• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
MANEX CASTROk SALATU DUEN TRATUA ERTZANTZAREN ESKUETAN."Orain dena kantatuko duzu, mangera bat sartuko dizugu ipurdiko zulotik"Manex Castro Villabonako gazteak Ertzaintzaren eskuetan igarotako bost egunengaineko testigantza publiko egin du Amnistiaren Aldeko Mugimenduak. Etengabekomehatxu eta presioak agertzen dira bertan.MANEX CASTRO ZABALETALarunbata gauean atxilotu ninduten, goizeko hirurak aldera, lagun batzuekintabernan nengoela. Lasai lasai geunden, eta bapatean argiz eta armez inguratutaikusi nintzen. Argia eta armak gogoratzen ditut. Dena oso azkarra izan zen.Beltzez jantzitako enkaputxatu asko sartu ziren tabernara eta konturatunintzenerako kalean behera korrika nindoan kamiseta buruan nuela. Bi enkaputxatukbultzatzen ninduten eta korrikaldi honetan lehenengo aldiz entzun nuen ondorenehundaka aldiz entzungo nuena: "Se te ha acabado". Kotxe batean sartu ninduten,eskuak atzean lotuta eta bi enkaputxadunen artean "Te hemos cazado. Ahora nos vasa cantar todo. Te vamos a meter una manguera por el culo. Vamos a detener a tumadre, la vamos a follar. Las vas a pasar putas". Asko urduritu nintzen. Ertzainakzirela konturatu nintzen lehenago, peto batean "ertzaintza" hitza irakurri ahalizan nuen.Kotxean, nire ezkerrera zijoana gaztea zen eta ero baten moduan egiten zidan oihu."Nos vas a comer la polla" eta burua gora eta behera eragiten zidan, hortan egongobanintz bezala. "Te vas a comer la de Lazkao, te vas a comer lo de Azpeitia.... tevamos a meter lo de Isaias Carrasco...." ero baten moduan. Eskuinekoa zaharragoazen. Polikiago hitzegiten zuen, baina askoz mingarriagoak egiten zitzaizkidan berehitzak: "A ti te han engañado, ya te has jodido la vida. 40 años de talego. Losfuncionarios te van a dar por culo. A los vascos ya no se os respeta....".Azkenean nonbaitera heldu ginen. Ez nekien zenbat denbora igaro genuen kotxean,ezin nuen kontrolatu. Denbora guztian oihuka, galderak.... Kotxetik airean ateraninduten. Besoetatik tira egiten zidaten esposak estutu zitezen. Gela batean sartuninduten, dena zuriz pintatua, mahai bat eta aulki batzuekin. Kotxean nirekinzetozen bi ertzainak sartu ziren ondoren. Kaputxarik gabe zijoazen eta kalezjantzita zeuden. "Zu, paretaren kontra". Paretaren kontra jarri, eskuak paretarenkontra, bizkarra okertuta eta hankak guztiz irekita nire bizkarraren gainean jarriziren biak. "Empieza a soltarlo todo, te vas a pasar los cinco días así. Te caerasy nosotros te levantaremos. Sólo es el principio, no sabes lo que te espera". Denaoihuak ziren. Lepotik heltzen zidaten, aurpegitik. "Se te ha acabado todo, hemosdetenido a todos". Ni honezkero beldurtuta nengoen zeharo. Eta nekatzen hasita.Oraindik ez ziren galderekin hasi. Gazteak euskeraz egiten zidan eta zaharrakbietara.Denbora batera, ezin dut jakin zenbatera, ziega batera eraman ninduten. Arauakesplikatu zizkidaten: "Cada vez que se abra la puerta, tu te pones de pie, contrala pared, con la cabeza agachada. Nunca, nunca nos mires". Atea itxi zuten eta nikdeskantsatu egingo nuela pentsatu nuen, haize pixka bat hartu. Txikituta nengoeneta buruan ideia bat etengabe bueltaka "ea noiz datozen berriz....". Denbora gutxiigaro zen etorri ziren arte, ordu erdi inguru. Atea bortizki ireki eta bi ertzainsartu ziren ziztu bizian. Atea irekitzen zutenak enkaputxatuta zeuden, besteguztiak ez.Gela berri batetara eraman ninduten. Ertzain hauek ez nituen oraindik ezagutzen.Denak eseri ziren eta ni ere. Galderekin hasi ziren. Batek lasai egiten zuen,poliki. "Bueno Manex, hau bukatu da, dena erreta dago. Denak harrapatu ditugu". Niixilik nengoen. Orduan, nire bizitza kontatzen hasi zitzaidan. 14 urte nituenetik.
 
Lagunak, familia, herria.... Dena zekiten. Zer egiten nuen, zer ez, zenekinibiltzen nintzen...... Lagunen izenak esaten zizkidaten. "Gazte Asanbladan bai,hor bai. Lan ona egiten zenuten. Zergatik eman duzu pausu hau? Merezi du?".Besteak fuerte hitz egiten zuen, oihuka, urduri. " Si has tenido huevos, tenhuevos para decirlo. Hay que sentirse orgulloso de lo que se ha hecho. ¿Quédiferencia hay entre tu y yo? Pensamos igual ¡me cago en dios! ¡Ponte de pie!¡Mirame a los ojos! ¡mirame a la cara!".....Berriro kalabozora eraman ninduten. Arnasa hartzen saiatu nintzen. Nire artean:"haber ez diren berriz etortzen, ea pakean uzten nauten....". Usteak ustel. Ateankolpetzarra eman eta berriz niregana etorri ziren. "La que me espera....".Berdinarekin hasi ziren berriro, baino oraingoan kalabozoan. "Ya te lo haspensado, hitzegingo dugu? Hemendik aurrera ez dago ezer. Harrapatuta zaude...."lasaiak. Besteak, oihuka "con un palo y una bandera. Con un palo y una bandera¡levantate! Te hemos pillado. Lo has dado todo. Has sido un gudari y ahora estásaqui, con nosotros. No puedes hacer nada. Con un palo y una bandera, te pones depie, nos miras a los ojos y me cuentas, orgulloso, todo lo que has hecho. ¿Yasabes quien está en el calabozo del frente? Ahí está un buen amigo tuyo. ¿Ya leconoces? (lagun baten izena bota zidaten) Está ahí, y está llorando por tu culpa.Quiere que te mueras. ¿a ese también quieres joderle la vida? Es tu culpa. Si nonos cuentas lo que queremos..... Tenemos a fichado a este (beste lagun baten izenabota zuten). También se puede dar por jodido. Nos ha dicho que no tenía ni idea endonde estabas metido. Menudo colega de los cojones que eres. Que se joda, ¿no?"Nik ez nekien jada zer pentsatu. Mareatuta nengoen. Ez nekien zer sinetsi eta zerez. "Ixilik egon behar dut" pentsatzen nuen, baino geroz eta gehiago kostatzenzitzaidan. Presioa gehegi sentitzen nuen. Nekatuta nengoen eta oso frustratutasentizen nintzen. Poliki hitz egiten zuena nire ondoan zegoen eserita eta besteazutik aurrez aurre."¿Vas a dejar a tu amigo llorar? Las lágrimas llegan hasta Oiartzun". Horkonturatu nintzen non nengoen.Zutik zegoenak amaren gaia atera zuen. "La casa es de tu madre. ¿sabía lo que secocía? Pues nosotros pensamos que sabía algo y se lo calló. A ella le meteremoscolaboración y ella también 15 años para dentro. No tendras huevos de vender a tumadre, ¿no?". Ez nuen hitz egin nahi, baina ama pakean uztea nahi nuen."Gu bagoaz, ondo pentsatu. Bukatu nahi baduzu hitzegin, bestela asko luzatuko da.Eskerrak eman guk atxilotu zaituztegulako." "Putakumeak" pentsatu nuen, "txikitutanaukazue zuek". Ezin nuen lorik egin, ez nuen jaten.... Ziegan negoen denboragutxia kolpe eta oihuen artean pasatzen nuen. Soinu bat entzuten nuen bakoitzeanzutik jartzen nintzen berriro bezetoztela pentsatuz..... Minuturo ari ziren ateaireki, jo, sartu, oihua..... Ez nekien non nengoen ezta ze ordu edo egun zen ere.Atea ireki zen berriro. "Ponte de pie. Aconpáñame". Beste gela batera eramanninduten. Mahai gainean janaria zegoen, eta eurek nire lagunak izango balirabezela tratatzen ninduten. Tratu antzeko zerbait zen. Beraiek janaria ematenzidaten eta nik hitz egin behar nuen."Ya sabes quien está en el otro calabozo. Si nos dices algo lo sacamos". "Un paloy una bandera tio, que te piensa ¿que no vas a hablar?. Txeroki habló. Tu eres unpringado a su lado. Hablar, vas a hablar". Oraindik ez hitzegiten saiatzennintzen, ixilik egoten, baino geroz eta zailagoa zen. Argia, buruko miña, mareoa,nekea... Bazekitela ze ekintza egin nituen, eta kontatzen ez banien, beraiek nahizituzten ekintzak egotziko zizkidatela. "Pueden ser 15 años, sinó 40". Galderak
 
errepikatzen hasi ziren behin eta berriro.Berriro ziegara eraman ninduten. Eta berriro berdina, ez zidaten pakean uzten.Halako batean "Preparate, Vas al médico". Kotxean sartu ninduten aurreko biek etaberdinarekin hasi ziren. "Zer esango diozu medikuari? Ondo tratatu zaitugu,ezta?". Medikuari esan nion psikologikoki ze presio jasaten ari nintzen. Eguna etaordua esan zidan honek "astelehena, eguerdiko ordubata". "Ez da posible" pentsatunuen. Eskuak burura eraman nituen. "Oraindik?". Mundua gainera erori zitzaidan,"oraindik sufritu behar dudana.....".Kotxean sartu eta berrio berdina. Ezin nuen gehiago jasan. Ziegan sartu etagutxira beste bi etorri ziren. Gela batetara eraman ninduten. Ertzain berriakziren oraingoak.Polizia onak zirela esan zidaten. Frogak zituztela, hitz egiteko, tratua egokiaizaten ari zela. Eurekin hitz egitea bazegoela. Esateko. Zerbait esaten banuenkalera joango zela nire laguna, finikitatuta zegoela asuntoa. No ixilik nengoen.Lagun modura hitzegiten zidaten. Ez banuen ezer esaten egoera hori luzatu egingozela. "Te vamos a dejar en manos de los putos picolos". Deika ari zirela,etengabe. Eurek ezin zutela ezer egin nik hitzik egiten ez banuen, eureilaguntzeko, bestela guardia Zibilaren eskuetan utzi beharko nindutela, ezin zutelaezer egin... Dena zekitela, ikusi egin nindutela, bijilatuta nengoela.... Shockegoeran geratu nintzen. Galdera egiten zituzten etengabe, Hernaniko lagunak,familia... ez zegoela ihesbiderik, bazekitela zer egin nuen, zer egin zutenbesteek...... Bezekitela nire lagunek zenbat maite ninduten.....Ez dakit horrelako zenbat galdeketa jasan nituen. Galdera pilo bat egitenzituzten. Nik bi ekintza egin nituela esaten ez banuen, 3 urtetik hona egin zirenekintza guztiak egotziko zizkidatela zioten."Zerbait esaten badiguzu zure amarekin hitzegingo dugu, erropa ekarriko dizugu,lasai utziko zaitugu....." Galdera errezak egiten zizkidaten, eta erantzutenbanuen segidan beste hogei galdera egiten zizkidaten arrapaladan. Ixiltzenbanintzen mehatxuekin hasten ziren.Galdera pila bat egiten zizkidaten, eta esaten zidaten, galdera gehienei ezetzerantzuteko baina bi galderei baietz erantzuteko. Deklaratu aurretik amarekinhitzegingo zutela, erropa garbia jazten utziko zidatela, medikura eramangonindutela eta dutxatzen utziko zidatela esan zidaten."Si no haces esto, nosotros nos limpiamos las manos. Los Picolos nos preguntan porti. Te quieren llevar a Intxaurrondo. Soy yo el que los está parando, pero si nonos dices nada no sé si podré mantenerlos fuera por más tiempo".Halako batean Tolosara eraman ninduten. Bidean gindoazela ondoko ertzainarentelefonoak jo zuen eta hasi zen: "¡Me cago en dios! No me jodas... ¿Cómo ha sido?¿Como se lo digo yo ahora? ¿No os había dicho que no se metieran ellos? ¿Pero cómose lo cuento ahora? ¿Qué dices, que ha sido en el otro lado? ¿Quién, quien hasdicho? (eta nire lehengusiñaren izena esan zuten)". Nik ez nekien zer pentsatu.Lehenengo deklaraziora eraman ninduten. Banekiela zer egin behar nuen, Madrileraeramango nindutela, Guardia Zibila zai zegoela.....Gela batean sartu eta beste bi ertzain zeuden. Abokatua omen zegoen han, hori esanzidaten, nik ez dakit.Galderak egiten hasi ziren eta nik bota nuen "eskubidea daukat ixilik egoteko".Haserretu egin ziren "hau dena zuregatik antolatu dugu. Abokatua ekarri dugu,
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...