• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
เอี  ้ยกวย กับ เซียวเล่งนึ ง
นำ ใจมิใช่กรให้เท่นั น แต่เป็นควมปรรถนดีอันบริสุทธิ ์ เช่นเดียวกับนำ เปล่ ซึ งมี ลักษณะใส ไม่มีสี กลิ น รส แต่มีประโยชนต่อชีวิตมกมย เซียวเล่งนึ งอยุมกกว่เอี ยก้วย ๕ ปตอนพบกันครั งแรก เอี ยก้วย อยุ๑๓ เซียวเล่งนึ ง อยุ๑๘ เซียวเล่งนึ งต้องดูแลสุสนโบรณตมลำพัง ซึ งต้องตัดขดจกโลกภยนอก และพื นฐน กรฝกวิชของสำนักสุสนโบรณนั นต้องตัดอรมณ ปรศจกควมยินดียิ นร้ย ในใจสงบเยือก เยนจนแทบไม่มีควมรู  ้สึกอย่งปถุชน รวกับคนเป็นที ตยแล้วกระนั น สยตนงเหนเอี ยก้วยเป็นเดกชย ร้องไห้ขี มูกโปงอ้อนยยซุน ซึ งช่วยเขให้พ้นจกกร ข่มเหงของเหล่นักพรตสำนักชวนจินก่ เอี ยก้วยเหนเซียวเล่งนึ ง หยุดร้องไห้ทันทีเพระตื นตะลึงกับควมงมรวเทพธิด สำนักสุสนโบรณมีกฎห้มรับผู  ้ชย ดังนั น เซียวเล่งนึ งจึงบอกให้ยยซุนพเอี ยก้วยไปคืน แต่คนเหล่นั นกบีบคั น จนพลั งมือฆ่ยยซุนตย ก่อนตย ยยซุนได้ขอร้องให้เซียวเล่งนึ งรับปก คอยดูแลเอี ยก้วย อย่ให้ใครรังแกเขได้และหวังให้เอี ยก้วยอยู ่เป็นเพื อนเซียวเล่งนึ งอีกด้วย หลังจกนั น เอี ยก้วยครวะเซียวเล่งนึ งเป็นอจรยใช้ชีวิตอยู ่ด้วยกันในสุสน นงอบรม และถ่ยทอดวิชของสำนักสุสนโบรณให้เขไว้ปองกันตัว
 
เอี ยก้วยโตวันโตคืน ควมขี เล่นของเขทำให้เซียวเล่งนึ งมีรอยยิ ม และควมอ่อนโยนของ นงกทำให้เขอบอุ ่นหัวใจ กระทั งเกิดเรื อง เมื อเซียวเล่งนึ งถูกอวเอี ยงฮงสกัดจุดเคลื อนไหวไม่ได้และอิ  ๋มจี เพ้ง- นักพรตชวนจินก่ฉวยโอกสกระทำล่วงเกินนง แต่นงเข้ใจว่เป็นเอี ยก้วย เมื อเอี ยก้วยมคลยจุดให้นงจึงถมเขว่จะรับนงเป็นภรรยหรือไม่เอี ยก้วยจับต้นชน ปลยไม่ถูก ใจเขยังเครพนงเป็นอจรยเซียงเล่งนึ งจึงโกรธ และหนีไป ระหว่งพลัดพรก เอี ยก้วยได้ใกล้ชิดหญิงสวหลยคน ทั งเลกบ่อซวง-ยมโกรธแววตเห มือนเซียวเล่งนึ งตอนโกรธ อ้วนง้วนเพียง-แววตเหมือนเซียงเล่งนึ งยมเศร้ เทียเอง-เหมือนเซียว เล่งนึ งยมอ่อนโยน เทียเองมีนำ ใจต่อเข ตัดเยบเสื อใหม่ให้แต่เอี ยก้วยมีเสื อเก่ที เซียวเล่งนึ งตัดเยบให้อยู ่แล้ว จึงสวมทับไว้ภยนอก เขได้ทำควมเข้ใจกับควมรู  ้สึกของตัวเอง พอพบกันอีกครั ง เอี ยก้วยจึงประกศรับเซียว เล่งนึ งเป็นภรรย ต่อหน้ลุงก๊วยเจง-ปอึ งย้งและเหล่ชวยุทธซึ งเหนว่เป็นเรื องผิดธรรมเนียม อย่งยิ ง เหนชวยุทธต่อว่เอี ยก้วย เซียวเล่งนึ งเริ มลังเง พออึ งย้งมพูดมชี นำว่ พเอี ยก้วยไปอยู ่ใน สุสนโบรณกันสองคน ไม่สงสรเขบ้งหรือ เพระลูกก้วยยังหนุ ่ม ชอบสนุก ผดโผนยุทธภพ คงจะเบื อแย่เซียงเล่งนึ งไมต้องกรผูกรั งเอี ยก้วยไว้กับตน นงจึงหนีไปเพียงลำพัง พรักพรกกันครั งที ๒ เอี ยก้วยโดยหนมดอกรักตำ เขไปพบเซียวเล่งนึ งในหุบเรไร้รัก ขณะที นงกำลังจะเข้พิธีแต่งงนกับเจ้หุบเข แต่ก้วยยี กลับมปรกฎตัว ซำ พิษดอกรักกำเริบ กระอักเลือดต่อหน้ นงกระอักเลือดตม ไม่อจอยู ่ร่วมกับชยอื น
 
พบกันครั งนี ต่งคนต่งสัญญ จะไม่ทิ งกัน ไม่ว่จะเป็นหรือตย แต่เมื อเซียวเล่งนึ งรับรู  ้ว่ "เข" บนภูเขในคืนนั นไม่ใช่เอี ยก้วย ประกอบกับเข้ใจผิดว่เอี  ยก้วยต้องแต่งงนกับ ก๊วยฟู-ลูกสวคนโตของก๊วยเจงกับอึ งย้ง นงจึงรู  ้สึกว่ตนไม่เหมะสมกับเข เลยหนีไปอีกพลัดพรกกันครั งที ๓ เอี ยก้วยต้องเสียแขนข้งหนึ ง เขไปพบเซียวเล่งนึ ง ขณะที นงกำลัง ต่อสู  ้อยู ่กับรชครูมองโกล และได้รับบดเจบ เซียวเล่งนึ งเหนเอี ยก้วยแขนขด นำ ตไหล รำพันว่ ทำไมโลกนี ช่งโหดร้ยกับก้วยยี ของ ข้ฯ นักเขไม่มีแขน ควมรู  ้สึกของนงไม่เปลี ยน นงไม่ใช่สวบริสุทธิ ์ควมรู  ้สึกของเขไม่ เปลี ยน ผ่นบททดสอบทุกเรื องมกอย่งไม่มีเงื อนไข ทั งสองจึงตกลงใจแต่งงนเป็นสมีภรรยกัน แต่เซียวเล่งนึ งได้รับบดเจบสหัส นงจึงสลักอักษรไว้บนหน้ผ สังให้เอี ยก้วยรักษชีวิต เพื อมพบนงในอีก ๑๖ ปข้งหน้ พลัดพรกกันครั งที ๔ เอี ยก้วยทิ งนิสัยคะนองแบบเดกหนุ ่มเป็นผู  ้ใหญ่มกขึ น แม้เทียเอง และเลกบ่อซวง จะเฝปรนนิบัติอยู ่ข้งกยไม่ห่ง แต่เขไม่อจหักหญนำ ใจของพวกนงด้วยกร เอเปรียบเอียก้วยปรรถนจะเกบควมรู  ้สึกที ดีไว้ตลอด จึงขอให้พวกนงร่วมสบนเป็นพี น้องกัน และชักชวนน้องสวให้ช่วยกันทำลยพันธุ  ไม้ดอกรักในหุบเขนั นเสียให้สิ นซก เพื อไม่ให้ใครได้ รับพิษจกมันอีก จกนั น เขสวมหน้กกปกปดใบหน้ เพื อให้คนลืมเอี ยก้วยเสีย มีเพียง "จอมยุทธเทพ อินทรีย"
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...