Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η Αγορά κάθε πόλης αποτελεί το κέντρο.Την καρδιά της. Ένα σημαντικό στοιχείο της οικονομικής και κοινωνικήςζωής. Ήταν και είναι τόπος συνάθροισης, τόπος εμπορικών συναλλαγών,αλλά και ανταλλαγής απόψεων και συζητήσεων. Είναι ο τροφοδότης της πόληςμε παντός είδους αγαθά, με τα γεγονότα της ημέρας. Είναι αναπόσπαστοκομμάτι της καθημερινότητας, ένα ζωτικό μέρος της πόλης. Υπήρχε και θαυπάρχει. Η λειτουργία της χάνεται μέσα στο χρόνο, μετασχηματίζεται,επανατοποθετείται, μέσα από τον επαναπροσδιορισμό της ίδιας της πόλης, ηοποία εξελίσσεται, όπως κάθε ζωντανός οργανισμός. Εξελίσσεται καιαλληλεπιδρά με κάθε στοιχείο που απαρτίζει τον ιστό της σε κάθε αλλαγή, σεκάθε διαφοροποίηση των δεδομένων και των αναγκών της.Η Δημοτική Αγορά στην Κόρινθο καταλαμβάνει το χώρο στη συμβολή τωνοδών Περιάνδρου και Κύπρου, στην καρδιά της πόλης, στο κέντρο τωνεμπορικών δραστηριοτήτων.Η πρώτη Αγορά χτίστηκε στον ίδιο χώρο κατά τη διάρκεια της βασιλείας τουΌθωνα, αλλά καταστράφηκε στο σεισμό του 1928. Τα επόμενα χρόνια, οι ίδιοιοι πολίτες της Κορίνθου πήραν την πρωτοβουλία για την επαναλειτουργία τηςκαι την ανέγερση νέου κτιρίου. Πρόκειται για το ίδιο κτίριο, το οποίο,ανολοκλήρωτο και με μία μεταγένεστερη άκομψη προσθήκη, εξακολουθεί ναστεγάζει τις απαιτήσεις της Αγοράς, ταυτίζοντας με την πάροδο των χρόνωντο συγκεκριμένο χώρο με τη συγκεκριμένη λειτουργία στη συνείδηση τηςπόλης.Εικόνες, μυρωδιές, ήχοι συνδέουν το χώρο με τις χρήσεις που φιλοξενεί. Οιέμποροι, οι πραμάτειες τους απλωμένες, το διάχυτο ¨άρωμά¨ τους στηνατμόσφαιρα, η καλημέρα, ο καφές ή το ουζάκι στο καφενείο, η συζήτηση για ταγεγονότα της ημέρας, η καθημερινότητα δηλαδή και οι αισθήσεις, αυτά καιχίλια άλλα πράγματα που υπάρχουν ή που θα θέλαμε να υπάρχουν και ταέχουμε τοποθετήσει εκεί ασυνείδητα. Αυτό είναι η Αγορά. Ένας ελεύθεροςχώρος που δέχεται την πόλη και ρέει προς την πόλη. Ένα δοχείο που γεμίζειμε την πόλη και αδειάζει σε αυτή.Στην πραγματικότητα όμως, η Δημοτική Αγορά λειτουργεί μόνο επιφανειακά.Επιδερμικά ως προς την πόλη, αφού οι δραστηριότητες περιορίζονται σταεξωτερικά καταστήματα με μέτωπο στους κεντρικούς δρόμους, κρατώνταςτην πόλη γύρω από αυτή και όχι μέσα σε αυτή. Ο εσωτερικός χώροςπαραμένει ανεκμετάλλευτος, παρακμάζοντας και υιοθετώντας το ρόλοαποθήκης για τα καταστήματα. Επί της ουσίας, το σύνολο του χώρου έχειαρχίσει να χάνει το χαρακτήρα του και τη θέση του μέσα στην πόλη. Οανοιχτός χώρος της αυλής, ο οποίος θα έπρεπε να αποτελεί τμήμα μιαςσυνολικής οργανικής θεώρησης του αστικού ιστού, είναι αποκομμένος με
Leave a Comment