Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Replika 06/07

Replika 06/07

Ratings: (0)|Views: 755|Likes:
Published by teczowo

More info:

Published by: teczowo on Mar 04, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/10/2014

pdf

text

original

 
dwumiesięcznik społeczno - kulturalnyWYWIAD Z SARĄ WATERS SPECJALNIE DLA REPLIKI: BOŻENA UMIŃSKA
 
KULTURA„Niewinne igraszki“Anioły w Warszawie w lutymSzafa jest na ubraniePod osłoną nocyZłodziejkaComing out laureata Paszportu „Polityki“Love sick – Niebezpieczne związkiBarykadyPrzeciwdziałanie dyskryminacji
z powodu orientacji seksualnej w świetle prawa polskiego oraz stan- dardów europejskich 
Córka botanikaEDUKACJABez wiedzy ani ruszMARKETNie jesteśmy sami9 laureatów TELG Media AwardsZakupy przeciw homofobiiqFinanse i GayPowerOdpowiedzialność podatkowa zapartnera/kęFELIETONCudze ganimy swego nie znamyKULTURAGeje i lesbijki sprzed latFlaga na maszt! Irek jest nasz!
 
2
Wydawca:
Stowarzyszenie Kampania Przeciw Homofobii,ul. Żelazna 68, Warszawa, tel.: 022 423 64 38gazeta@kampania.org.pl
Redaktorka naczelna:
Ewa Tomaszewicz
 Zastępca redaktorki naczelnej:
Mariusz Kurc
Stała współpraca:
Agnieszka Szpak, Robert Biedroń, AnnaStachelska, Krzysztof Śmiszek, Radek Oliwa, Krzysztof Tomasik,Ewa Ślusarczyk, Michał Hucał, Małgorzata Rawińska
Marketing:
QM Orzoł, office@qmarketing.pl
Fotoedytor:
Oiko Petersen
Skład:
Agnieszka KraskaRedakcja nie zwraca tekstów niezamówionych oraz zastrzega sobieprawo do ich redagowania i skracania. Przedruki po uzyskaniupisemnej zgody wydawcy.
wstępniak
Tekst: Ewa Tomaszewicz
RAPORTDivyWYWIADS. Waters: Jestem zawodową lesbijkąKRAJGejbomber w kraju nad WisłąLudzie Dużego FormatuRówne prawa do miłościŚWIATHomomałżeństwa na świecieILGA-Europe uznana przez ONZJednak StrasburgSPOŁECZEŃSTWOZmierzch clubbingu
 
0
 
3
 
08
 
10
 
11
 
1
 
2
 
15
 
1
 
7
 
18
 
Dla tych, któ-rym na polskimrynku brakujedobrej literatu-ry o lesbijkach idla (choć nietylko) lesbijek – czyli równieżdla niżej podpi-sanej – rok 2007 zaczął sięnadzwyczaj mi-ło. Na początkustycznia do naszego pięknego kraju nad Wisłązawitała Sarah Waters, by promować swojąnową powieść „Pod osłoną nocy“. W tym sa-mym czasie ukazała się też długo oczekiwanaksiążka Anny Laszuk „Dziewczyny, wyjdźcie zszafy!“. Nie obyło się bez spotkań z autorkami – i to jakich! Cafe Kulturalna przy Teatrze Dra-matycznym, gdzie mieliśmy okazję spotkać się zSarą Waters, dosłownie pękała w szwach.Również kawiarnia w warszawskim Trafficudawno nie widziała tylu osób na promocjiksiążki, ile się tam zjawiło na spotkaniu z AnnąLaszuk. I nie słyszała tak gorącej dyskusji.Można by więc powiedzieć, że to takie optymis-tyczne, że tyle osób, że dobre książki, że wspania-łe autorki, gdyby nie dwa drobne incydenty pod-czas spotkania w Trafficu. Podczas dyskusji, któradość szybko zeszła z książki na tematy niekoniecz-nie z nią związane, z sali padły dwa pytania (za-dane przez dwóch mężczyzn): „Dlaczego utożsa-miamy homofobię z polskością?“ oraz „Czy homo-fobia jest rzeczywiście taka dolegliwa?“. I obaj py-tający zostali przez salę niemal zakrzyczani. Po-wód? Bo nie na temat. Bo ja wiem, o co panuchodzi, ale nie o tym tu przecież mówimy. Bo japanu powiem, o co panu chodzi, i dlaczego takiepytania są nie na miejscu. Może i nie są, ale prob-lem w tym, że nie były to pytania wrogie, leczzadane zwyczajnie z ciekawości. I jak w końcu,kiedy już wszyscy sobie pokrzyczeli, ta ciekawośćzostała zaspokojona, obaj panowie powiedzieli„ok, teraz rozumiem“. Skąd więc taka reakcja sali?A bo – jak kilka minut później stwierdziła jedna zuczestniczek spotkania – teraz jest gorzej niż kie-dyś. Jesteśmy zaszczuci, obrażani na każdymkroku. Czyli, dedukuję, chwilę wcześniej wystąpiłu nas syndrom oblężonej twierdzy. Bo tenmężczyzna (homofob pewnie!) na pewno chciałnas znieważyć. Bo przecież nie może być tak zwyczajnie, przyjaźnie ciekawy.Na szczęście chwilę później posypały się głosy zsali, że przecież wcale gorzej nie jest. Bo inaczejchociażby nie byłoby tego spotkania. I my – wasireplikanci – tym numerem naszego pisma do tychgłosów się bez wahania dołączamy. Bo czynaprawdę jest tak źle, skoro możemy pisać, żenajwiększe polskie media zostały przez wasnagrodzone jako przyjazne lesbijkom i gejom? I omotywach gejowskich i lesbijskich w piosenkachnaprawdę znakomitych polskich artystów? Skoroznaleźliśmy tyle div, które podziwiamy, ale którew większości swoją otwartością i wspieraniemnas na ten podziw więcej niż zasłużyły? I skoro„Replika“ na równi z mainstreamowymi mediamidostaje swoje pół godziny z Sarą Waters, bo choć jest małym pismem, to jednak – wg organiza-torów pobytu pisarki w Polsce – ważnym?Jasne, może być lepiej. W końcu obecność wżyciu kulturalnym czy w mediach nie zastąpinam związków partnerskich, nie jest lekarst-wem na wszystkie nasze bolączki. Ale – do-ceńmy to, co nam się udało osiągnąć. Jeszczekilkanaście lat temu istnieliśmy w dyskursiepublicznym jako co najwyżej dziwactwo lubproblem medyczny. Teraz nie ma dnia, byśmysię w nim nie pojawiali, i choć niewątpliwiespotykamy się z ogromną agresją, to z drugiejstrony – są całe rzesze ludzi, na których poprostu możemy liczyć.A jeżeli naprawdę chcemy zmian w prawie,ustawodawstwie, to zamiast narzekać, jak tonam źle, walczmy o nie. Działajmy. Albo cho-ciaż wspierajmy dobrym słowem, radą, podpi-sem pod listem protestacyjnym czy jednymprocentem z naszych podatków tych, którzydziałają na naszą rzecz. W końcu oddając ten jeden procent na chociażby KPH, nic nie traci-my. A przynajmniej nikt nam nie może zarzu-cić, że siedzimy z założonymi rękami i czeka-my, aż świat zmieni się bez nas.
Syndrom oblężonej twierdzy
 
Spis treści
14
 
21
 
Zdjęcie na okładce: Marcin Kokowski
 
3
Oczywiście, takie testy mogą być zawodne.Mój chłopak jest gejem, a ma wszystkie singleMadonny w nosie. Ale... uwielbia serial „Ab-solutely Fabulous“ i Meryl Streep w filmie„Diabeł ubiera się u Prady“. Coś więc jednak  jest chyba na rzeczy. Pewne gwiazdy są przezwielu gejów szczególnie lubiane, a niektóre znich wręcz otaczane swoistym kultem.Współczesną królową gejów jestMa
 
d
 
onna,która ze wspaniałą przesadą odgrywa kobie-cość w dziesiątkach jej wersji. Jej image jest jak najdalszy od kobiety – puchu marnego – istoty zwiewnej i słabej, którą mężczyznamógłby się zaopiekować i... posiąść. To gejówzdecydowanie nie kręci. Madonna niespuszcza wstydliwie wzroku, szepcząc frazesydo ucha heteryka, które sugerują: „bierzmnie“. Madonna przybiera seksowną pozę iśpiewa – jak podczas rozdania Oscarów w1991 r. – „sooner or later you’re gonna bemine“ („wcześniej czy później będziesz mój“).To ona rozdaje karty, ona rządzi i ona bierzemężczyzn (lub kobiety), gdy ma na to ochotę.Marylin Monroe działała odwrotnie i dlategonigdy nie miała statusu gejowskiej divy, za to jest chętnie naśladowana przez tranwestytówi drag queens. Marilyn puszczała oko (czyraczej mrużyła oczy) do facetów hetero iczekała na ruch z ich strony. Chciała im ule-gać. Była kociakiem, który śpiewając „HappyBirthday, Mr. President“, sam stanowił urodzi-nowy prezent dla prezydenta USA. Madonnamoże odegrać Marylin (jak w „Material Girl“),ale na serio prezydentowi – szczególnie obec-nemu – mogłaby co najwyżej rzucić „Fuck off,Mr. President“. Nigdy zresztą nie wahała siępublicznie używać wulgaryzmów, a po przer-wie w czasie jednego z koncertów wróciła nascenę ze słowami: „Sorry, musiałam się odlać,ale jak leję, to też wyrażam się artystycznie!“.Madonna może odgrywać dziewicę („Like aVirgin“), rezolutną zagubioną nastolatkę(„Papa Don’t Preach“), dominę z klubu s/m(„Erotica“), matkę narodu („Evita“) czypunkówę („Candy Perfume Girl“), ale w każdejz tych ról widać szwy - to wciąż ta samaMadonna. Madonna, która gra. Udawanie jest immanentną cechą div, tak jak jest wciążimmanentną cechą gejów, którzy nie są wstanie otwarcie wyrażać swej tożsamości, aczęsto wręcz prowadzą z nią walkę. Wbrewpowszechnemu przekonaniu, że utrzyma sięna firmamencie sezon lub góra dwa, bo publi-ce znudzą się szybko jej tanie skandale – Ma-donna trwa na szczycie niezmordowanie odwydania pierwszej płyty w 1983 r. W wojnie„świat kontra Madonna“ górą jest wciąż Ma-donna. Jak mogłaby nie być inspiracją dla ge- jów, którzy również każdego dnia muszą sta-wić czoła całemu światu i walczyć o swoje znieprzyjaznym otoczeniem?Madonna bywa też kiczowata do bólu i dosko-nała w swej niedoskonałości. Czyż nie są tocechy drag queens?A propos! Nie od parady będzie tu przypom-nieć, jak Ch
 
er – wielka gejowska diva – wspomniała drag queens na swojej pożegnal-nej trasie koncertowej: „Dlaczego muszę miećinny strój do każdej piosenki? No, przecieżgdybym spróbowała się raz nie przebrać,wszystkie drag queens rozdzwoniłyby się znewsem: ,Cher się skończyła!’“. Geje uwielbia- ją Cher również za to, że w swej sztucznościpołączonej z wielką autoironią jest bardzo au-tentyczna. Zupełnie jak Agr
 
a
 
do – bohaterka„Wszystko o mojej matce“ Almodovara (geja,który stworzył taką galerię gejowskich div wswych filmach, że należałoby mu poświęcićosobny artykuł), która opowiada, jakie częściciała i za ile sobie poprawiła. Na koniec zaśdodaje: „Jesteśmy tym bardziej autentyczni, im
     r     a     p
 
     o     r      t
Divy
 
W gejowskiej komedii romantycznej „Eating Out“ chłopak oświadczaswojej dziewczynie, że jest gejem. – Ale tylko troszeczkę. To chyba tylko taka faza – dodaje. – Tak? – mówi podejrzliwie dziewczyna – Wymień single Madonny zpłyty „Like a prayer“.Chłopak wyraźnie zadowolony zaczyna: – „Express yourself“, „Cherish“, „Oh, Father“… – A „Vogue“? – dziewczyna ma nadzieję, że zapomniał o tak ważnym singlu. – Och, mylisz się – krzywi się chłopak – „Vogue“ jestprzecież z soundtracku do „Dicka Tracy“! – To nie żadna faza! Jesteś 100-procentowym gejem!
Madonna
Tekst: Mariusz KurcKolaż: Oiko Petersen
Udawanie jest immanentną cechądiv, tak jak jest wciąż immanentnącechą gejów, którzy nie są w stanieotwarcie wyrażać swej tożsamości, aczęsto wręcz prowadzą z nią walkę.
Współpraca: Krzysztof TomasikAnna Stachelska
Cher

Activity (2)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 thousand reads
1 hundred reads

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->