Koro
ğ
lu___________________________________________________________________________www.ocaq.net3
- H
ǝ
s
ǝ
n xan, m
ǝ
n görür
ǝ
m ki, s
ǝ
nin ilx
ı
ç
ı
n bu daylara çox böyük qiym
ǝ
tverir. Y
ǝ
qin ki, el
ǝ
o haql
ı
d
ı
r. Onda s
ǝ
n bel
ǝ
el
ǝ
. Bu daylar
ı
n h
ǝ
r birini onun birgözün
ǝ
qiym
ǝ
t el
ǝ
.Pa
ş
an
ı
n sözü H
ǝ
s
ǝ
n xan
ı
n xo
ş
una g
ǝ
ldi.
Ə
mr etdi, s
ǝ
llad Al
ı
ki
ş
iningözl
ǝ
rini ç
ı
xartd
ı
.Al
ı
ki
ş
i n
ǝ
dindi, n
ǝ
d
ǝ
s
ǝ
sini ç
ı
xartd
ı
. Bir d
ǝ
f
ǝ
uf da el
ǝ
m
ǝ
di. El
ǝ
ki, s
ǝ
lladi
ş
ini qurtard
ı
, Al
ı
ki
ş
i aya
ğ
a qalx
ı
b dedi:- H
ǝ
s
ǝ
n xan, insan üçün dünyada h
ǝ
r naz-ne`m
ǝ
td
ǝ
n
ş
irin
ş
ey gözdür.S
ǝ
n m
ǝ
ni ondan bin
ǝ
sib el
ǝ
din. M
ǝ
n s
ǝ
nin qap
ı
nda san çürütdüm, ilan kimi qab
ı
qqoydum, saç-saqqal a
ğ
artd
ı
m, amma s
ǝ
n bunlar
ı
n heç birini bilm
ǝ
din, q
ǝ
dir-qiym
ǝ
t verm
ǝ
din. Bir pa
ş
an
ı
n sözü il
ǝ
m
ǝ
ni kor el
ǝ
din. Ansaq eybi yoxdu. Bizimkibel
ǝ
g
ǝ
lib.
İ
ndi ki, m
ǝ
nim gözl
ǝ
rimi bu daylara qiym
ǝ
t el
ǝ
din, bar
ı
heç olmasasözünün a
ğ
as
ı
ol. Bu daylar
ı
m
ǝ
n
ǝ
ver.H
ǝ
s
ǝ
n xan daylar
ı
n h
ǝ
r
ǝ
sini onun bir qoluna ba
ğ
latd
ı
r
ı
b qap
ı
s
ı
ndan qovdu.Kor Al
ı
, daylar da yed
ǝ
yind
ǝ
, tapdana-tapdana öz evin
ǝ
g
ǝ
ldik.K
ǝ
nd
ǝ
x
ǝ
b
ǝ
r dü
ş
dü. Samaat onun ba
ş
ı
na y
ı
ğ
ı
ld
ı
. X
ǝ
b
ǝ
r gedib Al
ı
ki
ş
inino
ğ
lu Röv
şǝ
n
ǝ
çatd
ı
.Röv
şǝ
n Rüst
ǝ
m kimi igid, yeniyetm
ǝ
savan bir o
ğ
lan idi. On be
ş
, on alt
ı
ya
ş
ı
ya ola, ya olmaya idi Amma el
ǝ
güslü, el
ǝ
qüvv
ǝ
tli idi ki, a
ğ
as
ı
n buda
ğ
ı
ndanyap
ı
ş
sa kökünd
ǝ
n ç
ı
xarar, öküzün buynuzundan yap
ı
ş
sa yerind
ǝ
n dik qald
ı
rard
ı
Röv
şǝ
n atas
ı
n
ı
bu halda görs
ǝ
k soru
ş
du:- Ata, s
ǝ
n
ǝ
n
ǝ
olub? De görüm, s
ǝ
ni kim bu hala sal
ı
b?Al
ı
ki
ş
i
ǝ
hvalat
ı
o
ğ
luna dan
ı
ş
d
ı
. Röv
şǝ
n q
ı
zm
ı
ş
p
ǝ
l
ǝ
ng
ǝ
döndü. Aya
ğ
aqalx
ı
b dedi:- O
ğ
lun s
ǝ
nin qisas
ı
n
ı
yerd
ǝ
qoymaz, ata!
İ
ndi H
ǝ
s
ǝ
n xan m
ǝ
nimqaba
ğ
ı
mda dayans
ı
n, görüm nes
ǝ
dayan
ı
r.K
ǝ
ndin savanlar
ı
da qalxd
ı
lar. Al
ı
ki
ş
i i
ş
i bel
ǝ
gör
ǝ
nd
ǝ
o
ğ
lunu ça
ğ
ı
r
ı
byan
ı
nda
ǝ
yl
ǝş
dirdi.
Ə
lini onun çiynin
ǝ
qoyub dedi:- H
ǝ
l
ǝ
qisas
ı
n vaxt
ı
deyil, bala! Vaxt
ı
nda m
ǝ
n özüm dey
ǝ
s
ǝ
y
ǝ
m.
İ
ndidiqq
ǝ
tl
ǝ
qulaq as! M
ǝ
nim gözl
ǝ
rim bu daylar
ı
n üstünd
ǝ
ç
ı
xar
ı
l
ı
b, bu daylar
ı
nüstünd
ǝ
d
ǝ
g
ǝ
r
ǝ
k m
ǝ
nim qisas
ı
m al
ı
na. Bu daylar
ı
s
ǝ
n
ǝ
tap
ş
ı
r
ı
ram. Bunlar el
ǝ
-bel
ǝ
atlardan deyil. Bunlar d
ǝ
rya at
ı
ndan
ǝ
m
ǝ
l
ǝ
g
ǝ
libl
ǝ
r.
İ
ndi s
ǝ
n g
ǝ
r
ǝ
k böyük bir