Një ditë në jetën e profetit Muhamed(a.s.)
Muhamed a.s. pushonte pak para mesditës. Ai zakonisht pushonte më shumë ditënsesa gjatë natës ...
Nga: Abdulhakim YUCE
Përshkrimi i një dite në jetën e një njeriu, i cili bën një jetë normale, do të ishte ipamjaftueshëm për ta njohur atë, sepse çdo ditë jetohet ndryshe nga tjetra. Për mëtepër, nëse ai njeri është një njeri i jashtëzakonshëm si profeti ynë, detyra bëhetedhe më e vështirë. Pavarësisht nga kjo vështirësi, duke e ndarë ditën në kohë tëcaktuara, jam munduar të përshkruaj ato detyra që bënte brenda një dite.Ditën e kam ndarë sipas kohëve të namazit, pra në pesë kohë. Për arsye se natakishte një rëndësi të veçantë për profetin tonë dhe ata që ndjekin rrugën e tij, e kamshtuar dhe atë si periudhë kohore të veçantë.
Mëngjesi
Jeta e përditshme në planet fillon në mëngjes, para lindjes së diellit. Që nga rënia evesës tek hapja e luleve, nga cicërimat e zogjve tek era e lehtë, të gjitha krijesatulen bashkë në një rreth dhikri me gjuhën e tyre të veçantë dhe e fillojnë ditën medhikër dhe duke u falur.Muhamedi (a.s.) e fillonte gjithashtu ditën me namaz. Pasi thirrej ezani i mëngjesitnga Abdullah ibn Ummi Maktum, një prej shokëve të profetit, profeti falte sunetin emëngjesit në dhomën e tij dhe pastaj shkonte në xhami për të drejtuar namazin emëngjesit. Me përjashtim të atyre që kishin arsye të fortë për të mos shkuar nëxhami, të gjithë myslimanët e Medinës përpiqeshin ta falnin namazin farz meprofetin.Çdo ditë pas namazit ai bënte tesbihat (litanitë e lavdërimit) dhe lexonte nga shkrimii shenjtë pjesë të përshtatshme për atë kohë, derisa dielli arrinte një lartësi të
caktuar. Pastaj profeti kthehej nga shokët e tij, ulej dhe bisedonte me ta. Atabisedonin për shumë çështje që lidheshin me nevojat e njerëzve, që nga temat epërditshme tek kujtimet historike, nga interpretimi i ëndrrave tek shërbimi i besimitdhe nga pyetjet dhe përgjigjet tek zgjidhja e problemeve të njerëzve. Me fjalë tëtjera, menjëherë pas rrethit të adhurimit, mblidhej një rreth dijeje dhe kulture. Këtobiseda gjatë kohës më të frytshme të ditës mund të kuptoheshin vetëm nga ata që e jetuan atë. Epërsia e sahabëve duhet të shihet këtu.Nëse nuk kishte punë tjetër pas faljes së paradrekës, profeti (a.s.) kthehej në shtëpidhe pyeste nëse kishte ndonjë gjë për të ngrënë. Nëse kishte, hante, përndryshethoshte "atëherë po agjëroj". Zakonisht për mëngjes (nëse kishte) hante hurma,disa copa të vogla buke të thatë elbi, qumësht etj. Ai hante ç'të kishte në shtëpi dhenuk bënte dallime mes ushqimeve.Ndryshe nga sot, ngrënia e një vakti për profetin nuk ishte prioriteti kryesor i jetëssë tij; jeta e përditshme nuk bazohej tek vaktet e ngrënies. Ai nuk shpenzonteshumë kohë duke ngrënë, për të nuk ishte problem kur nuk kishte shumë ushqim, ainuk shtronte tavolina të rënda dreke, dhe gjatë bisedave nuk përmendte lloje tëndryshme ushqimesh, nuk udhëtonte me kilometra të tëra për gjetur ushqim më tëmirë etj. Duke pasur parasysh këto rrethana mund të themi se atë periudhë kohadhe paratë përdoreshin për gjëra të tjera më të rëndësishme.Profeti Muhamed pushonte pak para mesditës. Ai zakonisht pushonte më shumëditën sesa gjatë natës, gjatë së cilës falej dhe adhuronte Zotin, sepse gjatë ditësekziston mungesa e përqendrimit nga puna dhe stresi dhe trupi ndihet i lodhur përshkak të klimës së nxehtë. Në literaturën islame kjo quhet kajlule. Mund të quhetdhe gjumi i mesditës ose i paradrekes.
Mesdita
Mesdita është koha kur dita arrin përsosmërinë e saj dhe vazhdon të bjerë; punët epërditshme kanë arritur në një nivel të caktuar; ndihet nevoja për ta lënë punën dhepër të pushuar pak; shpirti ka nevojë për një pushim nga lodhja e shkaktuar ngapuna e rëndë. Shpirti i njeriut ndjen një emocion të madh dhe ka nevojë të kryejëfaljen e mesditës në mënyrë që të largohet nga atmosfera e krijuar; të ngjitet nëpraninë e më të Lartit, të bashkojë duart, të tregojë mirënjohje dhe ta lavdërojë atëpër të mirat dhe t'i kërkojë ndihmë; t'i kërkojë mbështetje dhe të përulet para
madhështisë së Tij, veçanërisht nëse po falet bashkë me profetin (a.s.).Profeti e drejtonte namazin e drekës, për shokët të cilët nxitonin në xhami medëshirë të zjarrtë. Nëse ishte ditë e premte namazi përgatitej në mënyrë tëndryshme – me frymën e ditës së festës dhe me entuziazëm. Ata prisnin thonjtë,laheshin, vishnin rroba të reja, lyheshin me aromë. Në xhami shkonin më shumënjerëz sesa zakonisht, fillimisht dëgjohej ligjërata e profetit dhe pastaj falej namazi.Në këtë ditë, ndryshe nga namazet e tjera merrnin pjesë më shumë gra dhe fëmijë.Vakti i drekës nuk përmendet rregullisht në burimet e referencave. Shumat qëpaguheshin për bamirësinë e fitrit dhe disa veprime të tjera llogariteshin sipas dyvakteve në ditë, që tregon se nuk kishte vakt të tretë, përveç mëngjesit dhe vaktit tëmbrëmjes. Kështu kuptohet më mirë sa e lehtë është të agjërosh, nëse e hamëngjesin në kohën e syfyrit. Në të vërtetë të mjaftohesh vetëm me dy vakte në ditëështë sunet (praktikë e profetit), që jo vetëm rekomandohet, por edhe praktikohetsepse kështu fiton kohë, balancon buxhetin dhe është më e shëndetshme. Sigurishtata që vuajnë nga sëmundjet si p.sh. nga diabeti, bëjnë përjashtim.Nganjëherë, profeti Muhamed (a.s) vizitonte shokët e tij, bënte punët e përditshme,trajtonte çështjet me interes për njerëzit si sundimtar, u diktonte shkruesve tëshpalljes, vargjet e shpallura, informonte njerëzit për urdhrat urgjentee që i vininme shpalljen dhe priste miqtë. Për shembull, pas vitit të tetë të hixhrit, shumëambasadorë e vizitonin atë. Një pjesë të ditës e kalonte me ta, u përgjigjej pyetjevedhe kërkesave të tyre.
Pasditja
Pasditja është kohë kur fillon të bjerë intensiteti i punës së përditshme dhe mblidhetfryti i shëndetit, paqes dhe veprave të mira të materializuara gjatë ditës.Profeti i jepte këtij namazi një vlerë të veçantë dhe Bilali thoshte ezanin me zërin etij prekës. Për shkak se namazi i pasdites njihet si koha kur ndryshohen engjëjt enatës dhe të ditës, të cilët kanë detyre të mbrojnë besimtarët, tesbihati bëhet më igjatë. Në fakt, kjo temë tregohet në hadithitn e mëposhtëm: "Një grup engjëjshështë me ne gjatë natës dhe një grup tjetër gjatë ditës. Ata mblidhen bashkë nëkohën e namazit të mëngjesit dhe të mbrëmjes për të ndërruar vendet. MegjithëseZoti e di mirë gjendjen e njerëzve të tij, Ai i pyet engjëjt: "Si i latë njerëzit e mi?"
Search History:
Result 00 of 00
00 results for result for
p.
More From This User
Notes
Load more
