• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ!
 Η Ελλάδα επί της χειρουργικής κλίνης…
ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 9/4, 18.00, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
Του Δεκέμβρη και της κρίσης…μύρια μέτρα έπονται!
Διατρέχουμε μια περίοδο
στον απόηχο της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη
. Μετά την κρατικήδολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που αποτέλεσε ένα κατάφωρο χτύπημα από τηνπλευρά των δυνάμεων καταστολής, ξεχύθηκαν στους δρόμους υιοθετώντας ριζοσπαστικές μορφές πάληςδιευρυμένα στρώματα της κοινωνίας που βιώνουν καθημερινά τη συμπίεση των δικαιωμάτων τους, τηνεκμετάλλευση και την καταπίεση (νεολαία, εργαζόμενοι νέοι, μετανάστες, άνεργοι). Όλα αυτά διαδραματίστηκαν
στο έδαφος της οικονομικής κρίσης η οποία τροφοδότησε τη μαζικήέκρηξη στο βαθμό που διευρύνεται και περνά πλέον στην πραγματική οικονομία, συμπαρασύρονταςταυτόχρονα εργασιακά κεκτημένα και δικαιώματα.
Αυτό αποτυπώνεται πλέον σαφώς στις μαζικέςαπολύσεις (που αναμένεται στο τέλος του χρόνου να φτάσουν τους 160.000 εργαζόμενους απολυμένους), στιςμειώσεις των μισθών, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη διεύρυνση των ελαστικών μορφών εργασίας (καταφανές καικοντινό παράδειγμα η άρνηση καταβολής του μισθού στις καθαρίστριες της σχολής μας για ένα ολόκληρομήνα, αποτέλεσμα του καθεστώτος ελαστικής εργασίας υπό το οποίο εργάζονται).Εκ των πραγμάτων το μαζικό και δυναμικό κίνημα του Δεκέμβρη σε συνδυασμό με την προσπάθειαξεπεράσματος της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων, προκάλεσε
τριγμούς στο κεντρικό πολιτικό σκηνικόκαι πολιτική ρευστότητας, φθορά στο κυβερνητικό κέντρο και στο πολιτικό σύστημα συνολικά.
Αδυνατώντας να συνάψει συμμαχίες, πλέον, με διευρυμένα κοινωνικά στρώματα στη βάση παροχών καιικανοποίησης
συμφερόντων, η κυβέρνηση προσπαθεί να οικοδομήσει συμμαχίες και κοινωνικήεκπροσώπηση μέσα από ιδεολογικούς δεσμούς στη βάση επαναφοράς ιδεολογημάτων που θυμίζουνσκοτεινές εποχές
όπως αυτό της αντιμετώπισης της «τρομοκρατίας» και του «εσωτερικού εχθρού», μέσα απότην ενίσχυση συντηρητικών αντανακλαστικών.
 Μπροστά στον τρόμο…
Τα μέσα που επιτάσσει η κυβέρνηση για την επίτευξη αυτών των στοχεύσεων είναι η ποιοτική καιποσοτική αναβάθμιση της κρατικής καταστολής ενάντια σε κάθε μορφή κοινωνικής κινητοποίησης. Αυτόσυμπεριλαμβάνει την
ενίσχυση τόσο της φυσικής καταστολής όσο και της ιδεολογικής της όψης.
Οι μαζικές συλλήψεις εκατοντάδων διαδηλωτών, η ασύστολη ρίψη χημικών και δακρυγόνων , οι ξυλοδαρμοίδιαδηλωτών, οι δίκες μαθητών με τρομονόμο στη Λάρισα και στον Πειραιά, η αστυνομοκρατία στο κέντρο τηςΑθήνας, οι διαρκείς προσαγωγές και συλλήψεις ακόμα και δικηγόρων αναδεικνύουν με ανάγλυφο τρόπο τηνπιο σκληρή όψη της φυσικής βίας από πλευράς κατασταλτικών δυνάμεων.Στο ιδεολογικό επίπεδο είναι σαφής η προσπάθεια εμπέδωσης κυρίαρχων ιδεολογημάτων πουσυναρθρώνονται στο γνωστό τρίπτυχο
«ησυχία-τάξη-ασφάλεια».
Είναι σαφές ότι τα
ΜΜΕ
ως ιδεολογικόςμηχανισμός επιδίδονται στη
χυδαία λασπολογία σε βάρος του κινήματος
και των αγωνιστών, στηνκατασυκοφάντησή τους καθώς και στη προσπάθεια να αναγάγουν τις ριζοσπαστικές μορφές πάλης σε κραταιάφαινόμενα που βάλλουν κατά της «ευνομούμενης πολιτείας» και να παράγονται στη συλλογική συνείδησησυμψηφισμοί των αγωνιστών με εγκληματίες του ποινικού δικαίου!Επειδή ακριβώς η συγκυρία είναι τέτοια και η κυβέρνηση αδυνατώντας να επιτύχει την κοινωνικήσυναίνεση και να μονιμοποιήσει τις επιλογές της σε εκπαίδευση και εργασία, έχει ανάγκη να εντείνει τηνκαταστολή και τον αυταρχισμό ως μοχλό εδραίωσης των αναδιαρθρώσεων, επαναφέρει στο προσκήνιο νόμουςπου υπήρχαν στην περίοδο της χούντας.
Χαρακτηριστικά τα νέα μέτρα Δένδια, Μαρκογιαννάκη είναι:
Επαναφορά του νόμου που καθιστά την
περιύβριση αρχής ως αυτόφωρο ποινικό αδίκημα,η ποινικοποίηση της κουκούλας, οι κάμερες 24ωρης παρακολούθησης στους δημόσιουςχώρους, η συγκρότηση νέας πάνοπλης αστυνομικής ομάδας «γρήγορης επέμβασης»
. Οι…καινοτόμες ιδέες που κατά καιρούς εκφράζονται για χρήση αντλιών νερού αλλά και σκύλων από τις δυνάμειςκαταστολής στις πορείες αλλά και για θεσμικά μέτρα που επιτρέπουν την με συνοπτικές διαδικασίες εισβολήκαι έρευνα και σπίτια συμπληρώνουν το κλίμα τρομοκρατίας που διαμορφώνεται. Όλα αυτά σε συνδυασμό με
 
την παραβίαση δημοκρατικών δικαιωμάτων που είναι καθημερινή πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια μεχαρακτηριστική την καταγραφή των διαδηλώσεων με κάμερες της τροχαίας για…αποδεικτικό υλικό απόδοσηςκατηγοριών,
την επιτήρηση με κάμερες παρακολούθησης ακόμη και στους χώρους εργασίας για τονέλεγχο της «αποδοτικότητας» των εργαζομένων ή στα πανεπιστήμια για τον έλεγχο τηςκοινωνικοπολιτικής δραστηριότητας της νεολαίας
. Όλα αυτά αποσκοπούν, μέσα από τη
διασπορά του τρόμου και την εγγραφή του φόβου σταπληττόμενα στρώματα
, μέσα από την καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και την περιστολή τωνλαϊκών ελευθεριών, στην αποδυνάμωση του λαϊκού κινήματος, στην ποινικοποίηση των αγώνων, στηντρομοκράτηση και την καταστολή των κινημάτων. Το ιδεολογικό προκάλυμμα που αποκρύπτει τις παραπάνωκατευθύνσεις παρουσιάζεται από την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και το σύνολο των κρατικών μηχανισμών είναι «ηδιασφάλιση και η προστασία των πολιτών» ,
αποκρύβει την άρση δηλαδή στοιχειωδών λαϊκών ελευθεριώνστο όνομα ενός κάποιου «δημοσίου, εθνικού συμφέροντος» που μας θυμίζει τις πιο σκληρές περιόδουςτης ιστορίας, ενώ σε αυτό βρίσκει αποδέκτες και συμμάχους τα πιο συντηρητικά, ακροδεξιά καιφασιστικά στοιχεία του πολιτικού φάσματος.
Όταν το κίνημα μετρά νεκρούς: παρακρατικά και κρατικά χτυπήματα
Φυσικά σε περιόδους κοινωνικής πόλωσης και κινημάτων που ο λαϊκός παράγοντας εισβάλει στοπροσκήνιο ως ρυθμιστής των εξελίξεων,
ενεργοποιούνται και παρακρατικοί μηχανισμοί
, οι οποίοισυνεπικουρούν στη νομιμοποίηση όχι απλά συντηρητικών αλλά ακραία φασιστικών ιδεολογημάτων.Χαρακτηριστικό παράδειγμα η βάναυση δολοφονική επίθεση με βιτριόλι στη συνδικαλίστρια και μετανάστριακαθαρίστρια
Κ.Κούνεβα
που δέχτηκε το χτύπημα της εργοδοτικής τρομοκρατίας καθώς και η
επίθεση στοστέκι μεταναστών με χειροβομβίδα
(από τύχη δεν υπήρξαν νεκροί), οι διαρκείς
επιθέσεις από Χρυσαυγίτεςσε αγωνιστές και μετανάστες,
η μείωση της ποινής του δολοφόνου Χρυσαυγίτη Περίανδρου, η επίθεση απόΧρυσαυγίτη σε αγωνιστή φοιτητή στο Ρέθυμνο, οι δολοφονίες μεταναστών από την αστυνομία στην ΠέτρουΡάλλη.Ο κατάλογος των παρακρατικών χτυπημάτων είναι μακρύς και έχουν σαφή πολιτικό συμβολισμό:σπέρνουν το φόβο και την τρομοκρατία ενώ
η στοχοποίηση των μεταναστών
έχει να κάνει με το γεγονός ότιπρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη αλλά και στους αγώνες της τωρινής συγκυρίας συνολικά. Ένα ακόμη δολοφονικό χτύπημα, που με τόσο επιμελή και παράλληλα εξοργιστικό τρόπο αποκρύφτηκεαπό τα ΜΜΕ, αποτελεί
η στυγνή κρατική δολοφονία της Κατερίνας Γκουλιώνη
, κρατούμενης, που πάλευεγια τα δικαιώματα των κρατουμένων και συγκεκριμένα ενάντια στο βασανιστήριο της κολπικής εξέτασης τωνκρατούμενων γυναικών. Η
κολπική εξέταση
, ενδεικτική της κατάστασης καταπάτησης στοιχειωδώνδικαιωμάτων στις φυλακές και αυταρχικοποίησης των κατασταλτικών μηχανισμών, συνοδεύεται από χυδαίασχόλια από δεσμοφύλακες που τη διενεργούν (άσχετους με το αντικείμενο) και με τη χρήση ακατάλληλωνιατρικών οργάνων για την ανίχνευση ναρκωτικών ουσιών στον κόλπο των κρατουμένων γυναικών.
Τα διαρκήβασανιστήρια, η απουσία στοιχειωδών δικαιωμάτων, η συντριβή κάθε αξιοπρέπειας στα σύγχρονακολαστήρια ανοίγουν τα σκοτεινά υπόγεια του «κράτους δικαίου» που ευαγγελίζονται οι εκάστοτεκυβερνήσεις και γι’ αυτό το λόγο σκόπιμα αποκρύβονται από τα ΜΜΕ τέτοια γεγονότα.
Το λαϊκό Άσυλο στο στόχαστρό τους…
Στην κατεύθυνση αναίρεσης των δημοκρατικών κατακτήσεων κινείται και
η όλη κουβέντα αυτήν τηνπερίοδο γύρω από το πανεπιστημιακό Άσυλο,
η στοχοποίησή του ως «χώρου υπόθαλψης εγκληματιών» απότα κόμματα εξουσίας, τα ΜΜΕ, το αντιδραστικό καθηγητικό μπλοκ. Πρόκειται για μια στοχευμένη επίθεσηενάντια στον πραγματικό ρόλο που διαδραματίζει εδώ και τόσα χρόνια από την κατοχύρωσή του ο θεσμός τουασύλου, καθώς συμβολίζει και
συμπυκνώνει τις κατοχυρωμένες λαϊκές ελευθερίες και τις νίκες που έχεικερδίσει και διατηρεί το λαϊκό κίνημα, στεγάζει όλους τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες
που τοκίνημα έχει δώσει δεκαετίες τώρα και συνιστά ένα χώρο πολιτικής δραστηριότητας και διεκδικήσεων που οικυβερνήσεις με κάθε τρόπο προσπαθούν να διαλύσουν.
Γι’ αυτούς τους λόγους είναι σαφής η προσπάθειαπεριστολής του στα πλαίσια του Νόμου-πλαίσιο,
ως έναν ακαδημαικό θεσμό που προστατεύει αποκλειστικάτην εκπαιδευτική διαδικασία, «την έρευνα και τη μάθηση» και όχι την συλλογική, πολιτική καισυνδικαλιστική δραστηριότητα ως πολιτικό και κοινωνικό κεκτημένο. Είδαμε, άλλωστε, στη διάρκεια τουΔεκέμβρη, αλλά και πιο πρόσφατα στη Νομική, τις εξοργιστικές επιθέσεις με δακρυγόνα και βολίδες κρότου-λάμψης μέσα στο Άσυλο αλλά και την εισβολή της αστυνομίας μέσα σε αυτό, που συνιστούν
κατάφωρηκαταπάτησή του,
με αποτέλεσμα τον τραυματισμό φοιτητών. Η άρση, λοιπόν, του πανεπιστημιακού, τουλαϊκού Ασύλου θα σημάνει ένα συνολικό κατασταλτικό χτύπημα στα αγωνιζόμενα στρώματα και το κίνημα.
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...