Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Lidhja 12

Lidhja 12

Ratings: (0)|Views: 70|Likes:

More info:

Published by: Lidhja Hoxhallarëve Të Shqipërisë on Mar 15, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

03/15/2013

pdf

text

original

 
Lidhja 
ORGAN I LIDHJES SË HOXHALLARËVE TË SHQIPËRISË
 
 Viti II Nr 4 (12)
 
e premte 15 mars 2013 / 3 xhumadu el-evvel 1434
Fq 7 /Statusi i gruas ne kustetutënhyjnoreFq 5 /Feja në soqërinë baskëkoore
Nga
 
Ra A. HysA 
Fq 6 /Teoritë e formimit të Universit
Të jesh i dobishëm për vendin tënd
Fq 4 /Të rinj të pensionuar para koe
Nga
 
 Jta Tp
Nga
 Xha BAllA 
I
slami është një e që ruan ekuilibratnë çdo aspekt të natyrës njerëzore, atëshpirtërore dhe materiale, atë sociale dheindividuale, pa cenuar në asnjë momentas-njërën prej tyre edhe pse në mjat raste aivendos përparësi për njërën prej tyre karshitjetrës në kohë, vende apo kushte të caktu-ara. Kështu Islami ka vendosur parime dhepërgjegjësi që besimtari të jetë një qenieindividuale e pavarur nga të tjerët, por një-kohësisht i ka caktuar atij edhe përgjegjësi,të cilat e bëjnë atë një qenie shoqërore të do-bishme për njerëzit. Ky dimension islam nisqë me amiljen, e cila përbëhet nga prindëritdhe ëmijët. Muslimani për çdo njërin prejtyre ka detyrime dhe përgjegjësi të veçanta.Për ëmijët Islami ka urdhëruar që të duhendhe trajtohen me dashuri dhe mëshirë, tëmbahet drejtësi mes tyre dhe të edukohennë mënyrën më të mirë të mundshme. Ekjo për kohën dhe vendin ku jetojmë merrnjë rëndësi primare. Madje Proeti ynë (ale- jhisalatu ue selam) veç këshillave të përgjith-shme që jepte në këtë drejtim, shpesh evinte theksin tek problemet sociale të kohëssë tij, si për shembull kujdesi i veçantë qëduhej treguar për vajzat. Kjo sepse arabët easaj kohe, të sapo dalë nga periudha e in- jorancës para-islame i diskriminonin vajzatme pa të drejtë.Po kështu Islami e obligon njeriun tësillet mirë me prindërit dhe të kujdeset përta, sidomos kur ata janë të thyer në moshëdhe kanë nevojë më shumë për ndihmë dhepërkrahje, e cila përshin si anën materialedhe nanciare, por edhe atë emocionale dheshpirtërore. Ndaj do të ishte vërtet gjynah,nëse prindërit e një muslimani apo njëri prejtyre do të përundonte në azil për shkak seëmijët e kanë braktisur atë, një enomen ky i panjohur më parë për besimtarët. Dashuriadhe respekti ndaj tyre është i pakushtëzuar,madje edhe kur ata nuk janë besimtarë; ivetmi përjashtim qëndron në rastin kurprindi të urdhëron për diçka që ndalohetqartë nga eja, pra për një haram apo gjynahqë njihet si i tillë nga Islami. Por ndërkohëbindja ndaj tyre nuk e humbet vleshmërinënë raste të tjera. Allahu për këtë thotë nëKuran: “Nëse ata orvaten, që të më sho-qërosh Mua (në adhurim) diçka, për të cilënti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, por sillu mirëme ata në këtë jetë” (Lukman: 15) eksti iajetit tregon qartë se pavarësisht rasteve tëveçanta kur kemi të bëjmë me shkelje tëligjeve të Zotit, kjo nuk përbën justikim bindja ndaj prindërve –edhe kur prindërit janë njerëz mëkataose jobesimtarë- mos jetë norma themelore për çdo gjë tjetërqë nuk cenon ndalesat e Zotit. Urdhëresatprindërore sipas Islamit marrin përparësimadje edhe ndaj adhurimeve etare, kurato nuk janë obligative. Rasti më tipik ështëshembulli i ndalimit që Proeti i bëri atij nje-riu që donte të shkonte në një lutë, që nuk e kishte detyrim, ndërkohë që nuk u kishtemarrë leje prindërve, madje i kishte lënë atatë dëshpëruar.Kjo edhe pse vetë Proeti ishteshprehur kushedi sesa herë për vlerën dheshpërblimin tepër të madh që ka kjo vepërpër atë që ka qëllim të sinqertë, çka tregonrëndësinë që ka vendosja e drejtë e përparë-sive të detyrimeve dhe përgjegjësive etare.Më pas Islami i shtrin detyrimet sho-qërore, respektin dhe mirësinë për aresindhe njerëzit e aërm, për qinjët, miqtë dheshokët, për mbarë bashkësinë e besimtarëvenë veçanti dhe njerëzve në përgjithësi. Janëtë njohura thëniet e Proetit, që i kraha-son besimtarët si një ndërtesë, ku gurët esaj shtrëngojnë njëra-tjetrën, apo ku atakonsiderohen si një trup i vetëm organ-ik, ku shqetësimi për një pjesë të tij ështëshqetësim për gjithë trupin. Këto dhe ajetee hadithe të tjera tregojnë dimensionin so-cial të parimeve dhe mësimeve islame, aq saOmer ibn Hatabi thoshte, se “Nuk ka Islampa një bashkësi njerëzish.”Një dimension i rëndësishëm i kësajmarrëdhënie shoqërore është edhe dashu-ria dhe respekti për mbarë besimtarët mus-limanë kudo në botë, por kjo edhe ngavetë paraqitja që treguam më sipër kalonnëpërmjet një përparësie, e cila nuk mundtë neglizhohet. Detyrimet më të mëdha qëne si besimtarë kemi ndaj shoqërisë në tëcilën jetojmë nisin me njerëzit më të aërme duke vazhduar tek ata më të largëtit, ekëta nuk janë vetëm se njerëzit, të cilët narrethojnë dhe që përmendëm më sipër,dhe që padyshim përbëjnë shoqërinë dhebanorët e këtij vendi. Allahu thotë për këtënë Kuran: “Sipas Librit të Allahut, pjesëtarëte aresit janë më të aërt për njeri-tjetrin,sesa besimtarët e tjerë” (El-Ahzab: 6) Kjo dotë thotë se përgjegjësia dhe detyrimi që nekemi për njerëzit që na rrethojnë është mëe madhe sesa për ata që janë më larg. Rrje-dhimisht edhe kontributi për këtë vend dhekëtë tokë ku kemi lindur dhe rritur ështëmë parësor sesa për një vend tjetër. Kjo nuk do të thotë aspak, që ne si besimtarë mus-limanë të tregohemi moskokëçarës dhe tëmos solidarizohemi me vuajtjet dhe hallet ebesimtarëve kudo në botë, me ata që vritendhe masakrohen me pa të drejtë nga regjimekriminale, siç është rasti me muslimanët eSirisë. Ne nuk kemi pse të trembemi për tëthënë të vërtetën apo të heshtim për hir tënjë vetëkonormizmi absurd, për të drejtate atyre me të cilët ndajmë të njëjtin besimkudo në botë, por në anën tjetër nuk mundtë harrojmë detyrimet që kemi ndaj këtijvendi, duke treguar një internacionalizëmmë shumë emocional, që sjell më shumëdëme sesa dobi dhe ndërkohë lëmë pa bërëdetyrat e shtëpisë sonë të përbashkët.Është interesant ndoshta për një pjesëtë mësojnë se Islami e shtrin marrëdhëniene besimtarit edhe me mjedisin jo-njerëzorqë e rrethon. Kështu ne jemi të urdhëruartë jemi të mëshirshëm edhe me kashët, sidhe të mos dëmtojmë ekosistemin e venditku jetojmë. Tëniet Proetit për mëshirënqë duhet treguar ndaj kashëve dhe mos-dëmtimin e pemëve dhe të mbjellave janë tënjohura mirë për një pjesë të besimtarëve. Epadyshim të gjitha këto mund të përmblid-hen me dimensionin qiellor që vetë Proeti(alejhi salatu ue selam) ia jep me alët e tij,kur ai thoshte: “Mëshironi çka në tokë t’iumëshirojë Ai që është në qiell.”Kështu pra si mund të jetë i mëshirshëmmuslimani me krijesat e kësaj toke, nëse ainuk është i dobishëm për vendin dhe sho-qërinë e tij?!... Vetëm duke qenë i tillë ai eplotëson misionin dhe detyrimin që ka nëkëtë botë për të qenë adhurues i Zotit, vetëmkështu ai ndjek shembullin e Proetëve tëZotit, siç na e përshkruan Ai Isain (alejhi se-lam) kur thotë: “Unë jam rob i Allahut. Aimë ka dhënë Librin, më ka bërë Proet dhemë ka bërë të bekuar kudo që të jem. Ai mëka porositur që të alem e të jap zekat sa të jem gjallë, dhe që të jem i mirë ndaj nënëssime, dhe nuk më ka bërë të ashpër dhe tëpadëgjueshëm.” (Merjem: 30-32).
Nga
 
s kondAkçi
Nga
Brxh çekmeXHe
 
Lidhja
/
Nr. 4 / 15 mars 2013
2
LIDHJA HOXHALLARËVE TË SHQIPËRISË
Unaza e Re, Rruga: Teodor Keko mbi Alfa Bank, Tirane-Shqiperilidhjahoxhallareve@yahoo.com Tel & Fax: +355 (0)48320160
http://www.lidhjahoxhallareve.com
Bordi botues:
Justinian TopulliGenc PlumbiMustafa Tërniqi
Redaktor përgjegjës
Roald A. Hysa
Gazeta
Lidhja 
- e përtrejavshme
Fetv /
Përorm  eteve kurnore ekreve për zbukurm, në metet moernetë komunkcont e st e tyre
L
avdia i takon Allahut, paqja dhebekimet e ij qoshin për Proe-tin tonë Muhamed, pas të cilit nuk kaproet tjetër, për amiljen dhe shokët etij. Asambleja e Akademisë FikhutIslam me qendër në Mekë, që zhvil-lon aktivitetin e tij nën kujdesin eOrganizatës së Ligës së Botës Islame,në sesionin e saj të nëntëmbëdhjetëtë zhvilluar në Mekën e Nderuar, nëperiudhën ndërmjet 22-27 Sheval1428 h. / 3-8 - Nëntor 2007 shqyrtoikërkesën për etva të ardhur nga Sho-qëria “SABEC” në lidhje me shitjen eajeteve kuranore në ormën e dekorit.Pas dëgjimit të studimeve të paraqituradhe diskutimeve nga ana e anëtarëvepër këtë çështje theksoi se:Është e domosdoshme që të mad-hërohet Libri i Allahut dhe udhëzimete tij, t’i përmbahemi synimeve të tij,sepse Allahu i Lartësuar e ka zbri-tur Kuranin për të shërbyer si këshillëdhe mësim, për të mjekuar zemrat enjerëzve, që ata ta zbatojnë atë në tëgjitha çështjet e jetës së tyre, që ta lexo- jnë atë me vëmendje dhe për të përkuj-tuar Allahun, për të udhëzuar me të nëçdo situatë të tyre dhe që ta zbatojnëkurdoherë. Allahu i Lartësuar thotë: “O junjerëz! Ju ka ardhur një këshillë prejZotit tuaj, një mjekim për zemrat nëgjokset tuaja dhe një udhëzim dhemëshirë për besimtarët.”“Ne zbresim nga Kurani gjithçkaështë shërim dhe mëshirë për bes-imtarët, ndërsa të padrejtëve ai u shtonvetëm humbje.”“Tuaj se për ata që besuan ai ështëudhëzim dhe shërim, ndërsa ata që nuk besuan në veshët e tyre kanë shurdhimdhe për ta ai është verbërim. ë tillëtthërrasin nga një vend i largët.”Ai është një libër i begatë që ta kemizbritur ty, në mënyrë që të meditojnënë argumentet e ij dhe që njerëzit emendjes të marrin mësim.”Këshilli konrmon se muslimanëte kanë për detyrë që t’ia njohin librittë Allahut pozitën që ai meriton dheta vlerësojnë atë ashtu siç i takon tëvlerësohet, të kenë parasysh synimet eshpallura prej tij, të marrin shembull tëndritur prej tij dhe prej traditës së Pro-etit (alejhi salatu ue selam), në mënyrëqë të udhëzohen. Këshilli i përkujtonmuslimanët që të bëjnë detyrën e tyrekarshi ajeteve kuranore, duke i respek-tuar ato dhe duke i ruajtur nga çdo llojorme poshtërimi apo talljeje. Për këtëarsye ka vendosur sa vijon:Së pari:Lejohet shkrimi i ajeteve kuranoredhe zbukurimi i tyre, si dhe përdorimii tyre për një qëllim të ligjshëm, si p.sh.nëse shërbejnë si mjete për të sqaruarmësimin e Kuranit apo për t’ua mësuartë tjerëve atë, apo për përkujtim dhekëshillë sipas rregullave të mëposhtëm:1. abelat mbi të cilat ështëshkruar Kurani të trajtohen si të ishinKuran, për sa i përket prodhimit dhetransportit. Kjo bën të detyrueshmeplotësimin e procedurave që sigurojnërespektin ndaj ajeteve kuranore dhembrojtjen e tyre nga përçmimi.2. Mos neglizhimi i alëve dheshprehjeve kuranore dhe devijimii kuptimit të tyre nga kuptimi i tyreetar dhe mos nxjerrja e tyre nga kon-teksti.3. ë mos prodhohen nga lëndëtë pista që janë të ndaluara të përdoren.4. Mos tallja me to, duke pre-rë shkronjat dhe duke i utur alëttek njëra tjetra, dhe mos-teprimi nëzbukurimin e tyre deri në atë masë satë jetë e vështirë që të lexohen.5. ë mos bëhen ormën e njërymori, si p.sh. nëse bëhen në ormëne një njeriu, zogu apo kashe çarëdo,apo në orma të tjera që nuk janë tëhijshme për ajetet kuranore.6. ë mos përdoren për sajuarnuska mbrojtëse, apo për çdo besimtjetër të kotë, nuk duhet të vendosenas në prodhime mallrash banale dheas për t’i bërë marketing mallrave nëmënyrë që të joshen njerëzit.Së dyti:Nuk ka asgjë të keqe nëse ato shitendhe blihen nëse plotësojnë normat elartpërmendura.Nuk lejohet përdorim i ajetevekuranore si zile apo alarm në teleonatcelular apo në teleonat e ngjashme meta, për shkak se përdormi i ajeteve nëtë tilla raste e ekspozojnë Kuranin ndajpërçmimit apo nënvletësimit, duke endërprerë leximin apo duke e nënv-letësuar atë, si dhe për shkak se këtoajete mund të lexohen në situata dheambiente që nuk u shkojnë atyre përshtat.Për sa i përket regjistrimit të Kuran-it në teleona për ta dëgjuar atë prejtij, nuk ka asgjë të keqe, përkundrazikjo ndihmon në përhapjen e Kuranit,dëgjimin dhe meditimit rreth tij. Medëgjimin e tij në këto raste ka shpër-blime, ka përkujtim, mësim dhepërhapje të tij në mesin e muslima-nëve.Këshilli këshillon të gjitha organetpërgjegjëse në vendet islame, që të tre-gojnë kujdes në kontrollin e prodhimittë tabelave kuranore, për të siguruarmos e rregullave si dhe të ndalojnëimportimin e tabelave kuranore, ngavende dhe organe të cilat nuk i res-pektojnë ajetet amëlarta, që gjendennëpër këto tabela. Allahu i përket mbështetja, paqjadhe Bekimi i Allahut qotë për Proe-tin tonë Muhamed, për amiljen dheshokët e tij.
Burimi: http://www.themwl.org/Fatwa/default.
aspx?d=1&cidi=163&l=AR&cid=11
 A 
sambleja e Akademisë Ndërkom-bëtare të Fikhut Islam e mbled-hur në sesionin e saj të pestë në Kuvajtnë datat 1-6 Xhumadil Ula 1409 h, që ikorrespondon datave 10-15 Nëntor të vi-tit 1988, pasi vërejti me kujdes punimete paraqitura nga anëtarët dhe specialistëtnë lidhje me temën e dispozitës etare tëUrt (zakonit) dhe pasi dëgjoi diskutimetrreth kësaj teme, vendosi si vijon:Së pari: Me alën ur (zakon) kihetpër qëllim çdo gjë me të cilën janë ambi-entuar njerëzit, qotë ky veprim, alë apolënie. Ur në disa raste merret në konsid-erate nga sheriati dhe në raste të tjera jo.Së dyti: Ur nëse është i kuzuarbrenda një grupi të caktuar ai vlen si kon-sideratë brenda këtij grupi, dhe nëse ështëi përgjithshëm atëherë vlen për mbarënjerëzit.Së treti: Ur që merret në konsideratë ngaana etare duhet të përmbushë këto kushte:ë mos bjerë në kundërshtim meFenë, nëse një zakon (ur) i caktuar bie
Zkoni, vler e tij nëdispozitt fetre
ndesh me një tekst etar apo me ndonjërregull të sheriatit, atëherë ky zakon nuk merret në konsideratë.Ur (zakoni) duhet të jetë i vazh-dueshëm dhe i qëndrueshëm ose mbi-zotërues në shumicën e rasteve.Ur (zakoni) duhet të ekzistojë paranisjes së një veprimi që përligjet nëpërm- jet tij. Ata nënshkruajnë një aktmar-rëveshje nuk duhet të jenë shprehurndryshe nga ajo që është zakon, por nëseata shprehen ndryshe në aktmarrëveshjeatëherë ur (zakoni) përkatës nuk merretnë konsideratë.Së katërti: Fakihu –qotë ky myti apogjykatës- nuk i lejohet t’i qëndrojë striktasaj që përcillet nëpër librat e khut islampa marrë parasysh ndryshimin e zakonevedhe traditave. Allahu e di më miri
Burimi: http://www.fqhacademy.org.sa/ qrarat/5-8.htm
AkAdemiA e Fikhut islAm me qendër në mekë
Nuk lejohet që zekati i detyruar tu jepet jomuslimanëve, sepse hadithtregohet se zekati merret nga të pasurite muslimanëve dhe u jepet të varërve tëtyre. Ibn Mundhir thotë: “ë gjithë di- jetarët njihen janë unanim se dhim-iut nuk i jepet nga zekati i pasurisë asgjë;këtu përjashtohen vetëm ata që kërkohettu arohet zemra me Islamin (mueleetikulubuhum) .”Ndërsa për sa i përket sadakasë jo tëdetyruar, ajo lejohet t’i jepet jomusli-manit, duke u bazuar në alën e Proetit(alejhi salatu ue selam) që i tha Esmasë,bijës së Ebu Bekrit: “Ruaji marrëdhënietme nënën tënde.” ndërkohë që nëna esaj ishte idhujtare. Po kështu argumentështë edhe ala e Allahut që thotë: “Al-lahu nuk ju ndalon të silleni mirë dhetë jeni të drejtë ndaj atyre që nuk luto- jnë kundër jush për shkak të esë dhe qënuk ju dëbojnë prej shtëpive tuaja. Metë vërtetë, Allahu i do të drejtët.” (el-Mumtehine: 8)Ka një mendim të Zuhriut, EbuHanies, Muhamedit dhe Ibn Shu-brumes, të cilët e lejojnë zekatin e tritt’i jepet dhimiut, duke u nisur nga ajetii mësipërm.Shejh Atijetu SakhrMaj 1997
Burimi: http://www.islamic-council.com
FetvAtë e ez’hArit
 a lejohet tu jepet zekti jomuslimnëve?
 
Nr. 4 / 15 mars 2013
 
/
 
Lidhja
3
 A 
llahu i Madhëruar thotë në Kura-nin Famëlartë: “Zoti yt ka urd-hëruar, që të mos adhuroni askënd tjetërpërveç Atij dhe që të silleni mirë meprindërit. Nëse njëri prej tyre ose të dy arrijnë pleqërinë te ti, mos u thuaj atyreas “uh!”, mos i kundërshto, por drejtojuatyre me alë respekti. Lësho para tyrekrahët e përuljes prej mëshirës dhe thuaj:“O Zoti im, mëshiroji ata, ashtu siç mëkanë rritur, kur unë isha i vogël!” El-Isra.Këto dy ajete kuranore nuk kanënevojë më për shpjegim, mjaton që Zotii Plotuqishëm e ka renditur respektinndaj prindërve si detyrë menjëherë pasadhurimit të ij, duke lënë kështu passhumë prej veprave të tjera madhoretë Islamit. Madje në një hadith proe-tik tregohet se një njeri shkoi te Proeti(alejhis-salatu ues-selam) dhe i mori lejetë shkonte në lutë për hir të Allahut,ndërsa Proeti (alejhis-salatu ues-selam)pasi mori vesh që ai i kishte të dy prindëtgjallë i tha: “Shko bëje xhihadin tek ata tëdy.” (Buhariu dhe Muslimi.) Dmth shkodhe përpiqu të tosh kënaqësinë e të dy prindërve të tu duke ju shërbyer atyre nëmënyrën më të mirë. Në një version tjetërtregohet, se kur Proeti (alejhis-salatu ues-selam) mësoi se ai kish lënë të dy prindërit
Ozi i shpirtit /
islm mb surnë erespektn n prnërve
Nga
 
mtafa TeRniqi
e tij duke qarë i tha: “Kthehu dhe bëji atatë qeshin ashtu sikurse i ke bërë të qajnë.”Në një hadith proetik tregohet se di-kush pyeti: “O i Dërguari i Allahut! Cilinjeri meriton më shumë shoqërinë dhekujdesin tim? Proeti (alejhis-salatu ues-selam) tha: “Nëna jote.” Pasi e përsëritikëtë tri herë tha: “Pastaj babai yt, pastajata që janë më të aërm.” Buhariu dheMuslimi.Në një hadith tjetër që e transme-ton Muslimi, Proeti (alejhis-salatu ues-selam thotë: “Është i poshtëruar, ështëi poshtëruar, është i poshtëruar, ai i ciliarrin moshën madhore e të dy prindërvetë tij, ose të njërit prej tyre dyve dhe nuk utet në Xhenet!” Kjo alë proetike ështëe qartë dhe tregon se Xheneti qëndronpikërisht te respekti dhe nderimi që duhett’ia kushtojmë prindërve tanë, sidomosnënës, e cila është munduar çdo herë dhenë çdo moment të mbrojë, të gëzojë, re-hatojë dhe të lumturojë ëmijët e saj. Përkëtë Allahu në Kuran thotë: “Ne e kemiurdhëruar njeriun që t’i nderojë prindërite vet. Nëna e ka mbartur atë, duke du-ruar mundim pas mundimi, e ndarja etij (nga gjiri) është brenda dy vitesh. Nei thamë atij: “Bëhu alënderues ndaj Mejedhe prindërve të tu!” Lukman 14. Në këtëajet kuranor Allahu na kujton mundimete nënës për ëmijën e saj. Kohën e shtat-zanisë për nëntë muaj me radhë, lindjen ecila është mundim më vete dhe durimine përkushtimin e nënës për ta mbajtur samë mirë ëmijën e saj deri kur ai rritet dheorcohet.Sa herë ka ndjenjur pa gjumë nëmënyrë që t’i feje qetë dhe rehat? Saherë është merakosur dhe sikletosur prejteje dhe ajo të ka qetësuar? Sa herë e keshqetësuar dhe ajo të ka mëshiruar? Njënënë përkushtohet aq shumë për ëmijëte saj, sa është në gjendje të mbajë bashkëduke u dhënë rehati dhe dashuri 5 ëmi- jëve njëherësh, ndoshta dhe shumë,ndërkohë dhjetë ëmijë të saj ndoshtanuk munden ta bëjnë dot të lumtur njënënë. Prindi nuk meriton të respektohete të kujtohesh për të një herë në vit, osenjë herë në muaj apo një herë në javë,por çdo ditë. Madje disa prej dijetarëvetë hershëm islamë, në komentin e ajetittë lartpërmendur shpjegojnë se hakunprindërve mund t’ia japësh veç atëherëkur kujtohesh për ta dhe i alënderonpesë herë në ditë, ashtu sikurse e adhu-ron Allahun e Madhëruar pesë herë nëditë. Feja islame na ka mësuar se prindiështë shumë i shtrenjtë për ne, dhe sekur tojmë kënaqësinë e tyre kemi t-uar kënaqësinë e Krijuesit tonë, Allahuttë Lartësuar. Nga ana tjetër eja na më-son se prindi duhet të gëzojë respektinmaksimal dhe të bëjmë kujdes e mos t’uathyejmë atyre zemrën e as t’i oendojmëqotë dhe me mënyra të tërthorta. Në njëhadith proetik Pejgamberi (alejshis-sala-tu ues-selam) thotë: “Nga gjynahet më tëmëdha është atëherë kur njeriu arrin tëmallkojë dy prindërit e tij.” E pyetën: O iDërguari i Allahut! E si mund t’i mallko- jë njeriu dy prindërit e tij?- Proeti (ale- jhis-salatu ues-selam) iu përgjigj: “Njeriue shan babain e një tjetri dhe ai ia kthennë të njëjtën mënyrë. Po ashtu ia shanedhe nënën, dhe ai ia kthen në të njëjtënmënyrë.” (Buhariu dhe Muslimi.)Edhe sikur prindërit të jenë gabimtarënë aspekte të ndryshme ata duhen du-ruar dhe respektuar. Madje edhe sikur tëurdhërojnë për diçka që Allahu e urren ainuk i bindet atyre, mirëpo këtë ia tregonme butësi dhe tolerancë, dhe të mundo-het sa më shumë të mos ia thyejë atyrezemrën. Allahu i Lartësuar në Kuranthotë: “Nëse ata orvaten, që të më sho-qërosh Mua (në adhurim) diçka, për tëcilën ti nuk ke dijeni, mos i dëgjo, porsillu mirë me ata në këtë jetë dhe ndiqrrugën e atij që drejtohet tek Unë me de-votshmëri!” Lukman 14.
O
biri im kjo është letra eshkruar nga nëna jote evobekët. E kam shkruar duke mëardhur turp nga vetja ime pasi kamhezituar shumë dhe kam pritur gjatë.Shpesh herë e kam marrë lapsin nëdorë, por lotët ma hiqnin nga dora.O biri im rënkimi i zemrës timeështë i vazhdueshëm pa ndërprerje.O biri im pas kësaj moshe të thyerdhe periudhe të gjatë vërej se je bërëburrë serioz dhe me logjikë të kom-pletuar e me ndjenja të ekuilibruara.Kam bindjen se e meritoj ta lexoshkëtë letër së paku. Pastaj edhe grisee thërrmoje nëse dëshiron, ashtu siçmë ke grisur dhe copëtuar zemrënmë parë.O biri im, që prej njëzet e pesëvjetësh më parë kur ishte një ditë emrekullueshme në jetën time. Ditakur më njotoi mjeku se isha shtatzë-në, dhe nënat o biri im e kuptojnëshumë mirë domethënien e kësajjale. Ajo ditë ishte një përzierjemes lumturisë dhe gëzimit, dhe il-lim i dhimbjeve dhe transormimevetrupore dhe psikologjike. Pas këtijlajmi të gëzueshëm të kam mbar-tur në barkun tim plot hare e gëzimnëntë muaj pa pushim. Ngriheshame vështirësi, lija me vështirësi,ushqehesha dhe merrja rymë mevështirësi, por e gjitha kjo nuk mapakësonte dashurinë që ndjeja përty; përkundrazi dashuria shtohej emalli rritej për çdo ditë që kalonte.ë kam mbartur o biri im, vështirësi
Letr e nënës ërgur jlt të sj mosmrënjoës
pas vështirësie e dhimbje pas dhim-bje, kur lëvizje në barkun tim lum-turohesha, kur të shtohej peshagezohesha, ishe barrë e rëndë përmua e kisha shumë mundime, derisa erdhi agimi i asaj dite që nuk mëzuri gjumi e nuk m’u mbyllën qer-pikët, aq shumë më kaploj dhimbjashqetësimet, sorcimet, rika e stre-si sa nuk ka laps që ta përshkruaj.Dhimbjet arritën deri në atë masë,sa nuk mund të qaja. E kam parëvdekjen me sy disa herë deri sa dolenë dritën e kësaj bote. Në atë mo-ment u përqauan lotët e britmavetë tua me lotët e gëzimit tim, në atëmasë sa i shinë të gjitha dhimbjetdhe plagët që kisha, madje aq shumëtë desha sa dhimbjet që kisha nuk më penguan të të puth në ato çastepara çdo veprimi tjetër.O biri im, kaluan vite nga jeta jotee unë të mbaja aër zemrës, të laja epastroja me duart e mia. Prehrin time kishe krevat, gjoksin tim e kisheushqim, e gdhija natën që të fejegjumë, lodhesha ditën që të gezoja ty.Ëndrra ime çdo ditë ishte të shikojabuzëqeshjen tënde, gëzimi im në çdoçast ishte të kërkoje diçka ti e unë taplotësoja atë. Kaluan ditë e netë eunë në këtë gjendje vazhdoja, duke tëshërbyer me përkushtim, duke të ush-qyer pa pushim, duke u përkujdesurvazhdimisht. Gjithmonë lutesha perty dhe të mirën tënde pa ndërprerje.ë ndiqja me vëmendje e kujdes ditëpas dite, derisa u rrite. Shtati yt l-loi të zhvillohej, shenjat e burrërisëlluan të dallohen tek ty, dhe unëllova të kerkoj majtas e djathtas tëtë gjej nusen që ti doje. Erdhi koha emartesës tende, u arua dita e dasmëstënde, m’u copëtua zemra, lotët mërridhnin aqeve nga gëzimi për jetëntënde të re dhe nga mërzia e ndarjesprej meje. Kaluan orë të gjata e çastetë ngadalta, kur konstatova se ti nuk  je biri im njihja parë.Buzëqeshja jote lloi të shuhet, zëriyt lloi të humbasë, mua më in- jorove e detyrimet ndaj meje i har-rove! Ditët kalojnë e ti nuk dukeshgjëkundi, pres me padurim të dëgjojzërin tënd, por braktisja që më bërezgjati e ditët u larguan. sytë i mbajgjatë drejte nga dera, por nuk erdhe.Veshët i drejtoj nga zilja e teleonit,saqë u bëra vesveselije. Ja po kalojnënetët e errëta e ditët e gjata, e unë nuk të shikoj dhe zerin s’ta dëgjoj, e in- jorove atë që është përkujdesur për ty me përkushtim!O biri im, nuk kërkoj veçse diçkashumë të vogël! Më konsidero mua,si një nga shokët e tu të largët, madjeme atë që është në skajin e undit tëshoqërisë tënde! O biri im më konsi-dero një stacion mujor të jetës tënde,thjesht që të të shikoj qotë edhepër disa çaste! O biri im, shpina mëështë kërrusur, gishtërinjtë më drid-hen, sëmundjet më kanë sulmuar,epidemitë më kanë vizituar. Ngri-hem me vështirësi, ulem me mun-dim dhe zemra ime vazhdon të rrahëpër dashurinë që kam për ty! O biriim, gjithmonë kur marr vesh se je igëzuar dhe i lumtur në jetën tënde,më shtohet edhe mua lumturia e gë-zimi, por habitem kur mendoj se ti je djali im, e çamëkati kam bërëunë, që më konsideron armike dhenuk guxon as të më shikosh dhe tërëndon vizita ime, mos vallë kam ga-buar ndonjë ditë në sjelljen time mety? O biri im, më dhuro një pjesë ngamëshira jote, më ndihmo pak me njëpjesë të asaj çka më detyrohesh mua.ë lutem më jep pak mirësi se Zotii don të mirët. O biri im shpresojtë të shikoj, nuk dua më shumë sekaq, ma mundëso së paku ta shikojytyrën tënde të vrenjtur dhe tëinatosur. O biri im më është copë-tuar zemra, po më rrjedhin lotët,e ti je gjallë shëndoshë e mirë, dhenjerëzit vazhdimisht i dëgjoj duke tëlavdëruar, përmendin moralin, bu- jaritënde... Zgjohu o biri im, seedhe ty po të arohet pleqëria, do tëkalojnë vitet dhe do ta shikosh vetentënde plak, e shpërblimi është sipaspunëve që ke bërë. Kam rikë, se dot’i shkruash djalit tënd me lot në sy,ashtu siç po të shkruaj unë ty! O biriim, rikësoju Zotit dhe kthehu tek nëna jote e shija lotët asaj, e largo- ja mërzinë dhe brengat. E tani përnë und, nëse dëshiron grise edheletrën, por dije se kush bën një vepërtë mirë e bën për veten e tij dhe kushbën një të keqe, po për veten e tij ebën.

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->