• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ
ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ
«
ΠΛΑΚΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ
»
 
ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ
τὸν ὁποῖον ἀπέστειλε εἰς τὸν ἀββᾶνἸωάννην
 ,
καθηγούμενον τῆς Ῥαϊθοῦ
.
 Εἶναι διηρημένος εἰς τριάκοντα κεφάλαια
 ,
 τὰ ὁποῖα ὡσὰν βαθμίδες κλίμακος
 ,
 ἀναβιβάζουν ὅσους τὰ ἀκολουθοῦνἀπὸ τὰ χαμηλότερα εἰς τὰ ὑψηλότερα
 ,
 ἐξ οὗ καὶ τὸ βιβλίον ὠνομάσθη
ΚΛΙΜΑΞ
 
Νεοελληνικὴ ἀπόδοση
:
Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου
 
ΣΤΙΧΟΙΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΙΩΑΝΝΗΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
Ὡς ἄλλον εἰδότες σε θεῖον Μωσέαἐξ οὐρανοῦ τε μάλλον ἥπερ ἐξ ὄρουςτὰς μυστικὰς λαβόντα πανσέπτως πλάκας
 ,
 ἐκ χειρὸς αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Δεσπότουκαὶ δόντα πᾶσι προσξένους σωτηρίαςτὰς σωστικάς σου
 ,
Πάτερ
 ,
πανσόφους βίβλους
 ,
 τιμῶμεν ὡς μάλιστα σὲ πρὸς ἀξίανὡς μυσταγωγὸν ἐνθέων διδαγμάτωνκαὶ πρᾶξιν αὐτὴν καὶ θεωρίας βάθηπολλοῖς ἐφικτὰ μηδαμῶς πεφυκότασαφῆ προθέντα τοῖς θέλουσιν εἰδέναι καὶ μὴ φθόνῳ φεύγουσι τὴν τούτων θέαν
.
 Φλεχθεὶς γὰρ αὐτὸς ἄνθρακι τρισολβίῳψυχήν
 ,
λόγον
 ,
νῦν καὶ καθαρθεὶς τὰς φρένας
 ,
 φέγγεις ὁμοῦ τε καὶ φλογίζεις τοῖς λόγοιςτοὺς μὲν πονηροὺς πυρπολεῖς τε καὶ φλέγεις
 ,
 χρησοὺς δὲ φωτίζεις τε καὶ σώζεις ὅλωςσυγγράμμασι σοῖς ἀσμένως πειθηνίοις
 ,
 ὧν περ τὸ πλῆθος
 ,
κάλλος
 ,
ὕψος καὶ βάθοςκαὶ τὸ κραταιὸν ἰσχύος νοημάτωνδιδαγμάτων τε ποικίλας διακρίσεις
 ,
 τίς ἐξιχνιάσειεν
 ,
ἢ ψυχὴ μόνη
;
 τούτου τὸν σεπτὸν νῦν ἔχων τις προσνέμοι 
 ,
  νικῶσι μήνη καὶ κράτη τὰ τῶν λόγων
.
 Ταῦτα βδέλυγμα πατρὶ τῷ σεβασμίῳ
 ,
 τῆς πίστεως ἔνδειγμα τῆς ἐμῆς μόνον
.
 
 
ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ ‐ ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΟΣ ΚΛΙΜΑΞ 
ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣΠερὶ ἀποταγῆς
(
Διὰ τὴν ἀποταγὴν τοῦ ματαίου βίου
)
 
1.
Τὸ
«
ΑΠΟ ΘΕΟΥ ἄρχεσθαι 
»
εἶναι ὀρθὸν καὶ πρέπον
 ,
ἐφ᾿ ὅσον ἀπευθύνομαι πρὸς ὑπηρέτας τοῦ Θεοῦ
.
 Αὐτοῦ λοιπὸν τοῦ ἀγαθοῦ καὶ ὑπεραγαθοῦ καὶ παναγάθου Θεοῦ καὶ βασιλέως μας
 ,
ὁ ὁποῖος ἐτίμησεὅλα τὰ λογικὰ ὄντα ποὺ ἐδημιούργησε μὲ τὸ δῶρο τοῦ αὐτεξουσίου
 ,
ἄλλοι εἶναι φίλοι Του καὶ ἄλλοι  γνήσιοι δοῦλοι Του
.
Ἄλλοι εἶναι ἀχρεῖοι δοῦλοι Του καὶ ἄλλοι τελείως ἀποξενωμένοι ἀπ᾿ Αὐτόν
.
 Ὑπάρχουν τέλος καὶ αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἐχθροί Του
 ,
καίτοι εἶναι ἀδύνατοι καὶ ἀνίσχυροι 
.
 
2.
Φίλους κατ᾿ ἐξοχὴν τοῦ Θεοῦ
 ,
ὦ ἱερὲ φίλε
 ,
ἐμεῖς οἱ ἀμόρφωτοι θεωροῦμε τὶς νοερὲς καὶ ἀσώματεςδυνάμεις τῶν ἀγγέλων
.
Γνησίους δούλους τοῦ Θεοῦ ἐκείνους ποὺ ἐξετέλεσαν καὶ ἐκτελοῦν τὸ πανάγιοθέλημά Του ἀκούραστα καὶ χωρὶς καμμία παράλειψι 
.
 Ἀχρείους δούλους ὀνομάζουμε αὐτοὺς ποὺ ἀξιώθηκαν μὲν νὰ λάβουν τὸ ἅγιον Βάπτισμα
 ,
δὲνἐφύλαξαν ὅμως γνήσια τὶς πρὸς τὸν Θεὸν ὑποσχέσεις τους
.
 Ὡς ξένους καὶ ἐχθρούς του Θεοῦ θὰ ἐννοήσωμε αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἀβάπτιστοι ἢ δὲν ἔχουν ὀρθὴ πίστι 
.
 Ἀντίπαλοι τέλος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον ἀπέκρουσαν καὶ ἀπέρριψαν ἀπὸ τὴν ζωήτους τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου
 ,
ἀλλὰ καὶ πολεμοῦν μὲ πάθος αὐτοὺς ποὺ τὸ τηροῦν
.
 
3.
Ἐπειδὴ ὅμως γιὰ κάθε μία ἀπὸ τὶς κατηγορίες τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀναφέραμε
 ,
χρειάζεται νὰ γίνει ἰδιαίτερος καὶ ἀνάλογος πρὸς τὴν κάθε περίπτωση λόγος
 ,
γιὰ μᾶς δὲ τοὺς ἀμαθεῖς δὲν εἶναι συμφέρονἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ τὰ ἀναπτύξωμε ὅλα αὐτά
 ,
ἐμπρὸς λοιπὸν ἂς ἀπλώσωμε μὲ ἀδιάκριτο ὑπακοὴ τὸἀνάξιο χέρι μας πρὸς τοὺς γνησίους δούλους τοῦ Θεοῦ
 ,
οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐπίεσαν μὲ τὴν εὐσέβειά τους καὶ μᾶς ἐβίασαν μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη τους
 ,
ὥστε νὰ ὑπακούσωμε στὴν προσταγή τους
.
Καὶ ἀφοῦ δεχθοῦμεἀπὸ τὴν ἰδική τους σοφία τὴν πέννα καὶ τὴν βυθίσωμε στὸ νοητὸ μελάνι 
 ,
ποὺ εἶναι ἡ σκυθρωπὴ καὶ συγχρόνως χαρωπὴ ταπεινοφροσύνη
 ,
ἂς τὴν σύρωμε ἐπάνω στὶς λεῖες καὶ λευκὲς καρδιές τους
 ,
σὰν σὲχαρτί 
 ,
μᾶλλον δὲ σὰν σὲ πλάκες πνευματικές
 ,
καὶ ἀναγράφοντας τὰ θεῖα λόγια ἂς εἰποῦμε τὰ ἑξῆς
:
 
4.
Ὁ Θεὸς εἶναι 
 ,
γιὰ ὅσους θέλουν
 ,
ἡ ζωὴ καὶ ἡ σωτηρία τους
 ,
ὅλων
 ,
καὶ τῶν πιστῶν καὶ τῶν ἀπίστων
 ,
 καὶ τῶν δικαίων καὶ τῶν ἀδίκων
 ,
καὶ τῶν εὐσεβῶν καὶ τῶν ἀσεβῶν
 ,
καὶ τῶν ἀπαθῶν καὶ τῶν ἐμπαθῶν
 ,
 καὶ τῶν μοναχῶν καὶ τῶν κοσμικῶν
 ,
καὶ τῶν σοφῶν καὶ τῶν ἀγραμμάτων
 ,
καὶ τῶν ὑγιῶν καὶ τῶνἀσθενῶν
 ,
καὶ τῶν νέων καὶ τῶν ἡλικιωμένων
.
 Εἶναι κάτι παρόμοιο μὲ τὴν ἀκτινοβολία τοῦ φωτός
 ,
μὲ τὴν θέα τοῦ ἡλίου καὶ μὲ τὴν ἐναλλαγὴ τῶνἐποχῶν
(
τὰ ὁποῖα προσφέρονται ἐξ ἴσου σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους
).
Καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι διαφορετικά
 ,
διότι 
«
δὲν ὑπάρχει προσωποληψία στὸν Θεὸν
»
 
(
Ρωμ
.
Β´
11).
 
5.
Ἄνθρωπος ἀσεβῆς εἶναι μία ὕπαρξις λογικὴ καὶ θνητή
 ,
ἡ ὁποία θεληματικὰ ἀποφεύγει τὴν ζωή
 ,
καὶ τὸν Δημιουργό της
 ,
ποὺ ὑπάρχει αἰώνια
 ,
τὸν θεωρεῖ ὡς ἀνύπαρκτο
.
 
6.
Παράνομος εἶναι αὐτὸς ποὺ μὲ τὴν κακή του σκέψι διαστρέφει τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ ποὺ νομίζει ὅτι πιστεύει 
 ,
ἐνῷ ἔχει ἐπιθυμίες καὶ ἀντιλήψεις ἀντίθετες πρὸς τὸν Θεόν
.
 
7.
Χριστιανὸς εἶναι ἡ ἀπομίμησις τοῦ Χριστοῦ
 ,
ὅσο εἶναι δυνατὸν στὸν ἄνθρωπο
 ,
καὶ στὰ λόγια καὶ στὰἔργα καὶ στὴν σκέψι 
.
Πιστεύει δὲ ὀρθὰ καὶ ἀλάνθαστα στὴν Ἁγία Τριάδα
.
 
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...