Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Ὁ Σωτήρ • 7 Ὀκτωβρίου 2001, φ. 1798

Ὁ Σωτήρ • 7 Ὀκτωβρίου 2001, φ. 1798

Ratings: (0)|Views: 7 |Likes:
-
-

More info:

Categories:Types, Speeches
Published by: Ἀρχονταρίκιον on Apr 14, 2013
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/14/2014

pdf

text

original

 
( Ί ,
ι
>,Ttecja^xeJon
Vloh
Cu|H|>
4
.
 jis
kocu»
(
3
ί
1
Ιω&τΐ·
δ'
I·'*)
Ccoji^*. axtei<:Se^ojj.e0&.ϋύρ ION
Ί
η
ΟΒΉ
^plCJON,,(φι^κ.^'20;
ΟΡβΟΛΟΙΟΠ ΧΡΙβΤΙλΜΟϋ n€PIOAI-kiOn ΟΡΓΙΟΪΙ ΟΜύΜΜ» ΛΔ€ΛΦ0ΤΗΤ00 ΰ60Λ0Γ&3Π
Έτος42ονΆθήναι7Οκτωβρίου2001 Άριθ.1798
Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
 Υ 
πάρχουν ο! προπετείς καί άκριτοι, οί
 
όποϊοί προκλητικά έρωτοϋν: Καί τί νέ-
 
ον, πού δέν τό έγνώριζε καί δεν τό είχε ό
 
αρχαίος κόσμος, μάς έφερε ό Χριστός καί
 
ό Χριστιανισμός; "Αν μάς έφερε νέα και
 
οπουδαϊα δώρα εις την γην ό Χριστός!
 
Άλλα
ποιος εϊναι δυνατόν
νά
τά άπαρι-
 
θμήση καί άποτιμήση τά δώρα τού Λυτρω-
 
τοϋ μας καί Σωτήρος μας Κυρίου Ίησοϋ
 
Χριστού; Ένα όμως νά τό ξεχωρίσουμε
 
τώρα καί, όσον επιτρέπει ό ολίγος χώρος
 
πού 5ιαθέτ©υμε, νά τό μελετήσουμε.Ό μεγαλόφωνος προφήτης Ήσαΐας, όταν
 
μάς έζωγράφιζε την εικόνα τοϋ Μεσαίου,
 
τού Χριστού Κυρίου, έβαζε καί τό ζωηρόν
 
χρώμα τής Ειρήνης, ©ά ονομάζεται καί θά
 
είναι κοντά εις τά άλλα, μάς είπε, καί
 
«άρχων ειρήνης»
(Ησ. θ' 6)
«καί τής ειρή-νης αύτοΰ ούκ έστιν όριον»
(Ησ. 0' 7). Θά
 
είναι «δημιουργός καί αρχηγός ειρήνης». Ή
 
ειρήνη πού θά έξασφαλίση Αύτός θά είναι
 
χωρίς μέτρα καί όρια, διαρκής καί εις βάθος
 
καί πλάτος ειρήνη άπεριόριστος.Άλλ’ άς έλθουμε εις τά πράγματα τά
 
ίδια. Είναι ή νύκτα τοϋ Μυστικού Δείπνου.
 
Έπειτα άπό ολίγον ό Κύριος Ιησούς Χριστός, ό Θεάνθρωπος, θά είσέλθο εις την
 
περιοχήν τοϋ πλέον φρικιού μαρτυρίου.
 
Τήν νύκτα αυτήν θά τον ©υλΑάβουν, θά
 
τον δέσουν, θά τον καταδικάσουν, 0ά τόνπεριυβρίσουν, θά τόν πτύσουν, θά τόν ραπίσουν, θά τόν φραγγελώσουν καί ολίγον
 
αργότερα ώς κακούργοι θά τόν σταυρώσουν. Καί τά γνωρίζει αύτά όλα. Όμως ό
 
Κύριος Ιησούς τού Μυστικού Δείπνου
 
είναι όλος γαλήνη. Έκτελεϊ τό έργον του
 
μέ πληρότητα. Διδάσκει τούς μαθητάς
 
του. Τούς στηρίζει. Τούς πλύνει τά πόδια.
 
Καί βέβαια τούς άποχαιρετά. Νά άκούσου-
 
ρε τόν λόγον τοϋ άποχαιρετισμοϋ του:
 
«Ειρήνην άφίημι ύμϊν, ειρήνην τήν έμήν δί
 
δωμι ύμϊν ού καθώς ό κόσμος δίδωσιν,
 
έγώ δίδωμι ύμϊν»
(Ίω. ιδ' 27). «Φεύγω καί
 
σάς άφήνω ειρήνην. Σάς δίδω τήν άλη-
 
θινήν καί βαθεϊαν ειρήνην, τήν όποίαν έχω
 
έγώ καί τήν όποίαν ήλθα νά φέρω εις τόν
 
σπαρασσόμενον άπό τήν άμαρτίαν κόσμον. Δέν σάς δίδω έγώ ειρήνην ύιτοκρι-
 
τικήν καί άπατηλήν καί άσταθή, σάν αύτήν
 
πού δίδει ό κόσμος» (*).Τήν ίδικήν του τελείαν ειρήνην μας τήν
 
δωρίζει έκτοτε ό Κύριός μας ’Ιησούς Χριστός μέ τήν ’Εκκλησίαν του, πού τήν κυβερνά τό Πνεύμα τό "Αγιον. Ή ειρήνη τοϋ
 
Χριστού, πού συχνά ή Αγία Γραφή μας τήν
 
ονομάζει
«ειρήνην τοϋ Θεοϋ»,
είναι τό
 
δώρον τό ύπέρ δώρον, πού άπολαμβάνουν
 
τά πιστά καί συνεπή μέλη τής Εκκλησίας
(*) Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ μετά συντόμου ερμηνείας,
 
ύπό Παν. Ν, Τρεμπέλα, έκδοσις 45η, σελ. 444.
 
τού Χριοτοϋ, οί άγωνιζόμενοι Χριστιανοί.
 
Καί τό Πνεϋμα τό "Αγιον ύπόσχεται ότι
 
πάντοτε θά την λαμβάνουν και θά την χαί-
 
ρωνται. Άλλ’ ας άκούσουμε τό Πνεύμα,
 
καθώς όμιλε! μέ τό στόμα τοϋ θεοκινήτου
 
αποστόλου Παύλου διά τό θέμα αύτό πρός
 
τούς εκλεκτούς Φιλιππησίους Χριστιανούς. Άφοΰ τούς έκάλεσε νά χαίρουν πάντοτε τήν χαράν πού «προέρχεται άπό την
 
ένωσίν μας καί τήν κοινωνίαν μας μέ τόν
 
Χρίστον», νά είναι επιεικείς και ύποχωρητι-
 
κοί, τούς συνιστά νά μη άγωνιοϋν καί μεριμνούν διά τις ανάγκες καί τις δυσκολίες
 
τής ζωής, άλλά μέ ευχαριστίες δί όσα λαβαίνουν άπό τόν Θεόν, μέ πίστιν νά τοϋ
 
ζητούν καί όσα τούς χρειάζονται. Καί όταν
 
τά κάνουν αύτά, τούς δίνει τήν ύπόσχεσιν:
 
«και ή ειρήνη τοϋ Θεού ή ύπερέχουσα
 
πάντα νοϋν φρουρήσει τάς καρδίας ύμών
 
καί τά νοήματα ύμών εν Χριστώ Ιησού»
 
(Φιλιπ. δ' 7).Έχουν βάθος καί ουσίαν τά άγια αύτά
 
λόγια. Πρώτα μάς δίνουν τήν πληροφορίαν
 
ότι ή ειρήνη, άτίμητον δώρον τοϋ Παναγίου Τριαδικού Θεού, είναι
«ή ύπερέχουσα
 
πάντα νοϋν».
Δηλαδή αύτή ή κατάστασις
 
τής ειρήνης, τήν όποίαν έχει εις τόν τέλειον βαθμόν, άπειρον καί άβυθομέτρητον, ό
 
Θεός, καί τήν όποίαν δίνει καί χωρίς μέ-
 
τρον εις τούς πιστούς πού τόν εύλαβοϋν-
 
ται καί έμπράκτως τόν άγαποϋν, δέν
 
εκφράζεται, δέν περιγράφεται. Άλλ’ οϋτε
 
άλλοι έκτος άπό αύτούς πού τήν χαίρονται
 
είναι εις θέσιν νά τήν εννοήσουν καί τήν
 
άντιληφθοϋν, έστω καί άν αύτοί οί άλλοι
 
είναι άκόμη καί άγγελοι.
«Ή ειρήνη τού
 
Θεού»
είναι δώρημα τέλειον, πού μόνον
 
νά τό ζήση είναι δυνατόν κανείς. Άλλ’ άν
 
δέν κατανοήται μέ τό λογικόν ή ειρήνη,
 
δώρον τοϋ Πατρός καί τοϋ Υίοϋ καί τοϋ
 
Πνεύματος τοϋ Αγίου, φαίνεται όμως καί
 
λάμπει εις τήν ζωήν καί τήν συμπεριφοράν
 
τών χαριτωμένων τέκνων τής ειρήνης.Άς άναφερθή χαρακτηριστικόν παράδειγμα άπό τήν Αγίαν μας Γραφήν. Ό
 
Ηρώδης Άγρίππας ό Α', έγγονός τοϋ περίφημου Ήρώδου τοϋ Μεγάλου, πού άπεπει-ράθη νά θανατώση νήπιον τόν Κύριόν μας,
 
είχε θανατώσει τόν άπόστολον Ιάκωβον,
 
άδελφόν τοϋ αγίου Ίωάννου τοϋ Θεολόγου. Είχε φυλακίσει καί τόν άπόστολον Πέτρον. Έφθασε δέ καί ή νύκτα πού θά έφερε τήν ήμέραν τής προσαγωγής τοϋ θείου
 
Πέτρου εις τό άνομον δικαστήριον, διά νά
 
καταδικασθή καί θανατωθή. Καί ό Πέτρος;
 
Δέν φοβείται. Δέν άγωνιά. Οϋτε άγρυπνε!
 
διά νά ζητήση μέ προσευχήν καί δάκρυα
 
τήν σωτηρίαν του. Άλλ’ ώς νά μή ουμβαίνη
 
τίποτε, κοιμάται ήσυχα. Κοιμάται βαθιά.
 
Διατί; Διότι έχει ειρήνην. ’Εμπιστοσύνην
 
άπόλυτον εις τήν βουλήν τοϋ Κυρίου του.Άλλά τό ίδιον δέν συνέβαινε μέ μυριάδες άλλων άγίων Μαρτύρων; Ό άγιος
 
’Ιγνάτιος ό θεοφόρος μέ χαράν καί ειρήνην έπορεύετο εις τό μαρτύριον, διά νά
 
κατασπαραχθή άπό τά θηρία. Τό ’ίδιον βαδίζει ειρηνικός πρός τήν πυράν ό άγιος
 
Πολύκαρπος Σμύρνης. Καί αύτούς ώς
 
δείγματα τούς άναφέρομεν. Οί είδωλολά-
 
τραι απορούσαν πώς ήσαν έτσι ειρηνικοί
 
καί χαρούμενοι οί μελλοθάνατοι Χριστιανοί. Καί εις τήν άπορίαν των τούς έχαρα-
 
κτήριζαν ώς «μάγους». Άλλ’ όχι, οί Μάρτυρες δέν ήσαν μάγοι· ήσαν μόνον πλήρεις
 
άπό τήν ειρήνην τοϋ Θεού τήν ύπερέχου-
 
σαν πάντα νοϋν. Άλλά καί εις τόν τόπον
 
μας, όχι παλαιά, προχθές μόλις, βιοπαλαιστής μικροβιοτέχνης πιστός Χριστιανός,
 
εις τό θέαμα τοϋ εργαστηρίου του πού τό
 
κατέτρωγε ή πυρκαϊά, ήρεμος καί άτάρα-
 
χος έδοξολόγει τόν Θεόν. Οί γνωστοί του
 
έλεγαν ότι άπό τήν λύπην του έχασε τά λογικά του. Άλλ’ όχι-ό πιστός άνθρωπος είχε
 
τήν ειρήνην τοϋ Θεοϋ, πού ποτέ δέν άφή-
 
νει τόν πιστόν άβοήθητον. Αύτή ή ειρήνη
 
ώς φρουρά αγγελική φυλάττει τόν νοϋν καί
 
τήν καρδιά τοϋ πιστού καί δέν επιτρέπει εις
 
τήν ταραχήν νά τήν ένοχλήση καί διατα-
 
Ράξπ-Αύτήν τήν ειρήνην, ύπερφυσικήν κατά-
 
στασιν, σημεϊον καί θαύμα, άς ζητούμε άπό
 
τόν Σωτήρα Χρίστον ποτέ νά μή μάς τήν
 
στερήση. Είναι ό πλούτος καί ό θησαυρός
 
τών πιστών, πού πάντοτε τούς εύρίσκεται.
362
«0 CWTHP », ΑΡΙ0.1798, 7ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2001
 
ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
(Δ' Λουκά)Τών 'Αγίων Πατέρωντής Ζ' Οικουμενικής Συνόδου.
 Ήχος β'.
 Έωθινόν Η'.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ:(Τών Πατέρων) Τίτ. γ'8-15.ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ:(Της Κυριακής) Λουκ. η' 5-15.
ΤΌ ΟΥΑΓΓ&ΙΟΝ
Ε
ιπεν ό Κύριος τήν παραβολήν τούτην· έςήλΟεν ό σπειρών τοϋ σπεΐραι τόν σπόρον
 
αύτοΰ. καί έν τφ σπείρειν αυτόν δ μέν έπεσε παρά τήν όδόν, καί κατεπατήθη, καί τά
 
πετεινά τοΰ ούρανοϋ κατέφαγεν αύτό· καί έτερον έ'πεσεν έπί τήν πέτραν, καί φυέν
 
έξηράνθη διά τό μή έ'χειν ικμάδα· καί έτερον έπεσεν έν μέσω τών άκανθων, καί συμφυεΐσαι
 
αί ακανθαι άπέπνιξαν αύτό· καί έτερον έπεσεν εις τήν γην τήν άγαθήν, καί φυέν έποίησε
 
καρπόν έκατονταπλασίονα. Έπηρώτων δέ αυτόν οί μαθηταί αύτοΰ λέγοντες· τις ειη ή παραβολή αΰτη. ό δέ είπεν· ύμΐν δέδοται γνώναι τά μυστήρια τής βασιλείας τοϋ Θεού, τοΐς δέ
 
λοιποΐς έν παραβολαΐς, ινα βλέποντες μή βλέπωσι καί άκούοντες μή συνιώσιν. έστι δέ αϋτη
 
ή παραβολή· ό σπόρος έστΐν ό λόγος τοΰ Θεοΰ· οί δέ παρά τήν όδόν είσιν οί άκούσαντες,
 
εϊτα έρχεται ό διάβολος καί αίρει τόν λόγον άπό τής καρδίας αυτών, ί'να μή πιστεύσαντες
 
σωθώσιν. οί δέ έπί τής πέτρας οϊ δταν άκούσωσι, μετά χαράς δέχονται τόν λόγον, καί ούτοι
 
ρίζαν ούκ έχουσιν, οι πρός καιρόν πιστεύουσι καί έν καιρώ πειρασμού άφίστανται. τό δέ εις
 
τάς άκάνθας πεσόν, ούτοί είσιν οί άκούσαντες, καί ύπό μερίμνων καί πλούτου καί ηδονών
 
τοΰ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καί ού τελεσφορούσι. τό δέ έν τή καλή γή, ούτοί είσιν
 
οί'τινες έν καρδία καλή καί άγαθή άκούσαντες τόν λόγον κατέχουσι καί καρποφορούσιν έν
 
ύπομονή. ταύτα λέγων έφώνει· ό έ'χων ώτα άκούειν άκουέτω.
 TO MYCTHPION TOY 30F0Y ΤΟΥ Θ60Υ
6ΡΜΗΝ6ΥΤ1ΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΘΙΣ ΤΟ 6ΥΑΓΓ6Λ10Ν
Η
ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ μετά τήν 11ην’Οκτωβρίου είναι πάντοτε άφιερω-μένη στην Ιεράν μνήμην τών άγιων Πατέρων, πού τό έτος 787 μ.Χ. συνεκρότη-σαν τήν Ζ' Οίκουμενικήν Σύνοδον κατάτών αιρετικών Είκονομάχων. Ή ’Εκκλησία μας λοιπόν καθώρισε τήν ή μέραναυτήν τής μνήμης τών άγίων Πατέρωννά άναγινώσκεται ώς Εύαγγελικόν άνά-γνωσμα ή γνωοτή σέ όλους μας παραβολή τοϋ Σπορέως.Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ έχρησιμοποί-ησεν ό Κύριος στήν παραβολήν αυτήνείναι ή εικόνα τοϋ γεωργού πού σπέρνειτό χωράφι του. Κατά τήν σποράν, λέγει όΚύριος, ένα μέρος τοϋ σπόρου έπεσεστόν δρόμον καί οί διαβάτες τόν κατεπά-τησαν, τά δέ πουλιά τόν κατέφαγαν."Ενα άλλο τμήμα τοϋ σπόρου έπεσε σέέδαφος πετρώδες· έφύτρωσε, δέν εύ-ρήκε δμως υγρασίαν, μέ άποτέλεσμα νά ξεραθή, Κάποια ποσότητα σπόρου πάλινέπεσε σέ μέρος γεμάτο άγκάθια’ έβλά-στησε καί άναπτύχθηκε, τά άγκάθια όμως έπνιξαν καί άδυνάτισαν φοβερά τάτρυφερά βλαστάρια του. Τέλος, ένα μέρος τού σπόρου έπεσε μέσα στό φρε-σκοωργωμένο χωράφι καί έφύτρωσε καίέφερε καρπόν έκατονταπλάσιον. Καί όΚύριος συνεπλήρωσε λέγοντας: "Οποιοςέχει αυτιά πνευματικά, πρόθυμα νά ά-κούουν αύτά πού λέγω, άς τά άκούη.ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ τής Παραβολής; Οί μαθηται άπορημένοι έζήτησαν
«0 C0TH, ΑΡΙΘ. 1798, 7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2001
363

Activity (2)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
orfeasfm liked this

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->