• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
]+[www.e-e-e.gr 
ΠΗΓΗ
:
http
:
//users.otenet.gr/
∼
aper/t2t.htm
Πλάτωνος
 
Συ
µ
ποσίον
 
Ἀπολλόδωρος
 
I.
[172a]
∆οκῶ
µ
οι 
 
περὶ 
 
ὧν
 
πυνθάνεσθε
 
οὐκ
 
ἀ
µ
ελέτητος
 
εἶναι·
 
καὶ 
 
 γὰρ
 
ἐτύγχανον
 
πρώην
 
εἰς
 
ἄστυ
 
οἴκοθεν
 
ἀνιὼν
 
Φαληρόθεν·
 
τῶν
 
οὖν
 
 γνωρί 
µ
ων
 
τις
 
ὄπισθεν
 
κατιδών
µ
ε
 
πόρρωθεν
 
ἐκάλεσε
 ,
καὶ 
 
παίζων
 
ἅ
µ
α
 
τῇ
 
κλήσει·
 
Ὦ
 
Φαληρεύς
 ,
ἔφη
 ,
οὗτος
 
Ἀπολλόδωρος
 ,
οὐ
 
περι 
µ
ένεις;
 
κἀγὼ
 
ἐπιστὰς
 
περιέ
µ
εινα·
 
καὶ 
 
ὅς·
 
Ἀπολλόδωρε
 ,
ἔφη
 ,
καὶ 
µ
 ὴν
 
καὶ 
 
ἔναγχός
 
σε
 
ἐζήτουν
 
βουλό
µ
ενος
 
διαπυθέσθαι 
 
τὴν
 
Ἀγάθωνος
 
συνουσίαν
[172b]
καὶ 
 
Σωκράτους
 
καὶ 
 
Ἀλκιβιάδου
 
καὶ 
 
τῶν
 
ἄλλων
 
τῶν
 
τότε
 
ἐν
 
τῷ
 
συνδείπνῳ
 
παραγενο
µ
ένων
 ,
περὶ 
 
τῶν
 
ἐρωτικῶν
 
λόγων
 
τίνες
 
 ἦσαν·
 
ἄλλος
 
 γάρ
 
τίς
µ
οι 
 
διηγεῖτο
 
ἀκηκοὼς
 
Φοίνικος
 
τοῦ
 
Φιλίππου·
 
ἔφη
 
δὲ
 
καὶ 
 
σὲ
 
εἰδέναι 
.
ἀλλὰ
 
 γὰρ
 
οὐδὲν
 
εἶχε
 
σαφὲς
 
λέγειν·
 
σὺ
 
οὖν
µ
οι 
 
διήγησαι·
 
δικαιότατος
 
 γὰρ
 
εἶ 
 
τοὺς
 
τοῦ
 
ἑταίρου
 
λόγους
 
ἀπαγγέλλειν·
 
πρότερον
 
δέ
µ
οι 
 ,
 ἦ
 
δ᾽
 
ὅς
 ,
εἰπέ·
 
σὺ
 
αὐτὸς
 
παρεγένου
 
τῇ
 
συνουσίᾳ
 
ταύτῃ
 
 ἢ
 
οὔ;
 
κἀγὼ
 
εἶπον
 
ὅτι·
 
Παντάπασιν
 
ἔοικέ
 
σοι 
 
οὐδὲν
 
διηγεῖσθαι 
[172c]
σαφὲς
 
ὁ
 
διηγού
µ
ενος
 ,
εἰ 
 
 νεωστὶ 
 
 ἡγεῖ 
 
τὴν
 
συνουσίαν
 
 γεγονέναι 
 
ταύτην
 
 ἣν
 
ἐρωτᾷς
 ,
ὥστε
 
καὶ 
 
ἐ
µ
ὲ
 
παραγενέσθαι 
.
Ἔγωγε
 
δή
.
Πόθεν
 ,
 ἦν
 
δ᾽
 
ἐγώ
 ,
ὦ
 
Γλαύκων;
 
οὐκ
 
οἶσθ᾽
 
ὅτι 
 
πολλῶν
 
ἐτῶν
 
Ἀγάθων
 
ἐνθάδε
 
οὐκ
 
ἐπιδεδή
µ
 ηκεν;
 
ἀφ᾽
 
οὗ
 
δ᾽
 
ἐγὼ
 
Σωκράτει 
 
συνδιατρίβω
 
καὶ 
 
ἐπι 
µ
ελὲς
 
πεποίη
µ
αι 
 
ἑκάστης
 
 ἡ
µ
έρας
 
εἰδέναι 
 
ὅτι 
 
ἂν
 
λέγῃ
 
 ἢ
 
πράττῃ
 
οὐδέπω
 
τρία
 
ἔτη
 
ἐστίν;
[173a]
πρὸ
 
τοῦ
 
δὲ
 
περιτρέχων
 
ὅπῃ
 
τύχοι 
µ
ι 
 
καὶ 
 
οἰό
µ
ενος
 
τὶ 
 
ποιεῖν
 
ἀθλιώτερος
 
 ἦ
 
ὁτουοῦν
 ,
οὐχ 
 
 ἧττον
 
 ἢ
 
σὺ
 
 νυνί 
 ,
οἰό
µ
ενος
 
δεῖν
 
πάντα
µ
ᾶλλον
 
πράττειν
 
 ἢ
 
φιλοσοφεῖν
.
καὶ 
 
ὅς·
 
Μὴ
 
σκῶπτ᾽
 ,
ἔφη
 ,
ἀλλ᾽
 
εἰπέ
µ
οι 
 
πότε
 
ἐγένετο
 
 ἡ
 
συνουσία
 
αὕτη
.
κἀγὼ
 
εἶπον
 
ὅτι·
 
Παίδων
 
ὄντων
 
 ἡ
µ
ῶν
 
ἔτι 
 ,
ὅτε
 
τῇ
 
πρώτῃ
 
τραγῳδίᾳ
 
ἐνίκησεν
 
Ἀγάθων
 ,
τῇ
 
ὑστεραίᾳ
 
 ἢ
 
 ᾗ
 
τὰ
 
ἐπινίκια
 
ἔθυεν
 
αὐτός
 
τε
 
καὶ 
 
οἱ 
 
χορευταί 
.
Πάνυ
 ,
ἔφη
 ,
ἄρα
 
πάλαι 
 ,
ὡς
 
ἔοικεν
.
ἀλλὰ
 
τίς
 
σοι 
 
διηγεῖτο;
 
 ἢ
 
αὐτὸς
 
Σωκράτης;
[173b]
Οὐ
µ
ὰ
 
τὸν
 
∆ία
 ,
 ἦν
 
δ᾽
 
ἐγώ
 ,
ἀλλ᾽
 
ὅσπερ
 
Φοίνικι·
 
Ἀριστόδη
µ
ος
 
 ἦν
 
τις
 ,
Κυδαθηναιεύς
 ,
σ
µ
ικρός
 ,
ἀνυπόδητος
 
ἀεί·
 
παρεγεγόνει 
 
δ᾽
 
ἐν
 
τῇ
 
συνουσίᾳ
 ,
Σωκράτους
 
ἐραστὴς
 
ὢν
 
ἐν
 
τοῖς
µ
άλιστα
 
τῶν
 
τότε
 ,
ὡς
 
ἐ
µ
οὶ 
 
δοκεῖ 
.
οὐ
µ
έντοι 
 
ἀλλὰ
 
καὶ 
 
Σωκράτη
 
 γε
 
ἔνια
 
 ἤδη
 
ἀνηρό
µ
 ην
 
ὧν
 
ἐκείνου
 
 ἤκουσα
 ,
καί 
µ
οι 
 
ὡ
µ
ολόγει 
 
καθάπερ
 
ἐκεῖνος
 
διηγεῖτο
.
Τί 
 
οὖν
 ,
ἔφη
 ,
οὐ
 
διηγήσω
µ
οι;
 
πάντως
 
δὲ
 
 ἡ
 
ὁδὸς
 
 ἡ
 
εἰς
 
ἄστυ
 
ἐπιτηδεία
 
πορευο
µ
ένοις
 
καὶ 
 
λέγειν
 
καὶ 
 
ἀκούειν
.
οὕτω
 
δὴ
 
ἰόντες
 
ἅ
µ
α
 
τοὺς
 
λόγους
 
περὶ 
 
αὐτῶν
 
ἐποιού
µ
εθα
 , [173c]
ὥστε
 ,
ὅπερ
 
ἀρχό
µ
ενος
 
εἶπον
 ,
οὐκ
 
ἀ
µ
ελετήτως
 
ἔχω
.
εἰ 
 
οὖν
 
δεῖ 
 
καὶ 
 
ὑ
µ
ῖν
 
διηγήσασθαι 
 ,
ταῦτα
 
χρὴ
 
ποιεῖν
.
καὶ 
 
 γὰρ
 
ἔγωγε
 
καὶ 
 
ἄλλως
 ,
ὅταν
µ
έν
 
τινας
 
περὶ 
 
φιλοσοφίας
 
1
 
λόγους
 
 ἢ
 
αὐτὸς
 
ποιῶ
µ
αι 
 
 ἢ
 
ἄλλων
 
ἀκούω
 ,
χωρὶς
 
τοῦ
 
οἴεσθαι 
 
ὠφελεῖσθαι 
 
ὑπερφυῶς
 
ὡς
 
χαίρω·
 
ὅταν
 
δὲ
 
ἄλλους
 
τινάς
 ,
ἄλλως
 
τε
 
καὶ 
 
τοὺς
 
ὑ
µ
ετέρους
 
τοὺς
 
τῶν
 
πλουσίων
 
καὶ 
 
χρη
µ
ατιστικῶν
 ,
αὐτός
 
τε
 
ἄχθο
µ
αι 
 
ὑ
µ
ᾶς
 
τε
 
τοὺς
 
ἑταίρους
 
ἐλεῶ
 ,
ὅτι 
 
οἴεσθε
 
τὶ 
 
ποιεῖν
[173d]
οὐδὲν
 
ποιοῦντες
.
καὶ 
 
ἴσως
 
αὖ
 
ὑ
µ
εῖς
 
ἐ
µ
ὲ
 
 ἡγεῖσθε
 
κακοδαί 
µ
ονα
 
εἶναι 
 ,
καὶ 
 
οἴο
µ
αι 
 
ὑ
µ
ᾶς
 
ἀληθῆ
 
οἴεσθαι·
 
ἐγὼ
µ
έντοι 
 
ὑ
µ
ᾶς
 
οὐκ
 
οἴο
µ
αι 
 
ἀλλ᾽
 
εὖ
 
οἶδα
.
Ἑταῖρος
 
Ἀεὶ 
 
ὅ
µ
οιος
 
εἶ 
 ,
ὦ
 
Ἀπολλόδωρε·
 
ἀεὶ 
 
 γὰρ
 
σαυτόν
 
τε
 
κακηγορεῖς
 
καὶ 
 
τοὺς
 
ἄλλους
 ,
καὶ 
 
δοκεῖς
µ
οι 
 
ἀτεχνῶς
 
πάντας
 
ἀθλίους
 
 ἡγεῖσθαι 
 
πλὴν
 
Σωκράτους
 ,
ἀπὸ
 
σαυτοῦ
 
ἀρξά
µ
ενος
.
καὶ 
 
ὁπόθεν
 
ποτὲ
 
ταύτην
 
τὴν
 
ἐπωνυ
µ
ίαν
 
ἔλαβες
 
τὸ
µ
αλακὸς
 
καλεῖσθαι 
 ,
οὐκ
 
οἶδα
 
ἔγωγε·
 
ἐν
µ
ὲν
 
 γὰρ
 
τοῖς
 
λόγοις
 
ἀεὶ 
 
τοιοῦτος
 
εἶ·
 
σαυτῷ
 
τε
 
καὶ 
 
τοῖς
 
ἄλλοις
 
ἀγριαίνεις
 
πλὴν
 
Σωκράτους
.
Ἀπολλόδωρος
 
[173e]
 
Ὦ
 
φίλτατε
 ,
καὶ 
 
δῆλόν
 
 γε
 
δὴ
 
ὅτι 
 
οὕτω
 
διανοού
µ
ενος
 
καὶ 
 
περὶ 
 
ἐ
µ
αυτοῦ
 
καὶ 
 
περὶ 
 
ὑ
µ
ῶν
µ
αίνο
µ
αι 
 
καὶ 
 
παραπαίω
.
Ἑταῖρος
 
Οὐκ
 
ἄξιον
 
περὶ 
 
τούτων
 ,
Ἀπολλόδωρε
 ,
 νῦν
 
ἐρίζειν·
 
ἀλλ᾽
 
ὅπερ
 
ἐδεό
µ
εθά
 
σου
 ,µ
 ὴ
 
ἄλλως
 
ποιήσῃς
 ,
ἀλλὰ
 
διήγησαι 
 
τίνες
 
 ἦσαν
 
οἱ 
 
λόγοι 
.
Ἀπολλόδωρος
 
Ἦσαν
 
τοίνυν
 
ἐκεῖνοι 
 
τοιοίδε
 
τινές·
µ
ᾶλλον
 
δ᾽
[174a]
ἐξ
 
ἀρχῆς
 
ὑ
µ
ῖν
 
ὡς
 
ἐκεῖνος
 
διηγεῖτο
 
καὶ 
 
ἐγὼ
 
πειράσο
µ
αι 
 
διηγήσασθαι 
.
II.
 
Ἔφη
 
 γάρ
 
οἱ 
 
Σωκράτη
 
ἐντυχεῖν
 
λελου
µ
ένον
 
τε
 
καὶ 
 
τὰς
 
βλαύτας
 
ὑποδεδε
µ
ένον
 ,
ἃ
 
ἐκεῖνος
 
ὀλιγάκις
 
ἐποίει·
 
καὶ 
 
ἐρέσθαι 
 
αὐτὸν
 
ὅποι 
 
ἴοι 
 
οὕτω
 
καλὸς
 
 γεγενη
µ
ένος
.
καὶ 
 
τὸν
 
εἰπεῖν
 
ὅτι·
 
Ἐπὶ 
 
δεῖπνον
 
εἰς
 
Ἀγάθωνος
.
χθὲς
 
 γὰρ
 
αὐτὸν
 
διέφυγον
 
τοῖς
 
ἐπινικίοις
 ,
φοβηθεὶς
 
τὸν
 
ὄχλον·
 
ὡ
µ
ολόγησα
 
δ᾽
 
εἰς
 
τή
µ
ερον
 
παρέσεσθαι 
.
ταῦτα
 
δὴ
 
ἐκαλλωπισά
µ
 ην
 ,
ἵνα
 
καλὸς
 
παρὰ
 
καλὸν
 
ἴω
.
ἀλλὰ
 
σύ
 ,
 ἦ
 
δ᾽
 
ὅς
 ,
πῶς
[174b]
ἔχεις
 
πρὸς
 
τὸ
 
ἐθέλειν
 
ἂν
 
ἰέναι 
 
ἄκλητος
 
ἐπὶ 
 
δεῖπνον;
 
κἀγώ
 ,
ἔφη
 ,
εἶπον
 
ὅτι 
 
Οὕτως
 
ὅπως
 
ἂν
 
σὺ
 
κελεύῃς
.
Ἕπου
 
τοίνυν
 ,
ἔφη
 ,
ἵνα
 
καὶ 
 
τὴν
 
παροι 
µ
ίαν
 
διαφθείρω
µ
εν
 µ
εταβάλλοντες
 ,
ὡς
 
ἄρα
 
καὶ 
 
ἀγαθῶν
 
ἐπὶ
 
δαῖτας
 
ἴασιν
 
αὐτό
µ
ατοι
 
ἀγαθοί
.
Ὅ
µ
 ηρος
µ
ὲν
 
 γὰρ
 
κινδυνεύει 
 
οὐ
µ
όνον
 
διαφθεῖραι 
 
ἀλλὰ
 
καὶ 
 
ὑβρίσαι 
 
εἰς
 
ταύτην
 
τὴν
 
παροι 
µ
ίαν·
 
ποιήσας
 
 γὰρ
 
τὸν
 
Ἀγα
µ
έ
µ
 νονα
 
διαφερόντως
 
ἀγαθὸν
 
ἄνδρα
[174c]
τὰ
 
πολε
µ
ικά
 ,
τὸν
 
δὲ
 
Μενέλεων
 
µ
αλθακὸν
 
αἰχ
µ
ητήν
 ,
θυσίαν
 
ποιου
µ
ένου
 
καὶ 
 
ἑστιῶντος
 
τοῦ
 
Ἀγα
µ
έ
µ
 νονος
 
ἄκλητον
 
ἐποίησεν
 
ἐλθόντα
 
τὸν
 
Μενέλεων
 
ἐπὶ 
 
τὴν
 
θοίνην
 ,
χείρω
 
ὄντα
 
ἐπὶ 
 
τὴν
 
τοῦ
 
ἀ
µ
είνονος
.
ταῦτ᾽
 
ἀκούσας
 
εἰπεῖν
 
ἔφη·
 
Ἴσως
µ
έντοι 
 
κινδυνεύσω
 
καὶ 
 
ἐγὼ
 
οὐχ 
 
ὡς
 
σὺ
 
λέγεις
 ,
ὦ
 
Σώκρατες
 ,
ἀλλὰ
 
καθ᾽
 
Ὅ
µ
 ηρον
 
φαῦλος
 
ὢν
 
ἐπὶ 
 
σοφοῦ
 
ἀνδρὸς
 
ἰέναι 
 
θοίνην
 
ἄκλητος
.
ἆρ᾽
 
οὖν
 
ἄγων
µ
έ
 
τι 
 
ἀπολογήσει;
 
ὡς
 
ἐγὼ
µ
ὲν
 
οὐχ 
 
ὁ
µ
ολογήσω
 
ἄκλητος
[174d]
 ἥκειν
 ,
ἀλλ᾽
 
ὑπὸ
 
σοῦ
 
κεκλη
µ
ένος
.
Σύν
 
τε
 
δύ᾽
 ,
ἔφη
 ,
ἐρχο
µ
ένω
 
πρὸ
 
ὁ
 
τοῦ
 
βουλευσό
µ
εθα
 
ὅ
 
τι 
 
ἐροῦ
µ
εν
.
ἀλλ᾽
 
ἴω
µ
εν
. —
Τοιαῦτ᾽
 
ἄττα
 
σφᾶς
 
ἔφη
 
διαλεχθέντας
 
ἰέναι 
.
τὸν
 
οὖν
 
Σωκράτη
 
ἑαυτῷ
 
πως
 
προσέχοντα
 
τὸν
 
 νοῦν
 
κατὰ
 
τὴν
 
ὁδὸν
 
πορεύεσθαι 
 
ὑπολειπό
µ
ενον
 ,
καὶ 
 
περι 
µ
ένοντος
 
οὗ
 
κελεύειν
 
προϊέναι 
 
εἰς
 
τὸ
 
πρόσθεν
.
ἐπειδὴ
 
δὲ
 
 γενέσθαι 
 
ἐπὶ 
 
τῇ
 
οἰκίᾳ
[174e]
τῇ
 
Ἀγάθωνος
 ,
ἀνεῳγ
µ
ένην
 
καταλα
µ
βάνειν
 
τὴν
 
θύραν
 ,
καί 
 
τι 
 
ἔφη
 
αὐτόθι 
 
 γελοῖον
 
παθεῖν
.
οἷ 
µ
ὲν
 
 γὰρ
 
εὐθὺς
 
2
 
παῖδά
 
τινα
 
τῶν
 
ἔνδοθεν
 
ἀπαντήσαντα
 
ἄγειν
 
οὗ
 
κατέκειντο
 
οἱ 
 
ἄλλοι 
 ,
καὶ 
 
καταλα
µ
βάνειν
 
 ἤδη
µ
έλλοντας
 
δειπνεῖν·
 
εὐθὺς
 
δ᾽
 
οὖν
 
ὡς
 
ἰδεῖν
 
τὸν
 
Ἀγάθωνα·
 
Ὦ
 
φάναι 
 ,
Ἀριστόδη
µ
ε
 ,
εἰς
 
καλὸν
 
 ἥκεις
 
ὅπως
 
συνδειπνήσῃς·
 
εἰ 
 
δ᾽
 
ἄλλου
 
τινὸς
 
ἕνεκα
 
 ἦλθες
 ,
εἰς
 
αὖθις
 
ἀναβαλοῦ
 ,
ὡς
 
καὶ 
 
χθὲς
 
ζητῶν
 
σε
 ,
ἵνα
 
καλέσαι 
µ
ι 
 ,
οὐχ 
 
οἷός
 
τ᾽
 
 ἦ
 
ἰδεῖν
.
ἀλλὰ
 
Σωκράτη
 
 ἡ
µ
ῖν
 
πῶς
 
οὐκ
 
ἄγεις;
 
καὶ 
 
ἐγώ
 ,
ἔφη
 , µ
εταστρεφό
µ
ενος
 
οὐδα
µ
οῦ
 
ὁρῶ
 
Σωκράτη
 
ἑπό
µ
ενον·
 
εἶπον
 
οὖν
 
ὅτι 
 
καὶ 
 
αὐτὸς
µ
ετὰ
 
Σωκράτους
 
 ἥκοι 
µ
ι 
 ,
κληθεὶς
 
ὑπ᾽
 
ἐκείνου
 
δεῦρ᾽
 
ἐπὶ 
 
δεῖπνον
.
Καλῶς
 
 γ᾽
 ,
ἔφη
 ,
ποιῶν
 
σύ·
 
ἀλλὰ
 
ποῦ
 
ἔστιν
 
οὗτος;
[175a]
Ὅπισθεν
 
ἐ
µ
οῦ
 
ἄρτι 
 
εἰσῄει·
 
ἀλλὰ
 
θαυ
µ
άζω
 
καὶ 
 
αὐτὸς
 
ποῦ
 
ἂν
 
εἴη
.
Οὐ
 
σκέψῃ
 ,
ἔφη
 ,
παῖ 
 ,
φάναι 
 
τὸν
 
Ἀγάθωνα
 ,
καὶ 
 
εἰσάξεις
 
Σωκράτη;
 
σὺ
 
δ᾽
 ,
 ἦ
 
δ᾽
 
ὅς
 ,
Ἀριστόδη
µ
ε
 ,
παρ᾽
 
Ἐρυξί 
µ
αχον
 
κατακλίνου
.
III.
 
Καὶ 
 
ἓ
µ
ὲν
 
ἔφη
 
ἀπονίζειν
 
τὸν
 
παῖδα
 
ἵνα
 
κατακέοιτο·
 
ἄλλον
 
δέ
 
τινα
 
τῶν
 
παίδων
 
 ἥκειν
 
ἀγγέλλοντα
 
ὅτι·
 
Σωκράτης
 
οὗτος
 
ἀναχωρήσας
 
ἐν
 
τῷ
 
τῶν
 
 γειτόνων
 
προθύρῳ
 
ἕστηκεν
 ,
κἀ
µ
οῦ
 
καλοῦντος
 
οὐκ
 
ἐθέλει 
 
εἰσιέναι 
.
Ἄτοπόν
 
 γ᾽
 ,
ἔφη
 ,
λέγεις·
 
οὔκουν
 
καλεῖς
 
αὐτὸν
 
καὶ 
µ
 ὴ
 
ἀφήσεις;
[175b]
καὶ 
 
ὃς
 
ἔφη
 
εἰπεῖν
 
Μηδα
µ
ῶς
 ,
ἀλλ᾽
 
ἐᾶτε
 
αὐτόν
.
ἔθος
 
 γάρ
 
τι 
 
τοῦτ᾽
 
ἔχει·
 
ἐνίοτε
 
ἀποστὰς
 
ὅποι 
 
ἂν
 
τύχῃ
 
ἕστηκεν
.
 ἥξει 
 
δ᾽
 
αὐτίκα
 ,
ὡς
 
ἐγὼ
 
οἶ 
µ
αι 
. µ
 ὴ
 
οὖν
 
κινεῖτε
 ,
ἀλλ᾽
 
ἐᾶτε
.
Ἀλλ᾽
 
οὕτω
 
χρὴ
 
ποιεῖν
 ,
εἰ 
 
σοὶ 
 
δοκεῖ 
 ,
ἔφη
 
φάναι 
 
τὸν
 
Ἀγάθωνα
.
ἀλλ᾽
 
 ἡ
µ
ᾶς
 ,
ὦ
 
παῖδες
 ,
τοὺς
 
ἄλλους
 
ἑστιᾶτε
.
πάντως
 
παρατίθετε
 
ὅτι 
 
ἂν
 
βούλησθε
 ,
ἐπειδάν
 
τις
 
ὑ
µ
ῖν
µ
 ὴ
 
ἐφεστήκῃ·
 
ὃ
 
ἐγὼ
 
οὐδεπώποτε
 
ἐποίησα·
 
 νῦν
 
οὖν
 ,
 νο
µ
ίζοντες
 
καὶ 
 
ἐ
µ
ὲ
 
ὑφ᾽
 
ὑ
µ
ῶν
 
κεκλῆσθαι 
 
ἐπὶ 
 
δεῖπνον
 
καὶ 
 
τούσδε
 
τοὺς
[175c]
ἄλλους
 ,
θεραπεύετε
 ,
ἵν᾽
 
ὑ
µ
ᾶς
 
ἐπαινῶ
µ
εν
. —
Μετὰ
 
ταῦτα
 
ἔφη
 
σφᾶς
µ
ὲν
 
δειπνεῖν
 ,
τὸν
 
δὲ
 
Σωκράτη
 
οὐκ
 
εἰσιέναι 
.
τὸν
 
οὖν
 
Ἀγάθωνα
 
πολλάκις
 
κελεύειν
 µ
εταπέ
µ
ψασθαι 
 
τὸν
 
Σωκράτη
 ,
ἓ
 
δὲ
 
οὐκ
 
ἐᾶν
.
 ἥκειν
 
οὖν
 
αὐτὸν
 
οὐ
 
πολὺν
 
χρόνον
 
ὡς
 
εἰώθει 
 
διατρίψαντα
 ,
ἀλλὰ
µ
άλιστα
 
σφᾶς
µ
εσοῦν
 
δειπνοῦντας
.
τὸν
 
οὖν
 
Ἀγάθωνα
 ,
τυγχάνειν
 
 γὰρ
 
ἔσχατον
 
κατακεί 
µ
ενον
µ
όνον·
 
∆εῦρ᾽
 ,
ἔφη
 
φάναι 
 ,
Σώκρατες
 ,
παρ᾽
 
ἐ
µ
ὲ
 
κατάκεισο
 ,
ἵνα
 
καὶ 
 
τοῦ
 
σοφοῦ
 
ἁπτό
µ
ενός
 
σου
[175d]
ἀπολαύσω
 ,
ὅ
 
σοι 
 
προσέστη
 
ἐν
 
τοῖς
 
προθύροις
.
δῆλον
 
 γὰρ
 
ὅτι 
 
εὗρες
 
αὐτὸ
 
καὶ 
 
ἔχεις·
 
οὐ
 
 γὰρ
 
ἂν
 
προαπέστης
.
καὶ 
 
τὸν
 
Σωκράτη
 
καθίζεσθαι 
 
καὶ 
 
εἰπεῖν
 
ὅτι·
 
Εὖ
 
ἂν
 
ἔχοι 
 ,
φάναι 
 ,
ὦ
 
Ἀγάθων
 ,
εἰ 
 
τοιοῦτον
 
εἴη
 
 ἡ
 
σοφία
 
ὥστ᾽
 
ἐκ
 
τοῦ
 
πληρεστέρου
 
εἰς
 
τὸ
 
κενώτερον
 
ῥεῖν
 
 ἡ
µ
ῶν
 ,
ἐὰν
 
ἁπτώ
µ
εθα
 
ἀλλήλων
 ,
ὥσπερ
 
τὸ
 
ἐν
 
ταῖς
 
κύλιξιν
 
ὕδωρ
 
τὸ
 
διὰ
 
τοῦ
 
ἐρίου
 
ῥέον
 
ἐκ
 
τῆς
 
πληρεστέρας
 
εἰς
 
τὴν
 
κενωτέραν
.
εἰ 
 
 γὰρ
 
οὕτως
 
ἔχει 
 
καὶ 
 
 ἡ
[175e]
σοφία
 ,
πολλοῦ
 
τι 
µ
ῶ
µ
αι 
 
τὴν
 
παρὰ
 
σοὶ 
 
κατάκλισιν·
 
οἶ 
µ
αι 
 
 γάρ
µ
ε
 
παρὰ
 
σοῦ
 
πολλῆς
 
καὶ 
 
καλῆς
 
σοφίας
 
πληρωθήσεσθαι 
.
 ἡ
µ
ὲν
 
 γὰρ
 
ἐ
µ
 ὴ
 
φαύλη
 
τις
 
ἂν
 
εἴη
 ,
 ἢ
 
καὶ 
 
ἀ
µ
φισβητήσι 
µ
ος
 ,
ὥσπερ
 
ὄναρ
 
οὖσα
 ,
 ἡ
 
δὲ
 
σὴ
 
λα
µ
πρά
 
τε
 
καὶ 
 
πολλὴν
 
ἐπίδοσιν
 
ἔχουσα
 ,
 ἥ
 
 γε
 
παρὰ
 
σοῦ
 
 νέου
 
ὄντος
 
οὕτω
 
σφόδρα
 
ἐξέλα
µ
ψεν
 
καὶ 
 
ἐκφανὴς
 
ἐγένετο
 
πρῴην
 
ἐν
µ
άρτυσι 
 
τῶν
 
Ἑλλήνων
 
πλέον
 
 ἢ
 
τρισ
µ
υρίοις
.
Ὑβριστὴς
 
εἶ 
 ,
ἔφη
 ,
ὦ
 
Σώκρατες
 ,
ὁ
 
Ἀγάθων
.
καὶ 
 
ταῦτα
µ
ὲν
 
καὶ 
 
ὀλίγον
 
ὕστερον
 
διαδικασό
µ
εθα
 
ἐγώ
 
τε
 
καὶ 
 
σὺ
 
περὶ 
 
τῆς
 
σοφίας
 ,
δικαστῇ
 
χρώ
µ
ενοι 
 
τῷ
 
∆ιονύσῳ·
 
 νῦν
 
δὲ
 
πρὸς
 
τὸ
 
δεῖπνον
 
πρῶτα
 
τρέπου
.
IV.
[176a]
Μετὰ
 
ταῦτα
 ,
ἔφη
 ,
κατακλινέντος
 
τοῦ
 
Σωκράτους
 
καὶ 
 
δειπνήσαντος
 
καὶ 
 
τῶν
 
ἄλλων
 ,
σπονδάς
 
τε
 
σφᾶς
 
ποιήσασθαι 
 ,
καὶ 
 
ᾄσαντας
 
τὸν
 
θεὸν
 
καὶ 
 
τἆλλα
 
τὰ
 
 νο
µ
ιζό
µ
ενα
 ,
τρέπεσθαι 
 
πρὸς
 
τὸν
 
πότον·
 
τὸν
 
οὖν
 
Παυσανίαν
 
ἔφη
 
λόγου
 
τοιούτου
 
3
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...