I
NóS 3
XORNAL DE GALICIA
21 de marzo de 2009
EN PORTADA
De esquerda á dereita e dearriba a abaixo,
Manuel e Elisa
,de Manuel Fernández-Valdés;
Pradolongo
, de Ignacio Vilar;
París#1
, de Oliver Laxe; e
Osmortos van ás présas
, de Ángelde la Cruz
Porén, ra das dierenas epoidan eisir, cre e a AAGio na moi boa esin e e“sobo inesir os ses cincomins de presposo, ecegaron s prodoras”. Nonasegra o mesmo do ConsorcioAdioisa de Gaicia, ecenra a sa aciidade mis napromocin no eerior. Di deese “non se i mis e n 10o n 15% do oramenado”e e o demais “se gaso enpoíicas de escaparae”.Reia amén é críico con esesecor das adas, pois cre e“non se io o siciene parapromocionar as boas peícase obo ese ano ra deGaicia”.
unido vencerás
Ademais, o director de
Olápis do carpinteiro
opinaque o desdobramento decompetencias entre estas dúasinstitucións e o Centro Galegodas Artes da Imaxe (CGAI)foi pernicioso e reclama un“organismo independentee con forza que se sitúeentre Cultura, Industria,Economía e Educación”. Defeito, para Martin Pawley, osector audiovisual foi o quemáis evidenciou a bicefaliado bipartito, un “exemploidiomático” perfecto para valorar a súa xestión.Dende estas institucións,recoñecen en maior oumenor medida que fai fallaun único organismo, aíndaque recordan que a xestiónnon foi necesariamentemala. José Manuel Sande,do CGAI, explica que “nonhoubo friccións” e que, aíndaque lles custou definir ascompetencias nun inicio e haiaspectos que mellorar, “cadaun traballou ben nasúa área”. Pola súabanda, Gonzálezapoia esta fusión,pero arremete contraos que “critican sensaber”, pois aseguraque a división sempreestivo aí.A pregunta domillón é até quepunto este paquetede medidas está acrear un cinemagalego, e son moitos os queopinan que iso non existe.“Así como se logrou crearunha marca para a música ea literatura galegas, non creoque iso acontecera co cinema”,di Pawley. Sande cre que “seintentou construír un cinemade xénero que supostamentereforzaba os riscos culturaisde Galicia”, pero opina que atentativa fallou porque “nonhoubo bos realizadores”. Parael, como para Reixa,
Un cuento para Olivia
é un achegamentohonesto, pero non abonda.Así, as únicas propostasque parecen ter maioresposibilidades deinternacionalización sonprecisamente as que nonsaen da industria. Paralograr que o cinema galegose coñeza fóra, parece logoque hai que apostar por estasnovas promesas e artellar“mecanismos que favorezan adistribución e a visibilización,fóra dos criterios comerciais”,di Sande, pois é a culturaa que está en xogo, non ocomercio.“Os produtoreschegamos exhaustos á fasede posprodución. Precisamosde apoio na distribución parafacer que as películas se vexan,porque se non, non ten sentidofacelas”, di Casal.A soluciónaos diversos problemas do cinegalego pasa, parece, por crearun organismo que agrupecompetencias e que favoreza adistribución.
n
o cine de animación,un sector que triunaen todo o mundo
Lx pp g pp, p Px dwk,Gl pp , p g lí, b z pí p .e pl éb úpñí fx l ú . e dyg B e.e úl, p p b lx,z p
El Cid. La leyenda
(2003), g éx e p x. a plílb h l,é l lz
Gisaku
(2005), l j, l gl.n 3d, ú p Péz, b l x x l, éx. c p, b Gy pl ll fl .cpl lg
Donkey Xote
(2007), l b plí,
Nocturna
(2007), hx bx ñé mglx P, é b Gy llplíl .q é p d rbí, fx g
O espírito dobosque
x J c. P, dyg. e é gp lp
O bosqueanimado
, p b Wl z lz.a f gñ 2002 p Gy, p, chgil chl’ l cl il l, b p p p l.té ñ p
O soñodunha noite de San Xoán
, g lz
Noite de paz
, fxh d rbí, b.
DEMáNDASE uNhAINStItuCIóN úNICA EfORtE quE fAvOREzAA DIfuSIóN ExtERIORDAS DIvERSAS fItASfEItAS EN GAlICIA
Add a Comment