolofon
19-12-2012
‘Mijn vader heeft me vrij gelaten in mijn werk’
IN HET SPOOR VAN MIJN VADER: NESRIN GENCO, ONDERNEEMSTER  jramaer@gmail.comloguit
 
29-01-13 13:27De Groene Amsterdammer - ‘Mijn vader heeft me vrij gelaten in mijn werk’Pagina 2 van 4http://www.groene.nl/2012/51_52/mijn-vader-heeft-me-vrij-gelaten-in-mijn-werk
‘Toen ik nog een meisje was, hielp ik graag in de winkel. Die was kleiner dan nu, er was maar één kassa en het was er minder druk. Wij, de kinderen, pakten vooral boodschappen in voor de klanten.’
JOOST RAMAER, BEELD: MARTIJN VAN DE GRIENDT
 
29-01-13 13:27De Groene Amsterdammer - ‘Mijn vader heeft me vrij gelaten in mijn werk’Pagina 3 van 4http://www.groene.nl/2012/51_52/mijn-vader-heeft-me-vrij-gelaten-in-mijn-werk
Tweeten
2
0
‘We woonden ook boven de zaak, dus je had geen openbaar vervoer nodig tussen je werk en je huis.’s Avonds werd er gekookt voor de medewerkers, in een aparte ruimte achter in de winkel, en dan aten wij vaak mee. Dat doe ik trouwens nog steeds met enige regelmaat. Mijn dochters – negen, zeven enanderhalf nu – vinden dat ook leuk, ze komen hier graag.’Nesrin Genco (33) is een telg uit misschien wel de beroemdste Turks-Nederlandseondernemersfamilie: in 2005 zond de Ikon een alom geprezen driedelige documentaire over deGenco’s uit. Nesrin vertelt haar verhaal in de slagerij van de versmarkt die haar grootvader Mustafa in1975 is begonnen in de Indische buurt van Amsterdam-Oost. Af en toe moet ze onderbreken om haarkinderen tot de orde te roepen of afleiding te bezorgen. De jongste laat zich glunderend rondrijden ineen winkelmandje op wieltjes.Inmiddels zijn er twee zaken: Mustafa’s eerste winkel in de Javastraat is nu van zijn zoon Mehmet, de vader van Nesrin, en haar tante Birsen runt een tweede aan de Eerste Van Swindenstraat, in het verlengde van de Javastraat maar aan de andere kant van de spoorlijn die Oost in tweeën deelt. ‘Wehebben het bedrijf in tweeën gesplitst omdat het groter werd en steeds meer familieleden niet in de versmarkten wilden werken’, legt Nesrin uit. Er zijn nog meer Genco-winkels in Amsterdam, maar diezijn van neven van Mustafa.Na school volgde Nesrin eerst een opleiding sociaal-cultureel werk. ‘Zo gaat dat in onze familie. Als je wilt studeren, dan kan dat. Bevalt de studie niet, of de baan die je daarna kiest, dan kun je altijdterugkomen in de versmarkt.’ Ze werkte een tijdlang in een wijkcentrum in Oost. ‘Ik hielp buitenlandse mensen die Nederlands moesten leren, die een baan zochten, die allerlei Nederlandsedingen niet begrepen. Soms kwamen ze aanzetten met een reclamefolder van een supermarkt: “Moetik voor die artikelen betalen?”’Ze kreeg er snel genoeg van. ‘Het betaalde heel slecht, en dan moest ik ook nog aanwezig zijn bij vergaderingen buiten werkuren. Daar paste ik voor, dat doe ik nooit meer.’ Bovendien vond ze het werk zwaar. ‘Al die mensen die niet voor zichzelf konden zorgen – ik werd daar niet vrolijk van. Ik nam hun verhalen mee naar huis.’ En dus keerde ze terug naar de versmarkt. Naar de slagerij, waar zehele dagen vlees sneed en verpakte. ‘Je komt binnen en je gaat aan de slag, zonder dat je met mensenhoeft te praten. Dat beviel mij, want ik heb ’s ochtends vroeg weinig behoefte aan contact. Bovendienis vlees snijden een kunst, een mooi vak dat bevrediging geeft. Ik heb er nooit een opleiding voorgevolgd, maar ik ben er wel goed in.’Haar vader heeft haar niet evraad laat staan eusht. ‘Hi heeft me altid helemaal vri elaten in
Like5

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->