• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
 
 
Σαλώµη
 
Χατζηβασιλείου
 
ΟΙ
 
ΓΥΝΑΙΚΕΣ
 
ΤΟΥ
 
∆ΑΣΟΥΣ
 
ΧΑΪ∆ΑΡΙΟΥ
 
ABSTRACTCity destines the frame of every day life. It is constructed throught multiple oppositions andbisections. It forms different conditions in areas where social teams join society in differentterms, reprodusing hierarchies of class and gender. It was built up, related with the ideologiesof ideal family. Women of Dasos were confined in the private sphere and in role of fulltimehousewives as an assumption in postwar city development. They were not considered asgender in taking decisions, in the issue of public and prinate space. The time and space limitsof their activities are moving between those categorical sphere. Suburbanisation was thenatural expression, of that was seen as feminine role. As wives and mothers had to create asmall paradise away of the noisy public realm. The main concept was that men and womenhad different characteristics and spheres. The women’s unanimous entry in the occupationalfield, promoted other kind of involvement and the city besides of independence, exposedthem in new dangers, control forms, exploiting and isolation. The insufficient transportationmedia, the fear of criminality and personal safety, the high cost of life, characteristic of highclass areas, the lack of social housing e.t.c. are problems mainly those who are unemployedor have to bear the weight of supporting their family by themselves, or belong to low paidemployment.
Α
.
ΕΙΣΑΓΓΗ
 
Η
 
προσέγγιση
 
της
 
πόλης
 
από
 
τη
 
σκοπιά
 
του
 
φύλου
 
σκοπό
 
έχει 
 
 να
 
αναδείξει 
 
ότι 
 
στο
 
σχεδιασµό
 
οι 
 
γυναίκες
 
δεν
 
ελήφθησαν
 
 υπ
’
όψη
 
ως
 
κοινωνικό
 
φύλο
 
στη
 
λήψη
 
των
 
αποφάσεων
 
τόσο
 
όσον
 
αφορά
 
τον
 
δηµόσιο
 
όσο
 
και 
 
τον
 
ιδιωτικό
 
χώρο
.
 Όµως
 
οι 
 
γυναίκες
 
γνωρίζουν
 
την
 
πόλη
 
και 
 
στην
 
εµπειρία
 
τους
,
οι 
 
χώροι 
,
οι 
 
χρόνοι 
 
και 
 
οι 
 
σχέσεις
,
διαπερνούν
 
το
 
σύνολο
 
της
 
καθηµερινής
 
ζωής
 
και 
 
δεν
 
µπορούν
 
 να
 
χωρέσουν
 
σε
 
διχοτοµικές
 
διακρίσεις
,
όπως
 
το
 
ιδιωτικό
 
και 
 
το
 
δηµόσιο
.
Τα
 
χρονικά
 
και 
 
γεωγραφικά
 
όρια
 
της
 
δραστηριότητας
 
τους
 
επικαλύπτονται 
 
και 
 
µετακινούνται 
,
τείνουν
 
 να
 
βρίσκονται 
 
στα
 
ενδιάµεσα
 
τέτοιων
 
αναλυτικών
 
κατηγοριών
(
Βαϊου
, 1993).
Οι 
 
γυναίκες
 
είχαν
 
και 
 
έχουν
 
ένα
 
ρόλο
:
 να
 
κάνουν
 
βιώσιµο
 
τον
 
κόσµο
 
που
 
κατασκευάζουν
 
οι 
 
άνδρες
.
Από
 
αυτή
 
την
 
άποψη
,
οι 
 
διχοτοµίες
 
αποτελούν
 
φτωχή
 
αναπαράσταση
 
των
 
εµπειριών
 
των
 
γυναικών
 
στην
 
πόλη
,
του
 
συνεχούς
 
αγώνα
 
τους
 
 να
 
ζήσουν
 
στην
 
πόλη
 
κρυµµένες
 
και 
 
αποκλεισµένες
,
 να
 
επιβιώσουν
 
πέρα
 
από
 
πραγµατικούς
 
και 
 
συµβολικούς
 
περιορισµούς
.
Η
 
διερεύνηση
 
από
 
τη
 
σκοπιά
 
του
 
φύλου
 
των
 
διαφορετικών
 
σηµασιών
,
αντιλήψεων
,
προσπελασιµότητας
 
αλλά
 
και 
 
χρήσης
 
του
 
αστικού
 
 
 
χώρου
 
και 
 
χρόνου
 
συνδέει 
 
τις
 
προσεγγίσεις
 
στα
 
θέµατα
 
του
 
χώρου
 
της
 
πόλης
 
µε
 
τα
 
ζητήµατα
 
της
 
συγκρότησης
 
των
 
ταυτοτήτων
 
του
 
φύλου
,
της
 
σεξουαλικότητας
 
και 
 
της
 
ταυτόχρονης
 
κατασκευής
 
των
 
σωµάτων
. “
Η
 
συσχέτιση
 
του
 
συστήµατος
 
των
 
δύο
 
φύλων
,
της
 
σεξουαλικότητας
 
και 
 
του
 
αστικού
 
χώρου
 
είναι 
 
µια
 
σχέση
 
αλληλεπίδρασης
 
και 
 
συνδιαµόρφωσης
 
όπου
 
εµπλέκονται 
 
το
 
σώµα
,
η
 
ηθική
,
η
 
οικονοµία
,
οι 
 
ιδεολογίες
,
οι 
 
πολιτικές
.” (
Λαδά
,1997,
σελ 
.1)
Οι 
 
ιδέες
 
για
 
την
 
πόλη
 
χαρακτηρίζονταν
 
και 
 
εξακολουθούν
 
 να
 
χαρακτηρίζονται 
 
από
 
µια
 
προσπάθεια
 
ελέγχου
 
της
 
παρουσίας
 
των
 
γυναικών
 
στο
 
δηµόσιο
 
χώρο
,
γιατί 
 
η
 
ζωή
 
στην
 
πόλη
 
δηµιουργεί 
 
ένα
 
χώρο
 
πειραµατισµού
 
σε
 
 νέους
 
ρόλους
,
αµφισβήτησης
 
της
 
φυσικής
 
τάξης
 
και 
 
τέλος
 
διεκδίκηση
 
της
 
εξόδου
 
από
 
τις
 
αναπαραστάσεις
 
και 
 
τις
 
 υλικές
 
δεσµεύσεις
.
Ο
 
χώρος
 
του
 
αποκλεισµού
 
και 
 
της
 
επιβίωσης
 
στα
 
ενδιάµεσα
 
είναι 
 
ταυτόχρονα
 
χώρος
 
των
 
κινητοποιήσεων
,
της
 
απόκλισης
,
της
 
τοµής
.
Το
 
κουτί 
 
του
 
θησαυρού
 
όπου
 
συνυπάρχουν
 
ο
 
φόβος
 
και 
 
η
 
επιθυµία
,
ο
 
καθηµερινός
 
αγώνας
 
και 
 
η
 
ευχαρίστηση
,
ο
 
κίνδυνος
 
και 
 
το
 
καταφύγιο
.
 (
Βαϊου
, 1993,
σελ 
.66)
Αυτά
 
τα
 
ενδιάµεσα
 
της
 
δηµόσιας
 
και 
 
ιδιωτικής
 
σφαίρας
 
των
 
γυναικών
 
του
 
∆άσους
 
Χαϊδαρίου
,
κατά
 
τη
 
διάρκεια
 
της
 
εξέλιξης
 
της
 
περιοχής
,
αποτελούν
 
το
 
αντικείµενο
 
της
 
εργασίας
 
αυτής
,
που
 
στοχεύει 
 
στην
 
ανακάλυψη
 
του
 
είδους
 
των
 
γεγονότων
 
που
 
πραγµατικά
 
συµβαίνουν
 
και 
 
των
 
σχέσεων
 
που
 
αναπτύσσονται 
 
στο
 
κοινωνικό
 
επίπεδο
.
Αφορµή
,
για
 
την
 
µελέτη
,
είναι 
 
η
 
ανάγκη
 
διερεύνησης
 
των
 
σχέσεων
 
των
 
δυο
 
φύλων
 
µέσα
 
στη
 
διαδικασία
 
 υποβάθµισης
/ 
αναβάθµισης
 
του
 
αστικού
 
χώρου
.
Τα
 
ερωτήµατα
 
που
 
προκύπτουν
 
από
 
την
 
διερεύνηση
 
του
 
θέµατος
 
είναι 
 
πολλά
,
όπως
:
•
 
Πως
 
η
 
γειτονιά
 
λειτουργεί 
 
για
 
τις
 
γυναίκες
:
•
 
Η
 
αστική
 
ανάπτυξη
 
βελτίωσε
 
την
 
ποιότητα
 
της
 
ζωής
 
των
 
γυναικών
;
•
 
Πως
 
οι 
 
γυναίκες
 
µπορούν
 
 να
 
παρέµβουν
 
στο
 
σχεδιασµό
;
Η
 
µεθοδολογία
 
που
 
ακολουθήθηκε
 
ξεκινάει 
 
µε
 
την
 
καθηµερινότητα
 
των
 
γυναικών
,
για
 
 να
 
καταλήξει 
 
µέσα
 
από
 
ένα
 
γενικό
/ 
θεωρητικό
 
πλαίσιο
 
ανάλυσης
 
στη
 
σηµασία
 
της
 
γυναικείας
 
παρέµβασης
 
στην
 
κοινωνική
 
ζωή
.
Τα
 
ποιοτικά
 
χαρακτηριστικά
 
της
 
περιοχής
,
προκύπτουν
 
από
 
την
 
αξιολόγηση
 
του
 
εµπειρικού
 
 υλικού
 
που
 
αντλείται 
 
από
 
συνεντεύξεις
 
και 
 
συζητήσεις
 
µε
 
γυναίκες
-
κατοίκους
.
Η
 
εµπειρία
 
κάθε
 
γυναίκας
 
βοηθάει 
 
στην
 
καταλληλότερη
 
διατύπωση
 
των
 
ερωτηµάτων
.
Το
 
ζήτηµα
 
της
 
αντιπροσωπευτικότητας
 
δεν
 
σχετίζεται 
 
µε
 
τις
 
συνεντεύξεις
.
Τα
 
ποσοτικά
 
στοιχεία
,
βασίζονται 
 
σε
 
χάρτες
 
και 
 
φωτογραφικό
 
 υλικό
.
Πηγή
 
των
 
στοιχείων
 
είναι 
 
το
 
πολεοδοµικό
 
γραφείο
 
του
 
δήµου
 
Αιγάλεω
,
ο
 
δήµος
 
Χαϊδαρίου
,
το
 
γραφείο
 
µελετητών
 
της
 
ένταξης
 
του
 
Άνω
 
∆άσους
 
και 
 
η
 
επιτόπια
 
έρευνα
.
Η
 
βιβλιογραφική
 
προσέγγιση
 
βοήθησε
 
στην
 
κατανόηση
 
των
 
πληροφοριών
.
 
 
Η
 
εργασία
 
διαρθρώνεται 
 
σε
4
κεφάλαια
:
Το
 
πρώτο
 
εισάγει 
 
την
 
οπτική
 
του
 
φύλου
.
Στο
 
δεύτερο
,
αναλύονται 
 
τα
 
ιστορικά
 
και 
 
σύγχρονα
 
δεδοµένα
 
του
 
αστικού
 
ιστού
 
της
 
περιοχής
 
µελέτης
.
Στο
 
τρίτο
,
αναζητείται 
 
ο
 
ρόλος
 
των
 
γυναικών
 
κατά
 
την
 
διάρκεια
 
της
 
εξέλιξης
 
της
 
περιοχής
.
Τέλος
,
στο
 
τέταρτο
,
εξετάζεται 
 
η
 
θέση
 
των
 
γυναικών
 
του
 
∆άσους
 
σε
 
σχέση
 
µε
 
την
 
βιβλιογραφία
 
και 
 
 υπογραµµίζεται 
 
η
 
σηµασία
 
της
 
συµµετοχής
 
τους
 
στον
 
αστικό
 
σχεδιασµό
.
Β
.
ΑΝΑΓΝΡΙΣΗ
-
ΑΝΑΛΥΣΗ
 
ΤΝ
 
∆Ε∆ΟΜΕΝΝ
 
ΤΗΣ
 
ΠΕΡΙΟΧΗΣ
 
Το
 
∆άσος
,
βρίσκεται 
 
στα
 
δυτικά
 
του
 
λεκανοπεδίου
 
της
 
Αττικής
 
και 
 
καταλαµβάνοντας
 
το
 
βορειοδυτικό
 
τµήµα
 
του
 
∆ήµου
 
Χαϊδαρίου
,
στον
 
οποίο
 
ανήκει 
 
διοικητικά
,
αποτελεί 
 
µια
 
πολεοδοµική
 
ενότητα
-
γειτονιά
.
Είναι 
 
κτισµένο
 
αµφιθεατρικά
,
µε
 
 νοτιοανατολικό
 
προσανατολισµό
,
πάνω
 
στο
 
ανάγλυφο
 
του
 
εδάφους
 
του
 
όρους
 
Ποικίλον
(
Κασκαντάν
),
όπου
 
ένα
 
εγκαταλελειµµένο
 
εδώ
 
και 
 
χρόνια
 
 νταµάρι 
 
σε
 
σχήµα
 
καρδιάς
 
κάνει 
 
αναγνωρήσιµη
 
την
 
περιοχή
 
από
 
µακριά
..
Οι 
 
πρόποδες
,
πριν
 
την
 
αστικοποίηση
,
ήταν
 
πευκόφυτοι 
 
και 
 
γι 
’
αυτό
 
η
 
περιοχή
 
ονοµάστηκε
 
∆άσος
.
Τα
 
όρια
 
της
 
είναι 
 
απολύτως
 
διακριτά
.
Η
 
λεωφόρος
 
Αθηνών
(
Καβάλας
)
 νότια
,
το
 
στρατόπεδο
 
Χαϊδαρίου
 
Κ 
.
Ε
.
Β
.
Ο
.
Π
.
ανατολικά
,
το
 
Κέντρο
 
Ψυχικών
 
 Νοσηµάτων
 
του
 
∆αφνιού
 
Κ 
.
Ψ
.
 Ν
.
δυτικά
 
και 
 
το
 
όρος
 
Ποικίλον
 
βόρεια
. (
χάρτης
2)
Το
 
στρατόπεδο
 
του
 
Χαϊδαρίου
 
και 
 
το
 
Κ 
.
Ψ
.
 Ν
.,
λειτουργούν
 
ως
 
κενά
 
στον
 
πολεοδοµικό
 
ιστό
 
του
 
∆ήµου
 
και 
 
αποµονώνουν
 
την
 
πολεοδοµική
 
ενότητα
 
δυτικά
 
και 
 
ανατολικά
.
Η
 
λεωφόρος
 
Αθηνών
,
λειτουργεί 
 
σαν
 
φράγµα
 
λόγω
 
της
 
συνεχούς
 
και 
 
έντονης
 
ροής
 
της
 
κυκλοφορίας
 
της
 
και 
 
επηρεάζει 
 
σηµαντικά
 
την
 
εξέλιξη
 
της
 
περιοχής
.
Η
 
προσπέλαση
 
γίνεται 
 
από
 
τρία
 
σηµεία
 
του
 
οδικού
 
άξονα
 
της
 
λεωφόρου
 
Αθηνών
,
ο
 
οποίος
 
µε
 
κατεύθυνση
 
από
 
ανατολάς
 
προς
 
δυσµάς
,
τη
 
συνδέει 
 
µε
 
το
 
κέντρο
 
της
 
Αθήνας
 
και 
 
τη
 
θάλασσα
 
του
 
Σκαραµαγκά
.
Πολύ
 
κοντά
 
στην
 
περιοχή
 
βρίσκονται 
 
ενδιαφέροντες
 
χώροι 
 
µε
 
ποικιλία
 
λειτουργιών
 
όπως
:
Το
 “
Παλατάκι 
,
η
 
Μονή
 
του
 
∆αφνιού
,
τα
 
ερείπια
 
του
 
αρχαίου
 
 ναού
 
της
 
Αφαίας
.
το
 
ιερό
 
της
 
Αφροδίτης
,
το
 
όρος
 
Αιγάλεω
,
ο
 
λόφος
 
του
 
Προφήτη
 
Ηλία
 
και 
 
ο
 
βοτανικός
 
κήπος
 
της
 
γεωπονικής
 
σχολής
.
Οι 
 
παραπάνω
 
χώροι 
 
είναι 
 
 υπερτοπικού
 
χαρακτήρα
.
Η
 
περιοχή
,
µέχρι 
 
το
1955,
ήταν
 
περιαστική
 
γη
 
µε
 
λίγες
 
αυθαίρετες
,
µόνιµες
 
ή
 
παραθεριστικές
,
κατοικίες
,
καθώς
 
συνδύαζε
 
το
 
βουνό
 
και 
 
τη
 
θάλασσα
 
σε
 
απόσταση
 
µόλις
9
χιλ 
.
από
 
το
 
κέντρο
 
της
 
Αθήνας
 
και 
4
χιλ 
.
από
 
τον
 
Σκαραµαγκά
.
Η
 
συγκοινωνιακή
 
σύνδεση
 
µε
 
την
 
Αθήνα
 
γινόταν
 
από
 
τη
 
Ιερά
 
οδό
 
και 
 
τη
 
λεωφόρο
 
Αθηνών
,
που
 
τότε
 
δεν
 
είχε
 
τα
 
γεωµετρικά
 
χαρακτηριστικά
 
που
 
έχει 
 
σήµερα
.
Οι 
 
αρχικοί 
 
ιδιοκτήτες
 
της
 
γης
 
ήταν
 
µικρασιάτες
 
που
 
κατείχαν
 
µεγάλα
 
κοµµάτια
 
γης
.
Το
 
Κ 
.
Ψ
.
 Ν
.
επίσης
 
τροφοδότησε
 
την
 
περιοχή
 
µε
 
 νέους
 
κατοίκους
 
και 
 
πρόσφερε
 
εργασία
 
σ
’
ένα
 
ποσοστό
 
των
 
παλαιότερων
.
Η
 
χαµηλότερη
 
αξία
 
της
 
γης
 
οδήγησε
 
εδώ
 
και 
 
κάποιους
 
από
 
την
 
Κοκκινιά
,
την
 
∆ραπετσώνα
,
την
 
Κρήτη
 
ή
 
την
 
Πελοπόννησο
.
Οι 
 
αρχικοί 
 
ιδιοκτήτες
 
της
 
γής
 
επηρέασαν
 
τις
 
κοινωνικές
 
δοµές
 
της
 
γειτονιάς
.
∆υο
 
βασικά
 
ερωτήµατα
 
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...