Herinnering aan een clubman in hart en nieren
De Hazewind,clubblad vanVV Ruurlo.Opgericht1 april 1932.
De Hazewind verschijnt 10 maal per jaarmet een oplage van 725 stuks.Jaargang 34
Redake:
Jan Hendriksen Erik ScheperHugo Kamperman Erik Wehning
Eindredake:
Edwin Oltvoort
E-mail:
redake@vvruurlo.nl
Internet:
www.vvruurlo.nl
Niets uit deze uitgave mag wordenverveelvoudigd en/of openbaar gemaaktworden door middel van druk, fotokopie,scan of op welke wijze dan ook, zondervoorafgaande toestemming van de redake.
Drie jaar geleden op een avondstonden Hugo Kamperman en ik opde stoep bij Antoon Brinkerhof.We hadden een afspraak met hemgemaakt voor een bijdrage aan hette realiseren jubileumboek ten ge-volge van het 75 jarige bestaan vanonze club. Nadat Antoon ons hadbinnen gelaten en wij een plekjezochten in de huiskamer begon hijmeteen over de verrichngen vanons eerste elal te praten.Zonder enige vorm van twijfel konhij de stand opnoemen, het aantalpunten en ook nog eens het doelsal-do. Hier sprak iemand met een geel-zwart hart die ondanks zijn toen95 jarige leeijd nog volledig op dehoogte was. De (An)toon was gezeten Hugo en ondergetekende werdenoverspoeld met historische gebeur-tenissen over het ontstaan van hetvoetbal in Ruurlo, tot in de details.Over de wedstrijden in het Rijken-bargsebos waar het eerste veld lagen nog ligt, over de tegenstanderszoals de Hagedissen en Concordiade voorlopers van het huidige Reu-nie die te voet hun geliefde parjtjevoetbal kwamen spelen in Ruurlo.Antoon wist zelfs nog de tenue kleu-ren van de voorlopers van de VVRuurlo, onvoorstelbaar. Hij verteldedat hij kort na zijn lidmaatschap wasgevraagd voor de bestuursfunceals secretaris. Dit hee hij 17 jaarmet veel inzet gedaan en hij waseen goede bekende van de G.V.B /K.N.V.B. want ons archief bevat zeerveel correspondene uit zijn jd.Een prachg verhaal was dat vandie leren bal uit Engeland,deze hadAntoon geregeld in de oorlogsjdtoen ze geen bal meer hadden.Door dat hij contacten had op Kas-teel de Wiersse werd door de zoondes huizes vanuit Engeland een balopgestuurd. In deze moeilijke jdstuurde Antoon ook een brief naarde K.N.V.B. met de mededeling datde VV Ruurlo maar een elal tegelijkkon laten spelen om dat men nietover voldoende voetbalschoenenbeschikte en deze dus gewisseldmoesten worden.Natuurlijk kwam jdens ons gesprekook zijn ”sterrenelal” voorbij waar-van hij begin jaren 50 grensrechterwas en vele successen meebeleefde.We vroegen hem of hij een vergelijkkon maken tussen toen en nu omdatAntoon als een van de weinigen dezeperiode bewust hee meegemaakt.Hij was van mening dat het mooievoetbal van vroeger er niet meerwas en dat er desjds meer kwali-teit was. Spelers als Ernst en Wer-ner Wehning, Karel Stegeman, HenkWolsink en Bram Grooters kondenvoetballen en zijn bij de oudere ge-nerae nog zeer bekend, niet alleenin Ruurlo. Zelf schijnt Antoon ookeen begenadigd speler te zijn ge-weest gezien zijn volgende uitspraakop die avond:”Ik heb zo vaak tegenWerner gezegd,waren we maar wat jonger dan hadden we in het betaal-de voetbal gezeten”.Hij was ook op de recepe van deVV Vorden die ook 75 jaar bestonden alwaar Antoon een paar jaar hadgespeeld. Op die bewuste middaghad een tafel genoot tegen hemgezegd:”Bun ie neet den snell’n spitsBrinkerhof den mien zovaake veur-bie leep ”.Jao, dat klopt had Antoonglunderend ezegd.Hugo en ik kregen die avond meerdan voldoende tekst voor ons jubi-leumboek en we waren zeer onderde indruk van wat deze man op dieleeijd nog allemaal wist.Onder de indruk was ik ook van zijntoespraak op de recepe van onsvoetbalcluppie alwaar hij nogmaalszeer gedetailleerd een betoog hieldover het geval Steverink (Kappertje).Zijn conclusie was nog steeds datmen toenterjd Ruurlo ten onrechtehet kampioenschap had afgepaktmaar de bond had zich in een onmo-gelijke posie gemanoeuvreerd ennam onverklaarbare beslissingen.Dit kwam mede door Antoon wanthij bleef volharden in deze zaak endaar had de voetbalbond niet op ge-rekend. Ook wij zijn van mening dathij gelijk had want het bewijs mate-riaal is aanwezig.Ik mocht die middag Antoon het eer-ste exemplaar van ons jubileumboekoverhandigen en ik denk dat hij hetgeweldig hee gevonden dat hij inde gelegenheid was om dit grootste jubileum zo bewust mee te maken.Maar nu is er op 14 februari eeneinde gekomen aan dit alles met hetbericht dat Antoon Brinkerhof op de leeijd van 98 jaar was over-leden op zijn geboortegrond inVorden maar ik weet zeker dat zijnhart in Ruurlo lag. Wij zijn Antoonveel dank verschuldigd voor zijninzet voor onze vereniging en zul-len zijn warme persoonlijkheid envriendschap missen, een echteGEEL-ZWARTER is heen gegaan.Erik Wehning
Add a Comment