Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
8Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
"Apostolikos logos"

"Apostolikos logos"

Ratings: (0)|Views: 1,278 |Likes:
Published by Anaplastiki

More info:

Published by: Anaplastiki on Feb 27, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

06/02/2012

pdf

text

original

 
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ
Περιοδική έκδοση ορθοδόξου οικοδομής και μαρτυρίαςΕνορίας Αγίων Αποστόλων Πατρών, της Ι. Μ. Πατρών
ΕΤΟΣ 2
Ο
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008 ΤΕΥΧΟΣ 5
Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ
ΑΡΧΙΜ. ΓΕΡΒΑΣΙΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΑΡΑΝTΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ
1964 - 2009
 
2
Τ
ό ἔτος 2009 συμπληρώνεται τεσσαρακονταπενταετία ὅλη, ἀπό τότε πού ὁ πνευματικόςδιδάσκαλος καί πατήρ τῶν Πατρῶν, ἀοίδιμος Ἀρχιμανδρίτης Γερβάσιος ὁ Παρασκευό-πουλος ἔφυγε διά τήν αἰώνιον Πατρίδα.Ἀναπαύεται εἰς τά Συχαινά πλησίον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς εἰς τόν χῶροντῶν κατασκηνώσεων τῆς ναπλαστικῆς Σχολῆς, τήν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἵδρυσε.Φλογερός Ἱεροκῆρυξ, θερμουργός καί ζηλωτής Λειτουργός του Ὑψίστου, ἄνθρωπος τῆςἀγάπης καί τῆς ὑπομονῆς, ἐκαλλιέργησε τόν Ἱερόν Ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου εἰς τήν Ἱεράν καίἈποστολικήν Μητρόπολιν τῶν Πατρῶν καί κατέλιπε φήμην ἀνδρός ἁγίου.Πλῆθος τά πνευματικά του τέκνα τά ὁποῖα ἀνεγεννήθησαν διά τῆς ἀκραιφνῶς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας του, διά τῆς αὐστηρότητος τῶν ἀρχῶν του καί τοῦ βίου του, διά τῆςἀπολύτου προσηλώσεως τῶν ὀφθαλμῶν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός του εἰς τόν Θεόν. Περίτοῦ μακαριστοῦ Πατρός Γερβασίου καί περί τῆς ἁγίας ζωῆς του, ἤκουσα τό πρῶτον ὑπό τοῦἀοιδίμου Γέροντός μου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κυροῦ Θεοκλήτου, διά τόνὁποῖον εἶχε δώσει συμμαρτυρίαν ὁ π. Γερβάσιος, προκειμένου νά εἰσέλθῃ εἰς τά τάξεις τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου. Ηὐτύχησα νά ἔλθω εἰς τάς Πάτρας ὡς Ἐπίσκοπος καί νά ἀποδώσω τό χρέος τόπνευματικόν εἰς τόν ἀκάματον ἐργάτην τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅστις ὡς ἀστήρ φαεινός ἀνατείλαςεἰς Ἀρκαδίαν, ἐμεσουράνησεν εἰς τήν πόλιν τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.Συνεδέθη ἄρρηκτα τό ὄνομά του μέ τήν πνευματικότητα τῶν Πατρῶν, μέ τούς ἀγῶναςὑπέρ τῆς ἀληθείας καί τῆς διατηρήσεως ἀμωμήτου τῆς Θείας καί Ἁγίας διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας μας, τῆς ἀποκεκαλυμμένης δηλαδή ἀπό τόν Θεόν Ἀληθείας. Εἰς τήν μνήμην του οἱεὐσεβεῖς χριστιανοί τῶν Πατρῶν θά ἀνάβουν θυμίαμα εὐγνωμοσύνης καί ἐπί τοῦ τάφου τουθά καταθέτουν τά εὔοσμα ἄνθη τῆς εὐγνωμοσύνης των. Ὁσάκις τελοῦμεν Τρισάγιον ἐπί τοῦ τάφου του, αἰσθανόμεθα ζῶσαν τήν παρουσίαν καίτήν εὐλογίαν του. Ὅταν εἰς κάθε Θείαν Λειτουργίαν μνημονεύωμεν χρεωστικῶς τοῦ ὀνόματόςτου, εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἀναπαύεται μετά τῶν Ἁγίων ἐν τῇ ἀγήρω μακαριότητι.Συγχαίρομεν τήν Ἐνορίαν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πατρῶν, διότι ἀφιέρωσεν τό περιοδικόντης μέ τήν ἀπαρχήν τοῦ νέου ἔτους, κατά τό ὁποῖον ὡς κατ’ ἀρχάς ἀναφέρομεν, συμπληροῦταιτεσσαρακονταπενταετία ἀπό τῆς ὁσιακῆς κοιμήσεως τοῦ Πατρός Γερβασίου, εἰς τόν ἀκάματοναὐτόν ἐργάτην τῆς πίστεως καί εὐχόμεθα νά ἔχουν οἱ Ἱερεῖς, τό Προσωπικόν τοῦ Ναοῦ καίἅπαντες οἱ Ἐνορῖται τήν χάριν τοῦ Παναγίου Θεοῦ δι’ εὐχῶν τοῦ μακαριστοῦ Πατρός Γερβα-σίου.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ† Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
 Ἐν Πάτραις τῇ 11η Ἰανουαρίου 2009
 
3
Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ.ΓΕΡΒΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (
1964)
του Μητροπολίτου πρώην Πατρών
κυρού
 ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ (†)
1
 
Μ
ε βάσιν την προσωπική μου… γνωριμία…μπορώ υπεύθυνα να τον περιγράψω δι’όσους δεν τον εγνώρισαν. Διότι…πρέπει ναπληροφορηθούν υπεύθυνα και σωστά ποίος είναι οπραγματικός π. Γερβάσιος. Ήτο ο άνθρωπος ο αγνός και ανιδιοτελής. Τί-ποτε δεν ζητούσε για τον εαυτόν του. Για την δόξατου Χριστού όμως ζητούσε πολλά· για την Εκ-κλησία ζητούσε τα πάντα· για την οικοδομή τωνπιστών και διά την επικράτηση της βασιλείας τουΘεού ήτο απαιτητικός. Διά τον εαυτόν του μπο-ρούσε αδίστακτα να επαναλάβη τον λόγον τουΑπ. Παύλου:
«αργυρίου και χρυσίου ή ιματισμούουδενός επεθύμησα»
(Πράξ. 20,33). Δεν τον συνε-κίνησαν ούτε τα χρήματα, ούτε η λαμπρότης τηςεμφανίσεως. Ήτο ένας άνθρωπος σεμνός, λιτός,ταπεινός, απλός. Και όταν εκυκλοφορούσε στηνπόλη, και όταν ελειτουργούσε στον ναόν, δεν είχετην λαμπρότητα εις την εξωτερικήν εμφάνισιν.Αλλά είχε την άλλη λαμπρότητα, την οποίαν τουεχάριζε η χάρις του Αγίου Πνεύματος. Και έπρεπενα έχη κανείς το αισθητήριον το κατάλληλον, διάνα διακρίνη σ’ εκείνον τον απέριττον άνθρωποντο πώς εζούσε τα μυστήρια, πως εζούσε την λει-τουργική ζωή, πως ενεθουσιάζετο όταν εκήρυττε,πως ωμιλούσε υπεύθυνα στο εξομολογητήριον καιστην κατηχητική προσφορά του (…).Εδραστηριοποιείτο και ειργάζετο κυρίωςεις τέσσαρας τομείς: Εν πρώτοις ειργάζετο λει-τουργικώς… Μαζί δε με τον λειτουργικόν αυτόντομέα, εκαλλιεργούσε δεύτερον τον κηρυκτικόντομέα… Τρίτος τομεύς ήτο η εξομολόγησις, ειςτην οποίαν εκδαπανάται ώρες ατελείωτες, ημέρεςκαι νύκτες, ο Γέροντας… Και τέταρτος τομεύςτου ήτο ο κατηχητικός τομεύς… Ήτο δε, όπως εί-παμεν, ακούραστος· όπως είναι δε γνωστόν, ποτέδεν έκανε διακοπές· ούτε καλοκαίρια ήξερε, ούτεάλλους χρόνους διακοπών. Και ενθυμούνται οιπαλαιότεροι ότι έλεγε χαρακτηριστικά:
«αφού οδιάβολος δεν κάνει διακοπές, πώς μπορούμε εμείςνα κάνωμε διακοπές και να του αφήνωμεν ελεύθεροτον τόπο, να δουλεύη εκείνος και να κάνη τη ζημιάτου;» (…).
Δια να καταλήξω εις την περιγραφήν του ωςανθρώπου απλού και ζηλωτού, πρέπει να προσθέ-σω ότι ήτο αφιερωμένος εις τον Θεόν, ολόψυχα καιδιά βίου. Και του ταιριάζει πάρα πολύ, αν είπωμενδι’ αυτόν το
«περισσοτέρως ζηλωτής υπάρχων τωνπατρικών μου παραδόσεων»
αλ. 1,14). Ήτο παρα-δοσιακός άνθρωπος, ο οποίος δεν εννοούσε να με-τακινηθή ούτε κατά ένα ιώτα, ούτε κατά μία κεραίααπό ό,τι είναι γραμμένον στον νόμο του Θεού,στους κανόνας της Εκκλησίας, και εις την λειτουρ-γικήν ζωήν της Εκκλησίας. Με αυτή την ακεραιό-τητα και αυτόν τον ζήλον ειργάσθη ώστε να τουαρμόζη ο χαρακτηρισμός ως «ζηλωτού». Εκείνοιπου δέν τον κατενόησαν, τον έλεγαν φανατικόν.Αλλ’ όχι, δεν ήτο φανατικός! Ζηλωτής μόνον ήτο.Φανατικός θα πεί τυφλωμένος άνθρωπος, ο οποί-ος βλέπει με παρωπίδες, και από ένα πείσμα αντι-δρά, και επιμένει πεισματικά στη γνώμη του, για ναυποστηρίξη εκείνα που θέλει να υποστηρίξη.Αλλά ο ζηλωτής είναι ο φωτισμένος άνθρωποςπου εκείνα που υποστηρίζει, και στα οποία επιμέ-νει, έτσι τα πιστεύει και τα κατανοεί, και γι’ αυτόεπιμένει. Και τα «κατανοεί» όχι αυθαίρετα, αλλά μεφωτισμόν και με επιχειρήματα και με λόγον πραγ-ματικόν. Μπορεί να επιμένη μέχρι τέλους και μέχρικεραίας, και ας τον πούν ότι είναι των άκρων. Εκεί-νος θα δύναται να λέγη:
«περισσοτέρως ζηλωτήςυπάρχω των πατρικών μου παραδόσεων»
. Έτσι τονοιώθω, έτσι το ζω, έτσι το πιστεύω, έτσι το υπερα-σπίζω και το υποστηρίζω.
1
Από την ομιλία του:
Η Προσωπικότης και το Έργον του Αρχιμ. Γερβασίου Παρασκευοπούλου(†1964). Η πρότασις περί προτομής του, έκδ. Αναπλαστικής Σχολής Πατρών,
(Πάτραι) 1986, σ. 9,6, 7 και 10.

Activity (8)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 thousand reads
1 hundred reads
nic1238 liked this
ritsos liked this
nickpitt31 liked this

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->