• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Η
 
φυσιολογία
 
και 
 
οι 
 
συναφείς
 
επιστήμες
 
κατά
 
τον
20
ο
 
αιώνα
 
Καθηγητής
 
Ιωάννης
 
Χατζημηνάς
, MD, PhD.
Ομότιμος
 
Καθηγητής
 
Ιατρικής
 
Σχολής
 
Παν
/
μίου
 
Αθηνών
 [
πρ
.
Καθηγητής
 
στην
 
Εθνική
 
Ακαδημία
 
Σωματικής
 
Αγωγής
(
ΕΑΣΑ
,
 νυν
 
ΤΕΦΑΑ
)]
Αγαπητοί 
 
συνάδελφοι 
,
κυρίες
 
και 
 
κύριοι 
,
Πριν
 
προχωρήσω
 
στην
 
ανάγνωση
 
αυτής
 
της
 
διάλεξης
,
 νομίζω
 
ότι 
 
οφείλω
 
μιαν
 
εξήγηση
 
γι 
 
αυτό
 
που
 
θα
 
επακολουθήσει 
.
Αρχικά
,
όταν
 
ανέλαβα
 
αυτό
 
το
 
έργο
,
είχα
 
αρχίσει 
 
 να
 
μαζεύω
 
 υλικό
 
που
 
θα
 
μου
 
ήταν
 
χρήσιμο
 
για
 
την
 
κατά
 
γράμμα
 
απεικόνιση
,
έκθεση
 
και 
 
ερμηνεία
 
όλων
 
αυτών
 
των
 
κατακτήσεων
 
που
 
επετεύχθησαν
 
στον
 
τομέα
 
της
 
Φυσιολογίας
 
και 
 
των
 
συναφών
 
επιστημών
 
κατά
 
τον
20
ό
 
αιώνα
.
Αυτό
 
θα
 
ήταν
 
σύμφωνο
 
με
 
τον
 
τίτλο
 
που
 
είχα
 
ήδη
 
ανακοινώσει 
,
και 
 
που
 
αποτελεί 
 
απόλυτη
 
προσαρμογή
 
προς
 
το
 
σχεδιασμό
 
αναφορικά
 
με
 
το
 
περιεχόμενο
 
και 
 
τα
 
πλαίσια
 
αυτής
 
της
 
σειράς
 
των
 
διαλέξεων
.
Πολύ
 
γρήγορα
 
όμως
 
αντιλήφθηκα
 
ότι 
 
αυτό
 
το
 
εγχείρημα
 
δεν
 
διέφερε
 
και 
 
πολύ
 
από
 
τον
 
άθλο
 
της
 
πλήρωσης
 
του
 
πίθου
 
των
 
Δαναϊδων
,
ούτε
 
βέβαια
 
και 
 
η
 
πραγματοποίησή
 
του
 
θα
 
είχε
 
κανένα
 
χρήσιμο
 
και 
 
λογικά
 
αποδεκτό
 
αποτέλεσμα
.
Αυτό
,
γιατί 
 
η
 
έκταση
 
αυτής
 
της
 
απεικόνισης
 
θα
 
ήταν
 
απίθανα
 
εκτενής
,
και 
 
η
 
πορεία
 
εξαιρετικά
 
δαιδαλώδης
,
καθώς
 
η
 
αφήγηση
 
θα
 
επικεντρώνεται 
 
διαδοχικά
 
στα
 
πάμπολλα
 
και 
 
διάφορα
 
θέματα
 
που
 
θα
 
αναδύονταν
 
στην
 
επιφάνεια
 
του
 
ενδιαφέροντος
 
κατά
 
την
 
πορεία
 
μας
 
στο
 
χρόνο
.
Εξάλλου
,
η
 
κάποια
 
λογική
 
μεταξύ
 
τους
 
σύνδεση
 
θα
 
απαιτούσε
 
αρκετά
 
μεγάλη
 
και 
 
εξαντλητική
 
προσπάθεια
 
τόσο
 
από
 
εμένα
 
που
 
θα
 
την
 
επιχειρούσα
 
όσο
 
και 
 
για
 
τους
 
ακροατές
 
που
 
θα
 
προσπαθούσαν
 
 να
 
την
 
παρακολουθήσουν
.
Θα
 
έπρεπε
 
λοιπόν
 
 να
 
εξευρεθεί 
 
κάποιος
 
άλλος
 
τρόπος
 
αντιμετώπισης
 
και 
 
επεξεργασίας
 
του
 
θέματος
.
 Έτσι 
,
κατέληξα
 
στην
 
απόφαση
 
της
 
επισκόπησης
 
και 
 
της
 
σκιαγράφησης
 
ορισμένων
 
μόνο
 
χαρακτηριστικών
 
επιτευγμάτων
 
στη
 
Φυσιολογία
 
και 
 
τις
 
συναφείς
 
επιστήμες
 
κατά
 
τον
20
ό
 
αιώνα
,
με
 
τη
 
μέθοδο
 
της
 
εικονικής
 
και 
,
κατά
 
το
 
πλείστον
 
επιλεκτικής
 
τους
 
θεώρησης
,
με
 
γνώμονα
 
την
 
αξία
 
και 
 
την
 
ουσιαστική
 
σημασία
 
των
 
επιτευγμάτων
 
αυτών
,
με
 
βάση
 
 υποκειμενικά
 
μου
 
κριτήρια
.
Εδώ
 
όμως
 
 υπεισέρχεται 
 
και 
 
ένας
 
άλλος
,
πολύ
 
σημαντικός
 
παράγων
 
που
 
αφορά
 
τον
 
τρόπο
 
της
 
παρουσίασης
 
της
 
 υποκειμενικής
 
αυτής
 
θεώρησης
 
των
 
επιτευγμάτων
 
αυτών
,
σε
 
συσχέτιση
 
με
 
την
 
ευχερέστερη
 
και 
 
άνετη
 
κατανόησή
 
τους
 
από
 
τους
 
ακροατές
 
μου
.
Το
 
θέμα
 
ανάγεται 
 
στον
 
ιδιαίτερο
,
προσωπικό
 
τρόπο
 
που
 
χρησιμοποιώ
 
για
 
τη
 
διατύπωση
 
και 
 
την
 
έκφραση
 
των
 
σκέψεων
 
και 
 
των
 
συμπερασμάτων
 
μου
.
Πράγματι 
,
από
 
πολύ
 
παλιά
,
μου
 
έγινε
 
συνήθεια
,
που
 
με
 
το
 
χρόνο
 
ενισχύθηκε
 
προοδευτικά
,
για
 
 να
 
καταστεί 
 
μια
 
δεύτερη
 
φύση
,
η
 
παρατήρηση
,
η
 
μελέτη
 
και 
 
η
 
σπουδή
 
της
 
λεπτομέρειας
 
σε
 
απίστευτο
 
βάθος
,
που
 
φτάνει 
 
στα
«
μεγέθη
»
των
 
 υποατομικών
 «
στοιχειωδών
 
σωματιδίων
αλλά
 
και 
 
πέρα
 
από
 
αυτά
,
καθώς
 
και 
 
στη
 
διαστολή
 
απίστευτα
 
μικρών
 
διαστημάτων
 
του
 
χρόνου
,
έτσι 
 
ώστε
 
τα
 
γεγονότα
 
 να
 
εκτυλίσσονται 
 
μπροστά
 
στα
 
 
μάτια
 
της
 
φαντασίας
 
μου
 
με
 
ρυθμό
 
βραδείας
 
προβολής
(slow motion),
με
 
καταπληκτική
,
αλλά
 
και 
 
με
 
έξοχα
 
αποκαλυπτική
 
και 
 
μεγαλοπρεπή
 
βραδύτητα
!
Αλλά
 
και 
 
το
 
αντίθετο
 
μου
 
συμβαίνει 
:
Οι 
 
αλληλουχίες
 
των
 
γεγονότων
,
πραγματικών
 
είτε
 
και 
 
 υποθετικών
,
που
 
διαρκούν
 
από
 
λίγες
 
μόνο
 
ώρες
 
ως
 
και 
 
μερικά
 
δισεκατομμύρια
 
χρόνια
,
μπορούν
 
 να
 
επιταχύνονται 
 
στη
 
οθόνη
 
του
 
βίντεο
 
της
 
φαντασίας
,
έτσι 
 
ώστε
 
 να
 
καταλαμβάνουν
 
τόσο
 
χρόνο
 
όσος
 
απαιτείται 
 
για
 
την
 
ευκρινέστερη
 
ανάλυση
,
ταξινόμηση
 
και 
 
κατανόησή
 
τους
.
Εξάλλου
,
από
 
όσο
 
μπορώ
 
 να
 
θυμάμαι 
,
πάντα
 
μου
 
άρεσαν
 
οι 
 
αριθμοί 
 
και 
 
όλες
 
εκείνες
 
οι 
 
έννοιες
 
που
 
μπορούν
 
 να
 
εκφράζονται 
 
και 
 
 να
 
παριστάνονται 
 
με
 
αριθμούς
.
Αλλά
 
και 
 
όλες
 
οι 
 
μαθηματικές
 
αλλά
 
και 
 
οι 
 
απλές
 
αριθμητικές
 
πράξεις
 
και 
 
 υπολογισμοί 
,
απλοί 
 
και 
 
περίπλοκοι 
:
Κάποτε
,
όταν
 
ακόμα
 
φοιτούσα
 
στο
 
Γυμνάσιο
 
πολλά
 
χρόνια
 
πριν
 
από
 
την
 
εποχή
 
των
 
ηλεκτρονικών
 
 υπολογιστών
 
είχα
 
αγοράσει 
 
ένα
«
λογιστικό
 
κανόνα
» (sliderule),
ο
 
οποίος
 
είχε
 
πράγματι 
 
δεινοπαθήσει 
 
στα
 
χέρια
 
μου
.
Τον
 
χειριζόμουνα
 
με
 
τις
 
ώρες
,
όχι 
 
μονάχα
 
για
 
 να
 
με
 
διευκολύνει 
 
στη
 
λύση
 
των
 
προβλημάτων
 
στα
 
μαθηματικά
,
την
 
άλγεβρα
 
ή
 
την
 
τριγωνομετρία
,
αλλά
 
και 
 
για
 
τον
 
 υπολογισμό
 
των
 
πιο
 
απίθανων
 
μεγεθών
 
που
 
ήταν
 
δυνατό
 
 να
 
φανταστώ
,
και 
 
σας
 
ορκίζομαι 
 
ότι 
 
φανταζόμουνα
 
πολλά
 
πάρα
 
πολλά
 
πιθανά
 
και 
 
απίθανα
 
πράγματα
,
που
 
απαιτούσαν
 
τον
 
άμεσο
 
 υπολογισμό
 
τους
,
τις
 
περισσότερες
 
φορές
 
αρκετά
 
περίπλοκο
 
και 
 
μπερδεμένο
!
Βέβαια
 
ποτέ
 
μου
 
δεν
 
διανοήθηκα
 
 να
 
μιμηθώ
 
τους
 
λογίους
 
του
 
Βυζαντίου
,
οι 
 
οποίοι 
,
ακόμα
 
και 
 
λίγες
 
μόνο
 
μέρες
 
πριν
 
από
 
την
 
άλωση
 
της
 
Πόλης
,
διεξήγαγαν
 
ατέρμονες
,
θυελλώδεις
 
συζητήσεις
 
για
 
την
 
ανεύρεση
 
του
 
καλύτερου
 
τρόπου
 
για
 
τον
 
 υπολογισμό
 
του
 
αριθμού
 
των
 
αγγέλων
 
που
 
μπορούν
 
 να
 
χωράνε
 
όρθιοι 
 
σε
 
κεφαλή
 
καρφίτσας
!
Προσπάθησα
 
όμως
 
 να
 
 υπολογίσω
 
τον
 
αριθμό
 
των
 
ατόμων
 
μετάλλου
 
που
 
αποτελούν
 
αυτή
 
την
 
καρφίτσα
!
Αυτή
 
η
 
μανία
 
της
 
αριθμοδιερεύνησης
 
δεν
 
με
 
εγκατέλειψε
 
ποτέ
.
Σήμερα
 
δε
,
με
 
την
 
έλευση
 
πρώτα
 
των
 
ηλεκτρονικών
 
 υπολογιστών
 
τσέπης
 
και 
 
στη
 
συνέχεια
 
με
 
την
 
εμφάνιση
 
των
 
αντίστοιχων
 
 υπολογιστών
 
γραφείου
,
μπορώ
 
 να
 
πω
 
ότι 
 
μάλλον
 
ενισχύθηκε
 
και 
 
επεκτάθηκε
 
σε
 
καινούργιες
 
διαστάσεις
 
και 
 
σε
 
πολλαπλά
 
επίπεδα
.
Η
 
μαγεία
 
της
 
αριθμητικής
 
διερεύνησης
 
και 
 
της
 
μαθηματικής
 
έκφρασης
 
των
 
πάντων
 
με
 
γοητεύει 
 
πολύ
 
περισσότερο
 
από
 
το
 
οποιοδήποτε
 
ποίημα
 
του
 
Καβάφη
,
είτε
 
και 
 
του
 
οποιουδήποτε
 
 Νομπελίστα
 
ποιητή
 
 Έλληνα
 
είτε
 
ξένου
!
Παρά
 
ταύτα
,
για
 
την
 
παρούσα
 
περίπτωση
,
αναγκάζομαι 
,
με
 
πόνο
 
ψυχής
,
 να
 
εγκαταλείψω
,
κατά
 
το
 
δυνατόν
,
αυτού
 
του
 
είδους
 
τη
 
διαμόρφωση
 
της
 
έκφρασης
 
και 
 
το
 
είδος
 
του
 
λόγου
!* * * * * * * *
Η
 
Φυσιολογία
 
είναι 
 
η
 
Επιστήμη
 
που
 
αφορά
 
την
 
αποκάλυψη
,
τη
 
μελέτη
,
τη
 
διερεύνηση
 
και 
 
την
 
ερμηνεία
 
όλων
 
των
 
φυσικών
 
και 
 
χημικών
 
διεργασιών
 
που
 
επιτελούνται 
 
στο
 
ζωντανό
 
οργανισμό
,
αποτελεί 
 
δε
 
τον
 
έναν
 
από
 
τους
 
δυο
 
γενικούς
 
κλάδους
 
στους
 
οποίους
 
 υποδιαιρείται 
 
η
 
Βιολογία
.
Αυτή
 
η
 
τελευταία
,
περιλαμβάνει 
 
τη
 
μελέτη
 
του
 
συνολικού
 
φαινομένου
 
της
 
Ζωής
 
και 
 
διακρίνεται 
 
σε
 
Μορφολογία
(
η
 
οποία
,
όσον
 
αφορά
 
τον
 
άνθρωπο
 
και 
 
τα
 
ζώα
,
μπορεί 
 
 να
 
διακρίνεται 
 
σε
 
Ανατομική
 
και 
 
Ιστολογία
),
και 
 
σε
 
 
Φυσιολογία
,
η
 
οποία
 
γενικά
 
ασχολείται 
 
με
 
το
 
σύνολο
 
των
 
βιολογικών
 
λειτουργιών
 
που
 
επιτελούνται 
 
στον
 
οργανισμό
.
Ως
 
συναφείς
 
προς
 
τη
 
Φυσιολογία
 
επιστήμες
 
και 
 
μέθοδοι 
 
μπορεί 
 
 να
 
θεωρούνται 
 
η
 
Βιολογική
 
χημεία
,
η
 
Φαρμακολογία
,
η
 
Γενετική
,
η
 
Μικροβιολογία
,
η
 
Ιατρική
 
Φυσική
,
οι 
 
διάφορες
 
απεικονιστικές
 
τεχνικές
 
όπως
 
είναι 
 
η
 
αξονική
 
και 
 
η
 
μαγνητική
 
τομογραφία
,
η
 
 υπερηχογραφία
,
η
 
σπινθηρογράφηση
,
η
 
ηλεκτροκαρδιογραφία
,
η
 
ηλεκτροεγκεφαλογραφία
,
καθώς
 
και 
 
πολλές
 
άλλες
 
μέθοδοι 
 
που
 
χρησιμοποιούνται 
 
για
 
τη
 
διερεύνηση
 
των
 
πολλαπλών
 
λειτουργιών
 
του
 
σώματος
,
τόσο
 
για
 
διαγνωστικούς
 
όσο
 
και 
 
για
 
πειραματικούς
 
σκοπούς
.
Η
 
Φυσιολογία
 
σαν
 
η
 
επιστήμη
 
της
 
διερεύνησης
 
των
 
λειτουργιών
 
του
 
σώματος
 
του
 
ζώντος
 
οργανισμού
 
με
 
μεθόδους
 
της
 
Φυσικής
 
και 
 
της
 
Χημείας
 
άρχισε
 
 να
 
διαμορφώνεται 
 
και 
 
 να
 
συγκροτείται 
 
σε
 
ιδιαίτερη
 
Επιστήμη
 
μόνο
 
από
 
τον
19
ο
 
αιώνα
.
Εντύπωση
 
προκαλεί 
 
το
 
γεγονός
 
ότι 
,
κατά
 
την
 
αρχαιότητα
,
και 
 
μέχρι 
 
και 
 
τον
17
ο
 
αιώνα
 
μ
.
Χ
.,
η
 
πρόοδος
 
και 
 
γενικά
 
η
 
έρευνα
 
για
 
την
 
αποκάλυψη
 
των
 
σχετικών
 
γνώσεων
 
 υπήρξε
 
ασήμαντη
,
αποσπασματική
 
και 
 
με
 
εσφαλμένο
 
 υπόβαθρο
 
και 
 
παραπλανητικό
 
προσανατολισμό
,
με
 
αποτέλεσμα
 
η
 
σχετική
 
προσπάθεια
 
 να
 
οδηγεί 
 
σε
 
εσφαλμένα
 
συμπεράσματα
,
σε
 
διατύπωση
 
απίθανα
 
απλοϊκών
 
θεωριών
 
που
 
δεν
 
έχουν
 
καμιά
 
απολύτως
 
σχέση
 
με
 
την
 
πραγματικότητα
,
σε
 
απίθανα
 
αδιέξοδα
,
και 
 
σε
 
πλήρη
 
σύγχυση
 
και 
 
στασιμότητα
 
ιδεών
.
Καμιά
 
ουσιαστική
 
πρόοδος
 
και 
 
ανακάλυψη
 
στον
 
τομέα
 
της
 
Φυσιολογίας
 
δεν
 
ήταν
 
δυνατό
 
 να
 
πραγματοποιηθεί 
 
όταν
,
ακόμα
 
και 
 
οι 
 
μεγάλες
 
διάνοιες
 
της
 
εποχής
 
εκείνης
,
πίστευαν
 
ότι 
 
τα
 
χημικά
 
στοιχεία
 
από
 
τα
 
οποία
 
αποτελείται 
 
η
 
Φύση
 
ήταν
 
τέσσερα
,
η
 
Γη
,
ο
 
αέρας
,
η
 
φωτιά
 
και 
 
το
 
 νερό
.
Εξάλλου
,
η
 
πειραματική
 
διερεύνηση
 
της
 
λειτουργίας
 
των
 
διαφόρων
 
οργάνων
 
και 
 
συστημάτων
 
στο
 
ζωντανό
 
οργανισμό
,
η
 
οποία
 
απετέλεσε
 
και 
 
αποτελεί 
 
και 
 
σήμερα
 
τον
 
ακρογωνιαίο
 
λίθο
 
της
 
ερευνητικής
 
προσπάθειας
 
στον
 
τομέα
 
της
 
Φυσιολογίας
,
πρακτικά
 
ήταν
 
άγνωστη
.
Πράγματι 
,
κατά
 
την
 
αρχαιότητα
,
η
 
σχετική
 
ερευνητική
 
προσπάθεια
 
γινόταν
 
σχεδόν
 
αποκλειστικά
 
σε
 
πτώματα
,
με
 
προσανατολισμό
 
μάλλον
 
προς
 
την
 
αποκάλυψη
,
τη
 
διερεύνηση
 
και 
 
τη
 
διευκρίνιση
 
της
 
αδρής
 
δομής
 
των
 
διαφόρων
 
οργάνων
,
δηλαδή
 
με
 
κατεύθυνση
 
προς
 
την
 
ανατομία
 
μάλλον
 
παρά
 
προς
 
τη
 
φυσιολογία
.
Πράγματι 
,
οι 
 
λειτουργίες
 
του
 
οργανισμού
 
των
 
ζώων
 
και 
 
του
 
ανθρώπου
 
δεν
 
ήταν
 
ποτέ
 
δυνατό
 
 να
 
μελετηθούν
 
κατά
 
τρόπον
 
αποδοτικό
,
και 
 
 να
 
κατανοηθούν
,
έστω
 
και 
 
στοιχειωδώς
,
εφόσον
 
επικρατούσε
 
παντελής
 
άγνοια
 
αναφορικά
 
με
 
την
 
κυτταρική
 
δομή
 
του
 
οργανισμού
,
την
 
κυκλοφορία
 
του
 
αίματος
,
την
 
πραγματική
 
σημασία
 
των
 
αναπνευστικών
 
κινήσεων
,
καθώς
 
και 
 
την
 
αντλητική
 
λειτουργία
 
της
 
καρδίας
.
 Όλα
 
αυτά
 
κατέστη
 
δυνατόν
 
 να
 
ανακαλυφθούν
 
μετά
 
την
 
κατασκευή
 
των
 
πρώτων
 
μικροσκοπίων
,
και 
 
τη
 
χρησιμοποίησή
 
τους
 
στις
 
σχετικές
 
έρευνες
 
κατά
 
τον
17
ο
 
αιώνα
.
Παρά
 
ταύτα
,
εντύπωση
 
μου
 
προκαλούν
 
οι 
 
στίχοι 
438
ως
 
και 
444
από
 
τη
 
Ραψωδία
 
 Ν
 
της
 
Ιλιάδας
,
όπου
 
ο
 
 Όμηρος
 
περιγράφει 
 
το
 
φόνο
 
του
 
Αλκάθοου
,
αντρείου
 
γιου
 
του
 
Αισυϊτη
,
από
 
τον
 
Ιδομενέα
,
μέσα
 
στην
 
αντάρα
 
της
 
μάχης
.
Σε
 
ελεύθερη
 
μετάφραση
 
αφηγείται 
:«
τον
 
χτύπησε
 
στη
 
μέση
 
του
 
στήθους
 
με
 
το
 
δόρυ
 
του
 
ο
 
αντρείος
 
Ιδομενέας
 
και 
 
του
 
διέρρηξε
 
το
 
χάλκινο
 
θώρακα
,
που
 
προστάτευε
 
το
 
σώμα
 
του
 
από
 
τον
 
όλεθρο
 
Κι 
 
εκείνος
 
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...