Filozofia
– etymologiczne źródło znajduje się w starożytnej grece, gdzie wyraz tenoznacza „umiłowanie mądrości”
fileo + sophiafileo -
miłować, dążyć
sophia -
wiedza, mądrośćDla Greków „mądrość „ to znajomość spraw ludzkich i boskich. Tradycja autorstwo słowa „filozofia” przypisuje
Pitagorasowi.
Mądrość dostępna jest tylko bogom, zatem człowiekowi pozostaje jedynieumiłowanie mądrości i dążenie do wiedzy.
wniosek: wiedza absolutna nie jest człowiekowi dostępnawniosek: postulat tolerancji
Program absolutnie pewnej wiedzy próbowali realizować Kartezjusz i Husserl.Niestety, nie udało się.
Paul Ricoeler –
filozofia przychodzi na świat z charakterystyczną intencją wypowiedzeniatego co jest, takim jakim jest – intencja ta ma charakter programowy, nie zaś utylitarny i pragmatyczny (jest to intencja bezinteresowności filozofii).
Swoiste cechy filozofii:
1.
maksymalna ogólność
– zamiar uczynienia przedmiotem poznania absolutniewszystkiego, a nie tylko jakiejś warstwy, części rzeczywistości. Punkt widzeniamaksymalnie ogólny.
2.
maksymalny krytycyzm
– przyjmowanie, że wszystko może stać się problemem.Nic nie jest rozstrzygnięte, a rozstrzygniętym może stać się jedynie własnymwysiłkiem filozofującego.
wg Husserla -
filozofowanie jest sprawą osobistej odpowiedzialności filozofującego.
Należy odróżnić ujęcie filozofii od wewnątrz podmiotowej intencji, która wykluczazakładanie czegoś dogmatycznie z góry, od zewnętrznej charakterystyki rezultatówczyjejś działalności filozoficznej, które mogą posiadać właściwości zbliżone do różnychhistorycznych kierunków filozoficznych.Skoro filozofia chce uczynić swym przedmiotem wszystko, wszystko rozumieć, musi objąćtym również własne rozumienie. Od czasów Kanta upowszechnia się świadomość, żepoznanie i rozumienie mają charakter czynny. Rozumienie współkształtuje rozumiane.
Problemy (trudności) uprawomocnienia wiedzy filozoficznej:
1.Całości bytu, wszystkiego nie daje się objąć doświadczeniem. Jeśli nauka nie daje sięrozstrzygać, która dziedzina jest najważniejsza.2.Doświadczenie przynosi pewne faktyczności, ale nie konieczności.3.Poznanie ma zapewne charakter pośredni – poznajemy rzeczywistość poprzezwrażenia, trudno zaś dowieść, w jakiej relacji pozostaje struktura rzeczywistości dostruktury wrażeń.
1
Leave a Comment