ÇUBUKLU,BORDO,BEYAZ

SAYI:1

(Yükünü aldıkça yayınlanır)

ŞUBAT 2009

YALNIZCA FUTBOLUN DEĞİL,TARAFTARLIĞIN DAENDÜSTRİYELLEŞMESİNE KARŞI…

İ NEGÖLSPOR….

İnegölspor tribünlerinin tek rengi

“BORDO-BEYAZ”

dır.Hiç kimse şehrinin takımı diye İnegölsporlu da olmak zorunda değildir…Ama hiçbir İnegölspor taraftarı,futbolcusu ya da yöneticiside tribünlerde maçını izler ya da sahada mücadeleederken,başka renklere haiz atkı,pankart,slogan görmek mecburiyetinde de değildir.Evet,İnegölspor gönüllerdeki birinci takımolmayabilir.Kalplerdeki yeri,ülkenin ulusal şampiyonlarınınardında da olabilir.Amma ve lakin,bu takım,en azından 90 dakikalık da olsasamimi bir desteği hak etmektedir.İşte bu dergi de şehirdaşlarda bu bilince yeredindirebilmek iddiasındadır.Gücünün yetersizliğinin,söyleminin pek fazla ilgigöremeyeceğinin,hatta şöyle bir üstün körü göz atıldıktansonra,buruşturulup fırlatılacağının yüksek ihtimalolduğunun da bilincindedir.Buna rağmen,tek tabanca da olsa yoluna devamedecektir.Namluları çoğaltacaklara da her zaman kapısıaçıktır…

(Dergideki tüm yazılarKenan ÖZCAN‘aaittir.)

İrtibat adresi :

rubekenx@gmail.com

Bu dergi ile alakalı siteler: http://inegolfutbolu.blogspot.comhttp://topraksaharuhu.blogspot.com

Öyle ya!Üç büyükler dururken niçin İnegölspor?Tarihinde hiç bir zaman ülkenin en tepe liginde yer almamış,sürekliolarak 2.-3. liglerde mücadelesini sürdürmüş,muhtemeldir kitarihinde hiç bir zaman ülkenin en kitlesel kulüplerinden biri olmaşansını bulamayacak olan bir futbol takımına niçin gönül verir insan? Yalnızca kaderin eseri olarak bu şehirde doğduğu ya da büyüdüğü yada bir şekilde burada yaşadığı için mi,yoksa?Hayır..!Futboldan zevk alma koşulunu “En büyük” olmaya indirgemediğimiziçin...Hazıra konacak paramız-pulumuz zaten yok da,kendi yağımızlakavrulup,kendi değerlerimizi yaratacak yüreğe sahip olduğumuziçin...En dibe düşmenin elemiyle,düştüğümüz yerden doğrulup ,tekrartekrar denemenin hazzını yaşamayı sevdiğimiz için...Sulta kurmak yerine,saltanatlara savaş açmak şiarını benimsediğimiziçin...Mahallemizdeki en şık abilerimizle,yeşil sahada izlediklerimiz aynıkişiler olduğu için...Hala sırtında kendi ismini değil,takımının formasını taşıyanfutbolcularımız olduğu için...Sayımız milyonlar değil,”Bir avuç” olduğu için...Biz bunlar için İnegölsporlu olduk.Biz takımımızı televizyonekranlarında keşfettiğimiz forması yıldızlı bir büyük olduğu içindeğil,mütevazi hayatlarımızın yeşil çimlerdeki muadili olduğu içinsevdik.Biz İnegölspor'u çarşımız-pazarımızdan,bağımız-bahçemizden,arkadaşımızdan,sevgilimizden,anamız-babamızdan,havamızdan-suyumuzdan;kısacası hayatımızdan bir parçamız olduğu için sevdik.İnegölsporlu olmayıp da ne olacaktık?Ve şu haykırış yayılıyor İnegöl tribünlerinden dünyaya;

"YALNIZCA FUTBOLUN DEĞİL,TARAFTARLIĞIN DAENDÜSTRİYELLEŞMESİNE KARŞI......İNEGÖLSPOR..."