• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
 
Του DOMINIQUE VIDAL* 
Από πολλές απόψεις, η επίθεση εναντίον της Γάζαςθυμίζει τον πόλεμο του Λιβάνου, το καλοκαίρι του 2006, από τον οποίο οιισραηλινοί ηγέτες άντλησαν ορισμένα διδάγματα: απέφυγαν να επαναλάβουντα ίδια σφάλματα σε στρατιωτικό επίπεδο, αλλά επίσης και στον τομέα τηςεπικοινωνιακής πολιτικής.Στον αυστηρό αποκλεισμό στο εσωτερικό, στην απαγόρευση πρόσβασης στηΓάζα, ώστε να γλιτώσουν οι τηλεθεατές από τις εικόνες της μαρτυρικής αυτήςπεριοχής, προστέθηκε και η προπαγάνδα προς κάθε κατεύθυνση στοεξωτερικό.«Μια νέα διεύθυνση πληροφοριών δημιουργήθηκε για να επηρεάζει τα μέσαενημέρωσης, με μια ορισμένη επιτυχία», αποκαλύπτει τώρα η βρετανικήεβδομαδιαία εφημερίδα «The Observer». «Και όταν άρχισε η επίθεση (...), μιαπλημμυρίδα από διπλωμάτες, μπλογκ και άλλους υποστηρικτές του Ισραήλάρχισε να σφυροκοπάει με προσεκτικά επεξεργασμένα μηνύματα(1)».
Συντονισμός δράσης
Κινητήριος δύναμη του μηχανισμού ήταν ο πρώην πρεσβευτής στα ΗνωμέναΕθνη Νταν Γκίλερμαν, ο οποίος βεβαιώνει: «Δεν είδα ποτέ μου (...) τουπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων, το υπουργείο της Αμυνας, το γραφείο τουπρωθυπουργού, την αστυνομία και τον στρατό να εργάζονται με τόσοσυντονισμό, με τόση αποτελεσματικότητα».*
Αυτοάμυνα
: Είναι η λέξη-κλειδί. Κανένα κράτος, επαναλαμβάνουν οιφανατικοί υποστηρικτές του Ισραήλ, δεν θα δεχόταν να αφήνει τον πληθυσμότου να ζει με τον τρόμο των ξένων ρουκετών.Αναμφισβήτητα, κάθε κυβέρνηση αντιμέτωπη με μια παρόμοια κατάσταση θααντιδρούσε. Αλλά πώς; Εξαπολύοντας έναν πόλεμο, πολύ πιο φονικό ήδιαπραγματευόμενη για να θέσει τέρμα στις συγκρούσεις; Εδώ και 61 χρόνια,το Τελ Αβίβ μπαίνει στον πόλεμο βεβαιώνοντας ότι «δεν έχει άλλη επιλογή»-στα εβραϊκά, «έιν μπρέρα».
Πρόκειται για εξόφθαλμη αναλήθεια
: οι Παλαιστίνιοι δεν αναγνώρισαν τονγείτονά τους -που είναι και κατοχική δύναμη από το 1988- και ο αραβικόςκόσμος δεν του έτεινε το χέρι, το 2002, στο Ισραήλ για εξομάλυνση μεαντάλλαγμα την αποχώρησή του από τα κατεχόμενα εδάφη; Χωρίς ναξεχνούμε ότι, αν οι Ισραηλινοί έχουν δικαίωμα στην αυτοάμυνα, το ίδιο έχουνκαι οι Παλαιστίνιοι...
*Ρήξη
: Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι και ο τύπος του Τελ Αβίβεπαναλαμβάνουν ότι η Χαμάς είναι εκείνη η οποία διέκοψε την εκεχειρία-ξεχνώντας ότι το «Συμπαγές Μολύβι», σύμφωνα με την ομολογία του ΕχούντΜπάρακ, προετοιμαζόταν εδώ και έξι μήνες.Κανείς δεν αρνείται ότι, μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, οι ισλαμιστές μαχητές είχανσταματήσει να εκτοξεύουν ρουκέτες -ακόμη και το ισραηλινό υπουργείοΕξωτερικών το αναγνωρίζει. Οι εκτοξεύσεις, ωστόσο, ξανάρχισαν τονΝοέμβριο. Και δικαιολογημένα: μια λεπτομέρεια που συχνά «ξεχνούν» είναιότι ο ισραηλινός στρατός διεξήγαγε, στις 4 Νοεμβρίου του 2008, μιαεπιχείρηση που στοίχισε τη ζωή σε έξι μαχητές της Χαμάς και στην οποία ηΧαμάς απάντησε...Ενα άλλο σημείο που σπανίως αναφέρεται: η εκεχειρία θα συμβάδιζε με τοντερματισμό του αποκλεισμού της Γάζας και το άνοιγμα των συνόρων της, κάτιπου το Ισραήλ δεν αποδέχθηκε ποτέ.
 
Ακόμη χειρότερα
: το εμπάργκο είχε γίνει σχεδόν ολοκληρωτικό τουςτελευταίους μήνες, σε σημείο που, πριν ακόμη την επίθεση, τα τέσσεραπέμπτα του πληθυσμού εξαρτιώνταν από τη βοήθεια των Ηνωμένων Εθνών.Με την ισραηλινή επίθεση, ακόμη και το νερό, τα καύσιμα, ο ηλεκτρισμός καιτα βασικά είδη διατροφής έγιναν σπάνια.
*Αποκλεισμός
: Στην πραγματικότητα, πρέπει να ανατρέξουμε στον Ιανουάριοτου 2006. Γιατί οι βουλευτικές εκλογές, που έγιναν μετά από αίτημα τουΚουαρτέτου (ΗΠΑ, Ρωσία, Ε.Ε. και ΟΗΕ) για τη Μέση Ανατολή και τις οποίεςεπέβλεψαν περισσότεροι από 900 παρατηρητές, έδωσαν, τότε, τηνπλειοψηφία στην οργάνωση Χαμάς.Λογικά, το Τελ Αβίβ έπρεπε να αναγνωρίσει το γεγονός και να θεωρήσεισυνομιλητή τον νέο πρωθυπουργό. Ομως, όχι μόνο άρχισε να μποϊκοτάρειτην κυβέρνηση αλλά και πέτυχε από τις ΗΠΑ και από την Ευρωπαϊκή Ενωση,να κάνουν το ίδιο, επικαλούμενο την άρνηση της Χαμάς να αναγνωρίσει τοΙσραήλ. Και αυτός ο αποκλεισμός δεν σταμάτησε ούτε όταν η κυβέρνησηεθνικής ενότητας Χαμάς - Φάταχ, τον Μάρτιο του 2007, υιοθέτησε ωςπρόγραμμά της τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους στα κατεχόμενααπό το 1967 εδάφη -μια προσέγγιση την οποία το ισλαμιστικό κίνημαεπιβεβαίωσε πολλές φορές(2).
*Δυσαναλογία
: Στην ιστοσελίδα του ισραηλινού υπουργείου ΕξωτερικώνΥποθέσεων, ο Μπεν Ντρορ Γεμίνι δηλώνει: «Μερικοί από τους χειρότερουςεπικριτές του Ισραήλ έγραψαν ότι, για κάθε ισραηλινό νεκρό, μετρούμε μιαεκατοντάδα παλαιστίνιους νεκρούς. Λέγεται ότι η μισή αλήθεια είναι χειρότερηαπό το ψέμα. Αλλά εδώ δεν είναι καν η μισή αλήθεια: είναι μία απάτη. Στηνπραγματικότητα, τα χρόνια που εκτοξεύονταν ρουκέτες σε έναν άμαχοπληθυσμό δεν είναι ζήτημα υπολογισμού των απωλειών».Αφού δεν αισθάνεται καν τη στοιχειώδη συμπόνια, ο ισραηλινός ΑντρέΓκλιξμάν(3) θα μπορούσε τουλάχιστον να δεχθεί αυτούς τους αριθμούς: σετρία χρόνια, από την αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα μέχρι την έκρηξηαυτού του πολέμου, οι ρουκέτες Κασάμ σκότωσαν έντεκα Ισραηλινούς, ενώ οισραηλινός στρατός σκότωσε 1.700 ανθρώπους. Σε αυτούς πρέπει ναπροστεθούν και τα 1.300 θύματα του «Συμπαγούς Μολυβιού». Οταν οιΙσραηλινοί, από την πλευρά τους, είχαν δεκατρείς νεκρούς.Οπως γράφει ο ιστορικός Αβι Σλάιμ, «η βιβλική ρήση "οφθαλμόν αντίοφθαλμού" είναι ήδη αρκετά άγρια. Αλλά η τρελή επίθεση του Ισραήλ ενάντιαστη Γάζα μοιάζει να υπακούει στη λογική του "οφθαλμόν αντί βλεφαρίδας"(4)».Ευτυχώς, ο Μπερνάρ-Ανρί Λεβί διαβεβαιώνει: η Γάζα δεν «ισοπεδώθηκε»,αλλά «συγκλονίστηκε»(5)...
*Ισορροπία
: Τα περισσότερα γαλλικά τηλεοπτικά δίκτυα, φροντίζοντας νασεβαστούν πλήρως την ισορροπία στην κάλυψη της σύγκρουσης, και ίσωςεπίσης για να μη δυσαρεστήσουν το Μέγαρο των Ηλυσίων, έδειχναν εναλλάξεικόνες από ισραηλινούς πολίτες στα καταφύγια του Σντερότ και παλαιστίνιουςαμάχους κάτω από τα πυρά των F-16 και των αρμάτων.
Ισες αποστάσεις
Το να θέτεις ως στόχο αμάχους αποτελεί, είναι αλήθεια, την ίδια την ουσία τηςτρομοκρατίας, ή, τουλάχιστον, μια καθαρή παραβίαση των συμβάσεων τηςΓενεύης.Αλλά μπορούμε, άραγε, να θέσουμε στο ίδιο επίπεδο ορισμένα σπίτια που
 
υπέστησαν ζημιές από αυτοσχέδιες ρουκέτες. Τα κατεστραμμένα σχολεία, ταβομβαρδισμένα νοσοκομεία και τις αποθήκες τροφίμων που έγιναν στάχτηαπό τις πιο σύγχρονες βόμβες;
*Αμαχοι
: Συνειδητοποιώντας τη συγκίνηση που προκαλούν τα δεινά, ηεκπρόσωπος της πρεσβείας του Ισραήλ στη Γαλλία, Νίνα Μπεν Αμί,βεβαίωνε: «Η Χαμάς στοχεύει τους αμάχους, εμείς κάνουμε τα πάντα για νατους προφυλάξουμε(6)».Το επιχείρημα μοιάζει εκκεντρικό. Η Λωρίδα της Γάζας αποτελεί ένα από ταπιο πυκνοκατοικημένα εδάφη στον κόσμο: ενάμισι εκατομμύριο άτομα σε 370τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πρέπει κάποιος να μην έχει πατήσει ποτέ το πόδι τουεκεί για να φανταστεί ότι οι μαχητές θα μπορούσαν να είναι αλλού και όχιανάμεσα στους αμάχους.Και το να ισχυρίζεται κανείς ότι οι βόμβες ξεχωρίζουν την ήρα απ' το στάρι δενείναι παρά κακόγουστο αστείο: τα δύο τρίτα των θυμάτων της ισραηλινήςεπίθεσης δεν ήταν μαχητές της Χαμάς.
Αοπλοι και αθώοι
Το ένα τρίτο ήταν κάτω των 18 χρόνων. Και δικαιολογημένα: αεροπλάνα καιάρματα μάχης είχαν ως στόχο, όπως είδαμε, δημόσια κτίρια και κατοικίες. Καιόμως, η κυρία Μπεν Αμί υποστηρίζει με θράσος πως «πετάμε προκηρύξειςγια να αναγγείλουμε τους βομβαρδισμούς και για να καλέσουμε τουςκατοίκους να φύγουν».Αλλά να πάνε πού; Κανείς δεν μπορεί να εγκαταλείψει το έδαφος, ούτε απότην ξηρά, ούτε από τη θάλασσα.Αλλωστε, αν το Ισραήλ επιθυμούσε πραγματικά να προστατεύσει τονπαγιδευμένο πληθυσμό, το ελάχιστο θα ήταν να διευκολύνει το έργο τουΕρυθρού Σταυρού.Ομως, όπως βεβαιώνει ο Αντουάν Γκραντ, ο εκπρόσωπός του στη Γάζα,«συναντάμε απίστευτη δυσκολία για να εξασφαλίσουμε γρήγορα το πράσινοφως από τους Ισραηλινούς και να παρέμβουμε μετά από έναν βομβαρδισμό.Αυτό μας παίρνει συχνά έξι έως δώδεκα ώρες, και επιδεινώνει μιαανθρωπιστική καταστροφή που είναι ήδη τραγική(7)».
Κάτι ακόμη πιο σοβαρό
: Αραγε, ένας στρατός που λαμβάνει υπόψη του τοδίκαιο του πολέμου θα χρησιμοποιούσε -γεγονός που έχει αποδειχθεί- βόμβεςφωσφόρου(8); Αυτός ο πόλεμος, γράφει ο ισραηλινός ιστορικός ΖεέβΣτέρνχελ, είναι «ο πιο βίαιος και ο πιο βάρβαρος της ιστορίας μας(9)».
*Μίσος
: Η ισραηλινή υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων, Τζίπι Λίβνι,ανησύχησε συχνά, με αρκετό κυνισμό, για την ένταση του «μίσους απέναντιστο Ισραήλ».Αλλά ποιος το έσπειρε; Εκπλήσσεται κανείς από το γεγονός ότι το θέαμα τωνδιαμελισμένων σωμάτων γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων προκαλεί οργήενάντια στους ισραηλινούς ηγέτες και, αν λάβουμε υπόψη την υποστήριξη τηςπλειοψηφίας στις επιχειρήσεις, οργή ενάντια στους εβραίους;Και χωρίς να εγκρίνει κανείς αυτή τη γενίκευση -που βασίζεται στην αρχή τηςσυλλογικής ευθύνης, η οποία δεν εφαρμόστηκε ούτε καν στους Γερμανούς-πώς να μην κατανοούμε εκείνο που την προκαλεί;Ο Ούρι Αβνερί, ο μεγαλύτερος από όλους τους ισραηλινούς ειρηνιστές, τοεκτιμά σωστά: «Αυτό που θα σημαδευτεί με πυρακτωμένο σίδερο στησυνείδηση του κόσμου είναι η εικόνα του Ισραήλ ως αιματοβαμμένου τέρατος,έτοιμου να διαπράξει ανά πάσα στιγμή εγκλήματα πολέμου και ανίκανου να
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...