• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
WAT IS WIJSHEID???
“Zodra iemand zich realiseert dat de werkelijkheid vele gezichten kent, zet hij de eerste stap opweg naar wijsheid.”
Nieuwsbrief van Hopstaken Bedrijfsadvies – 2008.1 – 10 januari 2008 (nr. 81)In deze nieuwsbrief:1.
 
Waar gebeurd: Wegloop!2.
 
Nieuws van Hopstaken: Faits Divers3.
 
Instrument: “Gewoon een goeie …”4.
 
Wijze citaten van Sint Franciscus, Adriaan van Dis, Piet Römer, over onzenationale driekleur, en de verzamelde scheldwoorden van Kapitein Haddock (1)5.
 
Tips voor leven na ’t werk
Reacties:loek@hopstaken.com. Het nieuwsbrieven-archief staat opwww.hopstaken.com. Evenals een overzicht van onze diensten (advisering, workshops en seminars).
1. Waar gebeurd: Wegloop!
Met de ‘beste wensen’ nog in ons hoofd, zal het je maar gebeuren: je beste medewerker (m/v) overhandigt je op 2 januari een ontslagbrief. In je plannen voor 2008 was hij een steunpilaar, de as waar het bedrijf om draait, jevoornaamste ‘asset’. In november-december orkestreerden jullie samen nog een eindspurt, om een wat mat jaar goedte maken. En dan heb je ineens die brief in je handen. Alle verwachtingen en vanzelfsprekendheden vallen ineensweg. Je bent verontwaardigd. Zeg maar, verraden! Wat een rotstreek! Waarom niet rechtstreeks in je gezicht? Evenlater, nauwelijks bekomen van de schrik, en pogend je verstand grip te laten krijgen op je emoties, komen vragenboven als: “Hoe kan dit?” “Waarom heb ik dit niet zien aankomen?” “Wat nu?” En dan ‘s nachts wakker worden metde gedachte:
barst allemaal maar 
. Ja, je hoort nog eens wat in dit vak. Dan denk je: dit heb ik eerder gehoord. Metwegloop van een goede kracht voel je je in de steek gelaten, alsof een goede vriend je zomaar laat zitten. Natuurlijk,iedereen is vervangbaar. Behalve nu net die ene die opstapt. Maar, “We komen er wel uit!” Wat er dan volgt, isgenoegzaam bekend. Werkzaamheden tijdelijk verdelen, er achter komen dat de wegloper ook wel eens steken lietvallen, driftig zoeken naar een opvolger (misschien wel anderhalf, of twee), soms zelfs een complete reorganisatie. Ik ken gevallen waar de pijn na jaren nog voelbaar is: “Ja, toen was Arie er nog …”Ik neem met enige regelmaat exit-interviews af. Doel: een antwoord op de vraag: waarom exit? En: de vertrekkendepersoon de ruimte geven eventuele frustraties en onvrede te spuien. Dit kan nuttige informatie kan opleveren
1
. Wat ik in toenemende mate waarneem, is dat medewerkers met een allochtone achtergrond aanzienlijk meer dan autochtonenzwijgen tegenover een leidinggevende over zaken die naar hun oordeel niet kloppen, of beter moeten. Ook hebben zijmoeite om hun wensen kenbaar te maken. In veel culturen is het aanspreken van een ‘baas’ op dergelijke zaken ietswat je absoluut niet doet: je bezorgt hem zo gezichtsverlies. De redenering is: de baas is hoger, en wordt geacht zakendie niet kloppen of beter moeten, zelf te zien en aan te pakken. Zo gebeurt het, dat ik als buitenstaander, die men zietals gelijkwaardig – ik ben net als zij ook maar ingehuurd – al heel snel zaken te horen krijg die de baas niet weet, of waarvan die baas misschien wel
iets
weet, maar waarvan hij de betekenis en het gewicht ervan onderschat.Ongewenste en zoals zo vaak, onverwachte wegloop is typisch zo’n zaak waar voorkómen vaak heel simpel is. Hetinmiddels ingeburgerde begrip ‘pro-actief’ is hier helemaal van toepassing. Advies: communiceer tijdig, en ga ietsjeverder dan “Alles goed? Ja? Ok! Fijne dag verder!” Sinds die beroemde sketch van Koot & Bie kun je dat niet meermaken. Neem de tijd voor onverkorte aandacht. Wanneer je daarmee moeite hebt, laat ’t even weten. We kunnen ermisschien iets aan doen. Praten met een buitenstaander die weet hoe hij omgaat met de vruchten van openhartigheid iseen vak.Ongewenste wegloop – een veelzeggender term dan ‘verloop’, vind ik – kun je inperken.
1
 
Het verkleint ook de kans dat die frustraties en onvrede bij de volgende werkgever, i.c. zijn aanstaande collega’sworden gedumpt. Daar gaat een stuk reputatie! In die zin is een goed exit-interview een PR-instrument.© 2007 Hopstaken Bedrijfsadvies
1
 
 
2. Nieuws van Hopstaken: Faits Divers
 
Werven op een krappe arbeidsmarkt
Over wegloop gesproken … Op 23 januari a.s. vindt op Nyenrode (Breukelen) een ‘Ondernemers Update’ plaats overdit lastige vraagstuk. Viadeze link kun je het programma bekijken, en je aanmelden.
De nieuwe ‘What is Wisdom’ is uit
Kort voor de Kerst verscheen de 10
de
editie van dit inmiddels 2½ jaar oude tijdschrift voor oud-studenten. Inmiddelsbereikt het naar schatting ruim 1.000 alumni & alumnae; vooral in Azië, en dan met name in China en Vietnam. Het isen blijft een heel ander soort blaadje dan deze nieuwsbrief. De laatste afleveringen tellen elk 30 pagina’s, met voorruim de helft foto’s die mij worden toegezonden, of uit eigen collecties van collega Peter van Oosten en mij. Veelbekenden zul je er dus niet in aantreffen. De artikelen zijn gericht op de doelgroep. Waarom dus toch eenmededeling? Sommige relaties zijn nieuwsgierig naar mijn escapades buiten het Hollandse, blijven graag op dehoogte ervan, en geven aan dat zij een toekomstige, zakelijke band met het Verre Oosten niet uitsluiten. Zij hebbennatuurlijk volkomen gelijk. De Wijzen kwamen uit het Oosten, toch? Hoewel Nederlandse zakenlui – werkend bijmultinationals – mij vertellen dat China al aardig ‘verzadigd’ is geraakt met buitenlandse investeerders, is er voorambitieuze MKB’ers nog veel mogelijk. Mits je er in slaagt een brug te slaan. Chinezen in Nederland kunnen jehierbij een handje helpen (zie ook het Instrument: “Gewoon een goeie …”). Verder geven Nederlandse zakenlui endiplomaten in Vietnam aan, dat daar nog veel mogelijk is. Dat kan ik na drie bezoekjes alleen maar beamen. What isWisdom??? ademt iets van dat enorme élan en dito plezier dat jong Azië uitstraalt, en menigeen inspireert. Wanneer jede nieuwe What is Wisdom??? wilt ontvangen, laat het dan even weten.
De nieuwe ‘Vietnam Management Supporter’ verschijnt
Medio januari verschijnt de 4
de
editie van een nieuwsbrief over m’n Vietnamese aspiraties. Deze is bestemd voor demensen die ik vorig jaar in Vietnam heb ontmoet. Er wordt een Vietnamese vertaling van de redactionele tekstenbijgevoegd, mede om verspreiding ervan binnen bedrijven te stimuleren. Het is nog niet bekend wanneer de volgendetrip plaatsvindt. Dit hangt geheel af van het kosten-baten-plaatje. De Vietnam Management Supporter houdt hetfakkeltje brandend, en zorgt er voor dat we ‘in beeld’ blijven.
3. Instrument: “Gewoon een goeie …”
Een bankdirecteur deed er ooit eens drie kwartier over om mij tot in detail uit te leggen aan welke eisen demedewerker moest voldoen die wij voor hem moesten zien te vinden. De lijst met vooral, persoonlijkheidseisenbesloeg op zeker moment drie volgeschreven kantjes. Toen ik hem tot slot vroeg, “Kunt u nu in één zin samenvattenwie u zoekt?”, was zijn antwoord: “Het gaat gewoon om een goeie vent!” En ergens begreep ik precies wat hijbedoelde. Maar, denkend aan ons bancaire emancipatiebeleid, probeerde ik nog: “Mag het ook een vrouw zijn?”“Nee, de bankwereld is een mannenwereld, en …” Volgden enkele gemeenplaatsen die ik hier maar achterwege laat.Binnen de bank bestond het kader uit vrijwel uitsluitend mannen. Of moet ik zeggen, ‘vrouwen-uitsluitende mannen’?We zijn nu jaren verder, en het blijkt dat vrouwen niet alleen in de bankwereld, maar in alle takken van sport functiesop niveau zijn gaan bekleden. Het gaat niet met zoveel tamtam gepaard, maar het is een gestaag proces. Gelet ook opde aantallen en percentages vrouwen met een HBO- en universiteitsdiploma en (zin in) een leuke baan, komt aan ditproces voorlopig geen einde. Veel vrouwen hebben in de bedrijven waar ik kom, een reputatie waar het gaat omloyaliteit, samenwerken en inzet. Er zitten meer gevers onder dan nemers. Daar zijn kerels vaak beter in. Vaak denk ik dan ook bij selectieprocedures: “Uiteindelijk gaat het gewoon om een goeie … meid.”De afgelopen jaren heb ik meegewerkt aan het opleiden van vooral, Aziatische HBO’ers, van wie de meesten zijnteruggekeerd naar hun land van oorsprong. Sommigen hebben er een tweede HBO of Master’s achteraan gedaan, inTilburg, Arnhem, Amsterdam of Rotterdam.. En voor een paar bleek het leven iets anders in petto te hebben. In mei© 2007 Hopstaken Bedrijfsadvies
2
 
2006 (Wijsheid??? nr. 61) wijdde ik een stukje aan twee oud-studentes, toen nog in Turkije resp. China. Beidenplannen makend om zich in Nederland bij hun geliefde te voegen. Chen Yan uit Zhengzhou woont inmiddels alweerbijna anderhalf jaar in Roosendaal bij haar Nederlandse vriend. In juni trouwen zij. Terwijl zij in augustsus 2006 noggeen woord Nederlands sprak, spreekt en schrijft Yan onze taal nu redelijk. Voor de Kerst slaagde zij voor ‘NT2’.Over een goeie meid gesproken: Yan is er zo een. Mag ik even reclame voor haar maken?Yan is Bachelor of International Business Administration, ofwel: Internationale Bedrijfskunde. Zij weet veel van deChinese cultuur en gebruiken, ook op zakelijk gebied. Uiteraard heeft zij in China veel contacten. Zij bezit eenChinees paspoort en een Nederlandse verblijfsvergunning voor verblijf bij haar partner. Reizen tussen Nederland enChina is geen probleem: werkvergunning en/of visum zijn niet noodzakelijk.Wat Yan zoekt is een baan waarin zij naast haar kennis en ervaring, haar band met en kennis van China en hetChinees kan benutten. Anders gezegd, een bedrijf dat interesse heeft in het op- en uitbouwen van zakelijke relatiesmet China, en iemand zoekt die daar de wegen kent, de taal beheerst en weet wat je wel en niet moet doen om totzaken te komen, heeft aan Yan een hele goeie. Zij heeft een persoonlijkheid die garant staat voor inzet, loyaliteit, enmeer van die zaken waar die bankdirecteur toen drie kwartier over deed om aan mij uit te leggen. Precies, uiteindelijk gaat het gewoon om een …Yan heeft met haar geslaagde inburgering laten zien haar nieuwe leven serieus te nemen, en haar nieuwe werkgeverzal merken aan haar een gouden medewerkster te hebben.Mocht je meer informatie wensen, of contact willen opnemen, laat het even weten:loek@hopstaken.com. Ik heb haarNederlandse cv, en kan je verzoek natuurlijk ook doorsluizen.
4. Wijze citaten van Sint Franciscus, Adriaan van Dis, Piet Römer, een mopje over onzenationale driekleur, en deel 1 van de verzamelde scheldwoorden van Kapitein Haddock
“Heer, geef dat ik niet zozeer tracht begrepen te worden, maar te begrijpen.” Sint Franciscus van Assisi (1181-1226)“Beter één dag als een rijkaard geleefd en vijf dagen als een monnik, dan zes dagen als een voorzichtige boekhouder.”Adriaan van Dis (geb. 1946)Een Amerikaanse toerist vraagt een voorbijganger naar de betekenis van de kleuren van de Nederlandse vlag.“Dat heeft alles te maken met de belastingen,” krijgt hij te horen. “Als we de aanslag in de bus krijgen worden werood van woede en wanneer we het te betalen bedrag lezen trekken we wit weg om ons vervolgens blauw te betalen.”De Amerikaan antwoordt:“Bij ons is dat al ongeveer hetzelfde, alleen zien wij er nog eens sterretjes bij.” (doorgegeven door Martin Zuurhout)“Opvoeding? Een lichte vorm van verwaarlozing met behoud van contact.” Piet Römer (geb. 1928)Vorig jaar vierde Planeet Aarde 100 jaar Hergé: de schepper van Kuifje een eeuw geleden geboren. De media stondener bol van. De merchandising van Kuifje is in stripland al decennia wereldwijd een feit; aan de onsterfelijkheid vandeze gekuifde reporter wordt dik verdiend. Ook door de niet-erven Hergé: souvenirwinkels in Saigon verkopengefantaseerde boekomslagen met ‘Kuifje in Vietnam’. Kuifje-publicaties zijn, dat moet gezegd, met liefde samen-gesteld. Zoals ‘Duizend Bommen en Granaten’, de bundel met scheldwoorden van Kapitein Haddock (Casterman).© 2007 Hopstaken Bedrijfsadvies
3
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...