pei? Co powodowało narastającenapięcie w stosunkach na Nibiru i naZiemi, jakie zadrażnienia powstawałymiędzy starymi a młodymi, międzytymi, którzy przybyli z Nibiru, a tymi,którzy urodzili się na Ziemi? I do jakiego stopnia to, co się działo,zdeterminowane byłoprzeznaczeniem? Przeznaczeniem,którego wyroki, zapisane w rejestrzeprzeszłości, stanowią klucz doprzyszłości.Czy nie poczytalibyśmy tego zaszczęśliwy traf, gdyby jeden z głów-nych aktorów, naoczny świadek, ktoś,kto potrafił rozróżniać między ciosamiślepego losu a wyrokamiprzeznaczenia, zapisał dla potomności: jak, gdzie, kiedy i dlaczego wydarzyłosię to wszystko - gdyby utrwalił rzeczypierwsze, a kto wie, czy nie ostatnie?Niektórzy to zrobili - wśród nich byłteż ich przywódca, który dowodziłpierwszą grupą astronautów!Tak uczeni, jak teolodzy uznają teraz,że biblijne opowieści o stworzeniu, oAdamie i Ewie, ogrodzie Eden,potopie, wieży Babel oparte są natekstach zapisanych tysiące lat temu wMezopotamii, głównie przez Sumerów.Sumerowie z kolei wyraźnie twierdzili,że czerpali swą wiedzę o zdarzeniachz przeszłości - częstokroć z czasówsprzed początków cywilizacji, a nawetpoprzedzających powstanie człowieka -z pism Anunnaki, „tych, którzy z niebazstąpili na Ziemię" - „bogów"starożytności.W rezultacie dokonywanych naprzestrzeni półtora wieku odkryć ar-cheologicznych w ruinach starożytnychcywilizacji, szczególnie na BliskimWschodzie, znaleziono ogromną liczbętakich dawnych tekstów; znaleziskaodsłoniły też zakres brakujących dzieł -tak zwanych zaginionych ksiąg - któresą albo wymieniane w odnalezionychtekstach, albo skatalogowane wkrólewskich lub świątynnychbibliotekach, stąd wiadomo, że takiedzieła powstały.Czasem „tajemnice bogów" byłyczęściowo ujawniane w eposach, jak
Epos o Gilgameszu,
który odsłaniadebatę bogów prowadzącą do decyzjiwygubienia ludzkości w potopie, lubteż tekst zatytułowany
Atra łiasis,
któryprzypomina bunt Anunnaki harującychw kopalniach złota, co doprowadziło dostworzenia prymitywnych robotników -śmiertelników. Zdarzało się, że samiprzywódcy astronautów byli autoramipism: niekiedy dyktowali tekstwybranemu skrybie, jak w przypadku
Eposu Erra,
w którym jeden z dwóchbogów odpowiedzialnych zaspowodowanie katastrofy nuklearnejstara się przerzucić winę na swegoprzeciwnika; niekiedy zaś samibogowie przyjmowali rolę skryby, jak wokolicznościach dotyczących
Księgi sekretów Thota
(egipskiego boganauki), którą ów bóg ukrył wpodziemnej komnacie. 6Gdy Pan Bóg Jahwe, według Biblii,dał przykazania swemu wybranemuludowi, najpierw wypisał jewłasnoręcznie na dwóch kamiennychtablicach, które wręczył Mojżeszowi nagórze Synaj. Kiedy Mojżesz w reakcjina incydent ze złotym cielcem rzucił oziemię i rozbił pierwszy zestaw tablic,trzeba było sporządzić zestawzastępczy. Mojżesz zrobił to wczterdzieści dni i czterdzieści nocypodczas pobytu na górze Synaj,zapisując na obu stronach tablic słowadyktowane przez Pana.Gdyby
Księga sekretów Thota
niezostała odnotowana w historii zapisanejna papirusie z czasów egipskiego królaChufu (Cheopsa), nikt nie wiedziałby o jej istnieniu. Gdyby nie biblijneopowieści o boskich tablicach wKsiędze Wyjścia i KsiędzePowtórzonego Prawa, nigdy byśmy nieusłyszeli o tych tablicach i ichzawartości - wszystko pozostałobyczęścią zagadkowego kanonu „ksiągzaginionych", których samo istnienienie wyszłoby nigdy na światło dzienne.Nie mniej bolesny jest fakt, że znane są przypadki pewnych tekstów, o którychwiemy, że istniały, nie mamy jednakpojęcia o ich treści. Jest tak wprzypadku
Księgi wojen Jahwe
i
Księgi Jaszera
(„Księgi Prawego"), o którychwyraźnie wspomina Biblia. Co najmniejw dwóch wypadkach możnawnioskować o istnieniu starszych ksiąg -tekstów wcześniejszych, znanychbiblijnemu narratorowi. Rozdział piątyKsięgi Rodzaju zaczyna się odstwierdzenia: „To jest księga
toledoth
Adama". Termin
toledoth
tłumaczony jest zwykle jako „potomkowie",należałoby go jednak raczej przełożyć jako „historia rodu" czy „zapisgenealogii". Drugi przypadek mamy wrozdziale szóstym Księgi Rodzaju,gdzie opis zdarzeń dotyczących Noegoi potopu zaczyna się od słów: „Oto
toledoth
Noego". 1 rzeczywiście,niepełne wersje księgi, która stała sięznana jako
Żywot Adama i Ewy,
prze-trwały tysiąclecia w języku armeńskim,słowiańskim, starosyryjskim i etiopskim.
Księga Henocha
zaś (jedna z takzwanych ksiąg apokryficznych, którychnie włączono do kanonu ksiągbiblijnych) zawiera części uważaneprzez uczonych za fragmenty znaczniewcześniejszej
Księgi Noego.
Często przytaczanym przykładem,dającym wyobrażenie o rozmiarzestrat istniejących niegdyś książek, jestsłynna Biblioteka Aleksandryjska wEgipcie. Założona po śmierciAleksandra Wielkiego (323 r. prz. Chr.)przez jednego z jego wodzów,Ptolemeusza, mieściła podobnowięcej niż pół miliona „tomów" -książek zapisanych na rozmaitychmateriałach (glinie, kamieniu,papirusie, pergaminie). Ta wielkabiblioteka, w której zbierali się uczeni,aby studiować nagromadzoną tamwiedzę, została spalona i zniszczonapodczas wojen toczonych od 48 rokuprz. Chr. aż do czasu arabskiegopodboju w 642 roku. Z tych skarbówwiedzy pozostało jedynie pięćpierwszych tomów Biblii hebrajskiej,prze-
Leave a Comment
Fajna ksiazka,lecz niestety z ta trzcionka slabo czytelna ... Prosilbym bardzo o zaladowanie w lepszym layout.