„Wolność to dobro, które umożliwia korzystanie z innych dóbr.”
Monteskiusz
I.Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej (ang.
Charter of Fundamental Rights of the European Union
, fr.
Charte des droits fondamentaux de l'Union Européenne
) została proklamowana 7 grudnia 2000 r. podczas szczytu Rady Europejskiej w Nicei w imieniu trzechorganów Unii Europejskiej: Parlamentu, Rady oraz Komisji, powtórnie, z pewnymi poprawkami, podpisana przez przewodniczących tych organów podczas szczytu w Lizboniew dniu 12 grudnia 2007 r. Moc wiążąca dokumentu została mu nadana przez TraktatLizboński podpisany 13 grudnia 2007 roku.
Prace nad ustanawianiem fundamentalnych prawUE ruszyły w 1999 roku, w czasie posiedzenia Rady Europejskiej w Kolonii. Karta Prawmiała zebrać „wspólną część podstawowych praw obywatelskich, które w tej czy innej formiesą wpisane do konstytucji i innych aktów prawnych państw członkowskich UE, aby stworzyćspójny zestaw norm dla tworzenia przyszłego prawa UE”. Po przegłosowaniu pomysłu wParlamencie Europejskim Komisja Europejska otrzymała zadanie ustalenia kompromisowegotekstu Karty. Dokument ten tworzył 60-osobowy Konwent składający się z przedstawicieliszefów państw i rządów Unii Europejskiej, parlamentów krajowych, ParlamentuEuropejskiego oraz Komisji Europejskiej. Pracami grupy kierował były prezydent RFNRoman Herzog.
W dniu 7 grudnia 2000 roku tekst Karty został przyjęty i podpisany przez premierów rządów wszystkich państw UE na szczycie w Nicei. Karta Praw Podstawowychwchodziła w skład Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy (jako jego część II),który ostatecznie nie został ratyfikowany.Warunkiem obowiązywania Karty jest ratyfikacja Traktatu Lizbońskiego przezwszystkie państwa Unii, co nie miało miejsca w przypadku Wielkiej Brytanii oraz Polski.Pomimo faktu, iż nie jest ona aktem prawnie wiążącym, akt ten ma charakter porozumieniamiędzyinstytucjonalnego łącząc instytucje wspólnotowe na płaszczyźnie politycznej, a wagatego dokumentu wykracza poza ścisłe ramy prawne, o czym świadczy liczność publikacji poświęcona jego analizie. Nazwanie owego aktu prawnego „kartą” ma charakter tradycyjny. W ten sposób podkreśla się związek z aktami historycznymi, np. angielską Magna Charta Libertatum z 15
1
Zob. A. Wyrozumska,
Znaczenie prawne zmiany statusu Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej wTraktacie Lizbońskim oraz Protokołu Polsko-Brytyjskiego
, Przegląd Sejmowy 2008 Nr 2(85), str. 25–39.
2
E. Pietras, “Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej”,
Polski Instytut Spraw Międzynarodowych Biuro Analiz Biuletyn,
nr 15 (119) • 18 marca 2003 r., s. 767.
2
Leave a Comment