Welcome to Scribd. Sign in or start your free trial to enjoy unlimited e-books, audiobooks & documents.Find out more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Newsletter Volume 5 Issue 12

Newsletter Volume 5 Issue 12

Ratings:
(0)
|Views: 53|Likes:
Published by AACO
Newsletter Volume 5 Issue 12
Newsletter Volume 5 Issue 12

More info:

Published by: AACO on Mar 27, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

03/27/2013

pdf

text

original

 
Poa mund ju ta imagjinoni sikur në ditët esotëme shteti i Izraelit dhe i Gjermanisë të bien dakord për ndryshimin e historisë në përmbajtjen e saj dhe ndoshta ta transoformo- jnë Hitlerin ne një shenjtor? Kishte për tëqenë:” mrekulli” e poshtërsisë kombëtarehebraike .
 
Si mund ta ëmbëlsojmë Historinë… duke eshtrembëruar atë?
 
“Nuk mund ta lexosh qyetin tim ,nëse nuk ditë lexosh gjurmët e vjetra e të reja që kanëlënë vetëtimat në telajon e natës Nuk mundta lexosh vendin tënd nëse nuk i kuptonmesazhet që të parët i kanë lënë për  pasardhësit tonë, mesazhe që nata dhe dita pomundohen të na i fshehin….thot poeti ,ivetëdijshëm se çka është duke u përgatitur.
 
Kërkesa e diplomatëve dhe e zyrtarëve tëlartë shtetërorë të shtetit turk për rishikim tëteksteve shkollore të historisë me arsye se ato përmbajnë elemente fyese ndaj shteti turk  janë të paarsyeshme dhe me prapavijë tërrezikshme. Kështu ka thënë në bisedë për “Kosova Sot”, historiani Hakif Bajrami. Njëkërkesë të tillë, sipas tij, është atentat ndajhistorisë kombëtare të shqiptarëve. Ku është prapavija ? Prapavija dhe pasojat përgatitënmë herët . Ato as që mirren vesh nga masa egjërë, sepse shpërlarja e trurit bëhët nëmënyrën më perfide , ashtu që as vet nuk je ivetdijëshëm se diçka e tmerrshme po për-dhe ishte një panaromë e jashtëza-konshme” (kronisti turk Kevami, shek.XV), dhe ““ “gratë e tyre (shqiptare) të bukura si hyritë e parajsës i morrën si plaçkë”. ( nga Marin Barleti ). Tmerr !
 
Pas luftës së Kosovës (1999) , shpëtimtariZ. Bill Klinton na pat porositur që të falim por që të mos harrojmë. Kronistët e kohësna bëjnë me dije se për ta pushtuar Shkodrën me 1479 erdhen mbi 100.000ushtarë turq. Pes herë brenda 40 vjetëvekundër shqiptarëve posacërisht erdhenedhe dy sulltane ( en personne fxh) meushtritë e tyre. Mbrenda 60 vjetëve ngaArberia u detyruan ta leshojnë vendin mbi500.000 shqiptare.U vranë me mijëra emijëra të, iu morën pronat, kishat iu prishen, kultura na u prish dhe ( F.C) ….na falim ,por nuk harrojmë.
 
Mrekullia e poshtërsisë kombëtare
-
ndërrimi i historisë ! Nga FAHRI XHARRA(Fq.5)
 
SPECIALPOINTS OFINTEREST:
History change!!
No Sided articlesand no restrictionfor our members,our guest and ourfriends.
Latest needs for ourcommunity and thelatest resolutions
Our Free Voicethrough our words.
INSIDE THISISSUE:
Ndrrimi I Historise
Faqe1-5
Rudina Hajdari
Faqe1-11
Cafo Boga, Mimo-za Agalliu
Faqe2-3,4-5
Raimonda Moisiu,Silvana Berki, Vull-net Mato,
Faqe5-79, 12
Vasil Tabaku,Cezar Ndreu,
Faqe6-77,-9,10-1417-19
AdresaAnetaresimi
Faqe28
“NEW LIFE” JETA E RE
 
Our Words Weekly Issue 
Mars 25 , 2013 Volume 5, Issue 12
RUDINA HAJDARI
-
RRËFEHET VAJZA E AZEM HAJDARIT· Fq.11
 
RUDINA HAJDARI
-
RRËFEHET VAJZA EAZEM HAJDARIT
 
(Kjo intervistë është dhënë me rastin e 10vjetorit të vrasjes të Azem Hajdarit)MARRE NGA VOAL
 
 Një ditar me çelës. I ati ia dhuroi për vitin e ri. Ifundit vit me Azemin. Dikush e la pa baba nëmoshën 11
-
vjeçare. Rudina mban mend përqafi-min e fundit me të atin. E ëma, Fatmira, s’e la tashihte të vdekur. Duhej ta mbante mend vetëmtë gjallë. Ndaj nuk i urreu dot ata që i vranë babin, sepse ishte një fëmijë që s’dinte çfarëishte urrejtja. Sot, Rudina është e rritur. E gjetatek porta e hyrjes së shtëpive teksa kthehej ngagazetashitësi. Në dorë mbante një dëng meshtypin e ditës. E qeshura në fytyrën e njomë qëi është dashur të laget nga lotët në një moshefare të re, të drejton drejt dhomës së pritjes.Pultin e televizorit e fikson tek lajmet politike tëditës. Reflekton hijen e të atit, shtatlartësinë etij, pse jo dhe çiltërsinë që e karakterizonte atë,njeriun e madh, që arriti të krijonte në kohën mëtë vështirë, miticizmin. Dhe e bija, Rudina,tashmë një zonjushë e vërtetë, që prej shtatëvitesh studion në Amerikë, drejt së cilës do tëudhëtojë sot, rrëfen për “standard”, dhimbjen eikjes së babit, çastet e vështira, kujtimet më të paharruara dhe si gjeti forcën për të mos e lënëdhimbjen që ta mundë që fëmijë të vogël. Tëgjitha nisi t’i hedhë në një ditar. Ato vargjet edhimbjes, me idenë se në një të ardhshme tëshpejtë do të shkruajë dhe një libër për të atin.Pse jo dhe të ndjekë rrugën e tij në politikë.Studimet për marrëdhëniet ndërkombëtare nënjë nga universitetet e SHBA
-
së janë fillesa ekësaj rruge. Por sot në moshën 21
-
vjeçare,thotë se ka mall...Rudina, ç’ne që ke blerë sot gjithë këto gazeta?(Qesh). Më pëlqen të jem në kontakt me infor-macionin, pasi edhe shkolla që bëj ka të bëjë pikërisht me këtë gjë. Më duket sikur e kam njëlloj detyrimi. Por ndjekja e lajmeve dhe leximii gazetave më ka mbetur dhe nga familja, prej babit ngaqë merrej me politikë. Nga ana tjetër duke u rritur, jam bërë dhe më kureshtare për gjërat që dua t’i njoh, të jem në kontakt me atë
Fahri Xharra
 
Mrekullia e poshtërsisë kombëtare
-
ndërrimi i historisë ! Nga FAHRI XHAR-RA
 
 Nuk mund ta lexosh qyetin tim
 
 Nëse nuk di të lexosh gjurmët e vjetra e tëreja
 
Që kanë lënë vetëtimat në telajon e natës
 
Dhe nëse nuk i kupton mesazhet që të parëtkanë lënë
 
Për pasardhësit e tyre, mesazhe që nata ifsheh
 
Dhe dita s’ka kohë të na i japë..(RexhepShahu)
 
 Ne ishim “gjarpërinj torturues të njerëzve ,që kishin mbirë në atë vend të fëlliq-ur”( (kronisti turk Kemal Pashazade, 1468
-
1534,) prej nga “ “gratë e tyre (shqiptare) të bukura si hyritë e parajsës i morrën si plaçkë” (kronisti turk Idrisi Bitlisi, 1453
-
1520). .” Te gjitha pushtimet e sulltanMehmetit u plotesuan me marrjen eShkodrës .( Ashik Pashazade 1400
-
1481..), .“u be një luftë e madhe dhe një gjakderdhjee pamëshirshme sa nuk ishte parendonjëherë nëhistori … e në këtë mënyrë aivend (Arbëria) i pashkelur u bë toke is-lame” (kronisti Tursun, 1426
-
1491). . “Nëkalanë e Shkodrës nga të gjitha anët flutu-ronin gjylet e mëdha prej guri, përsëri uzhveshen shpatat për tëkthyer mëlcitë earnautëve në qebap, për të carë armiqtënëdysh. Ushtria islame vërshoi si deti. Ikapën si rob, i shpuan me shpatë, i copëtuan
 
Page 2 Our Words
Quo Vadis Koso-va On the Eve of The 100th Anni-versary of theDeclaration of IndependenceBy, Cafo Boga
 
who were facingdeath or eviction by the Yugoslav(Serbian) army, lack of clarity regardinglong
-
term objectives and an exit strategyhas created a status quo that has hamperedthe process for strategic solutions. Theobjectives of international engagementsshould not be just to win the war, but alsoto win the peace (Koppe, 2010).Lessons learned from the Kosova conflict,as well as from other ethnic conflicts,along with the degree of relative successachieved through different considerations bor. If the past has been both an obstacle and a burden, then it is time to leave the past behind,change the mindset, and build a better futurefor the sake of upcoming generations, so theycan live side by side in peace and harmony.
 
This month (November, 2012), Albanianseverywhere celebrate the 100th Anniversary of the Declaration of Independence of Albania,and remember that the “League for the Defenseof the Rights of the Albanian Nation,” alsocalled “League of Prizren,” was founded in theKosova town of Prizren on July 1, 1878, withthe goal of cultural and political autonomy for the four ethnic Albanian vilayets, initiallyinside the framework of the Ottoman Empire.Speaking at a recent manifestation to mark the134th anniversary of the Albanian League of Prizren, the Kosova’s Prime Minister Thacistated that the League “laid the foundations of national consciousness, overcoming regional, political and religious divisions” (Kosovapress,June 11, 2012). The concept of unification of As far as Kosova’s future is concerned,there is no going back to Serbia, onlyforward towards the European Union.Whether it does so alone as an independ-ent country, or united with Albania (if thewill of Albanian people is heard andrecognized), will depend on the interna-tional community, namely the EuropeanUnion and the United States. In the mean-time, Kosova is slowly emerging as asovereign country; it has established itsown government and institutions, operatesits own security force and intelligenceagency, has set up embassies around theworld, and issues its own passports. Koso-va has been recognized as an independentcountry by more than ninety countries,and has also become a member of theWorld Bank and the International Mone-tary Fund. Serbia can either continue toimpede Kosova’s progress, or realize thatgeopolitical reality in the Balkans haschanged and accept Kosova as its neigh-and approaches, may help political leadersand top
-
level foreign policy officialsdevelop new criteria for legitimizing theright to self 
-
determination, which couldeliminate the need for the use of forceduring foreign intervention. Ethnic con-flicts might be drastically reduced oncestates recognize the proper relationship between sovereignty, human rights, andself 
-
determination. States must understandthat sovereignty is not absolute; each stateis obligated to carry out its internationalobligations fully and conscientiously andto live in peace with other states (UNCharter). Once the right to self 
-
determination becomes an internationallaw, it can be argued that respect for sovereignty would actually be supportedand not hindered by it and the need for foreign intervention because of humanrights violations would be substantiallyreduced.
Quo Vadis Kosova On the Eve of The 100th Anniversary of the Declaration of Independence By, Cafo Boga
ate te “Shqiperise se mallkuar”, te“Shqiperise kuçke”, te Shqiperise sesemure. Ishte ky imazh qe u shfaq sinje ethe e keqe vitet efundit, sido-mos ne marsin e zi te vitit 1997.
 
Poetet shqiptare, sidomos rilindasit,e njihnin mire kete cen te njeriutshqiptar: kalimi nga perndezja eentuziazmi ne ligeshtim shpirteror. Ndaj ata, me te gjitha kembanatdonin te mbanin lart moralin shqip-tar.
 
Thyerja e ketij morali ne vitet ’90ishte kembana e zeze qe paralajme-roi rrezikun e thyerjes ne mes tekombit shqiptar.
 
Ringritja e Shqiperise nuk mund tefilloje veçse nga ngritja e moralit, pra nga shendoshja shpirterore e saj.vertete, duke e quajtur Shqiperine zonje, u nisennga nje shestim, nga nje projekt i se ardhmes. Atakrijuan imazhin e saj, ateqe duhej te vinte dhe per ta bere sa me te besueshem ate imazh, per t’i dhene shprese bashkekombasve te vet,ngulnin kembe qe kjonuk eshte nje shajni, njefantazme, por perseritje enje te kaluare.
 
Me imazhin e “zonjes”ata luaftuan nje perfitimte trete te Shqiperise, njevizion te perbaltur, te pjelle nga vulgu shqiptar:Keshtu pyetja do tetingellonte keshtu: Kushka te drejte, populli apo poetet ?
 
Me fjale te tjera ka qenenuse apo zonje Shqiperia ?Apo, as nuse, as zonje?Apo, edhe nuse, edhezonje ?
 
Me sa duket, eshte kjo efundit qe do te mbetet.Edhe nese nuk ka qenezonje ne realitet, ajo kaqene e tille ne trurin e poeteve te saj. Pra, ne njerealitet po aq te forte, saedhe ai qe shpalosetturperisht perpara nesh.
 
Poetet shqiptare, ne te
Populli Shqiptar ne prag te mijevjeçarit te trete, Ismail Kadare (vijon)
 
Populli shqiptar duhet te beje qe te heshtin qyqet,qe tash ca kohe po i parandjellin veç fatkeqesidhe vdekje. Ato qyqeduhet te heshtin, ne rradhete pare, brenda tij e pastaj,natyrisht, rreth e rrotull.Shendoshja shpirterore dota qetesoje nervozizmin etij te skajshem, qe nuk eshte veçse nje shenjelodhjeje. Kjo do te beje qemendesia e tij tekthjellohet e te jete e aftete shestoje strategjine e tijthemelore: jeten e per- bashket ne nje atdhe.
 
Ky qellim madhor eshteaspirata me e ligjsh-me per nje popull.Asnje doktrine, asnjemanipulim apo tregti politike, asnje trysnishtetesh, lobesh apoorganizmashnderkombetare nuk mund ta pengojekombin shqiptar tekryeje ate qe te gjithekombet e tjere teEuropes, plotesishtapo gati plotesisht ekane kryer: bash-kimin e tyre.
 
Me kete akt popullishqiptar nuk synonasgje te pazakonte enuk kerkon asgje te
It takes for Diaspora to get moving to take the Guilty Albanian Politicians to the ICC Hague
 
veçante: ai kerkon veç nor-malitetin e vet. Ky normaliteteshte dhunuar pa meshre e aiduhet te qortohet.
 
 Ne familjen europiane kombishqiptar eshte i vetmi sot qe eshteshenjuar per te keq. Ndersa tegjithe ecin ne nje menyre normale,ai, i prere mizorisht, eshte idetyruar te beje rrugen i gjymtuar. Nje njeri i vetem, po te leçitet(ndahet) keshtu nga te tjeret,egersohet, e jo, madje, nje popull itere.
 
Populli shqiptar as ka kryer krimee as ka faje per te lare perpara botes. Ndonese ka dy mije vjet qeekziston ne kete bote, ai as kasulmuar kend, as ka zhdukur kende as ka pjelle doktrina per zhdukjen e te tjereve.
 
Band of Brothers in Al-bania regrouped!!!
 
Crime on the rise helpless people continue to die inAlbania!!! Sad century for our birthplace!!! The trueOrganized Crime!!!
 
Will these rustyAK's be turned onthe rotten Albaniansystem?
 
Help’s on its Way!!
 
Thrown under the bus byhis own party leader. Les-son number 1. get ready forwar.
 
Shkodra nen uje !!! Persenuk dergojn kovat me uetek njerezit e Jozefines neShkoder...Mbase disakova me uje te ftoht do tasellin ne Metro...
 
 
Page 3 Volume 5, Issue 12
Shkrime nga Afrim Krasniqi (vijon)
 
Sipas Fan Nolit, V.Xhuvaniështë një ndër  peshkopët mëenergjikë qëka pasur Shqipëria. I pari që or-ganizoikishën eShqipërisë sikishë shqip-tare. Njihet simeritë e tij,krijimi iEpiskopatës së Beratit, Tiranës, Dur-rësit, Gjirokastrës, Korçës e Shkodrës. Njihet si fryt i punës së tij dhe Fan Nolit “Pavarësia e Kishës Shqiptare”.
 
Visarion Xhuvani, Kryepeshkopi i parëi KOAKSH
-
it
 
Përgatiti: Hyqmet ZANE
 
Kërkohet “Qytetar Nderi” në Elbasanapo monument në 100
-
vjetorin e shtetitshqiptar 
 
të jetë një ditë e shënuar në kalendarin e këshil-lit bashkiak të Elbasanit, që ka fatin të nderojëKryepeshkopin e Parë të KOAKSH
-
it. Njëhera-zi, ajo ditë duhet të jetë dhe një apel për mëshumë vëmendje ndaj kësaj figure potencialedhe shumëdimensionale për kohën kur ai ishtenë detyrë, për kohën kur ai kreu akte madhore, po aq sa edhe kur diktatura komuniste e bur-gosi, e denigroi dhe pas viteve ’90 harresa eJanullatosit për këtë dishepull u transformua nënjë persekutim tipik grek ndaj legjendës sëkrishterimit shqiptar të pavarur nga patriarkanagreke.
 
Të jesh Kryepeshkopi i Parë i KOAKSH
-
it, të jesh dy herë deputet në Parlamentin shqiptar,ashtu si edhe pjesëmarrës në Kongresin eLushnjës, por edhe një martir i persekutimitkomunist, askush tjetër nuk i ka këto privilegjeqë autorët Nos Xhuvani dhe Pavli Haxhillazi ikanë përmbledhur në librin e tyre të qarkulluar më 2007, pas botimit në Shtëpinë Botuese“55”. Figura e ndritur e Hirësisë së Tij, Visari-on Xhuvani, është sa mbarëkombëtare nëkujtimin që i duhet bërë, aq edhe ndërk-ombëtare, për vetë përmasat që kishte ky njeridhe për vetë përfaqësimin që bëri në krye tëKOAKSH
-
it. Aq më tepër, në këtë 100
-
vjetor të jubileut të shtetit shqiptar për klerikunBashkiak që të kthejnë vëmendjen në cilësi-min “Qytetar Nderi” të Visarion Xhuvanit.Është një propozim që vjen në kohën eduhur, për njeriun e duhur, për t’i bërëvlerësimin e duhur atij që na bën nder saherë që e kujtojmë dhe që, fatkeqësisht, kambetur në harresën e mediokritetit të pushtetit lokal. Të bësh “Qytetar Nderi”Visarion Xhuvanin, nuk është nder që i bëjmë ne atij, por është një detyrim, për shkak të nderit që ai na ka bërë ne shqip-tarëve.
 
Shumë syresh janë cilësuar “Qytetar Nderi”,ashtu
-
kështu me meritë apo pa meritë.Mosqenia e Visarion Xhuvanit, ndër figurate shquara që kanë nderuar maksimalisht jovetëm Elbasanin, por tërë kombin, ështëndoshta e qëllimshme apo e diktuar ngaqarqe antishqiptare, ku vendin e parë e zënëfqinjët tanë grekë dhe serbë. Edhe varri i tijnë fshatin Shijon, 4 km larg Elbasanit, ështënjë provokim në mënyrën se si janë shkruar fjalët mbi pllakën e cilësimit për këtëatdhetar.
 
Është e kuptueshme se propozimi për ta bërë “Qytetar Nderi” të Elbasanit këtë kolostë Autoqefalisë, është vlerësim dhe do duhetQytetaria elbasanase, me të drejtën e vet civile, dotë pyeste se si është e mundur që në njëzet e një vjetdemokraci, Kryepeshkopi i parë i KOAKSH
-
it, meorigjinë nga Elbasani, nuk është “Qytetar Nderi”.Ky, realisht, është një shqetësim dhe një pyetje që bëhet në këtë vit jubilar të 100
-
vjetori të shtetitshqiptar, në kuadrin e vlerësimit të personaliteteveqë i bëjnë nder kombit. Pa dallim feje, krahine eideje, për çdo shqiptar, Visarion Xhuvani zë njëvend të lartë në panteonin e vlerave kombëtare.
 
Personaliteti i këtij apostulli të shqiptarizmës vjennë kujtesën tonë si i pari kryepeshkop i Autoqefalisësë Kishës Ortodokse, që realizoi me aq mund ImzotFan Noli, në kohën e Mbretërisë Shqiptare.
 
Të shkruash e të flasësh për Hirësinë e Tij, VisarionXhuvanin, për qëndrimet dhe aktivitetin e tij, por edhe persekutimin nga komunizmi, historiografiaduhet të flasë me gjuhën akademike. Por sot, sishqiptar, si intelektual, por edhe si gazetar, kam tëdrejtën të shprehem me indinjatë për  pavëmendshmërinë e treguar për këtë Kryepeshkoptë Parë që vjen në kujtesën tonë si një dritë me tërëshenjtërinë e njeriut, që edhe përmes fesë, i bën nder kombit.
 
 Ndoshta i takon Prefektit aktual të Elbasanit,Shefqet Deliallisi, të bëhet propozues për Këshillin
Shqiptaret ne Kosove nga te tere anet per te mbrojtur te drejtat e tyre
 
KRIZA LINDORE DHE LËVIZJA SHQIPTARE (vazhdon)
 
7. LUFTA PËR REALIZIMIN EAUTONOMISËDHE SHTYPJA E LIDHJES SËPRIZRENIT
 
dëbuan nga të gjitha këto qendra, kuu vendos autoriteti i Lidhjes. Garni-zonet e dobëta turke u detyruan tëmbylleshin në pika të caktuara, prejnga nuk mund të dilnin pa dorëzuar më parë armët. Forcat e LidhjesShqiptare zunë urat hekurudhore nëmënyrë që të pengohej ardhja e përforcimeve ushtarake osmane.Shoqëria e trenave me qendër nëShkup mori urdhër të mos transpor-tonte trupa e municione për ushtrinëturke.
 
 Në shkurt autoriteti i qeverisë së përkohshme u shtri në Tetovë, nëGostivar e në Dibër. Në Dibër dëbimii nëpunësve turq ndeshi nëkundërshtimin e feudalëve sulltanistë,që kryesoheshin nga Sadik pashëHoxholli, të cilët, duke mos pasur mbështetje në popullsinë vendase,thirrën në ndihmë dy batalione turkenga Manastiri. Qeveria e përkohshmee Prizrenit dërgoi në Dibër AbdylFrashërin, që u vendos drejtpërdrejtnë selinë e prefekturës, para së cilës umbajt një miting i madh. Duke iu përgjigjur thirrjes së Abdylit, që nëfjalën e tij u kërkoi dibranëve të bashkoheshin me qeverinë e përkohshme, popullsia e Dibrës sëSipërme, qytetarë e malësorë, dëboimë 19 shkurt mytesarifin turk dheato osmane), në krijimin e një buxheti të shtetit shqiptar,nëpërmjet përqendrimit në duarte Lidhjes të taksave shtetërore.
 
Krahas veprimeve ushtarake, tëcilat çuan në çlirimin e shpejtë tëvilajetit të Kosovës dhe të disaviseve të vilajetit të Manastirit,qeveria e përkohshme i kushtoikujdes të veçantë edhe ngritjessë pushtetit të ri shqiptar. Ad-ministrata e re që u ngrit në visete çliruara u pastrua jo vetëm ngafunksionarët turq, por edhe ngaata sulltanistë shqiptarë. Umorën masa të rrepta kundër veprimeve arbitrare dhe shpërdo-rimit të funksioneve pushtetorenga nëpunësit e pan-dërgjegjshëm. Duke i dhënë njërëndësi të madhe vendosjes sënjë qetësie shembullore, organete Lidhjes Shqiptare ndoqën meashpërsi të gjithë keqbërësit earratisur. Masa të rrepta u morëngjithashtu edhe kundër parisëreaksionare, që u përpoq tëminonte pushtetin e ri me vepri-mtarinë e saj armiqësore. Mjaft prej përfaqësuesve të saj uarrestuan. Për sukseset që pati pushteti i ri i vendosur ngaLidhja Shqiptare në viset eKosovës, kryekonsulli austro
-
hungarez raportonte ngaShkodra, më 5 mars 1881, midistë tjerave: “ ... Edhe nëpunësitPrizreni, nga Gjakova, nga Te-tova, nga Dibra etj. 10 000 shqip-tarë të armatosur kanë zënëShkupin dhe udhënë e hekurtë; 10000 të tjerë po bëhen gati për t’uunjur në Toskëri. Për pak kohë dotë dëgjoni një kryengritje tëmadhe në Shqipëri”.
 
 Në të vërtetë, në fund të shkurtitqeveria e përkohshme arriti tështrinte autoritetin e saj në katër nga pesë sanxhakët e vilajetit tëKosovës (me përjashtim të NoviPazarit): në të Prizrenit, të Pejës,të Shkupit e të Prishtinës. Pushtetii ri u krijua nëpërmjet shndërrimittë komiteteve të mëparshme tëLidhjes në organe pushteti në çdosanxhak. Po kështu ndodhi edheme komitetet e kazave që vareshinnga ato të sanxhakëve.
 
Qeveria e përkohshme synonte tashtrinte kryengritjen e armatosur çlirimtare në krejt viset shqiptare,në vilajetin e Shkodrës, nëShqipërinë e Mesme e të Jugut. Një kujdes të veçantë i kushtoi ajosanxhakut të Dibrës, si një hallkëqë lidhte gjithë trevat shqiptare.
 
Veprimtaria e qeverisë së përkohshme u përqendrua nëngritjen e forcave të armatosurashqiptare, në vendosjen e rendit publik, në organizimin e admin-istratës së re e sidomos tëgjykatave shqiptare (që u krijuannë çdo sanxhak duke zëvendësuar vendosi pushtetin e Lidhjes Shqip-tare. Dibra u lidh kështu meqeverinë e përkohshme.
 
Porta e Lartë u përpoq t’i mbysteme anën e censurës lajmet mbingjarjet tronditëse që po zhvil-loheshin në Kosovë. Madje jovetëm shtypi turk, por edhe shtypindërkombëtar nuk botoi asgjë mbikëto ngjarje. Atdhetarëve shqip-tarë nuk u mbeti asnjë mjet dorë për të njoftuar zhvillimin elëvizjes autonomiste, përveçseletrave personale që shkëmbeninfshehurazi ndërmjet tyre. Në njëletër të tillë që Sami Frashëri idërgonte nga Stambolli Jeronimde Radës në Itali në valën e këtyrengjarjeve, më 20 shkurt 1881,shkruante: “Lidhja e Shqiptarëveqë ka kërthizën në Prizren, nëGegëri, ka kërkuar shumë herë, qënga tre vjet e tëhu, bashkimin eShqipërisë me një provincë meautonomi; po mbretëria gjer mësot e kish gënjyer me fjalë. Këtëherë shqiptarët e kuptuan fort mirëqë mbretëria nuk do të bënjë gjëkurrë për ta, dhe Lidhja e Prizrenitka nevojë të bashkojë Shqipërinë eta bënjë një me autonomi, a mbaseme shkëputje fare pas punësë.Kështu Lidhja mori emrin eguvernës së përdorme (qeverisë së përkohshme
-
shën. i aut.) dhe përzuri guvernatorët turq ngagjithë vilajeti i Kosovës dhe ngamë të vegjël janë caktuar nga Lidhja;gjyqtar është një qytetar i Prizrenit;taksat që nxirren nga popullsia derdhennë llogari të Lidhjes; nëpunësit i marrinrrogat rregullisht. Lidhja ka kujdes për mbajtjen e rendit qoftë në qytet, qoftë fshat. Sigurimi publik tani është shumëmë në rregull se ç’ishte në kohën kur administratën e drejtonin funksionarët esulltanit”.
 
Sukseset që arriti lëvizja çlirimtare nëKosovë ngjallën një entuziazëm të madhnë radhët e atdhetarëve shqiptarë. Madjeshumë prej tyre filluan të shpresonin seme këtë hov që po merrte aksioni revolu-cionar çlirimtar po krijohej mundësia për të fituar jo vetëm autonominë eShqipërisë, por “mbase”, siç shprehejSami Frashëri ato ditë, edhe shkëputjen esaj të plotë nga Perandoria Osmane. Nëkëto rrethana qarqet atdhetare filluan tëmendonin edhe për formën e qeverisjesqë duhej të kishte shteti i ardhshëmshqiptar. Lidhur me formën e regjimit,opinioni publik shqiptar anonte kryesishtnga regjimi monarkist. Ai e përfytyronteShqipërinë e lirë si një principatë a si njëmbretëri me një fisnik shqiptar ose tëhuaj në krye. Sipas këtij koncepti,Shqipëria nuk duhej të bënte përjashtimnga vendet e tjera të Ballkanit që uformuan si shtete monarkiste.Përkrahësit e regjimit republikan ishinmë të pakët. Ndër ta u shqua SamiFrashëri, i cili propozonte për Shqipërinënjë zgjidhje origjinale, një republikë menjë kryesi kolegjiale. “Në u bëftë dot

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->