«Ε
πλανήθηκα
», μας είπε. «
Ενόμιζα πως αλήθεια είχα το λαό μαζί μου, πως στο μεγάλο αυτό έργο που γίνηκε, με ακολουθούσε ο λαός. Επλανήθηκα. Ο λαός κουράστηκε βαρέθηκε. Δεν κακίζω το λαό, του ζήτησα θυσίες μεγαλύτερες από τις δυνάμεις του. Εγώ δεν υπολόγισα καλά τις δυνάμεις του, τον παρέσυρα σε έργο πολύ βαρύ
». Ευτυχώς που τονπαράσυρες.(«Είμαι
συντριμμένος, δεν έχω πια δυνάμεις ν΄αντιπαλαίψω.Είχα σχηματίσει το όνειρο πως ο Ελληνικός λαός με ακολουθεί, πήγε δια της βίας
». Όχι μεγάλε Ελευθέριε Βενιζέλε.Ο λαός και σήμερα σ΄ακολουθεί, σε νοσταλγεί και σεαναστηλώνει σε αιώνιο Πανελλήνιο σύμβολο).Το μόνο που μπορώ τώρα να αποπειραθώ είναι ένααπολογισμό πεπραγμένων για την Κύπρο πουπεριλαμβανόταν στα σχέδια του Ελ. Βενιζέλου. Ίσως επηρεασμένος από την Κρητική εμπειρία και την τελικήεπιτυχία με τη δική του στρατηγική στάθμισε την λαϊκήεξέγερση του 1931 ως αρνητική. Αυτό όμως δεν τον απέτρεψενα συνδεθεί με φιλία με ένα από τους πρωταγωνιστές της τονεξόριστο Ν. Κλ. Λανίτη που υπήρξε ένας υπέρθερμοςυποστηρικτής της Βενιζελικής πολιτικής.Ο απολογισμός για το Κυπριακό από μακρού ανεπαρκής καιαναποτελεσματικός. Ήδη το 1997 σε εκδήλωση στα Χανιά διερωτώμουν «
Πως θα αρθρώσω την είδηση ότι στην Κύπρο που περιλάμβανε μέσα στις προοπτικές διεύρυνσης ο Βενιζέλος, την Κύπρο την αέρινη, τη μακαρία τη γη, το όνειρο δολοφονείται, τοσυρματόπλεγμα, ως ακάνθινος στέφανος πληγώνει τη τιμή και την αξιοπρέπειά μας, πως η Τουρκική σημαία στον Πενταδάκτυλο μολύνει τη γη του Ονήσιλλου, πως τοκρησφύγετο του Μάτση στο Δίκωμο έγινε σταύλος, πως μια δρασκελιά πιο πέρα στα μνήματα της Σαλαμίνας σεριανίζει ένας βάρβαρος κατακτητής, πως οι «συνετοί και οι σώφρονες» μετράνε τα καριοφίλια και μας συνιστούν ρεαλιστική αποδοχή τετελεσμένων και εθνικού ξεκαθαρίσματος.Πως φρόνιμοι και καλοντυμένοι συνωστιζόματσε στην αίθουσα αναμονής των ξένων κέντρων αποφάσεων για να
Leave a Comment